'k Wil sterven...


'k Wil sterven in de grote stilte
die steeds de mijne was,
'k voel niet de kilte
van het natte gras.
Ik ben zo graag alleen
alleen met God
in dat ultieme uur
leeft heel mijn levensduur.
A. Buckinx-Luykx
bidprentjes-bloemlezing + stamboomonderzoek
'k Wil sterven...

'k Wil sterven in de grote stilte
die steeds de mijne was,
'k voel niet de kilte
van het natte gras.
Ik ben zo graag alleen
alleen met God
in dat ultieme uur
leeft heel mijn levensduur.
A. Buckinx-Luykx
Ik schreef je naam...

Ik schreef je naam in het zand
maar toen kwam de zee
spoelde alles weg
en het werd nacht.
Ik schreef je naam in de sneeuw
maar toen kwam de zon
smolt alles weg
en weer kwam de nacht.
Ik schreef je naam in mijn hart
en noch de zee, noch de zon
krijgen het daar weg
het blijft nu dag.
R. Wardenier
Honger kun je stillen...

Honger kun je stillen,
dorst kun je lessen,
verdriet wordt minder,
wonden kunnen helen,
ziektes gaan vaak over.
Maar gemis
wordt niet minder,
gaat niet over,
is niet te stillen
of te lessen.
Iemand missen doet veel pijn,
het zal een blijvende verwonding zijn.
Moederke...

Er is van u
hiernederwaart,
geschilderd of
gescheven,
mij, moederke,
geen beeltenis,
geen beeld van u
gebleven.
Geen tekening,
geen lichtdrukmaal,
geen beitelwerk
van stene,
tenzij dat beeld
in mij, dat gij
gelaten hebt,
allene.
O moge ik, u
onweerdig nooit
die beeltenis
bederven,
maar eerzaam laat
ze leven in
mij, eerzaam in
mij sterven.
Guido Gezelle
Je dag heeft geen uren meer...

Je dag heeft geen uren meer,
geen naam, geen gezicht.
Zo slibt heel langzaam en teer
verdriet je denken dicht.
De toekomst is wat gister was
al neemt de tijd een keer
en verdwijnt wat toen bestond,
het doet ons beiden zeer.
Buiten spelen kinderen.
Vandaag schijnt de zon door de ruit.
Jij hebt de strijd verloren.
Jij staart weerloos voor je uit.
Ook al ben je ver...

Ook al ben je ver van ons vandaan
Er is één ding dat je moet weten
In ons hart blijf je altijd voortbestaan
We zullen je nooit vergeten.
Een ziekte met een naam
Een ziekte met een naam
maar zonder een gezicht.
Van buiten niet te zien
wat het in mij heeft aangericht.
De wanhoop, het verdriet,
vermoeidheid en de pijn.
Ze worden niet begrepen in een wereld
waar alles toch te zien moet zijn.
oud bidprentje
Huilen mag...

Huilen is niet erg zelfs niet een beetje.
Het maakt niet uit of je nou huilt of lacht
want huilen hoort erbij voor alle mensen
en daar is de zakdoek voor bedacht.
Huilen is niet erg zelfs niet een beetje.
Huil maar als je pijn hebt of verdriet.
Ook grote mensen moeten wel eens huilen.
Mensen die nooit huilen zijn er niet.
Weggaan is een beetje sterven...

Weggaan is een beetje sterven,
sterven aan wat men bemint.
Je laat iets na van wat je vindt,
altijd weer, op alle erven.
Spijt zal steeds een eed bederven,
een vers, verwaaiend in de wind;
weggaan is een beetje sterven.
En men gaat; het lijkt wel zwerven.
Tot het afscheid echt begint,
kunnen vrienden, vrouw en kind
van elk afscheid iets verwerven.
Weggaan is een beetje sterven...
Ton Oosterhuis