Berichten van 1 augustus 2008 tot 31 augustus 2008

Ruymen Gustaaf zijn laatste brief...

De familie bezorgde ons een scan van een originele brief die u onderaan kunt downloaden.

Frontbrief van Gustaaf Ruymen aan zijn broer Isidoor (“Poldoor” in de volksmond), die als krijgsgevangene in Duitsland verbleef.
Hij zocht en kreeg eerder contact met zijn broer in Duitsland dan met zijn familie in Kozen (Limburg), zo blijkt uit de brief.

Belgien den 13den februari 1917

Beste broeder

Nu ik nog enige stonden tijd heb kan ik U nog gouw enige woorden mededelen.
Broeder ik bevind me nog in staat van goede gezondheid, ik denk dat gij U ook nog hierin bevind. Poldoor, ik heb U al zoveel en dikwijls geschreven. Ik schrijf U bijna alle maanden maar ik krijg van U geen tijding meer ik weet niet wat zulks betekend ik heb in vier maanden niets meer van U ontvangen.
Van huis is het al bijna twee jaar geleden dat ik nog iets gehoord heb.

This droevig om in zulken staat zich te bevinden en zoo lang van elkaar gescheiden te zijn en geen nieuws van elkander te weten.
Ik verlang ernaar binnenkort eenig nieuws van U te weten en ook van mijne ouders. De mannen van Cosen die hier zijn stellen het nog allen goed ik weet nog van geen gesneuvelden. Ik heb over een dag of drie nog een brief ontvangen van Henri Delsaer deze stelt het nog zeer goed. Broeder laat mij eens weten hoe gij nu al gesteld zit en hoe het thuis zo al uit ziet als gij nieuws zoud weten van thuis. This hier vel winter geweest.

Ik denk toch Poldoor dat de oorlog op het einde loopt this te hopen dat deze droevighe tijd weldra mag gedaan zijn. Maar we zullen ons botten maar vegen aan den hele boel en er niet te veel op denken dan passeerd de tijd toch wat beter. Wij versleiten nu onze jongen jaren in droefheid en ellende en als we het geluk mogen hebben van naar huis te keren dan zullen we later wat meer plezier maken wij moeten dat toch inhalen hetgene wij ten achter zijn. Wij zullen maar denken gelijk uilenspiegel sprak na slecht weder komt altijd goed weder.

Ik heb tot nu toe geluk gehad ik ben nog geen enkele dag ziek geweest en dat is nog het bijzonderste van alles.
Wij zullen daarom de goede God maar bidden dat hij ons zo nog lang mag bewaren en ons terug brengen naar onzen ouderlijken woning waarvan wij nu reeds zolang weg zijn.
Poldoor ik ga mijn brief sluiten en ik hoop zonder fout binnenkort eenig nieuws van U te ontvangen.
Laat ook iets weten aan onze dierbare ouders.
Ik blijf U nooit vergetende broeder

Gustaaf Ruymen
C 218 = 8° compagnie
Armee Belge en campagne

6 maanden later, op 4 september 1917, stierf Gustaaf Ruymen aan het IJzerfront zonder antwoord of nieuws van zijn broer of thuis.
Op 5 september werd hij in Oeren begraven.
De originele brief is in het bezit van Paula Ruymen, dochter van Isidoor Ruymen, die krijgsgevangene was in Duitsland.

met dank aan dhr. Eddy Wintmolders

Graf 196

Ruymen Gustaaf Jozef
geboren te Kozen op 18 februari 1894
zoon van Hendrik en Marie-Felicitas Vandeborg

soldaat 2 klasse, mil 1914
15 Linie / 3 Cie
overleden te Diksmuide op 4 september 1917
begraven te Oeren op 5 september 1917

Hendrik Ruymen en Marie-Felicitas Vandeborg hadden samen drie zonen:

Isidoor, geboren te Kosen op 7 mei 1890 en aldaar overleden op 24 februari 1950.
Hij was oudstrijder en weggevoerde naar Duitsland, ziek weergekeerd uit den eersten wereldoorlog en aan gevolgen ervan gestorven.
De familie is nog in het bezit van de laatste brief die Gustaaf schreef aan zijn broer Isidoor in Duitsland op 13 februari 1917. Gustaaf Alfons, geboren te Kozen op 24 april 1896 en aldaar overleden op 15 mei 1983.

uit het bidprentje van de moeder van Gustaaf, overleden op 12 januari 1940:
“Lange jaren heeft zij den last gedragen van het leven, veel dagen de kelk des lijden gedronken, vooral wanneer zij het offer van haren zoon voor het vaderland heeft moeten brengen, en zonder schrommen zag zij het einde tegemoet”.

uit het bidprentje van de vader van Gustaaf, overleden op 8 april 1933:
“Hendrik Ruymen, schonk drie zonen aan het vaderland, waarvan er één, uw dierbaren Gustaaf, heldhaftig sneuvelde op het bloedig Yzerfront. Gustaaf uw dappere zoon, was nooit uit uw geheugen, aanhoudend spraakt gij over hem en over zijn heldendaden en toen gij de dood zaagt naderen, zegde ge:” Nu ga ik naar den hemel, naar onzen Gustaaf”

Bron: Eddy Wintmolders, zoon van Paula Ruymen
Verwanten: De gesneuvelde is een oom van Elza en Paula Ruymen, Luc Vaes uit Nieuwerkerken, fam. Wintmolders uit Nieuwerkerken. De familie bracht in de zomer van 2008 nog een bezoek aan het soldatengraf in Oeren.

Graf 193

  

Puype August
geboren te Ruddervoorde op 9 februari 1893

sergeant, BV 1913
15 Linie / 10 Cie
overleden op 2 september 1917 om 10.00 uur
begraven te Oeren op 4 september 1917

overlijdensakte

  



Monument te Ruddervoorde en gedenksteen te Waardamme.

<

Brevet van de IJzermedaille

Familie: Dhr. Eddy Puype uit Varsenare is een kleinzoon van de broer van de gesneuvelde, dhr. Stefan Puype uit Zedelgem.