Berichten van 1 mei 2010 tot 31 mei 2010

Graf 516

De Dier Theodoor
geboren te Denderhoutem 21 augustus 1894
oudste zoon uit het gezin van 4 kinderen van Jan Baptist De Dier (uit Welle) en Maria Delphine Van der Niepen

stamnummer 129/1937
milicien 1914, oproepingsbevel op 23 september 1914
soldaat 2e klas
2 Jagers te Voet / 11 Cie
overgeplaatst naar 5 Jagers te Voet op 29 september 1916
circa 36 maanden aan het front in de omgeving van Adinkerke
overleden te Kaaskerke op 7 maart 1918 om 16.00 uur
begraven te Oeren op 11 maart 1918

Wie weet wat in zijn doodsuur
mijn jongen heeft geleën?
En twee paar ogen schreien
En schreien vroegen laat
Om d’arme, arme dode
Waar niemand acht op slaat!

Bron: Heemkundige Kring Haaltert - http://www.hkhaaltert.be/ -
Gesneuvelde soldaten WO I en WO II HAALTERT - Jubileumuitgave 2005 - Roger De Troyer

Dappere helden

Rust in vrede dappere helden
Rust tot weerziens in het graf
Rust in vrede Vlaanderens telgen
Die uw bloed voor ’t welzijn gaf
Altijd zullen w’u gedenken
Gij die ons geliefden waart
In ons denken en ons spreken
Leeft gij voort op deze aard.

Droevig lied over den Oorlog

Den oorlog doet zoo vele menschen zuchten
En brengt den werkman in den grootsten nood
De weemoed heeft mij doen mijn huis ontvluchten
En mijn jongste kind is reeds van honger dood
Ik heb geen werk en durf aan niemand vragen
terwijl ik bezwijk al van den hongersnood
En kom ik naar huis ik hoor mijn kinderen klagen
Ach rijken geef ons een stukje brood

Gij rijke menschen hoort gij mij dan niet weenen
waarom zijt gij toch zoo spaarzaam met uw geld
Ik ben schier naakt wil mij toch bijstand le enen
Of word ik voor geen schepsel Gods geteld
Ik heb geen werk aan niemand durf ik vragen
Terwijl ik bezwijk al van den hongersnood
En kom ik naar huis ik hoor mijn kinderen vragen
Ach vader geef ons toch een stukje brood

Daar ligt mijn vrouw gansch uitgestraft van krachten
En niemand die haar dan de hand uitsteekt
De dood die zal weldra haar lot verzachten
Daar is nu geen voedsel meer, ‘t is dat die haar ontbreekt
Want haar lichaam kan geen eten meer verdragen
Zij is bezweken van den hongersnood
Haar laatste woord was kinderen wilt niet klagen
Uw moeder die sterft den hongerdood

Bron: http://www.hkhaaltert.be/data/Roger%20De%20Troyer%20-%20Gesneuvelde%20soldaten%20%20-%20volledig.pdf

Weg met den Oorlog

Wij zuchten diep bij al ons lijden
dat ons drukt in een gesnorde wet
Wij zullen krachtig blijven strijden
Totdat er geen bloed meer op aarde vloeit
Wij zijn sterk, veel sterker als leeuwen
Als het volk zijne macht eens toont
was het slaaf zijn van vroeger eeuwen
Dit is nu vrij en groot voor altijd

Rukt op in dichte scharen
Vreest moeite of gevaren
En verheft met klem en forsche stem
De vrede zal op aard regeren
Kazijner zal zijn macht verleenen
Weg met de oorlogswet
Voor alle volkerenrecht

Men rukt ons weg uit liefde banden
En men doemt ons tot volkeren uit
Men rukt het werktuig uit ons handen
En zij brengen er een moordtuig in
Maar gevloekt, gevloekt zijn hier die wetten
Die het volk nu komen in de pijn te staan
Als het woeden hen zal verpletteren
Al wie ons gaf het zwaard in de hand

Bron: http://www.hkhaaltert.be/data/Roger%20De%20Troyer%20-%20Gesneuvelde%20soldaten%20%20-%20volledig.pdf

BEL-MEMORIAL
http://www.bel-memorial.org/

Monumenten en andere gedenkstukken ter nagedachtenis van de Belgen die bij gewapende conflicten overleden zijn.
Met alfabetische index van de personen die op deze website vermeld worden.

Het is op deze website mogelijk een gepersonaliseerde hulde te brengen aan een bepaald oorlogsslachtoffer.

O Doode Broeder
door Fritz Francken
 
Wij waren broeders in den kogelregen
En sneden stuiten van hetzelfde brood.
Wij hielden samen met een propje lood
Den uitval van eenzelfden vijand tegen.

Wij hebben saam op 't zelfde stroo gelegen.
Ik stond naast u toen men uwe oogen sloot,
En van uw bloed waren mijn handen rood.
Uw tragisch hoofd was op mijn hart gezegen...

Dit vroeg verscheiden heeft mijn laatre nachten
Met 't vaag tumult van uw verstorven klachten
En met den wenk van uwen blik gevuld.

O broeders, laat mijn zwakke stem U wekken,
En weert de zoden die uw lichaam dekken
En weze 't zoendag voor ons aller schuld...