Archief

Beetje bij beetje moesten we je verlaten
We konden uiteindelijk niet meer met je praten
Die blik, die stilte, dat deed vaak zeer
De moeder van weleer was je niet meer.

Stil ben je van ons heengegaan
Je hebt altijd voor ons klaargestaan
Geborgenheid, liefde heb je ons gegeven
Zo was je hele leven.

Ga nooit heen zonder te groeten
Ga nooit heen zonder een zoen
Wie het noodlot zal ontmoeten
Kan het morgen niet meer doen.

Ga nooit weg zonder te praten
Dat doet soms een hart zo'n pijn
Wat je 's morgens hebt verlaten
Kan er 's avonds niet meer zijn !

                                    Toon Hermans

Een moeder sterft altijd te vroeg,
al is ze jong of oud,
je bidt dat God haar sparen zal
omdat je van haar houdt.
Maar als de dagen knellen gaan,
zij ziek wordt, zwak en moe,
bid je dat God haar halen zal,
met liefde, naar Hem toe.

Zijn glimlach en zijn zorgen zijn voorbij
de lieve aandacht voor de daagse dingen
die door zijn hoofd en door zijn vingers gingen
en alles wat hij was voor u en mij.

Denk aan mij terug
maar niet in de dagen van pijn en verdriet
denk aan mij terug in de stralende zon
hoe ik was toen ik nog alles kon !

Ik voel nog in mijn hand
het laatste drukken van jouw handen.
Daarin lag nog wat leven,
daarin lag ook reeds de dood.
Daarin lag al de liefde,
sedert jaren ons gegeven,
die gij in ene drukking nu
voor eeuwig in mij sloot.

Moeder zijn is alles geven
blijdschap, vreugde, liefde, leven.
Moeder zijn is alles derven
alles... en tevreden sterven.

Zul je voorzichtig zijn ?
Ik weet wel dat je maar een boodschap doet
hier om de hoek
en dat je niet gekleed bent voor een lange reis

Je kus is licht, je blik gerust
en vredig zijn je hand en voet

Maar achter deze hoek
een werelddeel
achter dit ogenblik, een zee van tijd

Zul je voorzichtig zijn ?

                                          Adriaan Moriën