Archief

Problemen in Kongo? Turkije? Koerdistan? Syrië? Egypte?
Problemen tussen Turken en Koerden?
Vooral niet gaan blussen waar het brandt! Véél te gevaarlijk! Er is immers nog altijd Brussel, waar alle laffe vluchtelingen onderdak krijgen. En hun dankbaarheid bewijzen door hun frustraties uit te werken op… Brussel!

Tja, dat heb je ervan als je de brousse en de woestijn probeert te ‘integreren’ in de beschaafde wereld!

Zie ik op onderstaande beelden mensen? Neen! Niet één. Ik zie hersenloze apen. Ondankbare apen. Apen die bijten in de hand die hen te eten geeft! Apen wiens levensbehoeften WIJ betalen! Apen die WIJ vetmesten om dan in ONS gezicht te komen spuwen als zich in hun apenlanden problemen voordoen!

Als dat volkje hiér al op een dergelijke wijze zijn beestachtige onbeschaafdheid moet demonstreren, is het dan een wonder dat het in het moederland slecht gaat? Een moederland dat door eenzelfde soort apen wordt bestuurd?

Eén instelling breken ze echter NIET af:

het OCMW, want daar leven ze hier van!

En nog wel op onze kosten!

Tot hier deze aangepaste bloemlezing uit een zwerfmail.

En mijn hart bloedt als ik de waarheid moet onderkennen van een heel wijs gezegde:

Het volk krijgt de leiders dat het verdient!

Zo is het toch? Het volk koos voor het soort leiders die dat allemaal laten gebeuren en de andere kant opkijken. Terwijl het land ten onder gaat aan grenzeloze verloedering en zinloos geweld. Regeringen zijn inderdaad nét als het volk. Hier vertaalt zich dat dan als de drie L’s: Laf, Laks en Lui! Nét zoals het volk dat ze verkoos.

Is het dan verwonderlijk dat in die apenlanden de apen regeren?
Is het dan verwonderlijk dat die apen hiér dan maar zonder enige reden de boel kort en klein komen slaan?
Is het dan nog niet voldoende bewezen dat hier ‘charmante lafheid’ regeert die dat allemaal tolereert en normaal vindt?

Inderdaad… de regering is de spiegel van het volk: laf, laks en lui

Want wat doet de Wetstraat? ‘Begrip opbrengen’! De makkelijkste strategie om niks te moeten doen!

Als wij dat zouden proberen in een van de landen van die gozers, dan greep het leger in en het zou zéker met scherp schieten. Het gehele zootje uiteenrijten!

Maar hier? Hoogstens verschijnt er een vermanend, maar begrijpend vingertje uit een der ramen van de Wetstraat! Zo van: “Dat mag je toch echt niet meer doen hoor ventje!”. Nét het juiste signaal om die geweldenaars van straffeloosheid te verzekeren.

De kans dat de geweldenaars ‘gepakt’ worden is niet eens 1 op 100!
En àls ze gepakt worden is de kans dat ze de aangerichte schade vergoeden nihil!
Van de kans op een veroordeling zullen we nog maar zwijgen.

Neen hoor! België is geen apenland! België importeert, tolereert en beschermt die apen alleen maar.

Willy.

Ooit zong Henk Wijngaert ‘Ik heb een truck als mijn woning’. Dat moet nog een heel comfortabele bedoening zijn in vergelijking tot wat ik bijna dagelijks zie! Ik ken namelijk een man die een rolstoel heeft als woning!

Oostende heeft blijkbaar toch wel een redelijk aantal daklozen. De meesten zijn bloedig jonge mensen, potentiële arbeidskrachten, maar… ja… maar wàt? Hoe is hun leven verlopen? Zijn het gepatenteerde luiaards of hebben ze gewoon pech gehad? Ik zou het niet durven zeggen. Feit is dat ze er zijn! Meestal ‘vergaderen’ ze hier of daar in groepjes, op overdekte plaatsen of in galerijen bij minder mooi weer. Natuurlijk wél met de nodige blikjes bier en zo… Enfin, ik heb er geen kritiek op, elke mens heeft en kent zijn eigen problemen en gaat er op zijn eigen manier mee om. Je kunt wel als parasiet geboren zijn, maar ik sluit brute pech ook niet uit voor sommigen onder hen. Echtscheidingen en zo zullen daar wel niet vreemd aan zijn. Evenmin als faillissementen.

Onder die groepjes zag ik ook steeds weer een man in rolstoel, en stelde me daar verder weinig bij voor. De laatste maanden echter duikt die man steeds meer alleen op in mijn eigen omgeving. Zit overdag in zijn rolstoel te mediteren en te genieten van de zon. Genietend soms ook van een sigaretje of een biertje uit blik. Onder de zitting van zijn rolstoel hangen enkele plastic zakken, waarin waarschijnlijk zijn hele hebben en houden steekt, en natuurlijk de nodige blikjes bier.

Ik zag hem altijd met lange verwarde haren en dito baard. Nu is zijn haar bijna kaalgeknipt en is ook zijn baard weg. Voor een ‘zomerse look’? En ik verschoot van zijn uiterlijk. Lijkt niet eens vijftig jaar oud!

Vooral bij valavond duikt hij in mijn omgeving op. Op zoek naar een plaats om de nacht door te brengen. Als het koeler wordt, hult hij zich in een regenvest met een kap, die hij over zijn hoofd trekt. Zijn persoonlijk ‘slaapkleed’. Zijn ‘slaapplaats’ is meestal de smalle ruimte tussen een elektriciteitskast en een muur, waar zijn rolstoel nét tussen past. Hij is dan onzichtbaar vanaf de openbare weg, en enigszins beschermd tegen de wind.

Zijn ‘mobiliteit’ bestaat uit het stapje per stapje voortbewegen met de voeten op de grond en de handen aan de wielen. Zijn snelheid zal dan misschien hoogstens één kilometer per uur zijn. Maar dat speelt blijkbaar geen rol in zijn tijdloze wereld.

Naar het schijnt kunnen daklozen ’s avond vanaf een bepaald uur in de OCMW kliniek vlakbij komen slapen, ergens in een kelder. Als er plaats is tenminste! ’s Morgens vroeg moeten ze dan weer buiten en hun plan trekken voor de hele dag. Ik zag hem al ooit ’s morgens vroeg uit een achteruitgang van de kliniek komen samen met een groep daklozen, maar meestal tref ik hem op dit uur en ’s zomers toch aan op zijn gewone stek: achter die elektriciteitskast!

Slaapt hij liever buiten ’s zomers? Ik zou het niet weten. Als ik hem goede dag of goede morgen wens, kijkt hij me half en half glimlachend aan, maar antwoordt niet. Een praatje zit er dus helemaal niet in. Zoekt geen enkel contact met ‘gewone’ stervelingen. Schaamte? Waarschijnlijk wél en net daarom kan ik hem moeilijk onder die andere daklozen klasseren, die meestal ook nog een grote bek opzetten.

Wat er ook van zij, ik denk niet dat iemand voor een dergelijk leven zou kiezen! Wonen in een rolstoel! Je hele bezit in een paar plastic zakken! Je hooguit, en met veel moeite, zowat een kilometer per dag kunnen (of moeten) verplaatsen. Waar en hoe doet hij zijn natuurlijke behoeften? Neen, voor zoiets kies je toch niet?

Het zijn mijn zaken niet en god weet welke misstappen of welke drama’s hem tot dat leven hebben gedwongen. Maar als ik dit dan vergelijk met de luxe en het comfort dat vreemde asielzoekers hier te beurt valt, vind ik het ronduit wraakroepend! Kunnen we ons nog een beschaafd land noemen als onze regering zich moeite noch kosten bespaart om een legertje vreemde asieltoeristen een luxeverblijf met vol pension te bezorgen, terwijl de sukkelaars onder het eigen volk in mensonwaardige omstandigheden moeten leven en helemaal aan hun lot worden overgelaten?

Neen! Het zijn mijn zaken niet. In veel gevallen is dakloosheid zelf gezocht, en dat zie je dan ook wel aan die lui. Ik vind enkel dat je als overheid, naar een oplossing voor dat fenomeen moet zoeken. Dàt is prioriteit! Maar wildvreemde, totaal andersdenkende volkeren als prioritaire VIP’s behandelen? Ze zelfs in heuse hotels onderbrengen en betalen met het zweet van je eigen volk als er nergens anders plaats is? Lager kun je als regering toch niet vallen?

En de brave Belg… die zwoegt maar voort. Ziet niets en hoort niets. Trekt geen conclusies als hij zijn volk ziet verarmen terwijl andere volkeren langzaam maar zeker de macht, en zéker de straat overnemen. Reageert totaal niet op Salduz en andere wetten om de politie te dwarsbomen. Wetten, gestemd in de duistere krochten van de Wetstraat. Wetten, gekookt in heuse, walgelijk borrelende heksenketels. Met landverraad als voornaamste ingrediënt.

Maar geen nood! Kies maar vrolijk verder voor kwakzalvers, clowns en marionetten, lieve Belgen! Ooit zien we wel waar dit alles zal toe leiden.

Willy.

Komkommertijd voor het VTM? Weinig nieuws onder de zon? Iets anders zoeken dan maar? Wel, dat vonden ze!

Toppunt van stupiditeit:

Zaterdag 25.08.12 op het VTM nieuws:

Een onnozele wetenschapper hield een heel betoog over mosselen, die eigenlijk de filters van de zee zijn en alles wat in die zee voorkomt filteren. Onder andere plastic. Achteloos achtergelaten of in zee gegooid plastic door de stomme, vervuilende mens!

Mosselschelpen zitten er volgens hem vol van en het ‘zou’ ook in het lichaam van de mossel kunnen zitten. Weliswaar herleid tot minuscule deeltjes, maar het zit er toch maar in. En de onnozelaar ging maar door zonder te beseffen waarmee hij bezig was. Wist hij dan niet dat wij in onze frigo 2 kg mosselen hadden staan om zondag smakelijk te verorberen met verse frietjes? Moest hij hoognodig onze smaak bederven? Moest ik die mosselen dan maar weggooien?

Maar gelukkig! Helemaal aan het eind van zijn vurig betoog ging hij dan even zijn eigen theorie afzwakken: het kon blijkbaar helemaal geen kwaad voor de mens! Je vreet het wel, maar het gaat gewoon door je lichaam zonder enig verder effect.

Ja mijn frak! Mijn goesting naar de lekkere mosseltjes was in elk geval helemaal verdwenen. En mét die van mij, waarschijnlijk die van een groot gedeelde van de bevolking!

Wedden dat de horeca het moeilijk zal hebben de mosselen nog verkocht te krijgen? Ik denk niét dat wie dat ‘wereldschokkend’ nieuws gezien heeft, dit weekend mosselen zal bestellen op restaurant. Die van mij smaakten trouwens ook al een stuk minder dan normaal! Al vond ik er helemaal geen plastic flessen, dildo’s of andere rommel in. Maar alleen al het idee was toch wel in staat mijn smaak voor een stuk te bederven!

In elk geval, als ik op restaurant had moeten eten, zou ik toch zéker geen mosselen hebben besteld!

De horeca heeft de laatste jaren al zoveel rake klappen gekregen, en nu nog dat erbij, midden in het mosselseizoen? Crimineel!

Bovendien, elke goede huisvrouw en elke kok weet dat je mosselen een uur in zout water moet laten staan alvorens ze te bereiden. Ze spuwen dan al het eventueel zand en andere vergaarde rotzooi uit. Dat zie je dan zó op de bodem van de emmer liggen. Maar dat wist dat genie blijkbaar niet!

En dan vraag ik me af wat eigenlijk de bedoeling was van het onnozele betoog van dat onnozele ventje! Als het dan toch geen kwaad kan volgens hem, waarom zwijgt hij er dan niet over verdorie? Of was het hem enkel te doen om ook eens op TV te komen en naam te maken in de ‘wetenschappelijke’ wereld?

Nou, zo kan ik het ook hoor! Wat vreet een varken zo allemaal niet? En toch peuzelen we gretig aan zijn ribbetjes of koteletjes! We leven nu eenmaal in een wereld die vervuild is door vuile mensen! Als we daar ernstig aanstoot aan nemen moeten we maar met zijn allen in hongerstaking en moet het menselijk ras maar omkomen van de honger.

Willen we dat niet? Dan moeten we ons maar voeden met wat voorradig is en niet luisteren naar onnozele pseudowetenschappers! Maar desondanks… MIJN mosseltjes hebben me zondag niet echt gesmaakt, al was de kwaliteit voortreffelijk. Bedankt, VTM, om een dergelijke idioot aan het woord te laten! Het is niet omdat het komkommertijd is dat jullie de zendtijd moeten vullen met nog maar eens een trap onder de kont van de horeca.

Willy.

Ik herleid nu eenmaal graag ingewikkelde dingen tot het elementaire, en zo was ik aan het denken over de economie in het algemeen. Hoe ontstaat ze? Wie verdient een pluim, en wie verdient grof geld? Wie is verantwoordelijk voor onze welvaartstaat en wie is verantwoordelijk voor de nakende ondergang ervan? En vooral: welke idioten maakten het allemaal zo ingewikkeld?

Wel, als we de gehele economische poespas herleiden tot de elementaire waarden, kunnen we tot volgende scenario’s komen:

Scenario 1: een intelligent land.

- Een arm land met pientere inwoners die van aanpakken weten en alles zouden doen om hun brood te kunnen verdienen. Het liefste zouden ze zich krom werken, als er maar verdiend wordt. Maar ja, om je krom te kunnen werken moet er ook werk zijn, en vooral werk dat je aankunt. Niet iedereen is even gespierd en niet iedereen is even slim! Ze zouden het liefst ‘voor iemand’ werken, omdat het gros van de bevolking geen aanleg tot ondernemen heeft en vooral angstig is om risico’s nemen.

- Eén van hen heeft wél de juiste eigenschappen, en weet een of andere onderneming uit de grond te stampen. Weven… boekdrukken… landbouw, techniek… noem maar op. En plots is er voor een aantal mensen tewerkstelling! Ze hoeven weinig kennis te hebben, weinig of geen initiatieven te nemen, en vooral geen hoge financiële risico’s te lopen. Dank zij wie? Dank zij die ondernemer natuurlijk!

- Het voorbeeld wordt gevolgd en steeds meer ondernemingen zien het daglicht. De tewerkstelling breidt uit. Ondernemers die de zaken groot zien kunnen niet zonder werklui. Maar werklui kunnen zéker niet zonder ondernemers, en dat wordt maar al te vaak vergeten!

- Weer slimmere mensen vinden dingen uit zoals de stoommachine, het spoorwegnet, de auto, de telefoon, en nog een heleboel andere zaken, waarvan het fabricageproces steeds meer tewerkstelling biedt.

- Het werkvolk, aanvankelijk weinig betaald, eist hogere lonen en krijgt die ook wel, al zij het mondjesmaat en na vele jaren onderbetaald te zijn. Het systeem past zichzelf min of meer aan, want wat helpt produceren als niemand geld genoeg heeft om te kopen? Het land wordt uiteindelijk rijk en welvarend.

Scenario 2: een religieus land.

- In een ander werelddeel gaat het er eventjes anders aan toe. Er leven rassen die maar niet lijken te willen evolueren. Die geen aanleg tot ondernemen hebben, laat staan dat ze iets nieuws zouden uitvinden. Een ras ook dat sterk gelooft in een oorlogszuchtige en sterk verouderde religie die elke vorm van persoonlijk denken onderdrukt.

- Dat er op die manier geen verdere evolutie komt ligt voor de hand. Als je denken, je leerprocessen en je geloven zich beperkt tot sprookjes kàn er nu eenmaal geen evolutie komen! En sprookjes op zich worden helaas nooit werkelijkheid! Je kunt heerlijk dromen over vliegende tapijten, maar wie is in staat ze te maken als niemand verder nadenkt en op zoek gaat naar mogelijkheden om net als de vogels te gaan vliegen?

- Het volk in kwestie presteert dan ook helemaal niets en is gedoemd levenslang in armoede te leven.

- Maar dan plots komt de reddende engel, waar ze zo lang voor gebeden hebben, en verwijst hen naar een wereld die veel verder is geëvolueerd en waar ze het persoonlijk ook verder zouden kunnen schoppen.

Ondertussen zijn in dat andere, welvarende land, de mensen lui geworden door steeds minder te moeten werken en steeds meer te verdienen! Bovendien, wie niet wil werken wordt toch in de watten gelegd door de overheid als ze kunnen komen zwaaien met een ‘boterbriefje’ waarop een arts hen werkonbekwaam heeft verklaard.

Maar als steeds minder mensen nog willen werken, en de overheid te laks is om door middel van strenge controle misbruiken tegen te gaan, volgt het onvermijdelijke:

De mix van scenario 1 en 2:

En nu kun je twee kanten uit: de nieuwelingen in de intelligentere wereld zouden, als hun hersenen werken zoals de onze, moeten inzien dat onze wereld beter is. En dat zién ze ook wel in want ze gebruiken gretig alle technische snufjes die WIJ hebben uitgevonden. Als ze verstandig zijn integreren ze zich, nemen onze gewoontes over, en streven samen met ons naar een betere wereld.

Maar waarom zouden ze dat doen? Ze worden daar helemaal niet toe aangemoedigd door onze leiders. Blijven vastgekleefd aan de religie die hen dom houdt. Zijn supercontent met wéér een technologische vooruitgang, door ons uitgevonden, maar steken geen poot uit om ook eens zoiets positiefs ook maar te proberen te verwezenlijken! Hun denkwereld speelt zich vooral af in hogere, en irreële sferen! Zo leerden ze het op school, en zo moet het blijven!

Met andere woorden, scenario 2 komt onder het mom van gastarbeiders profiteren van alles wat scenario 1 heeft verwezenlijkt. De autochtone bevolking kijkt toe maar doet niks. Denkt dat hun leiders verstandige mensen zijn die weten wat ze doen en dat aan de welvaart geen einde kan komen. Bovendien, hoe meer vreemden binnenkomen, hoe makkelijker het wordt voor de eigen bevolking om ‘werkloos’ te zijn en toch betaald te worden! Vooral dat laatste maakt dat het gros van de bevolking maar zwijgt. Het is toch zo zalig leven in een sociale hangmat!

Zelfs als die vreemden het land vol bouwen met hun eigen religieuze tempels en, aangemoedigd door onze lakse leiders, weigeren zich aan onze manier van leven aan te passen, blijft de bevolking zwijgen. Ook als ze zien dat die vreemden langzaam maar zeker baas worden in het land! Ze moéten wel zwijgen, want hun eigen leiders hebben ondertussen al wetten ingesteld die verbieden een kwaad woord over de vreemdelingen te verkondigen!

Volgend scenario?

Over een volgend scenario wil ik het niet hebben want dat kan moeilijk anders dan een doemscenario worden. Daar moet elk voor zich maar iets bij bedenken. Oorzaak en gevolg, weetjewel? Zelfs een hond zou het doorhebben als hij enig zicht had op de politiek!

Dat de doorsnee man in de straat het niét doorheeft kan maar één oorzaak hebben: er moet inderdaad een of ander hallucinerend gas onze dampkring zijn binnengeraakt! En blijkbaar een soort gas dat de hersenen van ouderen niét aantast. Maar ja, ouderen hebben niks meer te zeggen in onze maatschappij hé? En dus wordt steeds meer water gegoten bij de wijn. Tot de wijn al even smakeloos zal worden als het water. Zélfs een Duvel zal dan naar een verwaterde engel smaken!

Willy.

Helaas, de dienstplicht werd afgeschaft in ons tot apenland gedoemde vaderland! Of tenminste, wat er van de dienstplicht overbleef, want naar wat ik van de laatste generaties dienstplichtigen hoorde was de discipline in het leger ook al ver te zoeken op het laatst! Daar hadden de verwennende moedertjes wel voor gezorgd: die generaties kónden gewoon niet meer ‘gedisciplineerd’ worden, zo verwend als ze waren! Die waren gewoon verloren voor de maatschappij. Zélfs het leger kon er niets meer mee aanvangen! Zou dat misschien een van de redenen geweest zijn dat de dienstplicht werd afgeschaft?

Wat leerden wijzelf dan wel in het leger? Eigenlijk niet zoveel van praktische aard. Maar we leerden, misschien wel ergens tussen de regels door, een heel belangrijk beginsel: onvoorwaardelijke gehoorzaamheid aan de leiding! Want duizend mensen hebben duizend verschillende meningen. Als in het geval van een conflict elk van die duizend meningen zijn eigen zin doet, kom je nergens! Hoe slim of hoe dom je jezelf ook vindt, leiding moet je aanvaarden! En dat zul je ook aanvaarden als de leiding logisch lijkt en naar een bepaald doel toe streeft. En vooral… als je dat doel ook kunt goedkeuren! Zoals bijvoorbeeld het beste voorhebben met je vaderland. Want zodra dat laatste niét meer het geval is kan de hele leiding wat jou betreft de boom in en ga je je eigen idealen nastreven.

Drill! In je opleiding was drill het voornaamste wat je moest leren! Een heel peloton moest vlekkeloos gelijk marcheren, wenden of omkeren op het bevel van één sergeant. Stom en geestdodend? Zo leek het wel, maar dat was het niet! Je leerde dat dit de enige manier was om een groep mensen van plaats A naar plaats B te verplaatsen, zonder dat enige disharmonie of geharrewar optrad. Het vergde veel oefening. Maar het loonde! Je moet het hebben gedaan om het te begrijpen. Maar helaas, de moderne jeugd heeft dat nooit mogen meemaken!

Op de foto hiernaast zie je een goed gedrild peloton, van welk land het ook is. Het zichtbaar resultaat is orde, fierheid en de zekerheid om met zijn allen aan te komen op de plaats waar de leiding het naar dirigeert. Geen twijfel. Geen geharrewar. Geen tegen elkaar aanlopen of botsen. Vergelijk dat eens met het beeld van een ‘moderne’ winkelwandelstraat? Probeer eens doorheen een winkelstraat te geraken als lanterfanten en in de weg lopen niét je bedoeling is?

Maar wat je hier ziet is maar het zichtbaar resultaat van discipline! De onderliggende gedachte, waar een dergelijke discipline toe leidt, gaat veel dieper: “Eén voor allen, allen voor één.” Vergelijk de foto nu nog eens met een winkelstraat en trek je conclusies!

Ik bedoel helemaal niet dat het publiek in een winkelstraat er zou moeten uitzien als deze getrainde militairen. Maar een héél klein beetje respect voor de medemens is toch niet teveel gevraagd? Gewoon maar rechts gaan lopen zodra de straat te vol geraakt? Niet vrolijk van links naar rechts dartelen doorheen de massa en iedereen maar voor de voeten lopen?

En helaas… het onbehouwen gestuntel dat je in volle winkelstraten ziet reflecteert perfect het beeld van onze maatschappij: “elk voor zich” bij gebrek aan enig volwassen leiderschap.

Drill-oefeningen zijn dus heel wat meer dan je in groep te verplaatsen! Het gaat in de eerste plaats om te leren gehoorzamen aan een (verstandige) leiding. Als je dat ‘eendrachtsbeginsel’ kunt goedkeuren en vertrouwen hebt in je leiders, zul je onvoorwaardelijk uitvoeren wat wordt gevraagd. Zélfs als de details je duister lijken en niet helemaal je goedkeuring kunnen wegdragen zul je dat doen. Op één voorwaarde: je hoeft het wel niet honderd procent eens te zijn met de leiders, maar je moet minstens het streefdoel onderkennen en goedkeuren. Er zijn honderden wegen die naar Rome leiden, maar als elk zijn eigen weg gaat komt het gezelschap nooit gelijk aan in Rome!

Maar als de gehele leiding je duister, onbetrouwbaar, labiel en onlogisch voorkomt, of als je je niet kunt identificeren met de gestelde doelstellingen, dan verdwijnt, samen met de eendracht, ook de discipline en doet elk waar hij zin in heeft. Je krijgt dan een kar, voortgetrokken door duizend paarden die elk een verschillende kant op willen! Waar zal die kar belanden? Gewoon uit elkaar gereten worden?

Stel je een land en een leger voor waar de discipline helemaal zoek is, en waarvan de leiding volslagen incompetent is. Er staat een vijand voor de deur. Een onbetrouwbare generaal beveelt vanuit zijn comfortabele slaapkamer om op te rukken naar een door hem gekozen doel. Maar de ondergeschikten te velde, die de toestand veel beter kunnen inschatten, zien in dat bevel een faliekante fout. Zélfs als ze onvoorwaardelijk het bevel doorgeven, zullen de soldaten twijfelen. Verstomd staan door zoveel onlogica. En zelfs als ze doordrongen zijn door het idee van onvoorwaardelijke gehoorzaamheid, zullen ze nooit gemotiveerd kunnen vechten! Ze zullen misschien wel doen wat wordt bevolen, maar zonder enige motivatie. Een dergelijk land is tot de ondergang gedoemd.

Maar de vijand, dié is gemotiveerd! Dié heeft leiders die weten waar ze voor moeten gaan! En dat zetten ze door hun leiderscapaciteiten gemakkelijk over op het gehele leger. In dat geval mag het leger gerust over duizenden individueel denkenden bestaan, nog zullen ze doen wat wordt gevraagd omdat het einddoel hen duidelijk voor de geest staat.

Welk land zal de strijd winnen, en welk land zal tenonder gaan denk je?

Momenteel geldt in België een grenzeloze laksheid. Er is geen doel en er is geen strategie. Er zijn ook geen leidersfiguren. En àls de regering dan al eens bepaalde maatregelen neemt ‘om de vrede te bewaren’, dan zijn het maatregelen ten voordele van de ‘vijand’ en ten nadele van het eigen volk!

Ik begrijp dan ook niet hoe dergelijke marionettenregeringen nog op de onvoorwaardelijke steun van de bevolking kunnen blijven rekenen! En ik zie daar maar één mogelijkheid voor: dat de bevolking in kwestie oliedom is, of door de leiders heel handig gefocust op andere, maar dan onbelangrijke zaken!

Wàt er ook van zij, een dergelijk land wacht op termijn alleen maar de totale aftakeling. En dan moet je hoognodig ook nog maar eens ‘eendracht maakt macht’ in je vaandel dragen! Eendracht met wat? Met de Moslimwereld? Met het Oostblok? Desnoods met aliëns, zolang het maar niet met je eigen volk is? De eendracht met eigen volk lijkt me toch wel heel erg zoek in de Wetstraat!

Willy.

Ja! Ik mag de hand in eigen borst steken! Ook ik heb me er ooit schuldig aan gemaakt! Aan praatjes om je publiek zoet te houden! Al deed ik het dan wél met kinderen.

Regelmatig gaf ik namelijk spreekbeurten over verkeer in de verschillende scholen van de stad. Na het verkeerspraatje konden vragen worden gesteld. En telkens kwamen dezelfde vragen uit de kindermonden weer naar voor:

- Ik moet dagelijks met de fiets over dit of dat druk kruispunt. Ik wil dat veilig doen, maar de infrastructuur maakt dat bijna onmogelijk!

Vergeef me een ietwat ‘volwassen’ taalgebruik, maar daar kwam het telkens weer op neer, maar dan in kindertaal. Ik wist waar ze het over hadden, en ik wist dat ze gelijk hadden! Maar meestal waren dergelijke gevaarlijke kruispunten op gewestwegen gelegen, waar wij als gemeentebestuur maar een heel klein beetje in de pap te brokken hadden. Bovendien was ook een goede doorstroming van het autoverkeer van groot belang en je kunt nu eenmaal niet de kool en de geit sparen.

Meestal ook hadden we, bij onze eigen verkeerstechnische dienst, oplossingen klaarliggen voor die kruispunten. Oplossingen die we moesten zien te verdedigen tegen de ‘hoge Pieten’ van het Vlaams gewest. En och arme, die hoge Pieten waren meestal ingenieurs, die nooit net als ik, met beide voeten midden in het verkeer hadden gestaan! De kans dat onze projecten ooit het daglicht zouden zien was dan ook niet zo heel erg groot. Bovendien, vermits zij wegbeheerder waren, moesten ook de centjes van hen komen!

Maar een kindermondje vroeg om raad, ik wist oplossingen, en voelde me verplicht beterschap te beloven. En foei! Nét op dezelfde manier als ik tegenwoordig onze ministertjes en ministeresjes zie doen:

- Je hebt gelijk. Op die manier kan het niet verder. We maken er zéker werk van om een en ander zo vlug mogelijk in orde te brengen!

Voilà! Kinderhandje gevuld, en tevreden trokken ze naar huis in de vaste overtuiging dat het zelfs morgen al beter zou gaan. Maar ikzelf voelde me rot als ik er aan dacht hoeveel heilige huisjes ik nog af te breken had om er een bepaald project doorgedrukt te krijgen en hoe lang het allemaal zou duren alvorens er ook maar één steen werd verlegd. Ik zou er in elk geval zoveel mogelijk energie in steken.

Maar ja, het waren kinderhandjes, en dus gauw gevuld.

MAAR IK SCHAAM ME ROT als ik zie dat de overheid heden ten dage net hetzelfde doet met volwassenen, en dat die volwassen handjes al even snel, of nog sneller, gevuld raken! Ja! Na verloop van tijd zelfs helemaal vergeten wat werd beloofd en nooit uitgevoerd! Ik schaam me zelfs voor mijn eigen antwoorden destijds, maar ik had een excuus: ik stond onderaan de ladder en kon helaas niet toveren, al deed ik soms al het mogelijke om dat toch te doen.

De lui die wél aan de top staan en die heden ten dage met hetzelfde soort antwoorden komen, zou ik wel de nek kunnen omwringen, want ik zie en hoor net hetzelfde wat ik zo dikwijls noodgedwongen zelf moest doen! Dooddoeners en zoethouders! Op de lange baan schuivers. En de bevolking loopt er kinderlijk onvolwassen in. Foei! Er gaat geen maand voorbij of we zien het weer op TV: een of andere minister belooft werk te maken van wat een delegatie eist. En de delegatie gaat tevreden naar huis, blij met een dooie mus! Want je kunt er donder op zeggen dat het beloofde nooit zal worden waargemaakt. En àls er al een verandering komt, dan liefst een negatieve die de criminaliteit nog maar eens straffelozer maakt. Nogal dikwijls onder het mom dan van een nog beschamender dooddoener: ‘We moeten de regels van Europa volgen’.

Waar in ’s hemelsnaam zijn die lui in de Wetstraat mee bezig? Denken ze nu waarlijk dat ze ernstig werk verrichten, of zitten ze alleen maar hun tijd uit te zitten in de hoop dat wie na hen komt het wel zal oplossen?

Willy.

Ergens gesprokkeld, maar ik ken de herkomst niet. Waarheid is het wél!

Onsterfelijke woorden van Coluche:

Als ik zeg : "Algerije is voor de Algerijnen !" dan roept iedereen BRAVO.
Als ik zeg : "Afrika is voor de Afrikanen !" dan roept iedereen BRAVO.
Als ik zeg : "Turkije is voor de Turken !" dan roept iedereen BRAVO.
Als ik zeg : "Marokko is voor de Marokkanen !"dan roept iedereen BRAVO.
MAAR!
Als ik zeg : "België is voor de Belgen !" dan roept iedereen RACIST.

En dan nog eentje:

Vrij vertaald door ‘iemand’; bron of vertaler niet gekend:

GEEN SAOUDIE - ARABISCHE MOSKEEËN IN NOORWEGEN, GEZIEN ER GEEN GODSDIENSTVRIJHEID IN SAOUDIE - ARABIE IS !

Ziedaar een moedige daad in een Europa dat zich meer en meer neerbuigt voor de Islam!

De Saoudische regering en de rijke Saoudische private schenkers willen de oprichting van tientallen moskeeën in Noorwegen financieren, ten bedrage van tientallen miljoenen Noorse kronen.

(1 noorse kroon = +/- 0,125¤. ) Wettelijk gezien hebben zij het recht dit te doen, overeenkomstig de noorse wetgeving is het aan vreemde landen toegestaan de religieuse gemeenschappen te financieren, maar gezien het belang van deze geldsommen, is de goedkeuring van de noorse regering hiervoor vereist.

 Nietegenstaande dit, besliste de noorse minister van Buitenlandse Zaken, Jonas Gace Stone, deze goedkeuring te weigeren. Hij heeft aan de aanvrager, het islamitisch centrum Tawfiig een antwoord gestuurd, waarin hij verklaard heeft dat hij het paradoxaal en tegennatuurlijk vindt, om deze financiering te aanvaarden, afkomstig van een land dat de vrijheid van godsdienst niet aanvaardt !

Hij heeft dit zo aan de pers verduidelijkt: Wij hoeven niet anders te doen dan eenvoudig neen te zeggen, het ministerie keurt uw aanvraag niet goed, maar wij hebben van de gelegenheid geprofiteerd om daar aan toe te voegen dat het even paradoxaal zou klinken om een Christelijke Gemeenschap op te richten in Saoudi - Arabie, als we weten dat dit daar als een misdaad wordt beschouwd !

Of met andere woorden; als wij met onze Christelijke Geloofsgemeenschap in uw land niet binnenmogen, waarom zouden wij jullie moskeeën in ons land dan wel binnenlaten ?

Voorwaar een moedige daad van de noorse regering, om zo krachtdadig te reageren !

-o-o-o-o-

Hadden wij ook maar dergelijke krachtdadige mensen in ons bestuur!

Willy.

Eigenlijk heb ik medelijden met alle vrouwen en stel me soms voor hoe het moet aanvoelen vrouw te zijn!

Als ze jong zijn hebben ze hopen werk om de juiste kledij te vinden. Kledij dan die geen enkele vorm verbergt en alles zo goed mogelijk moet accentueren!

Als ze ouder worden, moeten ze dan weer gaan zoeken naar kledij die alle vormen zoveel mogelijk camoufleert en vooral optrekt wat zakt.

Dan komen ze enkele kilootjes aan, en gaan ze op zoek naar kledij waarin ze slank lijken! Schreeuwen dan moord en brand omdat geen enkel modehuis modieuze spulletjes lijkt te maken voor dames met enkele kilootjes méér, maar in werkelijkheid willen ze kledij die een dertig à vijftig kilo vet helemaal onzichtbaar maakt en een slank figuurtje suggereert. Natuurlijk kan geen enkel modehuis dat.

Let wel: ik wil deze dames niet belachelijk gaan maken. Want inderdaad heb ik medelijden met hen! Hun beste wapen om een man te bekoren is immers juist een slank figuurtje hebben, en dat lijkt steeds minder te lukken. Voedingsgewoontes? Eigenlijk makkelijk gezegd, en in veel gevallen zal het ook wel dat zijn. Maar toch lijkt het me of onze moderne voedingstrend funest werkt op de vrouw. In veel gevallen weten we immers niet eens wat we allemaal binnenkrijgen. Misschien hebben mannen meer weerstand tegen allerlei rotzooi dan vrouwen?

Wat er ook van zij, die veranderingen moeten toch hard aankomen bij vrouwen! Vooral bij de mooiste dan! Want hún verandering zal wel het pijnlijkste aankomen! Gewoon aan mannelijke aandacht, aan allerlei attenties, overal vriendelijk ontvangen worden… En dan gaat dit alles snel verwateren en komen ze eindelijk in de reële wereld terecht. Stellen vast dat veel van die aandacht en attenties gewoon comedie waren! Moet héél hard aankomen! Maar! Dan pas leren ze ook wie er écht voor hen is!

Maar toch… ligt het echte probleem in een heel andere hoek! Namelijk de onrustwekkende stijging van het aantal echtscheidingen. Vroeger trouwde je voor het leven. Het ranke bloempje waar je mee trouwde verslenste misschien wel wat… maar dat ging langzaam genoeg om onopgemerkt te blijven. De man bleef dat sexy meisje van weleer zien. Veel fantasie had hij daar echt niet voor nodig, want de natuur helpt hier wel een handje mee.

Maar tegenwoordig komt er voor het minste misverstand een echtscheiding en dàn pas gaan de poppen aan het dansen. De vrouw is lang niet zo sexy meer. De nieuwe man waarmee ze aanpapt moet in veel gevallen genoegen nemen met een gezette dame waar hij maar moeilijk echt verliefd kan op worden. Het sexy wezentje dat ze ooit was heeft hij nooit gekend, en dus kan hij ook niet terugvallen op dat beeld.

Voor de gescheiden man ziet het er dus ook niet beter uit: hij gaat wanhopig op zoek naar een vrouwtje waarop hij verliefd kan worden, maar moet vaststellen dat die uiterst zeldzaam zijn in zijn leeftijdsgroep! En diegenen die het wél in aanmerking zouden kunnen komen, zitten vast in een relatie. Een koude douche wacht hem. Als hij in zijn leeftijdsgroep gaat zoeken ziet hij, in de loslopende categorie, niets dan overjaarse uitgezakte taarten! Niet echt van aard om nog verliefd op te worden!

Voorwaar een pijnlijke confrontatie, want zo lang hij getrouwd was, had hij daar nooit bij stilgestaan. Hijzelf was ook wel lichamelijk verouderd, maar zijn omgeving ook, of nog méér. Maar als getrouwde man interesseert je dat niet. Je praat met dames, maar bekijkt ze normaal niet als mogelijke partners en staat daar verder ook niet bij stil. Tot je plots alleen komt te staan en op zoek moet! Ik had dit stukje dus wel evengoed ‘Het drama man’ kunnen noemen!

Mijn innige deelneming aan iedere man of vrouw die in deze situatie komt te staan. En een goede raad aan beide geslachten: blijf bij wat je hebt. Het gras is zelden groener aan de andere kant van de heuvels!

Want naast het figuur van een nieuwe vrouw, moet je ook nog met een heel ander karakter leren omgaan! En dàt beste mensen, kan soms wel voor enorme verrassingen zorgen! Want die vrouwelijke, stuurloze hersentjes, kunnen soms wel héél raar uit de hoek komen! Zo raar dat je het als man niet mogelijk acht!

In Spanje hebben ze een mooie uitdrukking voor dat soort fenomenen:

Más vale lo mal por saber que lo bueno por conocer.

( vrij vertaald: het gekende ‘slechte’ is meer waard dan het ‘goede’ dat je nog moet leren kennen!)

Willy.

Overheden investeren enorme bedragen in het subsidiëren van allerlei sporten, met, voor Europa althans, voetbal en wielrennen in de eerste plaats!

Waarom zouden ze dat doen denk je? Wat is, afgezien van het gokken en de lucratieve handel in spelers, de economische waarde van voetbal? Nul komma nul! Is een land er ooit beter van geworden omdat zijn ploeg de beste was? Voor zover ik weet niét! Laat maar eens een voetbalploeg van pakweg Ethiopië de wereldbeker winnen! Zal de economie van Ethiopië daar beter van worden? Zal de levensstandaard er hoger worden? Zullen de inwoners dan niet langer kilometers ver moeten lopen om water?

Bijgevolg zijn, naar mijn bescheiden mening, die sporten eerder een verlies- dan een winstpost voor het land. Maar er spelen andere factoren een rol! Vooral voetbal wakkert het stamgevoel van de oermens aan! “MIJN stam is de beste!”. En wat blijkt? Veel mensen hebben nood aan een stamgevoel. Anders voelen ze zich verloren in de massa! Vooral dat gevoel maakt een aantal sporten heel populair. De evolutie van homo erectus tot moderne mens heeft zich blijkbaar nog niet bij iedereen voltrokken!

En daar komt dan meteen het politiek belang van de sport naar voor! Jan met de pet heeft iets om over te praten en/of te redetwisten aan de toog! De belabberde politieke toestand heeft geen belang meer en wordt opzij geschoven. Gewoon van tafel geveegd!

Als Jan met de pet al tot nadenken in staat blijkt, dan is het over de voetbal en de ‘koers’!

Met andere woorden: sport is de ideale blinddoek voor het volk om in de Wetstraat je gang te kunnen gaan!

Niet dat ik iets tegen voetbal heb hoor! Ver vandaar. Op een voetbalveld leven 22 sportievelingen zich op een gezonde manier uit en dat kan alleen maar positief zijn. Voor die 22 tenminste. De duizenden anderen in de tribunes zitten zich alleen maar op te jagen en joelend ‘mee te leven’ om straks verder ‘sportief’ te gaan doen aan de toog. Ze weten weer waarover praten!

Maar ik denk verder na. Zoek redenen tot bestaan. Zoek achtergronden. Zoek uit waarom de regeringen zo welwillend neerkijken op de diverse top (of toog-) sporten en zwaar sponsoren waar nodig!

Waarom? Niet moeilijk! Het draait gewoon de schijnwerpers in een andere richting. Zo kunnen ze in het duister hun ding blijven doen zonder dat iemand er erg in heeft dat ze eigenlijk niks doen en vet betaald worden daarvoor. Af en toe vinden ze eens een onnozel wetje uit om een of andere azijnpisser te plezieren, en daarmee is dan ook alles gezegd.

En dan moet er me toch even, denkend aan die schijnwerpers, een kleine anecdote van het hart: ik was op vacantie in Torremolinos. Elke dag was er een of andere animatie in het hotel, en op een avond was dat een groep flamencodansers. Wilde ik niet missen! Het animatiezaaltje zat stampvol. Het doek ging open en de flamencogroep betrad het podium. Verwonderd bekeek ik het decor! De achtergrond was egaal en blinkend bloedrood: één groot, rood en blinkende plastic vel! De dansers en danseressen waren ook in het rood gekleed. En de spots… die stonden op het publiek gericht! Of die groep het goed deed weet ik niet! Was verblind door de spots en zag ze niet eens tegen die rode achtergrond! Het leek wel of die groep het publiek was, en wij de atractie! En eerlijk gezegd… zo was het ook wel!

Wel, zo werkt het ook in de Wetstraat: spots op iets anders, en doe maar waar je zin in hebt! Je kunt het publiek uitlachen, vernederen, of je tong uitsteken; ze zien het toch niet!

Als je op straat twee vrouwen ziet babbelen, dan hebben ze het over roddels of bakvisachtige liefdesperikelen. Van dié kant dus geen gevaar voor de Wetstraat.

Als je twee mannen ziet praten is het … over de voetbal of de koers. In hooguit een paar gevallen kan het wel eens over de politiek gaan, maar stel je al gauw vast dat ze alleen maar het nieuws dat ze op TV zagen herkauwen. Vragen stellen ze zich daar niet bij. Wat de nieuwslezer vertelde is ook hún babbel! En daar kom je dan maar best niet in tussen met wat diepere bedenkingen, want dan valt een doodse stilte en is de stemming eruit! Er wordt dan immers hersenwerk gevraagd, en daartoe blijken ze niet in staat!

Ergo: dank zij het voetbal en de koers dreigt er voor de Wetstraat ook geen gevaar meer van de mannelijke kant! Als de nieuwslezer dan nog verplicht wordt ook zijn steentje bij te dragen tot verdwazing van het gepeupel, kan het Wetstraatfeest beginnen en kunnen ’s lands grootste narren zich vrolijk laten verkiezen! Geen kat die er nog op let dat ze helemaal niets positiefs kunnen verwezenlijken!

Sport als blinddoek en het nieuws als spreekbuis. We hebben het inderdaad toch wel ver geschopt! Vergeten we dan dat de Romeinen aan ongeveer hetzelfde ten onder zijn gegaan? Panem et circenses! Wat hun leiders uitspookten en hoe liederlijk die leefden trokken ze zich niet aan. Als ze maar brood en spelen kregen! Maar beseffen dat het zo niet kan blijven duren? Dat deden ze tweeduizend jaar geleden niet, en dat doen we nog steeds niet! Non, rien a changé!

Willy.

Bijna veertig jaar politiedienst hebben het me wel geleerd: als je wordt opgeroepen voor een vechtpartij is altijd minstens één der partijen een gepatenteerde domkop. Nooit heb ik twee intelligente mensen met elkaar zien vechten! Je zou kunnen stellen: hoe lager het IQ, hoe korter het lontje!

Als dat dan al geldt voor individuen, dan geldt het zéker voor volkeren! Zie maar wat er momenteel in het middenoosten gebeurt, en onoplosbaar blijft ondanks de vele bemoeiingen en onderhandelingen van het Westen! Zelfs Koffie Annan gaf zijn bemiddelingspogingen op. Misschien kan Dauwe Egberts het nu proberen?

Weten die mensen trouwens wel waarvoor ze strijden? Voor een beter bestuur? Welk bestuur kan meer geven dan de bevolking weet te presteren? Welk bestuur kan ‘anders’ zijn, als alle vechtende partijen zich ondanks alles toch blijven vastklampen aan de religie die voor de problemen zorgt? De religie die ze zodanig hersenspoelt dat er helemaal niets wordt gepresteerd? Van waar zouden de ‘milde giften’ die ze van hun regeringen verwachten dan moeten komen?

Heel lang was het kalm in die streken. Het waren immers koloniën van westerse landen en de bevolking had niet veel in de pap te brokken. De Islam was trouwens een verwaarloosbare godsdienst aan het worden, op sterven na dood. Zodra ze ‘vrij’ werden echter, stak die religie weer de kop op en ging de tijdbom tikken! En bleek dat niemand van dat volk in staat was om een serieuze leidersfunctie te vervullen en minstens in de basisbehoeften van de bevolking te kunnen voorzien.

Het zal onoplosbaar en een waar kruitvat blijven zo lang alle strijdende partijen zonder het goed te beseffen eigenlijk voor hetzelfde doel strijden: een bestuur dat hun religie trouw blijft, maar toch een leven ‘als in het westen’ uit de grond weet te stampen. Een mission impossible dus.

Maar ik wil geen steen werpen naar dat andere ras. Zijn wij dan zoveel beter? Hebben wij in de eerste en tweede wereldoorlog blijk gegeven van intelligentie? Neen dus. We zijn ook met zijn allen in elkaars haren gaan vliegen als gepatenteerde idioten!

Maar er was een verschil: elke partij wist waarvoor ze vocht: voor een betere wereld! En uiteindelijk is er ook een betere wereld uit voortgekomen! Een wereld waarop we fier mogen zijn, maar die nu langzaam maar zeker verloedert door verloederende leiders!

Kijk maar in de verloederde wijken van Brussel en Antwerpen; ooit toonbeelden van orde en netheid. Wat je er nu ziet is noch min noch meer dan de weerspiegeling van de huidige Wetstraat! Al blijft de Wetstraat zélf heel proper en netjes… de wàre Wetstraat vind je terug in de wijken die regelrechte sloppenwijken zijn geworden dank zij de intelligentie die in de Wetstraat huist.

Je kunt het vergelijken met iemand die een héél net huis heeft… omdat hij al zijn vuil over de muur gooit bij de buren!

Eigenlijk zouden busreizen moeten worden gerealiseerd om het parlement te bezoeken, en wel op volgende manier: eerst binnen in het parlement:

- Ziehier het parlement. Eén en al luxe en bijna steriele netheid. Mooi landje hé, België?

Vervolgens naar de ‘sloppenwijken’:

- En ziehier het resultaat van wat in de Wetstraat wordt bekokstoofd! Vinden jullie dat landje nog altijd even mooi?

En nu kunnen jullie vinden dat ik weer racistisch bezig ben, maar dat ben ik niet! De verloedering mag zéker niet alleen maar op de rekening van de allochtonen worden geplaatst! Niet rechtstreeks tenminste. Want elk jeugdig volk dat niet tewerkgesteld wordt om zijn energie af te reageren, zal net hetzelfde veroorzaken! Verveling leidt tot negatieve creativiteit bij de jeugd! En waarom verveelt zowel ONZE als de allochtone jeugd zich? Omdat bepaalde (de verstandigste) allochtonen het werk hebben overgenomen! Anderen komen dan weer het leger werklozen vervoegen.

Zondag zag ik een voorbeeld. In het park voor mijn deur zaten twee jonge allochtonen te eten onder een boom in het gras. Ze bleven er zowat de hele namiddag. Hadden blikjes drank, broodjes en andere rotzooi mee. Leken zich samen goed te amuseren.

’s Avonds, toen ik mijn laatste ronde deed met Chico, waren ze weg en ging ik uit nieuwsgierigheid even kijken naar de plek waar ze hadden gezeten. Er wachtte me een verrassing! NIETS herinnerde aan hun aanwezigheid! Chapeau voor die twee kerels. Ze hadden alles netjes opgeruimd en in de afvalbakjes gedropt. Als het goed is mag het ook wel eens gezegd worden, want ik ben zéker niet iemand die iedereen over dezelfde kam scheert.

En tot mijn eigen schaamte moet ik bekennen: waar rotzooi rond de bankjes of in het gras blijft liggen, heeft meestal BLANKE jeugd gezeten, of toeristen!

Ik kan alleen maar oordelen over wat ik in mijn eigen omgeving zie en trek die conclusie zéker niet door naar grootsteden. Maar toch moet ik stellen dat de verloedering zondermeer het gevolg is van werkloosheid. Werkloosheid van welk ras ook. En daar is inderdaad de Wetstraat voor verantwoordelijk. Want dààr wordt de werkloosheid gecreëerd, ondermeer door het invoeren van vreemde arbeidskrachten die vroeg of laat toch ‘aan den dop’ geraken, want dat is eigenlijk wat ze komen zoeken. En als ze daar een paar jaar moeten voor werken hebben ze dat er wàt graag voor over.

Willy.