Een heerlijk lentetafereeltje, de zon gevangen in een vaas.

Bloemenknopjes,

in hun hartjes verborgen

een rijkdom aan exotische

geuren en kleuren.

Enkel de natuur

zorgt voor dat wonder

geen mens op aarde

wil er zonder.

Bomi

(2010)

 

Aan ieder die hier passeert een gezellig en vreugdevol Paasfeest gewenst!

Je voelt de sfeer in huis,

aangenaam klinken

flarden van zachte muziek

rondom jou, een cocon,

akkoorden van hoog en laag

door elkaar gemixt

een zalig lied, vol zon.

In je hoofd een licht geruis

geloken ogen, gesloten lippen

alleen je geest geeft thuis,

verzamelt alle klanken in zich,

muziek om later wellicht,

nog een keer te genieten,

noten hemels mooi,poëtisch

als een mooi gedicht.

Je wezen met muziek gevuld,

warmte gewikkeld rondom jou,

een bedwelmende cocktail

gemixt voor jou alleen,

om zachtjes aan te nippen.

De avondstond in goud gehuld

stil genieten, tevreden zitten,

weten dat je van hem houdt.

Bomi

( 2005 )

Fantasie in wit-zwart, kopiëren en plakken, achtergrond bewerkt met schaduwen.

Een klein roodborstje

trekt buiten mijn aandacht,

het kleintje zit

af en aan te springen

op een lage waterbak.

De zon tekent grillige

figuren op het vuile water,

hier en daar drijft een verslenst

achtergebleven blad.

Regelmatig worden bij warm

weer potten in de bak gezet

ook zij hebben water nodig.

Het vogeltje blijft wippen

denkt bij zichzelf

‘ zou ik of zou ik niet ? ‘

Met uitgeslagen vleugels

duikt het in het water,

fladder, fladder gooit het,

het frisse nat over zich heen, dan snel

weer op ’t randje zitten,

schuchter de omgeving bekijken,

even snel een tweede landing

je ziet het genieten

in het opspattende water.

Weer uit het water landt het

op het grasveldje, trippelt

even rond en vliegt onder

één van de struiken, plof in

de zwarte aarde.

Een bewijs dat het vogeltje

een andere opvatting heeft over

baden dan wijzelf.

Bomi

2010 

 




Een paar bloemstengels geplaatst voor een achtergrond in steen.

 

Met mijn oprechte dank voor al mijn bezoekers.

    Elfje met bloem.

 


Voor elk van jullie die hier toevallig passeert een heel gezond en
gelukkig 2010 gewenst!
Groetjes, Bomi

 

Aan iedereen een zalig Kerstfeest en een
Gelukkig Nieuwjaar gewenst!

Wind en regen vieren vrolijk hoogtij

blaren worden krachtig van bomen gerukt

de late herfst, de zwaarste dagen bijna voorbij

wat los zit, als een veertje van de grond geplukt.

Takken worden zwiepend door de lucht geblazen

regen striemend, maakt velden zwaar en log

een troosteloos beeld, koud, leeg haast verlaten

het kleinste kiertje brengt koude en tocht.

Mensen ineen gedoken vechten tegen de wind

kunnen amper rechtop staan en blijven lopen

verbeten strakke gezichten, door regen bijna blind

de kilte dringt overal door, komt binnen geslopen.

Hunker naar warmte drijft iedereen vooruit

allemaal willen ze zo snel mogelijk naar binnen

beschut tegen natuurgeweld, het natte goed moet uit

opwarmen met hete thee en beschuit, mijmeringen.

Bomi.

( 2008 )

Voor al mijn bezoekers en de lieve wensen, heel hartelijk bedankt!
Liefs, Bomi

 

Asters sterke bloemen, die tot laat in de herfst nog bloeien.

Maskers, waarachter zowel vreugde als verdriet zich
kunnen verschuilen in deze wereld.

Een collage van zeezichten met als hoofdthema de garnaalvisser te paard,
knappe beelden verwerkt tot één geheel.

Ginder ver weg, de horizon beneveld

niemand ziet waar het water eindigt

de lucht begint, ‘t zicht in tweeën deelt

een breuklijn tussen twee gelijken.

Het plaatje baadt in volle stilte en rust

nergens gebeurt er wat, bijna tijdloos

de oude man, een standbeeld, versuft

zit naast zijn oude sloep, hopeloos.

Duizend verhalen kan hij vertellen

heel raar hij vindt alleen het begin,

het einde wil hij niet, nog niet, erkennen

omdat hij haar, zijn sloep, zo bemint.

Hoeveel en waarheen heeft hij gevaren

met haar, zijn trouwe vriendin, zijn leven

voor- en tegenspoed gedeeld die jaren

van haar gehouden, om haar gegeven.

Aan de ketting ligt ze nu uitgeteld

hij waakt bij haar tot het donkert

keert dan huiswaarts tijd ongeteld

morgen herbegint weer zijn wake

tot het lot één van de twee overdonderd.


Bomi

( 2009 )