Moderne pestlijders... Heel vroeger, in de middeleeuwen en nog lang nadien waren er ook al van die verschrikkelijke ziektes. De mensen klappen vandaag over allerlei soorten "kankers" en "aids" alsof het niets is. Zo'n vier- vijfhonderd jaar geleden hadden onze voorouders het over de "pest" en in de landen een beetje verder van ons over "de melaatsheid". Omdat die dingen besmettelijk waren werden de getroffen sukkelaars met een stootkar naar de rand van het dorp gebracht, in een strooien hutteke opgesloten en op straffe van een lap tegen hunne kop verboden om nog buiten te komen. ...Het waren "de pestlijders" en niemand wou er iets mee te maken hebben.
(Een pestmeester die de zieken verzorgde, droeg een lange jas en een masker dat leek op een pinguïn-bek. Dit masker was gevuld met kruiden (o.a. jeneverbessen en het boerenwormkruid) om de kwade dampen tegen te gaan)...vandaag zijn dat de verpleegsters van het wit-gele kruis..............ouw mennekes, weet ge.
Vandaag in onze moderne tijd zijn ze er terug, maar nu in een ongekeerde beweging: Ieder dorp of stad kent ondertussen het fenoneem van de afgesloten villawijken of appartementsblokken. Omgeven door metershoge "herashekwerken" voorzien van stalen poorten, camerabeveiliging en bewaakt door overjaarse dancingcipiers worden deze woongelegenheden afgeschermd voor de gewone sus in de straat. Men moet bij wijze van spreke "een geheim wachtwoord" kennen om binnen te geraken.
Ons lieflijk dorpke Arendonk heeft sinds kort ook zo'n "residentiewijk". Midden in het centrum, verscholen achter een architecturaal monster waar de KBC huist en uw centen afluist zijn er appartemensblokken verschenen waar zo'n 50tal huishoudens (meestal alleen een manneke en een vrouwke) in huizen. Dat de overgrote meerderheid van de bewoners een andere nationaliteit heeft dan de doorsnee Arendonkenaar zal niemand verbazen; evenmin als ik zeg dat het ook geen uitgeprocedeerde asielzoekers of negers zijn. Ge begrijpt me wel hé. De appartementen zijn verschenen daar waar vroeger "de hufkens" waren; een Arendonks woord voor kleine smalle paadjes, kriskras door het centrum en waar honderden jongens en meisjes elkaar ooit eeuwige trouw hebben gezworen, weliswaar elke week aan een andere. Op die plaats dus, huizen ze nu: bedaarde en bejaarde gepensioneerden; ieder met een eigen toegangscode en een sleutel om de poort open te krijgen. Opgehokt tussen de doktoors, de apothekers, de ziekenkas, het bejaardentehuis en het kerkhof, zitten ze op elkanders lip en dicht bij de andere geneugtes des levens. Daar kijken zij naar met gemengde gevoelens: lawaai- en pleziermakende jongeren en luidende kerkentorenklokken, stinkende brommerkes.... ..De reden dat mijn dorpsgenoten hier samentroepen zal wel zo zijn goede redenen hebben: dicht bij de Cash of den Aldi, begrafenismissen op loopafstand,... Alleen snapt een normaal denkend mens niet waarom daar persé een metershoog hek dient rond te staan?Waarom ge bij onze heilige Vader in Rome of bij president Bush minder moeite moet doen voor een audientie dan bij een gemiddelde senior in zijn versterkte burcht? Is' t uit schrik? Is 't een modeverschijnsel? Of is het een uiting van onze moderne maatschappij en zijn het dan toch "moderne pestlijders"?
Geduld hé mannen, 't Is vandaag wel zomer hé. Bloggen moet ge doen als 't regent..... Of onder de baas zijn uren.! alhoewel... morgen zaterdag schrijf ik nog iets over "moderne pestlijders".
Moedermelk voor de prijs van een Stella.... Een collega-blogger is pas vader geworden. Eddy heet het ventje en het krijgt nog elke dag een paar keren de borst. "Melk van de moeder" zegt de fiere papa. Ik heb hem mijn felicitaties gestuurd en gezegd dat ik Jef of Gerolf of Roeland een veel schoner voornaam vond.Eddy klinkt te amerikaans. Het is echter mijne kleine niet, dus ik hoef me daar niet mee te moeien. Ik heb mijn collega wel gewaarschuwd voor de bijwerkingen van het zogen: ....tepelkloven, de moeder moet van de Blonde Leffe blijven, uitgerokken borsten,...ge noemt de plagen van Egypte maar op... ...En dat doet me denken aan Christa. Gedurende vele jaren was Christa de cafébazin van een van de populairste staminées in Arendonk. Het clubhuis zeg maar van alles wat te maken had met de ziekenkas, de vakbond, reizen naar Malloya, coöperatief sparen en alles wat tegen "de Rooien" was. Christa was een populaire cafébazin. Dat kwam omdat ze overweg kon met de klanten - als ge begrijpt wat ik bedoel - en ze had een brede en vooral vruchtbare boezem.
Als 's avonds de laatste klant was buitengezet begon Christa aan haar tweede hobby: kindjes maken; Jaar op jaar was er wel een kleintje bij. Een plezante, en voor Christa, lucratieve bijkomstigheid was dat ze heel het jaar door melk kon blijven geven....
't Ging dan ook als een lopend vuurtje door Arendonk: Jonge moederkes die "zonder zog" zaten konden altijd terecht voor wat afgetapte moedermelkbij "moeder Christa". En terwijl ze in de keuken van Zeva alle mogelijke raad en bijstand kregen in de opvoeding van hun jonge spruit kregen de jonge vaders "en passant" aan de toog een vers afgetapte "Stella" van vader Dolf.
Feest voor mijn vriendjes. Nadat gisteren mijn hollandse vriendin haar feestdag vierde is het vandaag, 1 mei, de beurt aan ander vrienden van mij. Trouwe aanhangers van "de Internationale" die dus vandaag al toeterend de stadscentra bezetten, volkshuizen voor één dag terug populair maken en van volk voorzien, en elkaar moed inspreken.
Omdat de grote hoop van deze vrienden er alleen op uit zijn om zoveel mogelijk gratis pinten te drinken en van de geleverde revoluties ter verbetering van "de waarkmens" geen fluit meer afweten, laat staan dat ze de "internationale" nog kunnen zingen, volgt hieronder het scheppingsproces van dat "rooi lieke". Het werd in 1874 geschreven door de Fransman Eugéne Pottier en in 1888 door de Belg Pierre De Geyter van muziek voorzien. Het is deze muziek die nu nog de wereld rondgaat en bij massabijeenkomsten en ander drinkgelagen wordt aangeheven. Door hieronder op MP3 te drukken hoort u de russische versie want dat is ook al een 15tal jaren geleden dat die gasten nog eens leut gehad hebben.
"De internationale"MP3in het Russisch en meebrullen met gebalde vuist.
De Chinese muur. Voor vrienden van mij die niet te beroerd zijn om toe te geven dat ze ook alles niet weten, plaatsen we in wekelijkse afleveringen een beschrijving van de zeven wereldwonderen. We zijn begonnen met de klassieke zeven en eindigen met de moderne zeven....Tenminste als we lezers overhouden.!!! Ondertussen hebben deklassieke zevende revue gepasseerd en gaan we verder met de moderne zeven. Vandaag de voorlaatste uit de serie. 1. de beelden op het paaseiland.(06/03) 2. de Eifeltoren in Parijs.(14/03) 3. de Mayasteden in Zuid-Amerika.(21/03) 4. het operahuis in Sydney.(25/03) 5. de kathedraal van Chartres.(03/04) 6. de Borobodur in Indonesië.(07/04) 7. de tempel van Angkor Wat.(12/04) 7.2 de Chinese muur.(28/04) 7.1 de Taj Mahal in India.
De Chinese Muur, ook wel Grote Muur geheten, is een muur die in het noorden van China ligt en zo'n 7.200 kilometer lang is. De muur strekt zich uit van Shanhaiguan bij Bo Hai (300 km oostelijk van Peking) tot Lop Nur in het zuidoostelijk deel van de autonome regio Xinjiang. Hij wordt door velen beschouwd als een van de niet-klassieke wereldwonderen.
Het eerste deel van dit indrukwekkende bouwwerk werd vanaf circa 200 v. Chr. gebouwd door de Qin-dynastie als verdedigingswerk tegen rondtrekkende invasielegers vanuit het noorden. Tijdens de Tang-dynastie raakte het in verval, maar ten tijde van de Ming-dynastie (1368-1644) werd de muur hersteld en verlengd. Ook werden in deze tijd losse stukken muur aaneengebouwd zodat het enorme bouwwerk ontstond dat we vandaag de dag kennen.
Meer dan een miljoen mensen bewaakten de muur vanuit ruim 1000 forten en uitkijktorens. Als de vijandige legers eraan kwamen staken ze een mengsel van hout, stro en mest in brand. Eén dikke rookwolk betekende 500 soldaten, vier rookwolken betekende 10.000 vijandige soldaten. Honderd jaar later, waren de Hunnen nog altijd niet verslagen. De Ming voerden uitgebreide oorlogen tegen de Mongolen en Mandsjoes, ten dele afstammelingen van de Hunnen. Uiteindelijk werd de muur gebouwd en trok het keizerrijk zich achter de muur terug, daarbij duizenden vierkante kilometers land aan de nomaden prijsgevend. Het zou hen niet helpen, in 1644 maakten de Mandsjoes gebruik van interne verdeeldheid en veroverden China. Over de Grote Muur bestaat een hardnekkige volkssage: het zou het enige door mensen vervaardigde bouwwerk zijn, dat je kunt zien vanaf de maan. De Muur is wel lang, maar hij is veel te smal om zichtbaar te zijn. De gemiddelde hoogte is circa zeven meter. Yang Liwei die op 15 oktober2003 als eerste Chinese ruimtevaarder (taikonaut) 14 baantjes om de Aarde maakte, noemde als enige tegenvaller van de vlucht, dat de Muur niet te zien was.
...Een beetje jaloers ja.? Jullie werkende mensen vragen aan ons, gepensioneerden regelmatig wat wij doen om de dagen om te krijgen.
Wel, bijvoorbeeld, vorige week was ik in "de stad Turnhout". Op de Markt moest ik bij de apotheker zijn om een medicamentje op te halen dat ik in Arendonk niet durf te vragen. (Ja Bertha, just..'t was inderdaad Viagra...) Ik was daar ongeveer een tiental minuten binnen. Toen ik terug buiten kwam, stond daar toch wel zo’n knullige jonge flik een bonneke uit te schrijven zeker.
Ik ging naar hem toe en zei : “ Allee maat, hebde nie een beetje begrip voor ne gepensioneerden burger ?”
Hij keek efkes op, negeerde mij compleet en ging verder met zijn bonneke te schrijven.Ik weet het, het had niet mogen gebeurenmaar ik noemde hem toen een harteloze Nazibeul. Hij loerde opnieuw naar mij, en begon een nieuw bonneke te schrijven voor twee versleten banden. 't Ging van kwaad naar erger, dus noemde ik hem een stuk scheefgescheten hondendrol.
Toen was hij klaar met het tweede bonneke, en plaatste het achter de ruitenwisser bij het eerste. Ik noemde hem een klootzak en een vies vet varken, en toen begon hij een derde bonneke te schrijven.
Ik noemde zijn moeder een hoer en zijn zuster een sloerie. Dat ging zo ongeveer twintig minuten gewoon door. Hoe meer ik hem uitschold, hoe meer boetebonnekes hij schreef.
Wel, persoonlijk kan mij dat nu eens geen lor schelen zie. Ik was naar ’t stad gekomen met de bus. Nu ik met pensioen ben probeer ik gewoon elke dag een beetje een leuk gesprek te hebben met mijn medemensen.... Op mijn leeftijd is dat heel belangrijk, anders vereenzaam je. !!!!
...en waarom nooit eens geen moskee.??? Op dit ogenblik zijn er in 't Bels zo'n twintigtal kerken bezet door uitgeprocedeerde asielzoekers en nog wat sympathisanten. In de meeste gevallen gebeurt dat met instemming van de plaatselijke pastoor en zijn plaatsvervangend tantenonneke. Op het eerste zicht zou een mens geneigd zijn te denken: die kerken lopen toch leeg, laat er dan wat asielzoekers in logeren. D'r is iets voor te zeggen. Wat echter curieus is, is dat al die kerken, die toch doorgaan voor katholieke gebedshuizen, nu bevolkt worden door Afghanen, Irakezen en andere -nezen, en nog wat broeders uit moslimlanden. Zijn er dan in België geen moskeeën waar dat bonte gezelschap voor enkele weken blijk kan geven van hun ongenoegen?
In Gent, in de Limburg en in nog een paar van die lieflijke vlaamsche dorpskes staan er islamitische gebedstempels waar heelder volksstammen kunnen in overnachten. Er staan geen banken in; dus is er ruimschoots plaats. Er zijn zelfs gebedsmatjes aanwezig om op te liggen en lopend water om handen en voeten te wassen.
Neen, ik heb nikske tegen een kerkbezetting door wanhopig zoekende en uitgeprocedeerde mensen, maar moeten die zonodig en alleen een katholieke kerk uitkiezen om hun protesten kracht bij te zetten? Waarom wordt er geen enkel van de 328 moskeeën in België bezet? Waarom zetten die 300 actieve imams de poorten van hun eigen tempels niet open??. Is 't omdat ge daar uw schoenen moet uitdoen?
Ik snap het niet.!!! en krijg ik nu weer een fatwah?
Boeren of bloggen... We hebben er lang op moeten wachten, op de zon. En dan komen de kriebels: de ene gaat in zijn hof werken, een andere op een terraske zitten, velo rijden of aan zijn vakantie beginnen denken. ...Blijven bloggen op Seniorennet kan ook. Een mens moet een keuze maken.
Brabbes, en met hem, zijn maat J.Rekel hebben een keuze gemaakt. Ze gaan van alles doen wat goed is voor het hart: met de kleinkindjes spelen, in den hof werken, Blonde Leffe drinken, links en rechts gaan buurten en als er dan nog wat tijd overblijft ook nog wel eens een artikeltje schrijven bij "Jef Koffie's trots.".
Het blog "Jef Koffie's trots" bestaat één jaar, het heeft een dikke dertigduizend bezoekers gehad. (die 90.000 pageviews tel ik niet mee; dat is flauwe kul.) Velen hebben er van genoten; nog meer hebben zich er aan geërgerd. Dat heeft me deugd gedaan.
De Rekel blijft dus schrijven, zij het in minder mate dan het afgelopen jaar. Twee of drie berichtjes per week moeten volstaan of het zou moeten zijn dat de gecastreerde ezel van mijne vriend ineens klein ezeltjes moet kopen. Trouwe lezers, ik noem er een paar: "den Hos", "Donkere Leffe", "Addo", "Pedro", "Bor", veel "stille maar dagelijkse lezers uit Arendonk, (bedankt allemaal ) "de Pedro", "den Douce France met zijn aanhang"en nog een hoop anderen komen tussendoor maar eens kijken naar iets nieuws. Door jullie allemaal heb ik de couragie gevonden om met dit onnozel "tijdverdrijf dat bloggen is" door te gaan. Blijf komen lezen. Een andere couragie en inspiratie vond ik in die klojo's die me elke dag goeiendag kwamen zeggen: "het dipke douwerken", "lulleke Lucske en schoonmama", de pipo uit De Klinge "Lana", de cybersenior van het jaar, de furieuse feeks "Amorfati" en last but not least: "de kruidenier en de keverbakker van de Voorhei".
Ge ziet het: Vanaf morgen ga ik boeren: patatten planten, onkruid wieden en veel weg en weer rakkeren, pinten pakken met vrienden. Als ik 's avonds thuis kom, en ik heb nog goesting, dan ga ik bloggen maar ge moet er U niet te veel van voorstellen. In september, als de scholen terug beginnen dan gaat den Brabbes ook naar een nieuw studiejaar en er weer vollen bak tegen aan.
...Aan "velen" onder U een prachtige zomer toegewenst.
Valse tanden... Verdomme Oma, waar is mijn vals gebit gebleven? Een bevriend koppel is, zoals zovele van hun lotgenoten, aanbeland in het tijdperk van de valse tanden. En zeg nu zelf: bij de helft van de eigenaars van een vals gebit wringt of duwt het wel ergens. Zo ook bij mijn vriend. Druivenpitjes of broodkorstjes die onder het gehemelte kruipen, de bovenste rij die naar voren kiepert als men in een \"Jonathan Gold\" bijt of gewoon tanden die nooit gepast hebben en ook nooit zullen passen. Iedere avond na de afwas nestelt het bevriende koppel zich in hun zetel en begint de televisieavond: \"het 7-uurnieuws\", \"Man bijt hond\", \"het leven zoals het is\"....en dan begint de ruzie zoals in zoveel huishoudens: de ene wil \"Thuis\" zien, de andere \"Familie\" kijken. Zo rond een uur of tien is het tijd voor een laatste versnapering: een potje yoghurt, een platte kaasje, een warme chocomelk. Om enigszins te kunnen genieten van dit laatste lekkers gaat het valse gebit eruit en wordt het op het salontafeltje gedeponeerd. Op een stuk gazet, de Humo of op Dag Allemaal,kwestie van geen vieze plekken te maken op het salontafeltje. Vorige week, net voor het slapengaan, miste mijn vriend ineens zijn gebit. Drie uren van te voren had hij het uitgedaan en ergens neergelegd; waar precies wist hij niet meer: Op het salontafeltje dacht hij, \'t kon ook aan de computer zijn want hij had nog patience gespeeld, of op de lavabo in de bijkeuken.... . Op hun knieën hebben mijn vrienden, enkel gekleed in hun nachtjaponneke, door de living gekropen op zoek naar opa\'s tanden. Nergens geen gebit meer te vinden.
Om drie uur \'s nachts, toen haar echtgenoot naast haar met ingezakte kaken vredig lag te snurken, moest mijn vriendin ineens aan de vuilzak denken. Die zou \'s morgens vroeg opgehaald worden en stond al op straat. Misschien...het gebit? Om zeven uur, diep in de nacht dus, werd de inhoud van de zak op de keukentafel omgekieperd en aan een grondig onderzoek onderworpen: en ja hoor, opgefrommeld in een stuk van het parochieblad zat het vals gebit van den opa. Het koppel overweegt nu de aanschaf van een doosje met bijhorend lintje: dan kan mijn vriend zijn tanden aan zijn nek hangen als ze in zijn mond pijn doen.
Moderne pestlijders.
