Archief

Deze foto dateert van afgelopen zomer toen de Agapanthussen eind juli in bloem stonden. Er zijn tegenwoordig een aantal cultivars te verkrijgen die het hele jaar door in volle grond kunnen blijven staan. Uitzonderlijker was dat sommige planten in september een tweede keer in bloei gekomen zijn. Het waren dan bij momenten ook bijna Afrikaanse toestanden in de tuin waarbij deze uit Z-Afrika komende schoonheden zich waarschijnlijk "baie" goed voelden !

Afgelopen zomer waren er heel veel blauwe juffers te zien rond en boven de vijver. Het gros hiervan waren azuurjuffers maar als je iets aandachtiger keek zag je ook andere soorten die er op het eerste zicht wel sterk op lijken. De kleine roodoogjuffer is er zo eentje. Overigens hebben alleen de mannetjes rode ogen. Je kan ze vooral in juli en augustus te zien krijgen.

Distels hebben een nogal kwalijke reputatie. Deze prikkebollen zijn meestal niet erg welkom in onze tuinen. Deze kogeldistel is wel verre familie van onze inheemse akkerdistel maar gedraagt zich veel beschaafder. En zoals je kan zien op de foto zijn insecten er dol op. De foto werd genomen in juli.

Xanthorhoe fluctuata : nooit van gehoord? Geen probleem, ik ook niet, tot ik dit nachtvlindertje de voorbije zomer op het plafond in de living zag zitten. Dit vlindertje behoort tot de familie van de "spanners". Het zijn kleine vlindertjes die 's nachts actief zijn en overdag gaan rusten. Wist je dat er in onze contreien wel 2000 soorten nachtvlinders actief zijn? Veel meer dan dagvlinders, die zijn "maar" met enkele honderden.

Het algemeen voorkomend boomblauwtje was één van de weinige vlindertjes die dit jaar regelmatig op bezoek kwamen in de tuin. Deze foto dateert van eind juni.

Begin oktober leek het nog of de zomer zou nooit stoppen. Ondertussen weten we wel beter. Op 6 oktober was dit de laatste blauwe glazenmaker van het jaar die door de tuin zoefde. Nu is het wachten op de nieuwe generatie die volgend jaar in juni of juli zal verschijnen. Weer iets om naar uit te kijken !

't Is al weer van in het voorjaar geleden dat we regelmatig kleine "draakjes" zagen in de vijver die aan het oppervlak lagen te zonnen. Het zijn alpenwatersalamanders. Wat ze met de Alpen vandoen hebben is me een mysterie want dit zijn raszuivere inlandse beestjes. In het voorjaar gaan ze het water in om hun eitjes te leggen voor het nageslacht. De rest van het jaar zitten ze meer op het land, liefst wel op vochtige plekjes niet te ver van het water. Ik hoop dat ze niet te veel last hebben gehad van de grote droogte. Op dezelfde plek zitten ook de zeldzame kamsalamander en ook nog de algemeen voorkomende kleine watersalamander maar die fotootjes zijn voor een andere keer.

Eind juni kwam deze dagpauwoog de tuin binnen fladderen. Niets bijzonders op zich, alleen was dit de eerste en tevens één van de laatsten die dit jaar gespot werden op een totaal verhakkeld exemplaar (begin oktober) na. Andere jaren zijn ze er bij momenten met tientallen tegelijk, nu niet. De oorzaak ? Je mag eens 3 keer raden. Het was zo droog dat de rupsjes van de eerste generatie die normaal vlindertjes worden in augustus en later op het seizoen bijna allemaal verhongerd zijn. Die rupsjes leven veelal op brandnetels en vermits het zo droog was zijn die grotendeels verdord. Hopelijk zijn ze er volgende zomer terug om wat extra kleur aan de tuin te geven !

Dit fraaie vlindertje blijkt een brandnetelmot te zijn. Hier zat deze op het blad van een bananenboom waar geen schade wordt aan toegebracht. De rupsjes van de brandnetelmot leven op, je raadt het nooit, brandnetels.

Arisaema's behoren tot de Aronskelkachtigen. Echt moeilijk te houden zijn ze niet. Een beschut plaatsje in de schaduw dat goed gedraineerd wordt en wat bladgrond gemengd met tuinaarde is al wat nodig is om in het voorjaar van de spectaculaire bloemen te kunnen genieten. De winterhardheid is wel een aandachtspunt. Dat kan per soort enorm verschillen, sommigen kunnen moeiteloos onze winters doorstaan. In de natuur komen ze voor in de uitlopers van de Himalaya.