Archief

De hoornaar (of paardenwesp) is onze grootste inlandse wesp. Toch moet je er niet direct veel van vrezen want ze zijn veel minder agressief dan de gewone wespen. Ze zullen ook niet snel in je glas duiken of op zoetigheid kruipen. Ze jagen immers op andere insecten die ze doden met hun gif en vervolgens fijn vermalen om ze aan hun larven te geven.Ter informatie : ze zijn groter dan de tegenwoordig veel besproken aziatische hoornaar. Gelukkig voor de bijtjes heb ik die hier nog niet gezien !

Deze mooie verschijning is een mannetje van het groot koolwitje. Hoe ik weet dat het een mannetje is ? Door het ontbreken van zwarte vlekken op de vleugels, dat is voorbehouden aan de vrouwtjes.

De tijgerlelie : met wat fantasie lijken de vlekken van de driekantige bloemen enigzins op de tekening van een tijger. De bloemen komen voor in allerlei kleuren.  Alhoewel  oorspronkelijk uit Centraal en Zuid-Amerika kunnen de bolletjes toch enkele graden vorst verdragen (mits niet te nat).

Ze zijn kortbloeiend, elke bloem houdt het maar één dag uit ! Gelukkig zijn ze wel met velen.

Het 18 stippelig Lieveheersbeestje komt voor in grote delen van Europa en N-Afrika. Bij ons zijn ze redelijk zeldzaam. Ze leven meestal hoog in dennenbomen waar ze op jacht gaan naar bladluizen. Dit exemplaar kwam vorige zomer de tuintafel inspecteren.

Ons kleine gevleugelde vriendje is prominent aanwezig in de tuin tijdens de wintermaanden. Als je een spade in de grond steekt of met de hark aan de slag bent, dan komt ie bijna op je tenen zitten om te zien of er niks lekkers naar boven is gekomen.

Hoe schattig ze er ook mogen uitzien, ze zijn het allerminst. Concurrentie van andere roodborstjes wordt niet getolereerd !

Het zijn dan ook eenzaatjes die enkel in het voorjaar een gezinnetje stichten om voor nakomelingen te zorgen.

Als je dat tegen mij zou zeggen ben ik daar niet zo blij mee maar dit vlindertje trekt het zich niet aan. Er zijn meerdere soorten binnen de Dikkopjes familie maar het Groot Dikkopje zie je 's zomers regelmatig in de tuin passeren .

Geen bloemen in de winter ? Hier alleszins wel. Naast Helleborus en diverse Viburnums staat nu ook de Mahonia in bloei. De kleine gele bloemetjes kan je al van ver ruiken. Ze bloeien heel lang, en als het eind januari zacht weer is zie je de eerste hommeltjes er al op afkomen.

Het is nog even wachten op narcissen en boomhommel koninginnen maar toch.

Met Kerstmis mag je toch hopen op en vooruitkijken naar warmere tijden zeker ?

En voor je het weet is het weer Pasen.

Geen bloemen in de tuin? Onzin, de Helleborus staat al weken in bloei, de Mahonia ook. Nog eventjes wachten en de eerste sneeuwklokjes zijn er weer ! Zie je het wat groter ? Wat dacht je van een Toverhazelaar ? Keuze genoeg dus. Een tuin zonder bloemen kan geen excuus meer zijn.

Deze bekende tuinheester bloeit in de zomer uitbundig en is volkomen winterhard. Elke bloem bloeit maar één dag (hoogstens twee) maar ze zijn met zoveel dat het spektakel toch enkele weken duurt. Jammer genoeg valt er voor insecten hier niet veel te halen. Combineer ze dus best met struiken of vaste planten waar insecten wel wat aan hebben. Zo is iedereen tevreden !