Archief

Sterven doe je niet ineens
maar af en toe een beetje
en alle beetjes die je stierf
't is vreemd, maar die vergeet je
het is je dikwijls zelfs ontgaan
je zegt ik ben wat moe
maar op een keer dan ben je
aan je laatste beetje toe.

Toon Hermans

Elke dag een stapje
dichter naar het eind.

Elkle dag een beetje
van je kracht verkleind

Elke dag wat zwaarder
wat je torsen moet,
doch, al wetend;
eens komt alles goed...

Mijn leven hier is nu voorbij
van het verleden ben ik vrij
ben nu in mijn toekomst aan beland
als op een zonnig, tijdloos strand.

Wanneer je verdrietig bent
blik dan opnieuw in je hart
en je zal zien dat je weent
om wat je vreugde schonk.

Geen berg was te hoog
Geen karwei te zwaar
Geen wandeling te lang
Geen fietsroute te ver
Geen reis te vermoeiend.

Maar... je lijdensweg was onbegaanbaar
Berustend moeten wij verder...

Over de golven van de zee,
draagt de wind mijn lichaam mee.
Moe maar blij,
want het is eindelijk voorbij

We hadden nog zoveel plannen.
We wilden nog zoveel doen.
Maar zonder jou
zal mijn leven
nooit meer zijn als toen.

Voor elk moment,
waarop je ons hebt blij gemaakt.

Voor elk verdriet,
waarvan je ons hebt vrijgemaakt.

Voor elk moment,
dat jij bij ons vertrouwen zocht.

Voor elke schakel,
dat ons nauwer binden mocht.

Voor al je goedheid,
die wij ondervinden mochten,
zeggen wij dank.

Wij laten elkander niet los !