Was het je eenvoud...

Ik heb mijn moeder niet verloren
daarvoor gaf zij mij veel te veel.
Wat zij mij zei, dat blijf ik horen,
van wat ik ben is zij mijn deel.
Ik kom haar overal nog tegen
in wat ik doe, in wat ik laat.
Zij was en blijft voor mij een zegen
waarvan het spoor steeds verder gaat !

Moeder


Je werkte hard voor je gezin
Je werd grijs
Je werd oud
De jaren gingen aan je knagen
Er kwam verzet
Je leefde soms in een andere wereld
Jouw wereld die wij niet begrepen
Je sliep vaak
Af en toe dacht je nog eens aan...
Maar je verzet bleef
Je vocht maar je was bang voor 't onbekende
Zoveel vragen stelde je erover
En dan... zachtjes trok het leven uit je weg
Je draad werd doorgeknipt
Al de vragen werden voor jou opgelost
Je verdween... lichamelijk
Maar in ons hart ben en blijf je zo nabij.

De wereld is wonderlijk leeg zonder jou.
Er staat maar zo weinig meer in.
De hemel is aldoor zo hinderlijk blauw.
Waarom ?
Wat heeft het voor zin ?
De merel zit zachtjes te zingen in 't groen.
Voor mij hoeft ie heus zo z'n best niet te doen.
De wereld kon vol geluk zijn, maar nou:
leeg, zonder jou.

 Annie M.G. Schmidt

Als ik dood ga
hoop ik dat jij erbij bent
dat ik je aankijk
dat jij mij aankijkt
dat ik je hand voel
dan zal ik rustig doodgaan
dan hoeft niemand verdrietig te zijn
dan ben ik gelukkig !

                                                      Remco Campert

De dood is niets,
ik ben maar aan de andere kant.
Ik ben mezelf,  jij bent jezelf.
Wat we voor elkaar waren,
dat zijn we nog altijd.
Noem me zoals je me
steeds genoemd hebt.
Spreek tot me zoals weleer.
Op dezelfde toon,
niet plechtig, niet triest.
Lach om wat ons samen
heeft doen lachen.
Bid, glimlach.
Denk aan mij.  Bid met mij.

Oud worden
schoon oud worden...
Het is zachtjes aan rijp worden
vooraleer je op jouw beurt
zoals het koren gemaaid wordt.
Het is leren luisteren.
Het is geven,
in plaats van ontvangen
en dan stil uit de wereld verdwijnen...

Ik ben niet dood.
Ik ben gewoon naar de andere oever.

Het leven verandert.
Het wordt ruimer, voller, inniger ;
geen begrenzing en geen beperking meer,
geen duisternis en geen droefheid meer.

Er is alleen de eeuwige levensdroom
waarin ik zacht en zalig onderga.

Phil Bosmans

We zullen je missen
elke dag
in kleine,
 eenvoudige dingen,
maar in ons hart
zul je met ons
samenblijven.

"Want leven en dood
zijn één
zoals de rivier en de zee
één zijn".

K. Gibran

Afscheid nemen
is met zachte vingers
wat voorbij is
dichtdoen en verpakken
in goede gedachten der herinneringen...

is verwijlen
bij een brok leven
en stilstaan
op de plekken
van pijn en vreugd...

Afscheid nemen
is met dankbare handen
weemoedig meedragen
al wat waard is
om niet te vergeten...

is moeizaam de draden losmaken
en uit het spinrag
der belevenissen loskomen
en achterlaten
en niet kunnen vergeten.

Ward Bruyninckx

Ik wou dat ik een vogel was
met zachte witte veren
en dat ik vliegen kon
heel hoog naar jou
om nooit meer terug te keren.

Ik ben op reis
al weet ik niet waarheen
maar ergens stond geschreven
dat ik deze weg moest gaan
en al aarzel ik soms even
langs die eindeloze baan

                    Toch weet ik
                    iemand ging me voor
                    en daarom ga ik door...

De bomen laten hun laatste blaren los,
het graan ligt in de schuren
eenjaar ging voorbij,
het is november geworden.
Met armen vol chrysanten
gaan we naar het kerkhof
en tooien het als een verrijzenistuin.
Kinderen hebben verdriet
bij het graf van hun ouders,
ouders verbijten tranen bij het kruis
waar hun kind begraven ligt.
Familie, vrienden en kennissen
liggen in lange rijen.
Zijn deze kille stenen dan het einde ?

Ik zie je handen voor me liggen
eens zo vaardig, nu zo stil
duizend dingen, duizend zaken
die ik nu opeeens nog weten wil.

Ik wil met je praten,
je horen vertellen,
ik weet, het kan niet meer.


In mijn gedachten
zal je altijd bij me blijven,
ik zal je missen,
elke dag weer...

De laatste uren voor het einde,
dan wordt die grote wereld klein,
is plotseling alles onbeduidend,
tot aan het laatste beetje pijn.

Wat wij zo indrukwekkend vonden,
verliest zijn glans, verliest zijn zin,
maar achter de gesloten ogen,
glanst een gigantisch groot begin.

Toon Hermans