Koolwitjes.


Twee simpele vlindertjes op een doornen struik. De plant
is bijna uitgebloeid toch hebben ze nog een kleurrijk
plekje gevonden op de overgebleven distel.
Pluizenbollen
Koolwitjes.

Twee simpele vlindertjes op een doornen struik. De plant
is bijna uitgebloeid toch hebben ze nog een kleurrijk
plekje gevonden op de overgebleven distel.
Dankbaarheid.

Dankbaarheid
een apart gevoel
met één grote zwaai
wil je de wereld omarmen.
op wolkjes lopen,
zonder doel, simpel
blij zijn en tevreden
met zóveel ontelbaar
kleine dingen
Dankbaar terug denken
aan die éne vrouw
die je het leven heeft gegeven
je moedertje
je grote voorbeeld in warmte
in wijsheid en liefde delen.
Dankbaarheid
voor alles wat
zij je heeft geleerd,
de lessen van het leven
aanvaarden in goede
en in kwade dagen
je lot in eenvoud dragen
levenswijsheid
sprokkelen door ervaring.
Bomi
(2005)
Engelen

Plaatje toont alleen één engel, door kopiëren, knippen en spiegelen
is de tweede er gewoon achter geschoven.
Korenbloemen blauw . .
Korenbloemenblauw zijn de ogen die jou . . . enz. Een heel oud liedje waarvan de woorden mij ontsnappen.
Daar zijn vrienden voor, Amor Fati wist het gat in mijn oude geheugen te dichten, héél hartelijk dank en een dikke kus van mij. Hieronder de tekst;
Meisjelief, luister 'ns even
Wat ik je nu zeggen moet
Je bent 't schoonst in m'n leven
't Doet toch m'n hart zo goed
Je figuurtje, zo slank en zo prachtig
Reusachtig je lijn
Maar van alles bij jou
't Meeste ik hou
Dat zing ik in dit refrein
refr.:
Korenbloemblauw, zijn jou ogen die mij aan jouw binden
Korenbloemblauw, is de hemel waar wij ons bevinden
Daarom, m'n liefste, zweer ik je trouw
't Komt door die kijkers van jou, Korenbloemblauw
Ik wil je mijn liefde schenken
Met jou steeds gelukkig zijn
Bij alles wil 'k aan je denken
Regen, 't zij zonneschijn
En gebeurt 't soms 'ns dat er nare
Gevaren ons dreigt
Dan kijk ik in je toet
't Wordt dan weer goed
Als mijn blik de jouwe krijgt
refr.
Daarom, m'n liefste, zweer ik je trouw
't Komt door die kijkers van jou, Korenbloemblauw
Wilde haren.
Een plaatje dat door herhaalde laagjes en reliëf heel erg op keramiek lijkt.
Brugse Kant.
* * * * *
Zo fijn en kunstig als Brugse kant hing het daar. De dag voordien was het er, absoluut zeker, nog niet. Bij ’t openschuiven van de overgordijnen zag ik het ineens, in de rechter bovenhoek achter het gordijn. Een kunstig geweven spinnenweb. De morgenzon gaf er met haar speciale licht een aparte glans aan. De ragfijne draadjes leken wel van zilver.
Stomverbaasd stond ik het te bekijken met, eerlijk gezegd, gemengde gevoelens. In ons huis word elke week gepoetst, onmogelijk dan van de bewoners te zeggen dat ze vuil zijn. Van de andere kant stond ik toch met een beetje verwondering, bijna bewondering, te kijken naar dit kleine kunstwerk. Vakkundig geplaatst, op zo een manier dat de rechte hoek netjes en precies afgesneden was. Iedereen weet dat ,,de kortste weg tussen twee punten een rechte is,, ook de ontwerpster van deze snelweg.
Waar was dat harige beest overigens, dit kleine meetkundige genie? Waar ze zich de voorbije nacht mee bezig gehouden had wist ik zeker. Onuitgenodigd, onaangekondigd had ze duidelijk haar visitekaartje achter gelaten. Stel je voor je ligt samen met je schat nietsvermoedend in dat bed, wie weet hoe lang dat beest je in de gaten heeft zitten houden?. Dat lijkt een beetje op voyeurisme, een piepshow in ’t klein. Zeggen dat er in elk huis, volgens kenners, zoveel onzichtbare spinnen zitten. Hoeveel paar ogen zijn er ’s nachts op je gericht? Van uit elke hoek van de kamer wordt je begluurd en aangestaard, je mag er niet aan denken, de lust om te gaan slapen zou voor minder over zijn.
Daar bovenop zat ik nu met nog een bijkomend probleem, zou ik nu dat kantwerkje verwijderen of niet? Het beestje zelf was nergens te bespeuren, had zich in veiligheid gebracht. Misschien verwachtte het zich wel aan zo een reactie. Ik weet dat het niet netjes is iemands arbeid en thuis te vernielen, ik heb het wel gedaan! Met de flipper was de klus in een wip geklaard. Zo ons huis was weer netjes, mijn ziel vertoonde wél een vlekje. Ik had gezondigd tegen de natuur. Op welke wijze zou ik daar boete kunnen voor doen? Het is toch onmogelijk alle spinnen in huis aan mijn boezem te drukken? Spaar me daarvan ik mag er niet aan denken.
Bomi
16-09-03
* * * * *
Nevel en mist.
Dame met roos ..
Een combinatie van de twee is pure elegantie, in lijn, in kleur
en in stijl. De boord rond het plaatje is geknipt uit een kopie
en bewerkt met een lichtblauwe schaduwrand.
Het geheel is licht transparant.
Paddenstoelen.
Herfstig grijs overheerst in het verlaten bos, dat zich
opmaakt voor de komende winterdagen. In deze
periode zie je opvallend veel paddenstoelen. Daarom
een mooi plaatje, een omgehakte boomstam
waar de zwammen zich hebben aan vastgehecht.
Plaatje met laagjes en schaduw verwerkt.
Ik wou . .
Ik wou, ik wou, ik wou
dat ik een sterretje was
schitterend in het nachtelijk donker
scheen dan alleen voor jou
wist dan dat jij naar mij
zou lonken, mij begrijpen zou.
Knipperend met mijn ogen
leerde ik je een geheime taal
niemand zou ons storen
geen mens zou ons verstaan.
Wij hadden dan ons eigen plekje
ver van de wereld en zijn kabaal
Zalig om te kunnen dromen,
ik fantaseer er maar op los.
Een sterretje, een mooie vogel
een zeldzaam gestileerde bloem
alles zou ik willen zijn
maar weet dat jij in mijn dromen
voor altijd mijn schaduw
mijn tweede ik zal zijn.
Bomi
( 2005 )
Beukenblad.
Dit vond ik een knappe herfstafbeelding, de achtergrond is eerst transparant gemaakt, uit een kopie is de vorm van de bladeren geknipt en bewerkt met reliëf en een schaduwrandje. Het knipsel is nog eens gekopiëerd en over de eerste laag geschikt.
Seconden tellen.
Seconden tellen
vertikken traag de tijd
kleine stukjes leven
samen aan elkaar gebreid.
Seconden vertellen
het verloop van een leven,
lezen een blij of een droef verhaal
tegenslagen maar ook de zegens.
Seconden vormen
een film van dagen en jaren,
zoveel beelden, goede of kwade
doorlopend weer afgedraaid.
Seconden tonen
altijd weer een nieuw verhaal,
ook al zou je 't anders willen
het verleden is finaal.
Seconden glijden
snel, heel snel voorbij
stoppen is er in dit leven niet meer bij.
Gestaag, altijd verder gaat de tijd!
Eén na één, tik na tik, tik, tik.
Bomi
( 2003)
Bijna Herfst .
Een tafereeltje dat ons duidelijk maakt dat de herfst niet meer
veraf is. Het pluimpje waar de waterdruppels nog op hangen
ligt ergens verloren tussen het vergane loof.
Oranjevlekje op bloem.
Een heel speciaal soort vlinder met een oranje vlek, de tekening
van de vleugel is sterk vergroot gebruikt als achtergrond
en met reliëf bewerkt. Daarna
het origineel erover geplakt.
Vaas blauw . .
Omdat het zondag is vandaag voor iedereen een bloemetje.
Het plaatje is gemaakt in laagjes met verschillende
afmetingen. Mer reliëf en schaduwen bewerkt.
Leopard.
Aquarium met luipaardvissen, de tekening van de huid is prachtig een echte
blikvanger. Door te werken met schaduwen heb ik er wat bubbels
tussen geschoven.
Shamrock café.
De eigenlijke tekening is uit een plaatje geknipt en op een gemarmerde achtergrond geplakt. Een randje in 3D maakt het geheel af. Toch weer eens wat anders.
Indiaanse.
Gewoon een eenvoudig plaatje, op een avond een tijdje geleden bewerkt,
weet zelf niet meer precies wat ik er mee gedaan heb.
Een bloemetje . .
voor al de mensen die hun meeleven hebben getoond bij het overlijden van mijn echtgenoot. Het doet zoveel deugd en geeft zoveel steun om verder te gaan, Geloof me dat een mens op die ogenblikken een schouderklopje best kan gebruiken. Iedereen heel hartelijk dank.
Vriendelijke groetjes, bomi
Verdriet.
Als de nacht stil is verdwenen
en de morgen begint te dagen
kan ik weer beginnen leven
mijn hart zo vol met vragen
aanvaarden, berusten duurt nog even
pas dan is jouw ‘zijn’ een mooi verleden.
Bomi
22 – 08 - 07
4 reacties op dit bericht
erg mooi
Prachtige kleuren plaatje Bomi
Dat is prachtig Bomi!
heel mooi is dit plaatje bomi