Berichten van 9 april 2007 tot 15 april 2007

Een paar dagen geleden kwam de kleinzoon van tien thuis met een rode kaak en een dito gekleurde oor. Na lang aandringen kwam het eruit: tijdens het musseneieren roven uit een beukenhaag was hij betrapt geworden door een voorbijfietsende groene jongen en die had hem een klets tegen zijne kop verkocht. De gelegenheidsboswachter had tevens gedreigd met het verbeteringsgesticht en ander naschoolse activiteiten.
      
Dat alles scheen betrekkelijk weinig indruk te maken op mijne kleinzoon en om zijn destructieve daad te toetsen aan gelijkaardige voorvallen vroeg hij: "Opa, toen gij klein waart, roofde gij toen ook musseneitjes?"
"Maar mijne jongen toch" zei opa "toen wij klein waren...."
...toen gooiden wij de geroofde vogeleitjes van boven op de hoge brug naar de voorbijvarende  schippers.
...toen staken wij bij een gevangen kikvors een strooien rietje in zijn gat en bliezen zolang tot de kikker ontplofte.
...toen staken we bij de meikevers met een stopnaald  door hun dekschildjes, trokken er een garendraadje door  en speelden er helikopterke mee.
...toen verpakten we een paardendrol of een koeienschit in 't parochieblad, legden die bij een ongetrouwde jonge dochter aan de voordeur en deden dan belleke trek.
...toen  we eens een  nest jonge veldmuizen vonden  stroopten we die levend hun velleke af en lieten ze dan terug lopen.
...toen schoten we met een mik en een scherp kiezelsteentje op de billen of het voortplantingsmachien van een brabants trekpaard, dat galoppeerde dan zo hard door de wei dat de grond ervan daverde........
     

       

"Oeioeioei". Mijne kleinzoon zat met open mond te luisteren. "En hebt gij dan ook kletsen tegen uwe kop gekregen, opa" vroeg de kleine. "Bijna elke dag mijne jongen, ze hingen me zelfs met de kraag van mijne frak aan de grillie van de kerk".  Zijn oogkes glinsterden.

                    
.....Ik weet bijna zeker dat die kleinzoon van mij in de paasvacantie op zoek gaat naar veldmuizen en meikevers.

Ge ziet het; het zal dan toch nog goed komen met de jeugd van tegenwoordig.!!!

Sigaren smoren op de "kleppende klipper".

Gisteren zijn we met een paar maten een pint gaan drinken op de "kleppende klipper". Ge zult u afvragen waarom nu ineens bij de kleppende klipper en niet in ons stamkroeg aan Brug 4 in Arendonk. 't Paradijs, ge weet wel. Wel, dat ligt aan ons averechts karakter.
De "kleppende klipper" is namelijk een als restaurant omgebouwde  Poolse vrachtboot. Ge kunt hem vinden in het natuurgebied De Maat in Mol, bij een pittoreske baileybrug en op wandelafstand van een kruispunt van kanalen en van de abdij van Postel.

      
De cafébaas van "de kleppende klipper" is ook een averechtse - dus een soortgenoot - en veegt het ingevoerde rookverbod dat van kracht is in restaurants vierkantig aan zijn schippersbotten. Niettegenstaande hij in zijn kombuis op een voortreffelijke manier de Molse zander -een kempische versie van de snoekbaars klaarmaakt en serveert kunt ge er ook in volle vrijheid een sigaretje smoren. 
            
Nu zijn mijn maten al verschillende jaren gestopt met roken. Ze raken geen sigaret, laat staan een pijp of een pruim meer aan. Zelfs de chiktabak  hebben ze lang geleden afgezworen.
Maar het protest van de patron van de "kleppende klipper" deed hen collectief besluiten om het etablissement met een bezoek te vereren. Op die manier wilden zij aantonen dat het gevoerde anti-rookbeleid een uit de handgelopen 1 aprilgrap is.
Mijn maten hebben hun morele steun omgezet in het nuttigen van een paar Blonde Leffes en een uitgebreide vegetarische schotel en dit alles afgesloten met een heerlijk ruikende bolknaksigaar ter waarde van twee euro vijftig, merk "Che Guevara." 

       

Dat ze heel de weg naar huis toe moesten kuchen en hoesten hebben ze er met plezier bijgenomen....hun burgerlijke ongehoorzaamheid had hen deugd gedaan.