Naar de inhoud

Jef Koffie's trots

Kroniek van een toffe familie en een toffe gemeente.
akke.beakke.be

Berichten van 29 januari 2007 tot 4 februari 2007

Jan van Eyck - de geboorteplaats I

Van waar komt nu hij nu eigenlijk... die Jan van Eyck.?

Naar aanleiding van de voorstelling van Jan van Eyck's retabel "het Lam Gods" in het heemkundig museum van Arendonk (zie artikel  dd. 01.02.'07) zijn we op zoek naar de geboorteplaats van deze vlaamse primitief.
Tot op de dag van vandaag is er geen enkel document of tastbaar bewijs dat aangeeft waar Jan van Eyck zou geboren zijn: er zijn er die beweren dat het Maaseik zou zijn, anderen betogen dat er voldoende indicaties zijn om Arendonk als geboorteplaats naar voren te schuiven. Over het geboortejaar is er meer eenstemmigheid. Hij zou in ieder geval voor 1392 geboren zijn omdat hij in 1422 vermeld werd als meesterschilder aan het hof van Jan van Beieren in Den Haag. Volgens kunsthistorici kon men pas hofschilder worden vanaf zijn dertigste.
Algemeen wordt 1390 naar voor geschoven als de geboortedatum van Jan van Eyck.
                          Johann förderte den Maler Jan van Eyck (hier ein Selbstporträt), der 1422 als Kammerdiener und Hofmaler in seine Dienste trat.
zelfportret van Jan Van Eyck.

Zijn levensloop.
De eerste stappen in zijn carriëre zette Jan dus aan het hof van de graaf van Holland, Jan van Beieren ( bijgenaamd Jan zonder genade, een niet benoemde prinsbisschop van Luik). Na het vergiftigen  van de graaf in 1425 kwam Jan van Eyck in dienst bij Filips de Goede voor wie hij het huwelijk met Isabella van Portugal arrangeerde. Na talrijke reizen voor Filips vestigde hij zich in 1432 in Brugge waar hij in 1441 overleed. Eén jaar later (1442) werd zijn stoffelijk overschot bijgezet in de Sint Donaaskerk in Brugge.
Jan van Eyck was getrouw met een zeker Margaretha  (Margriet) van Wufflet en zou twee kinderen gehad hebben: een dochter Livina, die kloosterzuster werd bij haar tante in Maaseik en een zoon Jan die we later nog zullen tegenkomen in een lijfrente-akte uit 1460.

Met deze summiere levensloop is de kop eraf en gaan we later, in een vervolgverhaal dieper in op de argumenten die "de professors van Maaseik"  aanhalen om Jan van Eyck als inboorling in te pikken....
Nog eens; we hebben als Arendonkenaars goei en fatsoenlijke argumenten om het tegendeel te bewijzen,...mèr diej houwe we tot oept leste.! 

 

Geschreven door J.Rekel om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Jan Van Eyck - het begin

Jan van Eyck; ...Vanwaar komt hij nu eigenlijk ?

De Arendonkse heemkundige kring "Als ice can" -
een verwijzing naar de lijfspreuk van de Vlaamse primitief Jan Van Eyck - pakte afgelopen weekend uit met haar nieuwste aanwinst: Een perfecte reproductie van het retabel "Het Lam Gods" van de genoemde schilder. De voorzitter van de heemkundige kring plaatste het retabel in zijn historische contekst en Louis Van Gorp, onze plaatselijke kunstschilder en koningsportrettist gaf tekst en uitleg bij het tentoongestelde retabel.

             
Het Lam Gods

Ge zult u misschien afvragen wat doet in godsnaam een schilderij van Jan van Eyck in het heemkundig museum van Arendonk. Welnu, dat is redelijk eenvoudig uit te leggen: Arendonk claimt namelijk, en niet ten onrechte, de geboorteplaats te zijn van Jan van Eyck.  We zijn daarin natuurlijk niet de enigen. Maaseik bijvoorbeeld wordt ook gezien als de stad waar Jan van Eyck zou  geboren kunnen zijn.

Wij van Arendonk menen dat we  meer en fatsoenlijker argumenten hebben dan de Maaseikenaren om Jan en Hubert van Eyck het Arendonks geboorterecht toe te kennen. Het standbeeld van de gebroeders van Eyck dat nu op de Maaseikse markt staat te pronken,  mag nog eventjes blijven staan; vroeg of laat komen we het opladen. 

                 N_060616_JanVanEyck_v.jpg

Geholpen door enkele specialisten en kenners van "Jan van Eyck" gaan we de komende weken in enkele artikels
aantonen dat Jan van de Moeldere alias van Eyck een rasechte Arendonkenaar was.

........Dat die van Maaseik hun borst al maar nat maken.
Geschreven door J.Rekel om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

de 7de dag.

               De 7de dag...en zijn publiek.
                  Logo_zevendedag.gif
Vrienden van mij, 14 in getal en netjes opgedeeld naar de twee seksen, hebben afgelopen zondag het tv-programma "de 7de dag" op onze nationale televisiezender, live bijgewoond. Aandachtige lezers van dit blog zullen het Arendonkse legioen ongetwijfeld hebben opgemerkt. Met de hulp van Jo met de Banjo, de applausmeester, werden de meest strategische plekskes opgezocht om toch zeker maar in beeld te komen.  De 7 aanwezige camera's  konden er niet naast kijken. 
          B128.JPG
Niettegenstaande de studioverantwoordelijke uitdrukkelijk gevraagd had
om geen opvallende bewegingen, uitdrukkingen van onverschilligheid, expressies van desinteresse of averechtse en andersluidende politieke meningen te verkondigen,
is de ganse uitzending één grote manifestatie geweest van betrokkenheid van de Arendonkse delegatie.
Het begon al bij de binnenkomst van de heren Dedecker, Coveliers en Annemans. Eén van mijn vrienden ter linkerzijde presteerde het om voor het oog van de hoofdcamera zijn middelvinger op te steken naar de binnenkomende politici en ostentatief en met bolle kaken te zuchten en te blazen. Het kwam hem op een reprimande van Jo met de banjo te staan en een definitieve verbanning van het scherm. Gevolg daarvan was dat daardoor ook vier van zijn maten in ongenade vielen bij de eindregisseur en ook niet meer in beeld kwamen. Dat was een streep door hun tv-carrière. Toen daarna de heer Vandelanotte zijn idee van linkse blokvorming uit de doeken kwam doen moesten zonodig een paar vriendinnen ter rechterzijde onbedaarlijk hoesten en niezen. De heer Vandelanotte keek behoorlijk boos en ook de man met de banjo  reageerde weerom zeer verveeld.
Halverwege de uitzending - mijn vrienden, allen 60-plussers en prostaatlijders, zaten ondertussen al anderhalf uur in de studio -
moesten twee mijner kamaraden bij hoogdringendheid gaan pissen en "en passant" een sigaretje smoren. Daar stonden ze op...

       struisvogel.jpg
De onvermijdelijke Jo met de banjo heeft ze allebei met zachte dwang en geholpen door twee studio-assistentes vakkundig verwijderd en er voor gezorgd dat ze de studio niet meer inkwamen. Aandachtige toeschouwers hebben ongetwijfeld de twee lege stoelen achter de presentator opgemerkt.
Bij het einde van de uitzending en tijdens de aftiteling zullen de kijkers van tv-één ongetwijfeld een hoorbaar Boe-geroep opgevangen hebben: Dat kwam niet van het aanwezige Maasmechelse publiek maar van Jo met de banjo en van de eindregisseur die me naderhand dwingend vroeg om met mijn vrienden voortaan opnames van de Fafs of van Temptation eiland op VTM bij te wonen en in elk geval nooit meer de eigendommen van de BRT te betreden.
De namiddagwandeling met
Veronique van "BrukselBinnensteBuiten" was daarentegen meer dan voortreffelijk maar dat kwam omdat sommigen onder ons het beter wisten dan de gids.

Geschreven door J.Rekel om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Jef Koffie's trots

↑ Terug naar de berichten