Archief

Aan alle blogvrienden en vriendinnen:

2013 zet voor ons niet zo prettig aan: nakende riskante operatie van mijn echtgenote en dan nog wat gezinsprobleempjes in de familie.

Niets dat me er onder kan krijgen, want emotioneel stond ik altijd al heel sterk. Gelukkig maar!

Maar een en ander knaagt wél aan de inspiratie, en bijgevolg zult u van heden af en tot nader order slechts af en toe een berichtje of stukje vinden op mijn blog.

Willy.

We gaan er allemaal wel wat héél makkelijk overheen: staatsschuld zoveel miljard... en we denken er niet verder over na. Maar schuld aan wié? Wat is dat eigenlijk, die staatsschuld? Waar komt dat geleende geld vandaan? Het begon met enkele miljoenen, dan miljarden... franks. Later miljarden euro's! We raken een beetje de tel kwijt (veel te veel nullen), en maken er ons dus maar geen zorgen over. Het bleef al zo lang drijven, dus zal het wel blijven drijven zeker?

Dan hoorde ik in het nieuws plots over de ontzaglijke schuld die de Verenigde Staten hebben... slik! Daar zijn wij dan toch nog klein bier tegen! Nou... het is ook een veel groter land. En nét een land waarvan ik lang dacht dat wij er onder andere schuldenaren van waren! Niét dus!

Maar dan stelt zich bij mij toch onmiddellijk de vraag: waar lenen onze paljassen dan al dat geld? Hoeveel interesten betalen wij daar jaarlijks op? En denken die clowns nou echt dat dit zomaar kan blijven doorgaan? Als wijzelf onze schulden niet tijdig vereffenen krijgen we de deurwaarder aan huis. Wanneer komt de deurwaarder eens aankloppen bij de Wetstraat?

Wat is daar nou eigenlijk allemaal aan en hoe werkt het systeem? Ik zou het echt niet weten, maar een hond zou ruiken dat die manier van doen helemaal niet koosjer is! Dat we onze beschaafde Westerse wereld aan het verkopen zijn aan... tja... aan wié eigenlijk? Zou het antwoord in de Wetstraat liggen, of weten ze het daar ook niet?

Wel, dan zal ik zelf maar het enige zinnige antwoord geven dat mogelijk is op een dergelijk idiote vraag: 'aan het kapitalisme'! Het kan immers niet anders of dat geld wordt geleend bij diegenen waar het zit: bij de allerrijksten van de wereld!

Maar goed... als de meeste landen dan schuldenaren zijn bij het kapitalisme... wie zal dan uiteindelijk baas zijn in die landen? Juist! De kapitalisten! De marionetten in de Wetstraat denken dan misschien wel dat zij dat zelf zijn, maar niks is minder waar! Ons land wordt, nu al, bestuurd door de kapitaalkrachtigen, en zij hebben het meer en meer voor het zeggen. En dat tekent zich al heel duidelijk af: rijken worden steeds rijker, armen steeds armer! De kloof tussen rijk en arm wordt steeds groter. Hoe zou dàt nu komen?

En welke toekomstperspectieven biedt een dergelijk wanbeleid? Ook dàt is niet moeilijk te achterhalen: de terugkeer naar de middeleeuwse leenstelsels! De rijken hebben de industrie, het land en de gronden. De armen moeten dit alles maar bewerken tegen het loon dat de rijken vaststellen als ze niet willen verhongeren! Hebben niks meer in de pap te brokken. Hoeven niet eens meer naar de stembus. Die kans hebben ze door eigen stommiteit verkeken! Verkeken door voor ondeskundige charmeurs te stemmen. De beschaafde wereld heeft immers zijn eigen faillissement veroorzaakt, nu is het kapitaal de baas!

Ja... de toekomst ziet er rooskleurig uit... voor de rijken! Die zullen zich terug meiden en slaven kunnen veroorloven voor een habbekrats. Zullen de autowegen voor zich alleen hebben, want het gepeupel zal zich geen auto's meer kunnen veroorloven!

Ooit komt er een generatie die ons, ons gehele politieke stelsel, onze lakse opvoedingsmethoden en ons stom jank- en kiesgedrag zal vervloeken! Want dit alles zal de oorzaak blijken te zijn van hun slavenleven!

Maar, gelukkig voor ons, dat zullen ze nooit weten te achterhalen! De geschiedenis zal voldoende verdraaid worden om de waarheid te verdoezelen! Als... àls de armen zich tenminste nog enige vorm van onderwijs zullen kunnen veroorloven!

Als reïncarnatie een van de opties zou zijn voor leven na de dood... dan zou ik daar helemaal niet willen voor kiezen. Ik durf er niet aan te denken hoe de wereld er binnen honderd jaar zal uit zien als het kiesvee even dom blijft, de politici even prettig gestoord, en het kapitalisme even rijk! Geef mij dan maar liever de hel. Daar zal tenminste ook al het vrouwelijk schoon zitten!

Willy.

Aan alle vrienden en bekenden,
Aan allen die me mailtjes zenden,
Aan alle brave Vlaamse zielen,
Die devoot voor de Wetstraat knielen,

Wens ik, tegen beter weten in,
Dat de politiek zich eens bezint.
Bedenkt hoe ze twintig twaalf totaal verziekte.
Bedenkt waarom de misdaad weer zo piekte.

Helaas, dit is enkel maar een loze wens,
Toch gedaan door een goedmenend mens.
Een mens vol idealen
Die nooit de kranten zullen halen!

Ik wens jullie dan ook allemaal
Een politiek veel beter jaar.
Een jaar waarin we ons land weer beleven,
En niet voor cultuurbarbaren moeten beven.

Ik weet, dit is een dwaas gedicht!
Want beterschap is niet in zicht.
Vergeef me dus maar mijn geschrijf,
Het heeft slechts een illusie om het lijf.

Willy.

Ik had het geluk om héél dicht bij (gemeentelijke) politici te werken. Zo leerde ik ze heel goed kennen met al hun gaven en gebreken. Als... laat ik maar zeggen, 'verkeersadviseur', omdat er eigenlijk niet echt een woord bestaat dat mijn functie in mijn laatste 20 dienstjaren beter definieert, heb ik heel goed ondervonden hoe het er in de politieke wereld aan toegaat. En dan had ik nog het geluk die functie te mogen vervullen in een gemeente die in hoofdzaak op 'gemeentebelangen' draaide en waar andere, nationale partijen, maar een kleine minderheid vormden.

Met andere woorden: de Wetstraat had er niet veel in de pap te brokken. Wat haar natuurlijk een doorn in het oog was en nog is!

Meer geluk nog had ik met de schepen van openbare werken, die ook verantwoordelijk was voor het verkeer. Een persoon die, toen hij aan onze eerste wekelijkse vergaderingen deelnam, niet zoveel kende van de fijne kneepjes in het verkeersbeleid, maar openstond voor alle kennis, en gretig luisterde naar mensen die er meer over wisten. Zo goed dat hij op de duur expert werd, en een vlotte samenwerking gegarandeerd was. Dat heeft hem trouwens geen windeieren gelegd, want hij bleef schepen de gehele duur van mijn functie in die branche. We werden trouwens ook goede vrienden.

Maar... ondanks alles, hing hij, anders dan wij ambtenaren, van zijn kiezers af. Met als gevolg dat soms compromissen moesten worden gesloten waar ik niet helemaal achterstond. Maar goed... ik begreep hem wel en zolang het algemeen belang niet teveel geschaad werd door het toegeven aan enkelingen (lees: jankerds), kon ik ook wel hier en daar een toegeving doen die me niet echt zinde.

Kortom: het was een samenwerking zoals je niet dikwijls ziet tussen (onwetende) politici en (wetende) ambtenaren. En ik kon me vinden in die situatie. Dacht zelfs dat het er overal aldus aan toeging. Om naar het nieuws te luisteren had ik 's avonds geen zin! Na een hele dag druk bezig te zijn geweest met honderd en een problemen had ik geen enkele interesse meer in de problemen van de Wetstraat. Was ver van mijn bed! ... Dacht ik!

Toen ging ik met pensioen... begon het nieuws te volgen... en viel achterover van zoveel ondeskundigheid en onverantwoorde beslissingen, duidelijk genomen door volslagen leken. Luisterden die politici dan niet naar de kenners onder hun ambtenaren? Neen, zo bleek!

Als je dan bovendien bekijkt hoe iemand die vandaag minister van pensioenen is, in een volgende legislatuur dan plots minister van verkeer is... dan weer van asielbeleid... Madre mia! Hoe kan één persoon expert zijn in zoveel van elkaar verschillende zaken? Dat kan toch niet? Natuurlijk kan dat niet! En dat tekent zich ook heel duidelijk af in het beleid. En duidelijker nog in het straatbeeld!

Ik ken nou niks af van juwelen... maar veronderstel dat als ik, door een stel stomme kiezers, plots zou gepromoveerd worden tot grote baas van de juweliers... dan zou ik toch tenminste ter plekke bij juweliers mijn oor te luisteren gaan leggen? Desnoods enige tijd als 'leerjongen' bij een juwelier gaan werken? Heel deemoedig luisterend naar de kneepjes en problemen van het vak? Zodat ik met kennis van zaken kon spreken? Maar zelfs dàt blijkt er bij de meeste politici niet bij te zijn! Doen eigengereid hun zin in zaken waar ze totaal geen verstand van hebben! En dat moést ooit wel rampzalig aflopen.

Een eventueel universitair diploma is één zaak, die je wat voorsprong kan geven op je medemensen. Maar nooit in de praktijk hebben gestaan van de zaak waar je baas over bent? Dat is om problemen vragen!

Veel ministers laten zich trouwens totaal niet zien op hun administratie! Kennen hun soms heel noest werkende en vakkundige medewerkers niet eens. Willen ze ook niet kennen, want dat is vér beneden hun waardigheid als excellentie (n.v.d.r.: excellentie is geen synoniem van intelligentie hoor)!

Ze geven (als leek) gewoon een schriftelijk bevel en de administratie (als expert) moet uitvoeren. Hoé verkeerd het ook maar is. En hoé het ook maar overkomt als de wereld op zijn kop! Is het dan een wonder dat die medewerkers na verloop van tijd en voldoende 'lekenbazen' totaal gedemotiveerd raken en gaan werken als robotten? Hun voeten gaan vegen aan het algemeen belang en gewoon uitvoeren wat gevraagd wordt? Het andersom proberen is toch vechten tegen de bierkaai!

Wel, ik kan met enige fierheid en veel dankbaarheid verklaren dat ik de politiek in mijn gemeente Knokke heel anders heb ervaren! Gelukkig maar! Daar konden we voor 90% werken aan het algemeen belang. Die tien overblijvende percenten (voor rekening van jankerds)... nou ja... dat neem je er dan maar bij als noodzakelijk kwaad.

Maar in de Wetstraat werkt het net andersom: 90% jankerdsbelang, en hooguit 10% algemeen belang. Dat het vierkant draait speelt geen rol. Als het hún tijd maar meegaat! Vier of acht jaar Wetstraat moet toch voldoende zijn om binnengespeeld te zijn?

Misschien moet ik er ter verduidelijking nog een veralgemeend voorbeeld uit mijn praktijk aan toevoegen:

- De verkeerslogica stelde dat in een bepaalde straat eenrichtingsverkeer moest worden ingevoerd. Laat ons zeggen, van Oost naar West. Zodra de bewoners lucht kregen van de voornemens, gingen ze zich bemoeien. De grootste jankerds natuurlijk het eerst! De een wilde tweerichtingsverkeer houden voor eigen gemak, maar dacht niet aan de algemene verkeersdoorstroming. De ander wilde wel eenrichtingsverkeer, maar dan van West naar Oost! In de Wetstraat zouden ze luisteren naar wie het luidste jankt. Ook in Knokke was die trend wel aanwezig, maar meestal kon ik wel uitleggen dat de luidste jankerds ongelijk hadden, en werd dat ook ingezien door de politici. Stel je voor dat die wil tot luisteren er niét aanwezig was geweest! De stad zou op de duur onleefbaar geworden zijn doordat elke bewoner zijn eigen stukje verkeersbeleid voor zijn eigen deur wilde!

Gelukkig kon ik dergelijke misvattingen meestal wel ontkrachten en de zaak in goed banen leiden. Waarom ik dat kon? Omdat ik aan het algemeen belang dacht! En met een logische uitleg de politici kon overtuigen. Omdat ook zij inzagen het algemeen belang niet te kunnen negeren. Omdat de politieke wil tot luisteren naar kenners aanwezig was!

Misschien, en tot mijn spijt, loopt dit stukje misschien wat over van eigenlof. Maar dat is helemaal niet de bedoeling. Ik heb mijn taak altijd in alle bescheidenheid, en zoveel als mogelijk achter de schermen uitgevoerd. De verdienste komt mij niet toe, maar wél de politici in kwestie. Ik deed gewoon mijn taak naar best vermogen. De bedoeling dat ik dit alles neerpen is enkel mijn lezers een klaar beeld voor te houden van hoe het werkt in de politiek. De politiek even vanuit een andere hoek leer bekijken. Wie nooit met politici samenwerkte snapt dat misschien niet zo goed. Wat zeg ik? 'Misschien' niet zo goed? 'Zéker' niet zo goed. Anders zouden de verkiezingsuitslagen er wel eventjes anders uit zien!

En ik moet mijn woorden uit een van mijn eerste stukjes over politiek in dit blog kracht bijzetten: veel politici zijn echt geen slechte mensen. Het zijn wél mensen die totaal ondeskundig aankijken tegen de hen opgelegde taak. Als ze dan nog wilden luisteren naar mensen die er wél kundig in zijn en met beide benen in de praktijk staan, zou er geen vuiltje aan de lucht zijn. Maar neen! Zéker op nationaal vlak willen ze zich helemaal niet minderwaardig tegenover hun ambtenaren opstellen! ZIJZELF wanen zich de experts. ZIJZELF gaan nu de lakens uitdelen! En daar begint dan het gestuntel en de narigheid! En daar begint helaas ook... de ondergang van een bloeiende cultuur!

Willy.

Sorry hoor! Bij gebrek aan serieuze inspiratie, laat ik hier nog maar eens een in mijn achterhoofd opgeslagen weetje horen:

We hebben allemaal wel eens gevlogen: buitengevlogen of naar een vakantiebestemming gevlogen. Maar naar een vakantiebestemming vliegen is niet hetzelfde als bevoorbeeld naar Londen Heathrow vliegen!

Aangekomen nabij een vakantiebestemming voelen we het vliegtuig dalen... rechttoe rechtaan, en voor we het weten staan we aan de grond. Op die luchthavens landen immers maar enkele vliegtuigen per dag!

MAAR! Vlieg eens naar London Heathrow! De drukste luchthaven van de hele wereld! Daar landen vierentwintig uur op vierentwintig drie vliegtuigen per minuut! Op één enkele landingsbaan!!! En toch... staan voor elk vliegtuig afzonderlijk bij de verkeersleiding zes mensen in om ze veilig naar die landingsbaan te loodsen! Bijna niet te geloven, maar zo is het! En op zijn Brits gezegd: 'Odd but it works'.

Als passagier merk je daar niet veel van. Wat je wél merkt is het volgende: Zaventem - Heathrow is een vlucht van amper een half uur, al maakt het vliegtuig een grote omweg: vliegt van Zaventem recht op Knokke, want daar staat de navigatieradiozender 'COSTA'. Dààr pas wordt richting Londen gedraaid en de 'blue twenty nine' (luchtweg Schiphol - Londen) vervoegd. Waarom die omweg? Omdat ook op de drukke luchtlijnen eenrichtingsverkeer geldt! De heenweg maak je via Knokke, de terugweg via Koksijde!

Maar goed, het is hoedanook een vlucht van een half uur... die tóch een vol uur duurt. Waardoor?

Wel, een half uur nadat je opsteeg van Zaventem, zit je boven Londen. Als je rechts in het vliegtuig zit en naar beneden kijkt zie je hoe de Theems zich kronkelend door de stad slingert, en zie je een piepkleine Towerbridge. Nu zou je denken: nog amper een twintigtal kilometer en we zijn er, en je zou al aanstalten willen maken om het vliegtuig te verlaten!

Verkeerd gedacht! In afstand ben je er al, maar in tijd ben je pas halfweg! Het vliegtuig gaat even schuinliggen en voorzichtig draaien, maar dat voel je zo niet. Je zou denken rechtdoor te vliegen. Er komt vanalles in beeld, en even later, hoe is het mogelijk, opnieuw London city en die Towerbridge. En nog eens en nog eens en nog eens! En telkens weer uit dezelfde gezichtshoek! Wat voor de drommel is hier aan de hand? Vliegt Londen soms mee met ons? Wanneer raken we daar voorbij?

En ondertussen merk je ook op dat die Towerbridge telkens weer groter is geworden! Onbegrijpelijk voor de leek! Maar omdat ik altijd graag weet waar ik aan toe ben, ging ik het even allemaal uitzoeken!

En eenmaal je het fijn uitgekiend systeem begrijpt, wordt alles duidelijk:

Op een bepaalde afstand vóór de landingsbaan van Heathrow, en zowat pal boven Londen, staan naast elkaar drie FICTIEVE cilinders recht omhoog in de lucht. En verschiet niet, elke cilinder is toch zowat 20 km breed. In die cilinder zitten, eveneens fictieve, spiralen die naar beneden leiden. De piloten volgen in één der cilinders deze spiralen.

Wie het laatst komt, vervoegt een der spiralen helemaal bovenaan, en begint, als in een lift, aan een dalende rondvlucht naar de begane grond. De verkeersleiding begeleidt. Je kunt het vergelijken met de file aan de kassa in een grootwarenhuis: wie als laatste aankomt kiest een van de kassa's, liefst die waar het minste volk staat, en begint achteraan aan te schuiven in de file. Alleen: de piloten hebben geen keuze: de verkeersleiding leidt hen zélf naar een der spiralen.

In de onderste spiraal gekomen, kunnen de vliegtuigen uit de drie spiralen één voor een naar een rechtlijnige route naar de landingsbaan koersen. En dat gebeurt met de stiptheid van een secondewijzer! Op één minuut moeten 3 vliegtuigen uit drie verschillende spiralen één lijn gaan vormen met twintig seconden tussenruimte! En die tussenruimte aanhouden tot ze geland zijn! Ik heb dan ook intens medelijden met piloten die voortdurend op de lijn Zaventem-Londen moeten vliegen! Moet moordend zijn en voortdurend het uiterste van je concentratievermogen vergen! Hier is geen tijd om even lekker achterover te leunen!

Van op de grond vertaalt zich dat als volgt: als je op bepaalde plekken in Londen vertoeft, zie je recht voor je uit bijna een ketting van vliegtuigen dalen: hooguit vijfhonderd meter tussen hen in! Allemaal heel strak gericht op de landingsbaan van Heathrow. De snelheid in acht genomen bijna 'neus aan kont'. Je mag er niet aan dénken wat er zou gebeuren als een der piloten plots op de (lucht-)rem zou gaan staan!

En je vraagt je af wie dat gehele systeem in handen heeft en het allemaal in goede banen leidt! Een bijna onmogelijke opdracht, maar chapeau voor de verkeersleiders op Heathrow: NOOIT gebeurde er enig incident op die allerdrukste luchthaven van de wereld! De algemene, internationale veiligheidsregels stellen minimum 40 seconden tussen twee landingen op één baan voor. Heathrow weet het te doen met 20 seconden tussentijd!!!

Als je weet dat de landingssnelheid van een Jet bij de 270 km/u ligt wordt het helemààl te gek!

Vertrekken van Heathrow is hetzelfde scenario, al wordt dan niet 'gespiraald' en kiest elk vliegtuig direct zijn eigen richting. Maar de tussentijd bij het opstijgen is dezelfde. Wat soms tot groot ongemak van de passagiers leidt! De toestellen taxiën immers constant neus aan kont in de file naar de startbaan. En dat kan vele minuten duren! Wat betekent dat je alle stinkende uitlaatgassen van je voorganger in de cabine binnenkrijgt! Soms is die mazoutgeur bijna niet te harden en doet het me denken aan de jaren zestig, toen onze mazoutkachel plots kuren kreeg en een hele walm mazout de woonkamer instuurde! Als je dan bedenkt dat je in die enge 'buis' met honderdvijftig mensen zit samengepakt in die adembenemende stank, begrijp je wel wat ik bedoel.

Het is dan ook weeral een hele tijd geleden dat we onze Engelse familie, met name mijn schoonbroer en lady, nog hebben bezocht! Jammer, want het zijn heel sympathieke mensen, en ik hou wel van de Engelse way of life en de schilderachtige landschappen. Maar dat éne vlieguurtje is niet echt iets om naar uit te zien als je daar ook nog het vervoer naar en het wachten op de luchthaven bijrekent! Bovendien, als je de pech hebt dat Heathrow onder de mist zit als je terugkeert, kun je daar al gauw een achttal uur doelloos rondlopen, want dan wordt niet opgestegen! En erg denkbeeldig is dat niet, want Londen en mist hangen heel nauw samen!

Euh... en de kanaalchunnel dan? Is dat geen ideale oplossing? Hoor ik hier vragen. Mij niet gezien! Ik hou al niet erg veel van het gedoe bij de spoorwegen: van spoor wisselen, hopen dat de correspondentie klopt, niet te veel dralen terwijl je het juiste perron zoekt, want dan kan je trein vertrokken zijn... in Engeland is het zéker al niet beter en is alles nog maar eens in een andere taal! En zelfs als alles klopt...  in een mollenpijp onder de Noordzee duiken? Brrr! Echt niets dat mij kan bekoren! Ik wil wél op een boot zwalpen. Ik wil wél als een vogel door de lucht vliegen. Maar onder dit alles doorkruipen als een blinde mol? Neen hoor! Thank you very much!

Ooit was er een veerdienst Oostende-Ramsgate. Opgedoekt! Kon de concurrentie van de Chunnel niet aan want ze hadden teveel personeel voor te weinig schepen. Drommels spijtig!

Ooit was er de Townsend - Thorenson lijn Zeebrugge-Dover. Opgedoekt! Vooral door de negatieve propaganda door het zinken van de Herald of Free Enterprise.

Ooit kon ik met een Hovercraft vanuit Duinkerken op een half uur in Dover staan. Opgedoekt! Hoovercrafts verbruiken teveel brandstof  in vergelijking met de Chunneltrein. En toch was dat een supercomfortabele, zij het lawaaierige oversteek.

En dus, blijft voor mij enkel het vliegtuig over! Welke onverlaat heeft die Chunnel ook gepland?

En de luchthaven van Oostende dan? Op een boogscheut van Engeland? En op enkele kilometer van mijn woonplaats? Neen hoor! De bevolking van Oostende hoort niet zo graag vliegtuigen opstijgen. Jankerds gaan er dan direct tegen betogen. Geen enkele luchtvaartmaatschappij waagt zich dan ook aan een dergelijk avontuur! En nochtans, die luchthaven biedt alle faciliteiten en comfort dat een reiziger zich maar kan wensen. Maar in wezen is het een lege doos. Dank zij Jan Jankers! Het enige dat er goed boert is het tearoom - restaurant. Gelukkig heeft Jan Jankers daar (voorlopig) nog geen aanstoot aan genomen. Maar ooit vinden ze misschien wel dat het ongezond is een vliegtuig te zien landen terwijl je eet. Met dat soort weet je immers nooit...

Willy.

Populisme is dus een soort volkspolitiek: het volk dicteert, vanaf de toog of vanaf de straat, wat leiders moeten doen. De leiders luisteren naar het volk. Euh... tenminste naar de luidste jankerds onder het volk!

Hé... als ik dat goed begrijp dan is dat toch tweerichtingsverkeer?

Van volk naar leiders en van leiders naar volk. Wel, onze koning had gelijk om het populisme aan te klagen! Ik weet niet hoe hij het bedoeld heeft, en weet niet hoe de massa het begrepen heeft. Maar ik hoorde wél dat bepaalde partijen zich hierdoor geviseerd voelden. O ja? Wel, ze moeten zich juist allemààl geviseerd voelen, want ze doen allemaal aan populisme:

De massa behagen omdat de massa behaagd wil worden, steeds meer en beter wil, en zich daar verder geen vragen bij stelt. Koste wat het kost. Staatsschulden of géén schulden. Gooi maar verder met pampertoestanden en cadeautjes! Proberen ze dat niet allemaal te doen? Ons hele kiessysteem is trouwens op populisme gefundeerd!

Alle politici zijn ondertussen, naast opportunisten, vooral ook populisten, want dat is met ons huidige kiesstelsel (én dom kiesvee) de enige manier om aan de bak te komen!

En juist daarom kan een dergelijk kiesstelsel ook geen stand houden. Zou de koning dat begrepen hebben? Zou hij dat ergens tussen de regels hebben laten verstaan? In dat geval hebben noch de 'zich geviseerd wanende', noch de andere partijen het begrepen. Hoe zouden ze ook? Het betreft immers henzélf! Het betreft de manier waarop ze aan de macht kwamen. De manier waarop ze aan de macht blijven. En dat is de enige manier die ze kennen! Van leiderschap hebben ze helemaal geen kaas gegeten, tenzij het er om gaat bepaalde (hm... populistische) futiliteiten te verbieden of te verplichten waar ze niks mee te maken hebben. Betuttelwetjes maken, weetjewel? Wetjes die vér onder het hen toebedeelde potentieel liggen.

- Verbieden omdat jankerds er om jankten.
- Verplichten omdat jankerds er om jankten.
- Bepamperen omdat jankerds er om jankten.
- Asieltoeristen in sterrenhotels onderbrengen om geen gejank meer te moeten horen! En ga zo maar door: leiden is er niet meer bij voor die heren. De jankerds inwilligen juist wél!

En de zwijgende meerderheid? Telt dié niet mee met het kiesvee?

En nog altijd hebben ze niet door dat die minderheid altijd zal blijven janken, want het is een jonge, onervaren generatie die tot in der eeuwigheid aangevuld zal worden met nieuwe en nog meer rotverwende 'komenkijkers'! Zodra de ouderen stoppen met janken omdat ze volwassen werden en het klappen van de zweep hebben geleerd, komen nieuwe jankerds nog harder janken!

En daar zijn we terug bij het populisme: het volk wil iets. In de ene kroeg werd overeengekomen dat het zo moet, in de andere dat het zus moet. De 'leiders' luisteren. Naar wie? Naar zus of naar zo? Oei! Weten ze zelf niet! Wàt een dilemma! Wat een vetbetaald rotberoep!

Zal ik eens zeggen waar ze naar luisteren? Niét naar de zwijgende meerderheid. Wél naar diegene die het hardste jankt. Dié wordt gehoord, zelfs als het een grote minderheid betreft. En naar dié richting wordt het roer dan gedraaid op het Wetstraatschip. Bij gebrek aan een degelijk kompas. Bij gebrek aan een vaarplan. Bij gebrek aan stuurlui. Bij gebrek aan navigators. Bij gebrek aan een goede loods. En vooral: bij gebrek aan inzicht!

Populistisch regeren noem ik dat. De socialistische partij is daar wel koploper in, en nou is het toch wel nét Elio di Rupo die de toespraak van de koning heel erg waardeerde en zich vereerd voelde? Voelt die superpopulistische premier zich dan niét geviseerd? Nog maar een bewijs van het I.Q. van de Wetstraat!

Ik zou ook eens een toespraak voor de koning willen schrijven. En ik zou het dan wél willen hebben over het 'jankpopulisme'. Want dàt is het juist wat het land kapotmaakt. Misschien begrijpen de politici het dan wèl. Vooral als ik er nog een leuk tekeningetje bij uitvind zoals gepast is in een kleuterklasje.

De oplossing? In kleine stapjes?

Stap 1: de kiesplicht van 18 naar 30 jarige leeftijd brengen! Dàn bereik je een generatie die oud genoeg is om te weten waar ze voor kiezen! Een generatie die in veel gevallen al geleerd heeft waar schulden maken toe leidt! Een generatie die beseft dat een land financieel besturen gelijk staat aan een gezin besturen! En al weet dat je met schulden maken je gezin naar de ondergang leidt! Zo ook je land.

Stap 2: alle charmeurs, komedianten, charlatans en kwakzalvers van de kieslijsten gooien en vervangen door competente mensen.

Stap 3: per kiezer het aantal stemmen bepalen waarop hij recht heeft! Ben je werknemer en stel je zelf niemand te werk? Dan heb je recht op één, je eigen, stem. Stel je honderd mensen tewerk? Dan heb je recht op honderd (jezelf inbegrepen=101) stemmen. Zo zou eindelijk eens klaarheid worden geschapen tussen werkgevers en werknemers. Nu hebben die honderd werknemers een enorm voordeel op hun baas! HONDERD STEMMEN! En die baas, die voor hun tewerkstelling zorgt, voor hun pensioen en ziekteverzekering opdraait, heeft ocharme maar één stemmetje in te brengen! GROVE ONEERLIJKHEID!

Met een dergelijk kiesstelsel had Ford Genk nooit moeten sluiten!

Met een dergelijk kiesstelsel zouden Vlaamse ondernemers niét naar het buitenland hebben moeten vluchten.

Met een dergelijk kiesstelsel zouden veel meer werknemers aan de bak kunnen. Misschien met iets minder loon. Maar ze zouden tenminste hun job hebben kunnen behouden!

Met een dergelijk kiesstelsel zou het land er weer bovenop kunnen komen.

Maar nu worden de werknemers zodanig bevoordeligd tegenover hun werkgevers, dat de lonen de pan uitvliegen, geen werkgever zich nog zulke dure werknemers kan veroorloven... en de ondernemers langzaam maar zeker het land ontvluchten.

En waar blijven dan de werknemers, als er geen werkgevers meer zijn? Denkt nou echt niermand daarover na?

Willy.

Populisme, een meer hoogstaande definitie van 'toogpolitiek', is weer onder de aandacht gekomen door de kersttoespraak van de koning.

De man heeft ergens wel gelijk: populisme leidt nergens toe! Aan de toog worden alle wereldproblemen binnen enkele uren opgelost, maar niemand van die gasten heeft er écht wel verstand van hoe dat dan wel moet aangepakt worden. En dus blijven het allemaal 'beste stuurlui aan wal'. En daar reken ik graag ook mezelf bij, want ook ik doe regelmatig aan populisme op mijn blog.

En neen, verstand hebben we er niet van. Maar ik vind wél dat we recht hebben op leiders die er wél verstand van hebben, en daar zit de knoop nu juist gebonden: een hond kan ruiken dat de laatste generaties politici er niks van bakten. Kan ook niet als ze alleen maar op charme en loze beloftes werden verkozen.

En ja... pas als de leiding helemaal faalt, en niet eerder, ontstaat populisme!

Dat populisme gevaarlijk kan zijn hoef je me niet te vertellen.

Dat populisme de nazipartij deed ontstaan al evenmin!

Maar als de wereld het populisme wil bannen, dan moet ze blussen bij de bron: bij de politici die totaal onkundig en onwaardig zijn een dergelijke verantwoordelijkheid te dragen! Bij de politici die ons volk en onze cultuur onbeschaamd verraden. Elke dag een beetje meer en elke dag een beetje meer ongemerkt. We merken het enkel maar aan onze belastingsbrief. Onze 'factuur' van de Belgische staat dus. Trouwens een heel wazige factuur want er staat helemaal niet op waar we allemaal voor betalen! Stel dat een loodgieter je een dergelijke factuur presenteert? De helft van ons loopt er onmiddellijk mee naar een advocaat!

Het minste dat de staat zou kunnen doen is een eerlijke, percentsgewijze uitgewerkte lijst toevoegen van waar al dat geld voor gebruikt wordt. Wedden dat tienduizenden Vlamingen van kamp (of partij) gaan verwisselen? Wedden dat veel luide jankerds om gelijkheid dan wel hun domme smikkel gaan houden? Wedden dat een aantal mensen een hartstilstand krijgt van het verschot?

Eenmaal al dié wantoestanden geblust, verdwijnt het populisme vanzelf!

Albert II had het er ook over dat mensen in crisisperiodes nu eenmaal een zondebok willen aanwijzen. Ook juist. Ook de nagel op de kop. Het is alleen jammer dat ze die 'zondebokken' dit keer wel zélf verkozen naar het aantal voordelen die er aan kleefden, en helemaal niet doorhadden waar dit alles op de duur zou toe leiden. En wie dat wél doorhad werd verweten van haatgevoelens of racisme.

Al met al vond ik de toespraak van Zijne Majesteit toch wel heel geslaagd. Vooral omdat ze veel verzweeg en dus ruimte liet tot nadenken! En dat deed ik ondertussen wel.

Willy.

De Middernachtmis.

De kerstklokken luiden droevig in mineur.
Er loopt niet zo veel volk meer door de deur.
Wat politiekers schuiven zwaarwichtig binnen.
Soms valt hier nog wat kiesvee te winnen!

Ze komen vooral hard bidden en lezen
Opdat de ezel in de stal toch maar ezel blijve wezen!
Dat hij nog maar lang die domme ezel blijft
Die bij elk grof landverraad stil zwijgt.

Dan zijn ze weer een jaar gerust!
Zijn er geen kapers op de kust!
Want zo lang de ezel ezel blijft,
Is het de vos die de buit binnenrijft.

Willy.

Dokter Benjamin Spock... Hm! Dé verlichte geest van de twintigste eeuw!

Met zijn in 1944 uitgegeven boek 'Baby en kinderverzorging' heeft hij de hele Westerse wereld geïndoctrineerd! Opvoeden zoals het hoort was plots uit den boze. Je kind iets verbieden of ergens op wijzen moest op schoot gebeuren, in open dialoog en op tegenspraak. De mening van het kind was immers ook belangrijk! Kinderen waren plots niet meer die onmondige, onwetende en onervaren wezens die nog alles moesten leren met schade of schande!

En ouders over de hele wereld liepen er in. Die methode was immers veel makkelijker dan manu military je wil proberen op te leggen en fouten bestraffen. Jawel, het leek, en lijkt nog altijd voor velen, heel logisch. Maar aan één punt wordt voorbijgegaan: de meeste kinderen denken (nog) niet logisch! Hoe zou dat ook kunnen? Logica is immers het gevolg van ervaring en het analyseren van oorzaak en gevolg. En kinderen hébben die ervaring nu eenmaal nog niet! Waar zouden ze die opgedaan hebben als de ouders hen nooit met de neus op de gevolgen van hun (wan-) daden drukten?

Zijn methode zou eventueel wél goed kunnen werken op een hond. Want die steekt van nature uit heel logisch in elkaar. Maar dat kun je helaas lang niet altijd van mensen zeggen! En zéker al van kinderen niet.

Mensen die hun kinderen op de Spock- of 'spookmanier' hebben opgevoed en goede resultaten bereikten, kunnen ervan overtuigd zijn dat het niet aan de methode, maar wél aan de natuurlijke ingesteldheid van de kinderen in kwestie lag! Het soort kinderen dat, hoé je ze ook opvoed, sowieso hun eigen weggetje in het leven zoeken, meegaand en leerzaam zijn, en integere volwassenen worden. Niks geen pluim voor Spock! De pluim moet in dit geval naar het kind zélf gaan.

Ik vind het dan ook heel erg misplaatst dat veel mensen (die gemakkelijke kinderen hadden) juist hém het succes van hun opvoedingsmethode toeschrijven. Terwijl dat helemaal niet zo is.

Maar al die anderen, en vooral dan de moeilijkere gevallen... op de 'spookmanier' opgevoed, zijn ondertussen opgegroeid 'voor galg en rad' zoals men in de middeleeuwen zei. Ze zijn een 'spookgeneratie' geworden! Een spookgeneratie, vol met jankerds die om steeds meer luxe janken, maar daar zélf geen poot voor uitsteken! Integendeel, die de middelen die ons land ooit had, laten teloorgaan door het janken voor vreemdelingeninitiatieven die de schatkist leegplunderen.

Spock's eigen zoon zou zelfmoord hebben gepleegd geloof ik, maar heel zeker ben ik daar niet van. Het doet toch de ronde. En het verwondert me ook niet. Als die jongen tot de moeilijkere gevallen behoorde, en een bepamperende opvoeding à la Spock genoot, zal hij, opgroeiend, wel niet zo heel erg levensvatbaar zijn geweest, en zéker de problemen die het leven schept helemaal niet hebben aangekund.

Zou Spock ooit hebben ingezien dat zijn eigen methode zijn zoon funest is geworden? Ik denk het niet. Dergelijke mensen zijn té alwetend en té zelfingenomen om hun fouten te kunnen toegeven. Hij is trouwens op 95 jarige leeftijd gestorven in 1998! Om zo oud te kunnen worden moet je, vind ik, toch wel een zuiver geweten hebben! En een zuiver geweten, dat is nog altijd het gevolg van een slecht geheugen, of in zijn geval: van het niet kunnen of willen inzien van je eigen fouten!

Nu. Wat Spock heeft teweeggebracht is het volgende:

- Makkelijke kinderen werden integere volwassenen en dat werd onterecht toegeschreven aan ZIJN methode!

- Moeilijke kinderen die met zijn methode werden opgevoed, bakten er nooit iets van. Maar het ergste dat ik hem verwijt is:
- Moeilijke kinderen die volgens de natuurlijke instincten en inspanningen van de ouders werden opgevoed, gingen hun ouders aanzien als 'slechte ouders'. Want als ze rondkeken in hun omgeving zagen ze niets dan verwende 'spook-' kinderen. Terwijl die overdreven verwennertijtjes bij hen niet het geval waren! Want helaas, de mens meet zijn geluksgevoel meestal af aan de standaard die hij rondom zich ziet!

Met andere woorden:

- Op gemakkelijke kinderen heeft de Spockmethode geen enkel effect. Is ze totaal nutteloos. Want dat kind zal zichzelf wel opvoeden en er komen in de samenleving.

- Op moeilijke kinderen heeft ze een desastreus effect omdat ze de ouders van die moeilijkere kinderen voor een gruwelijk dilemma plaatst: de kinderen opvoeden zoals het hoort maar dan wél met enorme kritiek van de hele omgeving, of die moeilijke kinderen dan maar te gaan verwennen en er nutteloze nietsnutten van laten geworden! Ik behoorde tot de eerste categorie en verloor er ontelbare 'vrienden' mee! Al spoedig waren we nergens meer welkom als de kinderen meekwamen!

Dàt... is de erfenis van Spock.
Dàt is wat Spock de welmenende ouders met moeilijke kinderen heeft aangedaan!
Dàt is wat Spock op de wereld heeft veroorzaakt!

Was die wereld niet beter af geweest als die vent schoenmaker of zo was geworden in plaats van kinderarts?

Want het is wel dié 'spookgeneratie' die nu loopt te janken om onze hele welvaartmaatschappij, waar onze voorvaders zo hard hebben voor gewerkt, te gaan delen met andere, en liefst vijandige volkeren! Puur landverraad, zoals het nooit in de geschiedenis is voorgekomen!

En dan uiteindelijk, als slotscene en als kers op de taart, komen we terecht bij de wetgeving! O ja, ik weet het nog alsof het gisteren gebeurde! Ik zat in het derde leerjaar toen een klasgenootje van mij triomfantelijk op de speelkoer verscheen met in zijn hand een uitgeknipt krantenartikel: het was de leerkrachten voortaan verboden om lijfstraffen te geven!

... En het was naar de knoppen! Bedankt hoor, meneer Spock! Bedankt voor de verloedering van de opvoeding die je ons hebt geschonken! Voortaan heette degelijke opvoeding 'kindermishandeling'! Zowel leerkrachten als goedmenende ouders werden buitenspel geplaatst! De wet had er zich weer eens mee gemoeid. Ja! Ook de wereldleiders bleken Spock's vergif te hebben gelezen!

Maar gelukkig, althans voor mijn generatie, ónze leraren waren nog anders gevormd. En die konden zich niet zomaar hun enige wapen uit de hand laten slaan. Lijfstraffen bleven dus nog gedurende mijn hele lagereschooltijd in zwang! Al was het 'onwetstratelijk'! Met opzet gebruik ik hier 'onwetstratelijk', omdat het niets met échte onwettelijkheid heeft te maken! Het gaat immers om wetten, gemaakt door mensen die kost wat kost willen herkozen worden en daarom de algemene trend volgen, maar verder totaal niets betekenen voor de samenleving!

Maar om op die lagere school terug te komen, NOOIT... neen, nooit, heb ik een kind een oorvijg weten krijgen dat het niet dubbel en dik verdiende! Onze leraren wisten preciés wel wat ze deden!

Dié generatie althans, is de laatste geweest waarin ook de kwaadaardigste etters het nog tot nuttige leden van de maatschappij hebben weten te schoppen. Al werden ze straatvegers, vuilnismannen, fabriekswerkers of wat ook, ze werkten hard voor wat ze uitbetaald kregen en hadden er totaal geen behoefte aan om de crimineel te gaan uithangen om zich meer luxe te kunnen veroorloven!

Zinloos geweld is pas ontstaan in de spookgeneratie, en de generaties die daar vervolgens van zijn voortgekomen.! En daar komt Spock alle eer voor toe! Maar nog begrijpt het domme mensdom het niet!

Hondjes begrijpen het wél! Ik heb Chico, als pup, één keer twee ruimtes in huis verboden: onder mijn pc-scherm, en in een hoek waar heel wat stopcontacten staan. En tot op heden komt hij daar niet! Zélfs als daar een van zijn speeltjes in verdwaald is, blijft hij er pal vóór staan, en als we er niet op letten gaat hij blaffen, opdat we het speeltje er voor hem zouden uithalen! Soms is het echt ontroerend hem dan bezig te zien.

Ach ja... hoe meer je de dieren leert kennen, hoe minder je van mensen houdt!

Willy.

Hoe kan dat nu! 22 december 2012, en we leven nog! The day after! De doemdenkers komen nog maar eens, en voor de zoveelste keer, bedrogen uit. Maar wedden dat ze er iets op vinden? De Mayakalender zal wel verkeerd geïnterpreteerd zijn... er zal wel een nieuwe datum uit de bus komen... is het niet van de Maya's, dan maar van de Zoeloe's, de Eskimo's, Inca's of wie dan ook. Maar een nieuwe datum voor de ondergang zal zéker worden gevonden! Het was immers veel te leuk om naar doomsday uit te kijken! En dat pleziertje zijn we nu ook kwijt!

Nu, als ik zelf een nieuwe datum zou moeten gaan zoeken, dan zou ik die in de Wetstraat wel vinden denk ik! Daar doen ze er immers àlles aan om ons naar de ondergang te helpen. Met alle hulp en steun van de domme Vlaamse kiezer!

Toen ik gisteren die fameuze datum zag staan op mijn pc scherm, dacht ik nog even dat het zou gebeuren. Dat de Maya's gelijk zouden krijgen. Dat ze slimmer zouden blijken dan de Wetstraat. Ik maakte er zelfs het desktopknipseltje van dat je hiernaast ziet! Maar neen hoor! Ijdele hoop! We zijn blijven leven! Tommetoch hé?

Tja mensen, we zijn er nog altijd en we moeten daar maar leren mee leven hé? Verder belastingen betalen voor wie weet wat, verder de vreemdelingen herbergen en verwennen, verder zwoegen om het onze vijanden naar de zin te maken, verder criminelen importeren... Maar geen paniek hoor! Een of andere archeoloog, geleerde of wetenschapper zal ons wel snel een nieuwe datum weten voor te schotelen! En dan kunnen we dààr weer naar uitkijken om van al dat gekke gedoe af te zijn.

En moest dit allemaal niét gebeuren, moesten doemdenkers het beu worden om nog nieuwe datums te gaan uitvinden, dan zullen onze politici er wel zelf voor zorgen dat we in de afgrond vallen. Dàt tenminste, is een zékere voorspelling als we onze leiders op dié manier blijven kiezen! En wedden dat we dit zullen doen?

Wedden dat de Vlaming écht zo dom is? Wedden dat ze datgene waartoe geen enkele religie in staat is: het einde van de beschaving inluiden, wél voor elkaar zullen krijgen in de Wet- en soortgelijke straten? En daarvoor hebben ze de Maya's helemaal niet nodig! Zo slim als ze zijn!

Hoedanook, hiermede wens ik al mijn blogvrienden en -vriendinnen welkom in het post-Mayakalender tijdperk! Let's hope it's a good one!

Willy.