onze buurmensjes.

Een zalig kerstfeest
aan alle mensen van goeie wil...
wie die mensen ook mogen zijn.!!!
en wat ze ook mogen verstaan onder
goeie wil.!!!

Zakarias-Charles van de kappitijn.
      
Zakarias-Charles.....Zo zou mijn buurjongen kunnen heten als hij in 2005 zou geboren zijn. Op voorwaarde dat zijne papa ne witte was en zijn ma uit de buurt van de Fidji-eilanden zou gekomen zijn.
Deze week stond  Zakarias-Charles namelijk ergens halverwege een gepubliceerde lijst  met daarin de meest voorkomende voornamen in Vlaanderen. Mohammed en Aya stonden er ook op. En wat blijkt: Mohamedje is gestegen tot de vierde plaats in de top-tien van de jongensnamen en zijn toekomstige vrouwke (weten we nu al ) ,Aya,  staat op één bij de meiskes.  De getuigen van Jehova of de Mormonen zullen wat minder moeten prediken en wat meer aan hun sexleven moeten doen om niet in de verdrukking te geraken, om niet te spreken van de volgelingen van Jezus: 't Wordt dringend tijd dat de donderpreken van de bruin missiepaters in de Vlaamse parochiekerken terugkomen; "Werken, werken en kindjes maken".
Eerst dit: Als de kersverse ouders van een nieuwe wereldburger hun jongste spruit zijn leven lang belachelijk willen maken door hem of haar "Happy Ice" of "Redeemed Shock" te noemen moeten zij dat zeker niet laten.
Verder staat er nogal wat rotzooi tussen de veelgeprezen voornamen. Of wat anders te zeggen als ge uw dochter "Capucino" durft te noemen, of "Echo" of "Heavenlie". Zoek maar ne keer een vrijer als ge "Oluwadamilola" heet of  uw mama noemt u "Tuba" of "Poppie-puk".
De jongens hoeven in deze niet onder te doen: Of wat te zeggen van "Vu" of "Happy Dieu". Ik zie de huwelijksaankondiging zo voor mij: "De ouders van Babylonia Van Ackerveken zijn verheugd U het huwelijk aan te kondigen van hun dochter met Babyface-Ralph Van Echelpoel...". ...Een spontane abortus dringt zich in deze op...

Maar het kan nog erger: Bijvoorbeeld in de Gazet Van Antwerpen lezen dat "Zakarias-Charles van de kappitijn gaat samenwonen met Dipperken douwerken"....Dat is pas wereldschokkend.

Het verhaaltje van Emma en Noah (en ook een beetje dat van Jefke-Ali.).
Jezuske in" 't paradijs"  (van het vorige artikeltje) moet nog eventjes wachten.

......Vandaag gaan we het hebben over zijn pasgeboren mede-burgers; over de 120.000 kindjes die in 2005 in België zijn geboren en die door hun pa of maake, door hun opa of oma of door nonkel Charel en tante Filomème vanaf nu teder worden toegesproken met een liefdevolle en schattige voornaam: zoals "Babyface-Ralph" bijvoorbeeld, of "Everlasting"  als ge uzelf wilt pijn doen... of (shame on you) Loekieken, Ochgodochgodochgod..dat had ook gekund...!

Een baby maken is een hoogst opwekkende gebeurtenis, het uit de baarmoeder en door de vagina persen van die gemaakte baby al iets minder prettig en  het pasgeboren wolkje daarna een voornaam geven al helemaal een beproeving. Bovenstaande voornamen komen voor op de nieuw gepubliceerde lijst van namen die in 2005 aan pasgeborenen werden gegeven.

...Lees morgen verder hoe Fien, Trees en Piet  uit de buurt hier bij ons, reageren op de komst van "Oluwadamilola"  en " Jesse-James".

...Op ontdekkingstocht aan Brug IV in Arendonk....

 Jezuske in een nieuw stalleke.

Lees deze week over zijn tijdelijk verblijf in en rond het "Paradijs".
inclusief het verhaal van
 de os en het ezeltje.

De witte muis van 't rood kruis.
Afgelopen zaterdag, de 25ste november beleefde Arendonk weer een folkloristische hoogdag. Naar jarenlange traditie gingen zo'n 1.500 kindjes met zelfgemaakte lichtjes, uitgeholde bieten  of bij Mil Cavou aangeschafte lampionnekes van deur tot deur om Sinte Katriena te zingen.
Sinte Katriena is de patroonheilige van de maagden, de professoren, studenten en sigarenmakers en wordt vereerd voor keelaandoeningen en blaren op de tong.
Weken van tevoren worden door de leerkrachten (*) speciale liekes aangeleerd die, in ruil voor kwatta's, zakskes chips, gebutste appels, en pizzaspieën, gezongen worden aan de voordeuren van de Arendonkse huizen. Voor 'die' huizen waar de mensen opendoen hebben de zangertjes een mooi en pront lieke, voor de huizen waar de bewoners thuis zijn maar niet open doen zingt de Arendonkse jeugd van " Hoog huis, leeg huis, d'r zit een gierige pin in huis." .....

....En d'r zijn zo nogal wat van die huizen in Arendonk: Huizen waar de zogezegde parochienotabelen wonen. Vroeger waren dat de pastoor, de hoofdonderwijzer, den doktoor en als er al ene was: de juge. Op uitzondering van de pastoor hadden die allemaal ne plastron aan. De pastoor had zo een speciaal colleke. Een wit boordeke zo compleet rond zijne nek, en die kon dik zijn.  De pastoor, de schoolmeester en den doktoor zijn in 2006 gewone mensen geworden: zonder plastronneke en zonder colleke. Hun plaats is ingenomen door  een andere elite. Volk gelijk "de witte muis van 't rood kruis". 
"De witte muis van het rood kruis" - we noemen haar zo omdat ze hier bij ons de penicilline en de stickers van het rood kruis heeft uitgevonden - is van dat soort en zij staat model voor zelfverklaarde wereldverbeteraars die zich hoogverheven voelen boven het gewone plebs dat een normale parochie bevolkt. Vanachter de kansel en het wierookvat kijken zij meewarig neer op  medeparochianen zonder plastronneke en voelen aan zichzelf dat ze het goed met zichzelf voorhebben.  Maar owee, als er sociaal wat beweegt: kindjes die aan de voordeur komen zingen, een buurtfeestje,  een mosselsoupeeke van de plaatselijke chiro, wat kerstboomkes die verbrand worden, kortom als de buurt verbroederd dan geven de voorlezers en andere interim-onderpastoors niet thuis. Als sinte Katrina langs komt dan gaat het licht aan de voordeur uit. Dan is "de witte muis van 't rood kruis" samen met haar soortgenoten op retraite en vertellen elkaar hoe begaan ze zijn  met het gewone volk van hun parochie, zelfs voor diegenen zonder plastronneke.


*Ere wie ere toekomt: De juffrouwen en meesters van de Arendonkse scholen promoten op hun manier de jarenlange traditie en helpen de kinderen om creatief hun eigen lampionneke of verlichte schoendoos te maken. Klak af voor het onderwijzend personeel van de Arendonkse scholen.

Vanaf morgen: Een verslag over een "hartelijke parochiegemeenschap", het sinte Katriena-zingen, en over de witte muis van het rode kruis en meer a-sociale gevallen.

Een verhaal in verschillende afleveringen.

Mijn vriend en zijn Monica's.
Een vriend van mij, chief executive officer bij een wereldvermaard papierversmossend bedrijf, heeft een verborgen passie. In zijn eigen vrije tijd durft hij zich weleens te buiten gaan aan " 't gokken". Vooral de lotto en euromillions krijgen dan zijn extreme aandacht. Slechts weinigen zijn daarvan op de hoogte. Vorige week, tijdens een intiem dineetje en in een moment van zwakte, heeft hij zijn tijdverdrijf aan vier van zijn secretaresses opgebiecht. Elke week gokt de general manager voor één euro vijfentwintig cent afwisselend op de Belgische Lotto en op Euromillions. Zijn vier secretaresses stonden verstomd van de ondernemingszin van hun baas en waren niet weinig verbaasd toen mijn vriend hen mededeelde dat zij bij de volgende trekking in de prijzen mochten delen bij een eventuele winstuitkering. Euromillions keerde namelijk deze week een winstbedrag uit van zo'n 180 miljoen euro, omgerekend nog altijd ruim zeven miljard oude belgische franken.
 
Zoals het een goede chief executive officer past houdt mijn vriend er nog een andere hobby op na. Naast een platonische liefde voor zijn "eigen" vrouw droomt hij bijna dagelijks van de hobbys die de ex-president van de verenigde staten, Bill Clinton en zijn stagiaire Monica Lewinsky regelmatig beoefenden onder de bureaus in het Witte Huis. Zijn ogen worden wazig als hij wegdroomt naar het tijdsverdrijf van de voormalige president. 

                 
Mijn vriend zag daarom de kans schoon om zijn dromen werkelijkheid te laten worden en koppelde  zijn belofte om te delen in de winsten van Euromillions aan de belofte van zijn vier secretaresses om Monica Lewinsky achter na te doen. Zo zou iedereen er beter van worden.
De general manager is deze week, tegen zijn principes in, afgeweken van zijn gewoontes en heeft zijn inzet éénmalig verdubbeld. En de vier secretaresses zijn deze week meermaals gesignaleerd in de Aldi en de GB bij de afdeling vleeswaren en voorverpakte sinterklaasattributen alwaar zij met meer dan gewone belangstelling de saucissen en marsepeinstaven keurden en bewonderden .... Iedereen bereidt zich voor op zijn manier.
Maar baas boven baas: twee cijferkes juist is ook prijs. Maar zover zijn de vier secretaresjes nog niet. Daarom zijn het dan ook maar secretaresjes en is mijn vriend een chief executive officer.

klik ook even op: http://www.belg.be/movie/mama.wmv om te zien hoe mijn vriend omgaat met deze nieuwe situatie en met zijn kijk op orale.........en andere vormen van de liefde.