Klaproos

Straks sta ik je weer op te wachten
                 samen richting
               ik begrijp het niet
Wil niet horen wat ze zeggen
Toch blijf ik dicht bij je staan.

Kon ik je het verleden maar weer geven
Een wereld toen alles anders was
Ik zou je zonne-warmte willen schenken
Want voor jou schijnt enkel nog de maan
Al het goede had ik in gedachten
Toch heb ik je zo veel pijn gedaan

En diep in mij voel ik het zo knagen,
         mijn pijn en mijn verdriet
Omdat ik weet dat  "je niet meer kunnen"
Ik je dat onbewust heb aangedaan

Wanneer je verdrietig bent,
kijk dan opnieuw in je hart
en zie dan dat je huilt
om wat je vreugde schonk

           Verloren momenten

                       als 
                    jij en ik
              niet kunnen wat
                  we willen

           Gestolen momenten 

                       zijn

Zoals een zijdeworm
heb je je in een cocon ingesponnen.
Wie zal je redden ?
Breek zelf uit je cocon
en treed naar buiten als mooie vlinder,
als vrije ziel

Nu je thuis komt
Wil ik met je praten
   Klanken worden woorden
Geen eenlijns-gesprek
Ik kan niet tegen je
   dovemans-oren
en je mompelend gedrag
Die muur die tussen ons staat
  Breek daar mee
Zodat ik eindelijk kan weten
  Wie je bent
         en
  Wat je denkt

Als je droomt
droom je misschien een leven
dat niet bestaat

Als je verlangt
is je verlangen misschien zo intens
en voel je je wat verward

Als je aan een afslag komt
stop je misschien best even
en kijk dan eens achterom

Als je een keuze maakt
kies je misschien iets
waar je anderen mee kwetst

Als je het niet meer weet
kijk dan eens naar boven
misschien kom je de ster wel tegen
die over je waakt
en je vertelt hoe het verder moet

Vandaag wil ik
      dansen in de regen
  lopen op de wolken
        vrij zijn als een vogel
   denken als een kind

Vandaag wil ik
   LEVEN

Als woorden knellen
net als te kleine schoenen
kan een glimlach
of een knipoog
zo mooi blootsvoets lopen

Zoals de vogel geen wegwijzer volgen kan,
geen zijpad in kan slaan,
zo zal de mens
die de wegloze weg volgt,
zijn weg wel vinden.

Zoals de vogel geen weg voor zich ziet,
geen spoor achter zich laat,
zo zal de mens
die de wegloze weg volgt,
zijn doel wel bereiken.

Zoals de vogel geen leegte hoeft te zoeken,
geen volheid hoeft te vinden,
zo zal de mens
die de wegloze weg volgt,
Het Andere wel ontmoeten,
omdat de weg
wijzer is
dan de wegwijzer

Staar je niet blind
op een gesloten deur
maar kijk om je heen
naar een deur die wel open is

Soms ruikt de aarde naar de hemel

Soms zweemt het onvolmaakte naar volmaaktheid
Soms is het triviale goddelijk
Soms is een korrel zand een strand
Soms betekent de glans in blauwe ogen een hemel
Soms is een handgebaar een omhelzing
Soms is een waterdruppel een oceaan
Soms ruikt de aarde naar de hemel
Soms is een blik een kus

Als toekomst
    het niet meer weten is
Wie komt dan met een toverstok
    en zegt me hoe het verder moet

Mensen komen in je leven
en verdwijnen er ook uit
Maar alleen vrienden
laten voetafdrukken achter
op jouw hart

Tekens in droge klei verdwijnen
        als de klei zacht wordt.
Littekens op ons zelf verdwijnen
     als ons innerlijk zacht wordt