Naar de inhoud

- Beeldbewerking -

seniorennet.beseniorennet.be
d7pluizenbollenwelkom.jpg Pluizenbollen

Make bedankt.



Dankbaarheid

een apart gevoel,

met één grote zwaai

wil je de wereld omarmen.

Op wolkjes lopen

zonder doel, simpel

blij zijn en tevreden,

met ontelbaar vele
nietig kleine dingen.

Eén geheel, je leven.

 



Dankbaar terug denken

aan de vrouw

die het je heeft gegeven,

je moeder,

je grote voorbeeld

in wijsheid en  liefde delen.

 


Dankbaarheid

voor alles wat

zij je heeft geleerd,

de lessen van het leven

aanvaarden in goede

en in kwade dagen.

Je lot in eenvoud dragen,

levenswijsheid

sprokkelen door ervaring.

 

 

Bomi

 

(2005)

Hoe vind je dit bericht? 9 stemmen
Geschreven door Bomi om 12:17 Reageer op dit bericht

4 reacties op dit bericht

greadine9 november 2005 om 02:10

65jong niet oud,nee nee nee

hallo bomi.Bedank dat je in me gastenboek schreef ,En dacht gelijk even bij jou kijken he.Mooi blog heb je. Kom nog wel weer eens terug,Groetjes Greadine ,doei.
ria2 augustus 2005 om 18:46

Een moeder,

Bomi, heel mooi gedicht. Mooie foto ook. Al zijn we zelf reeds aardig onder weg, je moeder blijft je moeder en wij blijven haar kinderen.
Hoop dat onze kinderen er ook zo over blijven denken. Liefs, Ria
nelly haelterman15 juli 2005 om 20:51

Ontroerend mooi

Ja, Bomi, jij kunt dat allemaal zo goed verwoorden, een prachtgedicht,is dit weer. Mooi om te lezen.
nelly haelterman15 juli 2005 om 20:51

Ontroerend mooi

Ja, Bomi, jij kunt dat allemaal zo goed verwoorden, een prachtgedicht,is dit weer. Mooi om te lezen.
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

De Japanse Tuin in Hasselt.


Algemeen overzicht van de Japanse Tuin.


hasselt-japanse%20tuin%2002.jpg

Met zijn 25.000 m² is dit de grootste Japanse Tuin van Europa.

hasselt-japanse%20tuin%2004.jpg

Het Theehuis, regelmatig kan je er een thee ceremonie bijwonen mits afspraak. Het park bevat ook meer dan 250 Japanse kersenbomen.

In de kunstig aangelegde vijvers en watervalletjes zitten ook echte Japanse soorten vissen.

 Nuttige Informatie:


Open during weekdays (April - October) from 10 a.m till 5 p.m. Closed on Mondays
Open Saturdays, Sundays and Bank Holidays : from 2 p.m. till 6 p.m.
Admission : 3 € (Euro) per person.  Reductions for groups . Children until 12  : free.
Address : Gouverneur Verwilghensingel - 3500 Hasselt




Hoe vind je dit bericht? 18 stemmen
Geschreven door Bomi om 12:45 Reageer op dit bericht

Hendrik Van Veldeke.




                       283px-Van-Veldeke-Denkmal.jpg





Hendrik van Veldeke (
1128 - 1190), geboren in de Veldekemolen te Spalbeek, deelgemeente van het Belgische Hasselt, is de eerste schrijver van de Lage Landen die we bij naam kennen. Hij schreef in het Middelnederlands, ook Diets genoemd.

Hij verbleef aan het hof van de Duitse keizers en schreef o.m. in opdracht van de Loonse gravin Agnes van Metz rond 1170 zijn eerste werk, het De Sint-Servaeslegende, de beschermheilige van Maastricht. Zijn belangrijkste werk is Eneïde (een Trojaanse held), dat hij baseerde op een Frans werk en rond 1175 schreef aan het hof van Kleef. Margaretha van Kleef kreeg het werk als eerste te lezen. Van dit geschrift is slechts de Middelhoogduitse vertaling overgeleverd. Van Veldeke heeft grote invloed gehad op de ontwikkeling van de literatuur in Duitsland in de twaalfde eeuw en daarna. Hij had een hele zuivere vers- en rijmtechniek.

Aan de adellijke hoven werd hij ook gewaardeerd om de hoofse minnepoëzie die hij schreef. Daarvan zijn een dertigtal gedichten bewaard gebleven.

Naar van Veldeke is in Maastricht een plein genoemd, waar ook, zoals in Hasselt, zijn standbeeld staat. De provinciale vereniging die zich bezig houdt met Limburgse volkscultuur en speciaal de Limburgse taal heet naar hem Veldeke.

****************************************

Elke Hasselaar kent HendrikVan Veldeke zittend op zijn koude steen. Het is zelfs zo dat iemand in die houding automatisch gelinkt wordt aan 'van Veldeke'

 ( Zit daar zo niet gelijk een standbeeld je lijkt wel Van Veldeke. )

Op de foto is de naam te zien van een café met de naam Cambrinus. Het was vroeger het lokaal voor een plaatselijke voetbalploeg. Mijn vader speelde er voor verzorger. Mijn man en ik als jong getrouwd stel kwamen er samen met mijn ouders elke zondag om het voetbal te bespreken en er een pintje op te drinken.
Zoete herinneringen. Bomi





Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door Bomi om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van - Beeldbewerking -

↑ Terug naar de berichten