moedermelkje.

Nadat gisteren mijn hollandse vriendin haar feestdag vierde is het vandaag, 1 mei, de beurt aan ander vrienden van mij. Trouwe aanhangers van "de Internationale" die dus vandaag  al toeterend de stadscentra bezetten, volkshuizen voor één dag terug populair maken en van volk voorzien, en elkaar moed inspreken.

                      
Omdat de grote hoop van deze vrienden er alleen op uit zijn om zoveel mogelijk gratis pinten te drinken en van de geleverde revoluties ter verbetering van "de waarkmens" geen fluit meer afweten, laat staan dat ze de "internationale" nog kunnen zingen, volgt hieronder het scheppingsproces van dat "rooi lieke". Het werd in 1874 geschreven door de Fransman Eugéne Pottier en in 1888 door de Belg Pierre De Geyter van muziek voorzien. Het is deze muziek die nu nog de wereld rondgaat en bij massabijeenkomsten en ander drinkgelagen wordt aangeheven.
Door hieronder op MP3 te drukken hoort u de russische versie want dat is ook al een 15tal jaren geleden dat die gasten nog eens leut gehad hebben.

Ontwaakt, verworpenen der aarde!

Ontwaakt, verdoemde in hongers sfeer!

Reedlijk willen stroomt over de aarde

En die stroom rijst al meer en meer.

Sterft, gij oude vormen en gedachten!

Slaafgeboornen,ontwaakt,ontwaakt!

De wereld steunt op nieuwe krachten,

Begeerte heeft ons aangeraakt!

refrein:

Makkers, ten laatste male,

Tot den strijd ons geschaard,

en D'Internationale

Zal morgen heersen op aard.

De staat verdrukt, de wet is loochen,

De rijkaard leeft zelfzuchtig voort;

Tot 't merg en been wordt d' arme uitgezogen

En zijn recht is een ijdel woord

Wij zijn het moe naar andrer wil te leven;

Broeders hoort hoe gelijkheid spreekt:

Geen recht, waar plicht is opgeheven,

Geen plicht, leert zij, waar recht ontbreekt.

De heerschers door duivelse listen

Bedwelmen ons met bloedigen damp.

Broeders, strijdt niet meer voor andrer twisten,

Breekt de rijen! Hier is uw kamp!

Gij die ons tot helden wilt maken,

O, barbaren, denkt wat ge doet;

Wij hebben waap'nen hen te raken,

Die dorstig schijnen naar ons bloed.

....Schoon hé.!!!

30 april 2006
Hartelijke gelukwensen aan mijn hollands vriendinneke.



....en dan durven wij commentaar leveren op ons Fabiolaake haar krullekesbol.

De Chinese Muur, ook wel Grote Muur geheten, is een muur die in het noorden van China ligt en zo'n 7.200 kilometer lang is. De muur strekt zich uit van Shanhaiguan bij Bo Hai (300 km oostelijk van Peking) tot Lop Nur in het zuidoostelijk deel van de autonome regio Xinjiang. Hij wordt door velen beschouwd als een van de niet-klassieke wereldwonderen.

Het eerste deel van dit indrukwekkende bouwwerk werd vanaf circa 200 v. Chr. gebouwd door de Qin-dynastie als verdedigingswerk tegen rondtrekkende invasielegers vanuit het noorden.  Tijdens de Tang-dynastie raakte het in verval, maar ten tijde van de Ming-dynastie (1368-1644) werd de muur hersteld en verlengd. Ook werden in deze tijd losse stukken muur aaneengebouwd zodat het enorme bouwwerk ontstond dat we vandaag de dag kennen.

Meer dan een miljoen mensen bewaakten de muur vanuit ruim 1000 forten en uitkijktorens. Als de vijandige legers eraan kwamen staken ze een mengsel van hout, stro en mest in brand. Eén dikke rookwolk betekende 500 soldaten, vier rookwolken betekende 10.000 vijandige soldaten. Honderd jaar later, waren de Hunnen nog altijd niet verslagen. De Ming voerden uitgebreide oorlogen tegen de Mongolen en Mandsjoes, ten dele afstammelingen van de Hunnen. Uiteindelijk werd de muur gebouwd en trok het keizerrijk zich achter de muur terug, daarbij duizenden vierkante kilometers land aan de nomaden prijsgevend. Het zou hen niet helpen, in 1644 maakten de Mandsjoes gebruik van interne verdeeldheid en veroverden China.
 
Over de Grote Muur bestaat een hardnekkige volkssage: het zou het enige door mensen vervaardigde bouwwerk zijn, dat je kunt zien vanaf de maan. De Muur is wel lang, maar hij is veel te smal om zichtbaar te zijn. De gemiddelde hoogte is circa zeven meter. Yang Liwei die op 15 oktober 2003 als eerste Chinese ruimtevaarder (taikonaut) 14 baantjes om de Aarde maakte, noemde als enige tegenvaller van de vlucht, dat de Muur niet te zien was.

(bron wikipedia).

Valse tanden...
Verdomme Oma, waar is mijn vals gebit gebleven? 
Een bevriend koppel is, zoals zovele van hun lotgenoten, aanbeland in  het tijdperk van de valse tanden. En zeg nu zelf: bij de helft van de eigenaars van een vals gebit wringt of duwt het wel ergens. Zo ook bij mijn vriend. Druivenpitjes of broodkorstjes die onder het gehemelte kruipen, de bovenste rij die naar voren kiepert als men in een \"Jonathan Gold\" bijt of gewoon tanden die nooit gepast hebben en ook nooit zullen passen.
Iedere avond na de afwas nestelt het bevriende koppel zich in hun zetel en begint de televisieavond: \"het 7-uurnieuws\", \"Man bijt hond\", \"het leven zoals het is\"....en dan begint de ruzie zoals in zoveel huishoudens: de ene wil \"Thuis\" zien, de andere \"Familie\" kijken. 
Zo rond een uur of tien is het tijd voor een laatste versnapering: een potje yoghurt, een platte kaasje, een warme chocomelk. Om enigszins te kunnen genieten van dit laatste lekkers gaat het valse gebit eruit en wordt het op het salontafeltje gedeponeerd. Op een stuk gazet, de Humo of op Dag Allemaal, kwestie van geen vieze plekken te maken op het salontafeltje.
Vorige week, net voor het slapengaan, miste mijn vriend ineens zijn gebit. Drie uren van te voren had hij het uitgedaan en  ergens neergelegd; waar precies  wist hij niet meer: Op het salontafeltje dacht hij, \'t kon ook aan de computer zijn want hij had nog patience gespeeld, of op de lavabo in de bijkeuken.... . Op hun knieën hebben mijn vrienden, enkel gekleed in hun nachtjaponneke, door de living gekropen op zoek naar opa\'s tanden. Nergens geen gebit meer te vinden.

Om drie uur \'s nachts, toen haar echtgenoot naast haar met ingezakte kaken vredig lag te snurken, moest mijn vriendin ineens aan de vuilzak denken. Die zou \'s morgens vroeg  opgehaald worden en stond al op straat. Misschien...het gebit? Om zeven uur, diep in de nacht dus, werd de inhoud van de zak op de keukentafel omgekieperd en aan een grondig onderzoek onderworpen: en ja hoor, opgefrommeld in een stuk van het parochieblad zat het vals gebit van den opa. 
Het koppel overweegt nu de aanschaf van een doosje met bijhorend lintje: dan kan mijn vriend zijn tanden aan zijn nek hangen als ze in zijn mond pijn doen.  

\'t Volk van
\"Jef Koffie\'s trots\" 
is paaseikes rapen.



en op paasmaandag ook nog !!!!!

De tempel van Angkor Wat.
 Voor vrienden van mij die niet te beroerd zijn om toe te geven dat ze ook alles niet weten, plaatsen we in wekelijkse afleveringen een beschrijving van de zeven wereldwonderen. We zijn begonnen met de klassieke zeven  en eindigen met de moderne zeven....Tenminste als we lezers overhouden.!!! Ondertussen hebben de klassieke zeven de revue gepasseerd en gaan we verder met de moderne zeven.
1. de beelden op het paaseiland.(06/03)
2. de Eifeltoren in Parijs.(14/03)
3. de Mayasteden in Zuid-Amerika.(21:03)
4. het operahuis in Sydney.(25:03)
5. de kathedraal van Chartres.(03/04)
6. de Borobodur in Indonesië.(07/04)
7. de tempel van Angkor Wat.(12/04)
7.1 de Taj Mahal in India.
7.2 de Chinese muur.           

                     
De tempel Angkor Wat is een tempel in de provincie Siem Reab in Cambodja. De tempel is een van de belangrijkste overblijfselen uit de periode van het Khmer-rijk. Rond de tempel lag de stad Angkor Wat.

De tempel in Angkor Wat is gebouwd tussen 1113 en 1145, tijdens de regeerperiode van koning Suryavarman II, en is de grootste etagepyramide op het Zuidoost-Aziatische vasteland.

In de 9de eeuw verenigde koning Jayavarman II (802-850) Cambodja, en stichtte zijn hoofdstad in Angkor. Het was het begin van een ongekende bloeiperiode. Van de 9e tot de 12e eeuw zouden de koningen van Angkor blijven bouwen aan tempels en vanuit Angkor regeerden de koningen van het machtige Khmerrijk over Cambodja en delen van Vietnam en China.

De tempel  zelf heeft een lengte van anderhalve kilometer en een breedte van 1,3 kilometer. Er zijn echter nog een aantal zeer bijzondere tempels te vinden, waaronder de Bayon. Op dit enorme bouwwerk zijn meer dan vijftig dezelfde ijzig glimlachende gezichten afgebeeld.
                        
Net als op Angkor Wat zijn aan de buitenkant van de muur scenes uit hindoeïstische geschriften uitgehakt.
De dood van koning Jayavarman VII betekende in feite ook het einde van de macht van Angkor. De tempelbouw stopte en Cambodja kreeg steeds meer te lijden van invallen uit buurrijken. In 1431 werd Angkor verwoest door de Thai uit Ayuthaya. De Khmer verhuisden naar het gebied rond Phnom Penh.

Na de ineenstorting van het Khmer rijk werd het tempelcomplex
verlaten en door de jungle overwoekerd. Het werd herontdekt in 1860, en pas tussen 1930 en 1970 werden de tempels langzaam uit de jungle gered en zijn belangrijke restauraties uitgevoerd. Nog steeds zijn veel tempels door bomen overwoekerd, wat eigenlijk een geweldig gezicht is.

Chagrijnige Piet.
Een heel goeie vriend van mij is een meewerkend lid aan ons lokaal politiekorps. Dat houdt in dat hij op geregelde tijdstippen met een politiecombie en vergezeld van wisselende collega's achter boeven en andere weggebruikers aanzit. Hij doet dat met veel overtuiging en is zodoende een voorbeeld, een soort Stachanov,  voor zijn collega's in het korps. Zelfs in zijn eigen vrije tijd durft hij het gepeupel des volks wel eens de levieten lezen. Lukt hem dat niet dan gaat hij in gezelschap van zijn geliefde in eenzame afzondering. Zijn grote herdershond is daarbij zijn geliefde en welkome hulp.
                          
't Is al enige maanden geleden, zeg maar oudejaarsavond, dat mijn goeie vriend verstoord werd door te vroeg knallend vreugdevuur. Arendonk wordt namelijk bewoond door een vrij grote kolonie hollanders die zelfs bij de dood van papa Maxima Zorreguieta vuurpijlen en rotjes zouden afsteken. Het is dus niet verwonderlijk dat onze nederlandse buren met oudejaar ruim op tijd de festiviteiten inzetten. 
Volgens de wet, het strafboek en nog een paar rechtsgeleerden mag dat niet. Maar geen mens die daar om maalt: rond een uur of zes-zeven enkele vuurpijlen omhoog schieten voor de kleinste kindjes, die voor middernacht in bed moeten liggen, moet kunnen. Mijn allergoeiste vriend is daar ten stelligste op tegen en zo ook zijn herdershond die allergisch is voor fusils. Dus op ordonantie van het politielid, weliswaar buiten dienst en zonder kostuum, kappen met dat gevlam en geknetter en wachten tot 23.50 uur. Dan pas en tot één uur in het nieuwe jaar is knallen toegestaan.
                                         
De vriend in kwestie, die zich meer aangetrokken voelt tot het viervoetig dier dan tot leden van zijn eigen soort, neemt tegen die tijd het zekere voor het onzekere. Hij mobiliseert een nauw familielid, zet de auto voor de deur, gaat met zijn eigen vriend, de herder die hysterisch wordt van al dat vuurwerk, op de achterbank zitten en laat zich gedurende de duur van het vuurwerk, van 23.50 tot 01.00 uur, rondrijden op plaatsen waar van enig gedonder of geflits geen sprake is. We weten dat: ander vrienden hebben hem bezig gezien.
Wat is het toch fijn een dierenliefhebber te zijn.....maar mensen en kindjes graag zien, dat is zovéééél belangrijker. Veel belangrijker dan een mechelse scheper die toevallig schrik heeft van een vuurpijltje. Maar daar heeft mijn vriend geen kaas van gefreten !!!!

De Borobudur  is een boeddhistisch tempelcomplex op 40 km ten noordwesten van Jogjakarta in de provincie Centraal-Java, in het centrum van het Indonesische eiland Java. Het is naast de Prambanan en het Kraton, twee andere tempelcomplexen in Jogjakarta één van de toeristische trekpleisters van Centraal-Java. De Borobudur is gelegen bij de Merapi, de meest actieve vulkaan van Indonesië, en is gebouwd in de periode 750 - 850 na Christus. De naam stamt mogelijk van het Sanskriet "Vihara Buddha Ur", dit betekent vrij vertaald "boeddhistische tempel op de berg".

                 
De Borobudur is opgebouwd als een grote stoepa - oorspronkelijk hopen van steen waarin zich de relieken van Boedha werden bewaard. Later werden het halfronde gebouwen -.  De basis van deze stoepa is 118 bij 118 meter en heeft  acht etages; de onderste vijf zijn vierkant, de bovenste drie rond. De etages vertegenwoordigen de boeddhistische kosmos. Op de bovenste etage bevinden zich 72 kleine stoepa's, die gebouwd zijn rondom één grote centraal rond gebouw. De kleine stoepa's vertegenwoordigen van onder naar boven de weg die een boeddhist moet afleggen om uiteindelijk in het Nirvana te worden opgenomen. De open gaten in de onderste stoepa's staan op hun punt (de weg is nog onzeker) en in de bovenste stoepa's vlak, horizontaal (de weg is duidelijk, het geloof stevig). De grote stoepa of halfronde gebouw staat symbool voor het Nirvana.

's Ochtends dient de Borobudur nog steeds als gebedsoord. Een pelgrim loopt iedere etage zeven maal rond met de klok mee. In de stoepa's bevinden zich Boeddhabeelden; wie door de gaten in de stoepa's deze beelden aan kan raken ontvangt, volgens het lokale bijgeloof (niet volgens het boeddhisme), het eeuwige geluk

De bouw van de Borobudur, althans het voltooien er van - vermoedelijk op wens van een der vorsten uit de boeddhistische Cailendra-dynastie - is alleen al uit het oogpunt van fysieke mankracht een enorme prestatie geweest. In de tempel is niet minder dan 55.000 kubieke meter steen verwerkt. De bouw moet minstens 40 jaar hebben geduurd en de kosten moeten overweldigend zijn geweest; misschien wel overeenkomstig het Birmaanse gezegde: "de grote Pagode is voltooid, het land is geruïneerd..." ....

                 

(bron: Wikipedia)

Het huidige bouwwerk is de zesde kathedraal die op die plek werd opgetrokken en staat op een heuvel met uitzicht op Chartres  De eerste werd in 743 in brand gestoken door een Franse edelman, de tweede werd door de Denen in 858 platgebrand en de drie volgende werden, eveneens door brand, verwoest in respectievelijk 962, 1020, en 1194..

Toch begon men vrijwel meteen met de bouw van een nieuwe kathedraal, een voorbeeld van Gotische bouwkunst.. 26 jaar later was men gereed met de hoofdstructuur. Gaandeweg werden de beroemde 176 gebrandschilderde ramen, de beelden en de andere versieringen aangebracht. In 1260 was alles afgewerkt en werd het gebouw opgeleverd.

De combinatie van licht van buiten en de gebrandschilderde ramen geeft een aparte blauwe gloed, ook wel het blauwe Chartreslicht genoemd.
Het meest fameuze raam is de noordelijke rozet, waarin afbeeldingen van engelen, koningen, duiven en bijbelse profeten het centrale punt omringen, de maagd Maria met Christus.

De beroemdste reliek van de kathedraal is een hoofddoek waarvan gezegd wordt dat Maria die gedragen heeft. Het werd in 876 geschonken door Karel de Kale, kleinzoon van de eerste keizer van het Heilige Roomse Rijk, Karel de Grote.

(bron Wikipedia)