Eurogames.

Chagrijnige Piet.
Een heel goeie vriend van mij is een meewerkend lid aan ons lokaal politiekorps. Dat houdt in dat hij op geregelde tijdstippen met een politiecombie en vergezeld van wisselende collega's achter boeven en andere weggebruikers aanzit. Hij doet dat met veel overtuiging en is zodoende een voorbeeld, een soort Stachanov,  voor zijn collega's in het korps. Zelfs in zijn eigen vrije tijd durft hij het gepeupel des volks wel eens de levieten lezen. Lukt hem dat niet dan gaat hij in gezelschap van zijn geliefde in eenzame afzondering. Zijn grote herdershond is daarbij zijn geliefde en welkome hulp.
                          
't Is al enige maanden geleden, zeg maar oudejaarsavond, dat mijn goeie vriend verstoord werd door te vroeg knallend vreugdevuur. Arendonk wordt namelijk bewoond door een vrij grote kolonie hollanders die zelfs bij de dood van papa Maxima Zorreguieta vuurpijlen en rotjes zouden afsteken. Het is dus niet verwonderlijk dat onze nederlandse buren met oudejaar ruim op tijd de festiviteiten inzetten. 
Volgens de wet, het strafboek en nog een paar rechtsgeleerden mag dat niet. Maar geen mens die daar om maalt: rond een uur of zes-zeven enkele vuurpijlen omhoog schieten voor de kleinste kindjes, die voor middernacht in bed moeten liggen, moet kunnen. Mijn allergoeiste vriend is daar ten stelligste op tegen en zo ook zijn herdershond die allergisch is voor fusils. Dus op ordonantie van het politielid, weliswaar buiten dienst en zonder kostuum, kappen met dat gevlam en geknetter en wachten tot 23.50 uur. Dan pas en tot één uur in het nieuwe jaar is knallen toegestaan.
                                         
De vriend in kwestie, die zich meer aangetrokken voelt tot het viervoetig dier dan tot leden van zijn eigen soort, neemt tegen die tijd het zekere voor het onzekere. Hij mobiliseert een nauw familielid, zet de auto voor de deur, gaat met zijn eigen vriend, de herder die hysterisch wordt van al dat vuurwerk, op de achterbank zitten en laat zich gedurende de duur van het vuurwerk, van 23.50 tot 01.00 uur, rondrijden op plaatsen waar van enig gedonder of geflits geen sprake is. We weten dat: ander vrienden hebben hem bezig gezien.
Wat is het toch fijn een dierenliefhebber te zijn.....maar mensen en kindjes graag zien, dat is zovéééél belangrijker. Veel belangrijker dan een mechelse scheper die toevallig schrik heeft van een vuurpijltje. Maar daar heeft mijn vriend geen kaas van gefreten !!!!

De Borobudur  is een boeddhistisch tempelcomplex op 40 km ten noordwesten van Jogjakarta in de provincie Centraal-Java, in het centrum van het Indonesische eiland Java. Het is naast de Prambanan en het Kraton, twee andere tempelcomplexen in Jogjakarta één van de toeristische trekpleisters van Centraal-Java. De Borobudur is gelegen bij de Merapi, de meest actieve vulkaan van Indonesië, en is gebouwd in de periode 750 - 850 na Christus. De naam stamt mogelijk van het Sanskriet "Vihara Buddha Ur", dit betekent vrij vertaald "boeddhistische tempel op de berg".

                 
De Borobudur is opgebouwd als een grote stoepa - oorspronkelijk hopen van steen waarin zich de relieken van Boedha werden bewaard. Later werden het halfronde gebouwen -.  De basis van deze stoepa is 118 bij 118 meter en heeft  acht etages; de onderste vijf zijn vierkant, de bovenste drie rond. De etages vertegenwoordigen de boeddhistische kosmos. Op de bovenste etage bevinden zich 72 kleine stoepa's, die gebouwd zijn rondom één grote centraal rond gebouw. De kleine stoepa's vertegenwoordigen van onder naar boven de weg die een boeddhist moet afleggen om uiteindelijk in het Nirvana te worden opgenomen. De open gaten in de onderste stoepa's staan op hun punt (de weg is nog onzeker) en in de bovenste stoepa's vlak, horizontaal (de weg is duidelijk, het geloof stevig). De grote stoepa of halfronde gebouw staat symbool voor het Nirvana.

's Ochtends dient de Borobudur nog steeds als gebedsoord. Een pelgrim loopt iedere etage zeven maal rond met de klok mee. In de stoepa's bevinden zich Boeddhabeelden; wie door de gaten in de stoepa's deze beelden aan kan raken ontvangt, volgens het lokale bijgeloof (niet volgens het boeddhisme), het eeuwige geluk

De bouw van de Borobudur, althans het voltooien er van - vermoedelijk op wens van een der vorsten uit de boeddhistische Cailendra-dynastie - is alleen al uit het oogpunt van fysieke mankracht een enorme prestatie geweest. In de tempel is niet minder dan 55.000 kubieke meter steen verwerkt. De bouw moet minstens 40 jaar hebben geduurd en de kosten moeten overweldigend zijn geweest; misschien wel overeenkomstig het Birmaanse gezegde: "de grote Pagode is voltooid, het land is geruïneerd..." ....

                 

(bron: Wikipedia)

Het huidige bouwwerk is de zesde kathedraal die op die plek werd opgetrokken en staat op een heuvel met uitzicht op Chartres  De eerste werd in 743 in brand gestoken door een Franse edelman, de tweede werd door de Denen in 858 platgebrand en de drie volgende werden, eveneens door brand, verwoest in respectievelijk 962, 1020, en 1194..

Toch begon men vrijwel meteen met de bouw van een nieuwe kathedraal, een voorbeeld van Gotische bouwkunst.. 26 jaar later was men gereed met de hoofdstructuur. Gaandeweg werden de beroemde 176 gebrandschilderde ramen, de beelden en de andere versieringen aangebracht. In 1260 was alles afgewerkt en werd het gebouw opgeleverd.

De combinatie van licht van buiten en de gebrandschilderde ramen geeft een aparte blauwe gloed, ook wel het blauwe Chartreslicht genoemd.
Het meest fameuze raam is de noordelijke rozet, waarin afbeeldingen van engelen, koningen, duiven en bijbelse profeten het centrale punt omringen, de maagd Maria met Christus.

De beroemdste reliek van de kathedraal is een hoofddoek waarvan gezegd wordt dat Maria die gedragen heeft. Het werd in 876 geschonken door Karel de Kale, kleinzoon van de eerste keizer van het Heilige Roomse Rijk, Karel de Grote.

(bron Wikipedia)

Onze kroonprins: een heer van stand.
Om nog een terug te komen op onze prins flip....We kunnen daar tussendoor wel eens meewarig mee lachen maar dat is gene simpele hé. Kijk maar eens wat hij in zijn leven al verzameld en gepresteerd heeft.

Koninklijke Militaire School (1978-1981)
Trinity College, Oxford University - UK (1985)
118e Promotie “Alle Wapens”, paracommando- en vliegerbrevetten
Master of Arts in Political Sciences (Graduate School - Stanford University - USA)

Generaal-majoor (divisieadmiraal)

Sinds 1993 : erevoorzitter van het Agentschap voor Buitenlandse Handel
1993-1997 : voorzitter van de Nationale Raad voor duurzame ontwikkeling

Sinds 21 juni 1994 : senator van rechtswege.

Sinds 1997 : erevoorzitter van de Federale Raad voor duurzame ontwikkeling
Sinds 1998 : oprichting van het Prins Filipfonds, binnen de Koning Boudewijnstichting
Sinds 2001 : erevoorzitter van de Belgische Investeringsmaatschappij voor ontwikkelingslanden (BIO)
Sinds 2002 : doctor honoris causa (KULeuven):     zie foto
Sinds 2004 : erevoorzitter van het European Chapter, Club of Rome
Sinds 2004 : erevoorzitter van de Intern. Polar Foundation

                          

Grootlint in de Leopoldsorde (april 1990)
Grootkruis in de Christusorde (2005, Portugal)
Grootkruis in de orde van de Eer (2005, Griekenland)
Grootkruis in de orde van Verdienste van de Poolse Republiek (2004, Polen)
Grootkruis in de orde van de Witte Roos (2004, Finland)
Grootkruis in de koninklijke Sint Olaforde (2003, Noorwegen)
Ridder in de orde van de Olifant (2002, Denemarken)
Grootkruis in de koninklijke Serafijnenorde (2001, Zweden)
Grootkruis in de orde van Isabella de Katholieke (2000, Spanje)
Ridder van de Gouden Leeuw van Nassau (1999, Luxemburg)
Grootkruis van Eer en Devotie in de orde van Malta (1998, Malta)
Grootkruis in de orde van Verdienste van de Bondsrep. Duitsland (1998, Duitsland)
Grootlint in de militaire orde van Aviz (1997, Portugal)
Grootkruis in de orde van de Condor van de Andes (1996, Bolivië)
Grootkruis ridder in de Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem (1995)
Grootlint in de Opperste Chrysanthemumorde (1994, Japan)
Grootkruis in de orde van de Bevrijder San Martin (1994, Argentinië)
Grootkruis in de orde van Oranje-Nassau (1993, Nederland)

Hebt gij al een grootkruis??? Nee? En ook erevoorzitter van de plaatselijke biljaarklup zeker? Awel dan moet ge niet lachen.


(met dank aan www.tomcartoon.be)

Arendonk bezet :1830 - 1839.
Niettegenstaande België met de hulp van \"de stomme van Portici\" in 1830 de Hollanders buiten flikkerde bleef de hollandse koning Willem I aanspraak maken op het Belgisch grondgebied. Het bleef duren tot 1839 toen hij eindelijk het nutteloze er van inzag en zijn pogingen om het noordelijke deel van België te annexeren opgaf. Tot die tijd hadden de gemeentes aan de grens met Holland last van ingekwartierde troepen, regelmatige strooptochten over de landsgrenzen heen en ander militair gespuis dat ons vrouwvolk ambeteerde en ons bier opzoop.

In het \"hedendaags archief van Arendonk\" dat zich te Antwerpen bevindt zijn er twee boeken, \"Register van processen verbaal, wegens ongevallen, diefstallen en dergelijke, 1819 - 1888\".
Deze boeken vertellen ons veel over de geschiedenis van ons dorp en de mensen die er woonden. Over de periode van 1830 - 1839 zijn er enkele mooie processen die handelen over de ingekwartierde soldaten die we U niet willen onthouden: Leest U mee:

    

\"...3 mei 1833: Elisabeth Jacobs, spinster en 72 jaar oud is aangerand. De dag voordien was zij aan het werk in de “Lookersche Dammen” ofwel “de torfputten” genaamd. Rond 4 uur in de namiddag stond plotseling een naakte man voor haar. Deze “ staend poogde zig met haer vleeschelijk te vervoegen “. Elisabeth weigerde en zei: “ gaat weg schandael “. De man werpt de vrouw op de grond en gaat boven op haar liggen. Hij tracht haar kleed op te lichten, zeggende: “ gij moet er toch aan, zo niet zal ik u verder kwaad toebrengen”. Tijdens het gevecht is Elisabeth in haar gezicht gekwetst. Dan ziet zij hulp opdagen in de persoon van Waltherus Vosters, smid.

Vosters had van ver het gebeurde gezien, kwam toegelopen en had de man zeer boos toegesproken. Deze liet direct de vrouw los en gaf toe dat hij verkeerd gehandeld had. Toen hij zich aankleedde zagen ze dat het een militaire korporaal was.

De commandant werd op de hoogte gebracht en ontdekt dat de dader korporaal Snick Leopold was. Deze had toegegeven dat hij die dag in de Lokerse Dammen gaan zwemmen was en dat hij daar een vrouw geslagen had. De korporaal wordt geconfronteerd met de vrouw en haar redder die hem herkennen. Hij wordt onder arrest van de militaire overheid geplaatst....\"

Kijk, zo schrijven de polissen de dag van vandaag geen processen meer!!!!!
\"hij poogde zig staend met haar vleeselijck te vervoegen\" mooi toch.

(met dank aan T.Van Eemeren van HK. \"Als ice can\")


















Hierboven J.Rekel\'s vriend die poogde \"Elisabeth\" vast te houden.

Wij helpen mee, u toch ook ...???

Blog la douce france https://blog.seniorennet.be/la_douce_france
Blog Opapat https://blog.seniorennet.be/opapat

Meewerkende blogs
la Douce France -  Opapat - Trekhaak 73 - Marleentje - 
Ria2 - Tinaatje - Frieda - May - Het Vuurpeloton - 
SunRise - Sandra 1968 - Redpoppy -

Het Sydney Opera House is een gebouw voor opera en andere muziek in Sydney in Australië.

Het plan om het Sydney Opera House te bouwen is ontstaan in 1955. Er werd een internationale wedstrijd voor architecten uitgeschreven. Het winnende plan kwam van de deen, Jorn Utzon, die een spectaculair schelpenpatroon had gemaakt.
De bouw leverde enige problemen op, maar ging uiteindelijk toch door. Het Sydney Opera House werd in 1973 geopend door koningin Elizabeth II.
Architect Utzon is echter gaande het bouwproces afgehaakt en is nooit meer in het gebouw geweest.

Het Opera House ligt op de Bennelog Point, aan de rand van een haven waar vroeger een tramremise lag. Het gebouw bevat niet alleen een operazaal, maar ook nog drie andere concertzalen, restaurants en bars.
Sinds de opening van het Sydney Opera House is dit gebouw tot het symbool van Sydney geworden.

(bron: wikipedia)

De Maya kunnen bogen op een geschiedenis van zeker 3000 jaar en er zijn vandaag nog een aantal miljoen Maya die een van de Mayatalen spreken. De archeologie heeft laten zien dat de Maya al vanaf die tijd begonnen zijn voor ceremoniële doeleinden bouwwerken neer te zetten. Van deze vroege tijd is het echter niet erg duidelijk waar de grenzen liggen tussen de eigenlijke Maya en hun buren de Olmeken.

De vroegste monumenten bestaan uit eenvoudige, soms met cement bedekte, grafheuvels waarvan er een aantal in vrijwel intacte staat te vinden zijn in El Salvador (Tazumal en San Andrés). Deze zouden zich echter in latere tijden tot imposante, uit steen opgetrokken, piramides ontwikkelen. In Cival in het laagland van Guatemala zijn daarvan al voorbeelden uit de 3de eeuw voor Christus. In later tijden ontwikkelden de Mayas de beroemde steden van Tikal, Palenque, Capan en Kalakmul naast Dos Pïlas, Uaxactun, Altun Ha en vele andere steden in Guatemala, Mexico en andere Zuid-Amerikaanse landen..                                    

                               
De kunst en architectuur van de Klassieke Tijd (ong. 200-1200) wordt algemeen als het meest verfijnd en van de grootste schoonheid van de antieke Nieuwe Wereld genoemd. 
Nu het schrift van de Maya goeddeels ontcijferd is, is duidelijk geworden dat de Mayakunstenaars hun werk signeerden. Dit is maar bij weinige beschavingen het geval.

                     
In Tikal ligt de beroemdste Mayastad van Guatemala. Tikal is gelegen in het tropisch regenwoud.
 
(bron Wikipedia)