Naar de inhoud

Jef Koffie's trots

Kroniek van een toffe familie en een toffe gemeente.
akke.beakke.be

Archief

Woensdag 27 juli 2005

waar woont mijn familie?

Voor lezers van het seniorennet die willen weten waar hun familienaamgenoten wonen, eventjes klikken op onderstaande website:  www.familienaam.be  Veel succes gewenst, misschien komen jullie nog een rijke suikernonkel of -tante tegen.
Ik heb er in ieder geval eentje gevonden!!!.

Geschreven door J.Rekel om 14:18 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 27 juli 2005

Missiefeesten

Een paar weken geleden waren er in het dorp Arendonk missiefeesten. Een zogezegde ouderwetse bijeenkomst waar hulp bijeen wordt gesprokkeld voor overjaarse nonnekes en paterkes in de Congo en andere werelddelen.  ...Een oud exemplaar tekende nog present: Een vijfentachtigjarige pater-missionaris met 54 dienstjaren in Congo. Daarvoor hadden ze hem beloond met een medaille van "Ridder in de kroonorde".
Er wordt nogal eens smalend gedaan over missiefeesten: Saaien truikes voor de negerkes breien, tombolalootjes verkopen met als hoofdprijs een bedevaart naar Lourdes, en dat soort dingen. Eten en drinken kunt ge er ook: een Westmalse trappist en pannenkoeken zijn het hoogst haalbare op de menukaart. En de plaatselijke fanfare komt voor nikske en gratis spelen.
Dat is wat anders dan de tegenwoordige en moderne versies van een missiefeest: uitdagende reklamefolders, etentjes van de Oxfam-wereldwinkels en andere Ngo's met eerlijke Max Havelaarkoffie, steevast bruine rijst op het menu, dansoptredens van gasten met rastakapsels en andere gewichtig aandoende ontwikkelinghulpsympathisanten. Da's pas derde Wereldsolidariteit. 't Zal wel. Ik kom er zelf wel eens, bij mijns broeders feesten.

Ik zal wel bij een uitstervend mensenras behoren, maar geef mij maar de "ouderwetse missiefeesten".
Geschreven door J.Rekel om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 25 juli 2005

doodsprentjes - Moonen

Raoul Pieter Gaston Moonen
Arendoncksche soldaat van 't 16e Linieregiment, 7e Cie.
geboren te Brussel den 23 October 1894,
gevallen op het eereveld aan den Yzer, den 28 September 1918,
in zijnen zege op een vijandig fort, in het laatste offensief,
aan zijne wonden bezweken den 29 September 1918
en den 1 October op het militair kerkhof
begraven te Beveren a/d Yzer.
hij werd  24 jaar

(klik op de het prentje)
Geschreven door J.Rekel om 22:36 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 25 juli 2005

doodsprentjes - Viskens

Victor Jozef Joannes Viskens
Soldaat van wielrijderskorps.
Geboren te Ramsel den 12 November 1892
en glorievol gesneuveld in het gasthuis van
De Panne, den 17 April 1918
en roemrijker wijze begraven op het
militaire kerkhof aldaar.
hij werd 26 jaar.

(klik op het prentje.)
Geschreven door J.Rekel om 22:15 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 25 juli 2005

De Roma-Albanezen.

...Verhalen uit het asielcentrum van Arendonk.
   (zie mijn berichtjes van 29/6: asielcentrum)

Op 24 maart 1999 geleden gaf de NAVO het startsein voor de luchtoorlog om Kosovo. Na 78 dagen van bombardementen tekende het regime in Belgrado de vrede en ontruimde Kosovo. Het land staat sindsdien onder bestuur van de Verenigde Naties.

                            

In het opvangcentrum van Arendonk is de familie Hornic binnengekomen uit Kosovo. Roma-zigeuners van Albanese afkomst. Jarenlang hebben ze tussen Serviërs, Montenegrijnen en Albanezen gewoond. Nu worden ze gekoeioneerd, gepest en mishandeld.
Pa en ma zijn allebei achtentwintig jaar. Ze zijn aangekomen met zes kindjes waarvan de oudste 12jaar is en de jongste anderhalf...  Hij trouwde toen hij vijftien was en zijn vader moest als bruidsschat 20.000 duitse Marken nikkelen om zijn vrouw...zeg maar te kopen. Dat is de gewoonte bij hen daar in de buurt.
In Kosovo was hij timmerman, maar zijn buren, de Albanezen moesten opeens niets meer hebben van zigeuners. 
Verschillende keren is hij zijn beklag gaan maken bij de daar gelegerde Navo-troepen maar die keken volgen papa Hornic altijd de verkeerde kant op. Van al zijn eigendommen - zijn huis, zijn auto, zijn schaafbank, van alles - heeft hij eigendomspapieren, maar daar lachen ze hem in Kosovo mee uit.
Van armoede is hij met zijn huishouden Kosovo uitgevlucht en terecht gekomen in Arendonk. Zijn broer is hem twee jaar geleden al voorgegaan. Die woont in Luik... Maar ja, Luik, da's zo ver met de velo.
              Foto
Albanese vluchtelingen uit Kosovo zoeken in een vluchtelingenkamp in Macedonië naar hun identiteitsbewijzen, die ze nodig hebben om zich in hun buurland te registreren. (Foto Reuters)

Geschreven door J.Rekel om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 23 juli 2005

Den Arendonkse tellorenlekker


In Arendonk wonen "Tellouwerele'ers".
(klik op de foto voor een vergroting)

Vroeger was het gebruikelijk om op een humoristische wijze onze medemensen en onmiddelijke buren te willen typeren. Zo gaf men bewoners van dorpen bijnamen en spotnamen waarbij men niet altijd even vriendelijk voor mekaar was. Dikwijls werd op een weinig subtiele manier de negatieve en minder mooie kanten van de bewoners van buurdorpen benadrukt en werden de bijnamen weleens ...scheldnamen.
De inwoners van Arendonk heten "bordenlikkers"...alhoewel; dat is eigenlijk te mooi gezegd. In het Arendonks dialect klinkt het pittiger: "Tellouwerele'ers". We kunnen de "k" niet uitspreken als we tegen elkander buurten.
in 2000 werd een standbeeldje onthuld dat een anonieme Arendonkenaar toont die zijn bord leeglikt.Onderaan het beeldje is een poes afgebeeld die hetzelfde doet.
Het beeldje zelf is te bewonderen aan het Arendonks Heemmuseum "Als Ice can" aan Toremansmolen in de Wampenberg.

Geschreven door J.Rekel om 21:54 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 21 juli 2005

Vandaag is 't feest.


Vrienden van 't seniorennet.

Vandaag doen we d'r nikske aan......Aan't seniorenbloggen.
Vrienden van ons zijn vandaag veertig jaar getrouwd.  In lief en leed zoals dat heet.
Als ik ze bekijk dan denk ik: Vooral in lief.
Dus we gaan vandaag met "ons echte vrienden" een Blonde Leffe drinken en niet Seniorenbloggen.
We hebben ook ons prioriteiten..

Maten...bedankt voor die fijne jaren dat we jullie kennen, en stuur ons op tijd naar huis zodat jullie nog eens kunnen overpeinzen hoe het was vóór veertig jaar terug, daar in die hooiberg  in de bossen van Retie.( ..en zij voorzichtig hé...) 

Van J.Rekel en zijne maat.
Geschreven door J.Rekel om 23:29 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 21 juli 2005

Koos en Kaa.

                                              Lindeboom
                  De lindeboom van Retie.

Over Koos en Kaa (...2 schatjes)

In een vorig berichtje vertelde ik U al  over de strapatsen van mijn buurjongens uit Retie. Onder het mom van cultuur werd er een garageverkoop gehouden. Het was eerder een cultuurschok. Ge houdt het niet voor mogelijk wat die " Kortoren" in een mensenleven bij elkaar sprokkelen.
Een van de deelnemers had, vooruitziend als hij is en een  kleine middenstander waardig, een café nagebouwd op zijn oprit. De nietkopende passant moest één euro neertellen voor een versgetapte Stella of ietsje met prik. Voor zijn vrienden en voor toekomstige leden van zijn pas opgerichte debatclub waren de consummaties gratis. 
Het toeval wil dat de naaste geburen van de nieuwe cafébaas van Hollandse origine zijn. En die gasten ruiken iets wat gratis is vanop een afstand van 500 meter. Koos en Kaa heette het koppel. Het leek een sympathiek koppel, maar dat kan gelegen hebben aan de invallende duisternis of aan een zekere mildheid die in mij opkomt bij overmatig drankgebruik.
Koos, het mannelijk gedeelte van het tweetal, was naar eigen zeggen een Hollander. Eentje van over de rivieren. Koos deed iets in de computerwereld: hij hield zich bezig met chatten met zijn jeugdvriendin. Verder deed hij aan wildplassen, zijn jachthond uitlaten en had hij iets onduidelijks met schapen... Kaa, die hem vergezelde, leek me zijn echtgenote. Zij kwam van deze kant van de rivieren, was in de weer met oude familiejuwelen en had ook een eigen standje voor haar voordeur neergepoot. Volgens eigen zeggen hield Kaa van pijpen...Ze miste er nog ééntje in haar pijpenrekje.
 
Vanwege het beperkte aanbod in haar shoppingcenter was zij binnen de korste keren uitverkocht en nu gaf zij deskundige raad aan haar gebuur-de cafébaas. In haar dagdagelijks bestaan droeg zij - op aanvraag - folderkens en partijblaaikes rond. Kaa leek me een gezellige dame; eentje die duidelijk het verschil kende tussen een goeie versgetapte Stella en een schuimloos Heineke in een jeneverborrelke.

Jaja...Ik heb de VTM-serie "Hallo België" in het echt meegemaakt. ..........Alleen; de limburgse vrijer, die heb ik gemist.
Geschreven door J.Rekel om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Jef Koffie's trots

↑ Terug naar de berichten