Berichten van 1 april 2026 tot 30 april 2026

Graf 214

De Keuster Jozef
geboren te Hemiksem op 5 mei 1894

soldaat 2de klas, milicien 1914 
6 Linie / 3 Cie
dodelijk gewond op 17 september 1917 door een schotwond in het voorhoofd
overleden te Hoogstade op 23 september 1917 om 12.15 uur
begraven te Oeren op 25 september 1917

Zijn compagnie heeft in plaats van kronen een arduinen zerk, met de letters AVV-VVK erop gebeiteld, op zijn graf laten plaatsen. Het is juist deze grafsteen, betaald door de simpele bijdragen van de zeer kleine soldij van zijn vrienden-soldaten en Hemiksemnaren, die een ereplaats kreeg naast de machtige IJzertoren.

Opmerking:
Dhr. Germain Batsleer bezorgde ons 2 documenten over de gesneuvelde Jozef De Keuster, die hij ontving van dhr. Hilaire Serrien, gewezen Kpt.Cdt.-Sport en opleidingsofficier van de Marinebasis St.-Kruis/Brugge. Jozef De Keuster was de beste vriend van zijn vader Serrien, aan wiens zijde hij stierf door een kogel in het voorhoofd. Voor zij naar de loopgracht vertrokken had hij het voorgevoel niet meer behouden terug te keren en had zijn persoonlijke spullen aan zijn vriend afgegeven met de opdracht om dit eventueel aan zijn familie te bezorgen. Zolang zijn gezondheid het toeliet heeft vader Serrien, in gezelschap van zijn zoon Hilaire, steeds op 11 november een bezoek gebracht aan zijn gesneuvelde vriend. De originele documenten worden overgemaakt aan de gemeente Alveringem.

Het volgende gedicht van Ludwig Ukland laten wij u hier voor de duidelijkheid lezen (het staat ook op één van de documenten). Het is een eerbetoon van Serrien Batselier aan zijn wapenbroeder Jozef De Keuster.

Ik had een wapenbroeder...

Ik had een wapenbroeder,
een beter vond men niet,
de trommel sloeg ten strijde,
hij ging aan mijn zijde,
al zingend 't zegelied.

                             Een kogel kwam gevlogen,
                             geldt het mij of geldt het dij,
                             hem sloeg de wrede wonde,
                             hij viel voor mij ten gronde,
                             als was 't een stuk van mij.

Wil mij uw hand nog reiken,
terwijl ik even laad,
'k kan u mijn hand niet geven,
blijft u in eeuwig leven,
mijn beste kameraad.


Bron: Dhr. Germain Batslier uit Damme via de weblog en Hilaire Serrien uit Assebroek-Brugge.