Ik ben geen verliezer...

bidprentjes-bloemlezing + stamboomonderzoek
Ik ben geen verliezer...
Alice Nahon
Onder m'n voeten reuzlen stil
verdroogd en bruin Oktoberblaan,
Neem Gij m'n handen, God, ik kan,
Ik durf er haast niet overgaan.
M'n zwier'ge tred is niet gewend...
Te trappen op illuziescherven...
Gij die me leven hebt geleerd,
God, leer me sterven.
Alice Nahon, Stervenspijn
Ik heb lang en....

Ik heb lang en gelukkig geleefd
mij met weinig tevreden gesteld
niets gevraagd en veel gekregen
en ben ik van alle goede dingen voldaan
stilletjes ter Here gegaan
Stijn Streuvels
Zoals de dag...

Zoals de dag in de nacht verwelkt
zo plots ben je van ons heengegaan
naar God,
met in je handen
parels van eenvoud en liefde.
Vaarwel
Afscheid nemen en zeggen...

Afscheid nemen en zeggen...
"tot morgen"
hoe fijn is dat.
Maar afscheid nemen
en weten dat het gisteren was,
je niet meer horen praten of lachen
je niet meer kunnen voelen,
je handen zoeken
en niet meer kunnen vinden,
dat doet zo'n pijn.
O, die vertrouwde kleine dingen
die je zo onopvallend deed
hebben nu zoveel meer waarde.
We zullen ze altijd koesteren.
Afscheid

Afscheid
Het is tijd voor mij om te gaan,
nu geen tranen meer.
Kijk naar de hemel en geloof,
eens zien wij elkaar weer.
Tijd voor mij jou te verlaten,
geen verdriet meer en geen pijn.
Kijk naar de regenboog en weet,
ik zal er altijd zijn.
Het zal niet eeuwig duren,
eens komt er een moment,
dat ik je weer zal vasthouden,
dat je weer bij me bent.
Tijd voor ons om afscheid te nemen,
droog je tranen nou.
Kijk 's avonds naar de sterren,
weet dat ik van je hou.
Denk aan mij en
wens mij altijd heel dichtbij.
Praat met mij, verdring de pijn,
ik zal er altijd voor je zijn.
Waarom al dat wachten...

Waarom al dat wachten
Waarom al die pijn
Je wilde hier niet weg.
Je wilde bij ons zijn.
De strijd was oneerlijk
en geheel niet terecht.
Je wilde nog zo graag verder
maar...
je verloor dit gevecht.
'k Heb gehoord van....
'k Heb gehoord van een stad boven de wolken.
Boven aardse benevelde landen.
'k Heb gehoord van de zonlichte stranden.
En ook eens is daarboven mijn huis.
Halleluja ik reis naar die stad toe.
Ook al is hier mijn weg soms vermoeiend,
maar het gaat naar omhoog en naar huis.
'k Heb gehoord van een stad zonder tranen,
zonder nood, zonder angst, zonder strijden.
Waar ik nooit meer van ziekte zal lijden.
En ik weet dat ik daar eens zal zijn.
Halleluja, en twijfel verdwijnt daar.
Daar ik nooit meer zal struikelen of vallen,
ik ben thuis en ik ben thuis bij de Heer.
De laatste uren...

De laatste uren voor het einde,
dan wordt die grote wereld klein,
is plotseling alles onbeduidend,
tot aan het laatste beetje pijn.
Wat wij zo indrukwekkend vonden,
verliest zijn glans, verliest zijn zin,
maar achter de gesloten ogen,
glanst een gigantisch groot begin.
Toon Hermans
Zwijgend hou 'k je...
"Zwijgend hou 'k je in mijn armen,
Drie, vier, vijf minuten lang,
Jij kunt zo mijn hart verwarmen,
Met jou ben ik voor niets meer bang; "
Toon Hermans