Naar de inhoud

begrijphetnietje

seniorennet.beseniorennet.be
Donderdag 30 november 2006

Dapper

dapper was je maatje
niet alleen stond geduldig
aan de grote poort je op te wachten
samen voelde je hoe sterk zijn
je schaduw werd
als een soldaatje dat ten strijde trok
zette je de eerste stappen
in het land van opgekropte emotie

chaos botste in je hoofd
te veel kreeg je te verwerken
toch bleef je kranig in je denken
en stormde je door de dag

niemand wist hoe 's avonds
in de stilte van je kamer
de waterlanders kwamen
Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

nida195230 november 2006 om 23:21

hallo

uit je laatste tekst kon ik uitmaken over wat het gaat, hopelijk valt dit een beetje mee, liefs, Nicole


Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Woensdag 29 november 2006

Moedertje

deze nacht is een herinnering
aan de dood die naast me stond
het gemis na al die jaren
loopt naast mijn schaduw met me mee

in de sterren zoek ik jou
ben je de fonkel daar boven
die zo liefjes naar me lacht
kun je me begrijpen als ik 
in alle stilte met je praat
je vertel over mijn zorgen of
gewoon hoe het met me gaat
mijn zoontjes van weleer
zijn geen kleine kindjes meer
maar stoere kerels
moedertje ik wou dat je ze zag

vandaag brand ik vijftien kaarsen
een voor ieder jaar
dat je niet meer bij me bent
vandaag wil ik je nog eens zeggen
moedertje ik mis je zo

4 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 28 november 2006

Overkant

en als de overkant bestaat
hoe weet ik dan of jij er bent
sta je me op te wachten
ben je nog het  lichaam dat ik ken
of de ziel die in het ijle zweeft

vind ik je misschien in het duister
heel hoog aan het hemelfirmament
ben je een van die vele sterren
de schitter van de fonkel
zou jij dat zijn ?

hoe weet ik of er iets is
na het leven hier op aard
of is dood gewoon maar dood
is er liefde en geen haat ?
is er geluk en nooit meer pijn ?

als de overkant ooit waar zal zijn
ben jij er dan voor mij
3 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 27 november 2006

de eerste stap

tussen vandaag en overmorgen
woekert een morgen
met angst in het hart

hij weet niet hoe beginnen
de eerste stap zo pijnlijk pijn
het verleden spreekt de woorden
die hij vernietigd had

donkere wolken
met mannetjes van verdriet
gooien spijkers in het rond
elke stap is één te veel

maar ergens piept een stukje blauw
het optimisme loopt met hem mee
de grote poort spreekt welkom woorden
en legt de rode loper uit

hij slikt heel even
de tiende stap lukt al wat beter
dadelijk maakt hij grote kuis met het verleden
3 reacties Reageer op dit bericht
Zondag 26 november 2006

Gisteren

gisteren
zo maar een zaterdag

of toch niet

ik zag het geluk in de kleine dingen

het schitteren van een lach
zo maar een dank je wel
een prachtige winderige en warme herfstdag
een heel speciaal boekje dat ik kocht
genieten van het snuffelen tussen de boeken
dat ene mailtje
's middags nog eens met het gezin samen tafelen
dat ene kleine meisje, ze toverde een glimlach op mijn gelaat
de reacties op mijn blog
weten dat ondanks alles je toch een goed gevoel kunt hebben
's avonds met vrienden op restaurant
een bijna middernacht wandeling
gewoon een prachtige dag

 in bed sloot ik de ogen en dacht : het was goed vandaag

3 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 24 november 2006

Uren van november

het kind telt de uren van november
nu tijd met de verveling spreekt
en vriendelijkheid zijn glans verloren heeft
de klok tikt de seconden weg
als zwarte strepen van zijn gekraakt leven

geen open poort die zijn armen spreidt
en hem laat eten van geborgenheid
uitzichtloos snijdt brokken
uit zijn voorzichtig opgebouwd zelfvertrouwen 

om de stilte te breken hoest hij rauwe klanken op
als een vogel gevallen uit het zo vertrouwde nest
knaagt hij aan zijn vleugels van de pijn
1 reactie Reageer op dit bericht
Donderdag 23 november 2006

De wind

nu het kind schreeuwt van de pijn
de gevangene is van de onmacht
en het bloed wil drinken
van het mensen gedrocht
fluistert de wind
liefdeswoorden in zijn ziel

is het een ijlen in de duisternis
of wordt het kind beschermd
met de mantel van genegenheid ?
spelen kleine vonken van de hoop
met de eenzame ziel ?
brengt een gevoel van warmte
hem in vervoering ?

het antwoord kent alleen de wind
Reageer op dit bericht
Maandag 20 november 2006

Rare kronkels

rare kronkels dansen in je hoofd
ze zoemen in als bijen
gunnen je geen rust
draaien in het rond
alsof je hoofd gaat barsten
je voelt prikkels keer op keer
het wordt te veel
hoor ze vechten binnen-in
wanhopig kijk je me aan
met een blik van niet meer kunnen

ik wil je helpen, meer dan ooit
alleen begrijp ik je hersenspinsels niet

ik kijk toe

voel enkel je verdriet
pijn snijdt wonden diep in mij
omdat ik je niet helpen kan
2 reacties Reageer op dit bericht
Zondag 19 november 2006

Herinnering

opgeborgen herinneringen
sprongen uit de oude doos
jarenlang veilig slapend
als een vergeten diamant
in de geest van het verleden
en gekoesterd in het vergeten
heel alleen stil leed gedragen
in het eenzaam zwijgen

een enkel woord was genoeg
ontketende een vonk en het vuur
van oude pijn schroeide de memorie
onrust kwam de slaap verstoren
en het woelen werd zijn metgezel
de parel zolang opgesloten in het brein
werd opnieuw een naam


Reageer op dit bericht
Zaterdag 18 november 2006

Een goed gevoel

ik rust in de zetel van gezelligheid
voel me geborgen in de armen van de troost
en krijg kriebels van het goed gevoel
de vriendschap dekt me toe met tederheid
en vlakbij staat de liefde te blozen

het treuren heb ik in de hoek gezet
met mijn verdriet kan ik leven
en de pijn kus ik vaarwel
ik nestel me in de vleugels van de toekomst
en begroet heel intens mijn grote droom
2 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 17 november 2006

Spelen met gevoelens

verveling loopt tegen de muren
uren duren veel te lang
drukte weet van geen ophouden
en raast met snelheid door het leven

rust geniet met volle teugen
in de zetel van het genot
haast kan zichzelf niet meer volgen
en loopt sneller als haar schaduw

geluid praat met hoge tonen
woorden schreeuwen in de ruimte
stilte wil het echt niet horen
en houdt haar beide oren dicht

eenzaam kijkt met vochtige ogen
naar de wereld van alleen zijn
gezelschap weet niet wie eerst kiezen
zo veel mensen houdt ze aan de praat

vrolijk zingt een aardig deuntje
voor haar kan de dag niet stuk
razend ontploft in zijn woede
boze woorden draaien in het rond

verdrietig ziet het echt niet zitten
stille tranen dansen langs haar wang
gelukkig lacht zich bijna te barsten
vreugde straalt van haar gelaat

vermoeidheid volgt met trage stap
is zo moe en doet de ogen dicht
slaap ziet het allemaal gebeuren
draait zich om en kust het dromenland
1 reactie Reageer op dit bericht
Donderdag 16 november 2006

Lafaard

toen het uur van waarheid sloeg
kruiste je mijn weg
je trok je terug
buiten mijn bereik
te laf om de woorden te spreken
die me de grond in boorden

woorden van niet geloven
gevoelens van niet kunnen
sijpelden langzaam door mijn brein
de fundamenten die reeds 
op losse schroeven stonden wankelden
en zochten angstvallig naar een houvast

en jij
te laf om taal te spreken
vluchtte als een lafbek naar je kantoor

Reageer op dit bericht
Woensdag 15 november 2006

Avondgebed

nu duister donker wordt
en ik mijn ogen sluit
wil ik even met je praten
stil zijn in mijn stilte

soms denk ik even
ben je er nog voor mij
als zorgen me omringen
en de put steeds dieper wordt
ik kan niet slapen met de pijn
hij geselt me en zuigt met
al zijn kracht het levenssap uit mij

kun jij me zeggen hoe ik verder moet
ik beef en ben zo bang
de nacht verstikt me
is zo donker en zo eng

blijf je bij me heel de nacht
dan kan ik praten en zie
geen boze mannen op het behang
misschien kan ik even tot je bidden
geef je me dan wat extra kracht
zodat ik morgen met de schoenen
van "ik zie het zitten"
het mooie pluk van de nieuwe dag


2 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 14 november 2006

Een nieuwe brug

dan schrijf je de laatste woorden
in het boek
je doet het dicht en denkt
nooit meer
in je agenda van de planning
staan blanco bladzijden
die niet weten hoe
de tijd te vullen
onbegrip brengt chaos in je hoofd
nu toekomst zoekt naar een weg
waar hij een nieuwe brug kan bouwen

je vraagt naar het waarom
de vraag lijkt te zweven
tussen gisteren en  vandaag
en vindt geen daarom
1 reactie Reageer op dit bericht
Maandag 13 november 2006

Het kleine meisje

een verlangen diep in mij borrelt op
als bruisende parels van champagne
ik wil proeven van de zoete drank van heimwee
en me geborgen voelen in het kleine meisje
van weleer dat troost zocht bij haar troeteldiertje
en het lappendekentje van de slaap
het kleutertje uit de kindertijd
en de moeder die haar troostte
zijn beelden die ik niet vergeet

soms wil ik in het verleden duiken
niet meer leven in vandaag
kindje zijn was spelen en niet denken
niet wetend wat het echte leven is
onbezorgd en zonder pijn
gewoon een heel lief meisje zijn
1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van begrijphetnietje

↑ Terug naar de berichten