Archief

Het lijkt al weer een eeuwigheid geleden maar in juli waren er elke dag tientallen azuurwaterjuffers boven en rond de tuinvijver aan het rondtoeren. Tot groot jolijt van de mussen trouwens, die toen enkele weken overschakelden van vegetariër naar vleeseter. We zullen nog een maand of 9 moeten wachten tot we deze juffers  terugzien.

Dit is een oude bekende onder de herfstasters. Een langbloeiende, goed meeldauwresistente aster die al jaren terug te vinden is in onze tuinen. Karl Foerster (1874-1970) kweekte en veredelde allerlei tuinplanten die later naar hem genoemd werden. Hij bleef zijn hele leven trouw aan zijn principe dat tuinplanten nog iets van de natuurlijke schoonheid van wilde planten moesten behouden. Een plant moest ook nog mooi blijven na een zomerse regenbui ! Deze aster is daar een mooi voorbeeld van. Ook na de zondvloed van gisteren staat deze nog mooi recht !

Aster dumosus ''Anneke'' wordt soms ook nog aster novi belgii ''Anneke'' genoemd. Het is een lage en compacte herfstaster die rijkelijk bloeit van augustus tot oktober met paarse margrietachtige bloemen. Zoals de meeste asters houdt ook deze van een zonnige standplaats en een vruchtbare, goed doorlaatbare, ietwat vochtige grond. Dat laatste kan je bekomen door ze van een laag houtsnippers te voorzien die de bodem beschermen tegen uitdroging. Ze zijn goed winterhard en lokken tal van vlinders, bijen en hommels.

Of deze Salvia hybride "Amistad" er volgend jaar terug zal bij zijn is altijd een beetje gokken. Salvia's zijn niet echt volledig winterhard, ook deze helaas niet. Tot -10°C zou het goed moeten gaan maar veel hangt ook van de vochtigheid en de duur van de vorstperiode af. Alleszins hebben we voor enkele euro's een hele zomer kunnen genieten van deze zeer fraaie bloemetjes. Voor vlinders zijn ze niet zo aantrekkelijk maar de hommels maken er geen probleem van om er volledig in te kruipen en zich "vol te tanken". De bloemen hebben een prachtige donkerblauwe tot violetpurperen kleur.

Deze Helianthus is een doorlevende zonnebloem. In de wintermaanden vriest de hele plant bovengronds af maar loopt in het voorjaar telkens terug uit. In september komen de knalgele bloemen kijken vanop 1.5 tot 2m hoge stengels. Heel mooi tussen siergrassen of in de prairieborder. De bloei gaat door tot de eerste vorst er een einde aan maakt.

Je zou het ze niet direct aangeven maar de zuringrandwants is een goede vlieger die 'vanuit stand' kan vliegen en niet eerst ergens op hoeft te klimmen. Als verdedigingsmiddel wordt een bruine vloeistof afgescheiden die erg stinkt en moeilijk is te verwijderen.

Als je ze ziet is het meestal ergens in het zonnetje want door de opwarming worden ze sneller.

Door de extreme hitte en droogte in juli en begin augustus hebben vele planten zich te pletter gebloeid en was het kleurenfeestje veel sneller dan normaal voorbij. En telkens verrast de natuur ons terug door zijn veerkracht. Neem nu de kokardebloem die na enkele malse regenbuien en wat hulp van de gieter terug in bloei is gekomen. Hopelijk blijft oktober gespaard van vroege nachtvorsten dan kunnen we misschien tot Allerheiligen van dit kleurenfeestje genieten. Bij mij staan ze in de prairieborder te schitteren vlak naast enkele lage purperen Chrysantjes. Wie daar niet vrolijk van wordt heeft dringend medische bijstand nodig !!!

Waarom noemen ze een groenkleurige libel toch een blauwe glazenmaker. Ik heb er geen flauw idee van wie zoiets bedacht heeft ! Deze was bijna gevangen door de hond die er een speeltje in zag. Uiteindelijk is het beestje kunnen bevrijd worden van een spinnenweb en is terug de wijde wereld ingevlogen.

Eind goed al goed !

Als je je zou afvragen waar al die macro foto's vandaan komen. Wel, ze zijn allemaal, van de eerste tot de laatste, in eigen tuin ontstaan.

De foto's van bijtjes, hommels en vlinders hoofdzakelijk in de prairieborder die nu op zijn mooist is. Dit hoekje van de tuin blijft kleurrijk tot de eerste vorst, ergens in november, er een einde aan maakt. Maar dan nog heeft de border een functie, namelijk overwinteringsplaatsen voor allerlei beestjes.

Er wordt pas gesnoeid en opgeruimd in het voorjaar. De uitgebloeide bloemhoofdjes van Rudbeckia en Echinacea zijn ook mooi als ze wit berijpt staan te flonkeren in de ochtendzon. Enkel als de hoge siergrassen volledig zouden platvallen na een winterstorm wordt er ingegrepen.

Deze knapperd ziet er best gevaarlijk uit met zijn zwart-oranje knots achteraan. Het is een parasitaire graafwesp. In het voorjaar wordt een rups met gif uit de angel verlamd en naar een holletje gesleept. Daar worden dan de eitjes op afgezet. De jonge larfjes eten hun gastheer van binnenuit op. Smakelijk !