Maandag 26 november 2007
Dotje

Ik was dit nog eventjes vergeten te vertellen. Afgelopen week heb ik een lezing bijgewoond van Oswald Maes, bij het brede publiek gekend als 'Rogerke' uit 'Thuis', de langstlopende soap op onze Vlaamse nationale zender. Dat Rogerke is in Thuis allang begraven en vergeten en Oswald Maes zelf geniet van zijn pensioen, maar de man (al sinds jaren woonachtig in ons Brugge) kan het niet laten om af en toe nog eens op de planken te staan. Tegenwoordig doet hij het uitsluitend nog met lezingen. De heksen van Beselare (zijn geboortedorp), teksten van Felix Timmermans, ... daarover vertellen is datgene wat hij momenteel nog als hobby doet. Afgelopen donderdagnamiddag sprak hij in de vernieuwde zaal "Het Meersenhuis" in Oostmeers voor een ruim publiek anderhalf uur over Guido Gezelle. Heeft u dit gemist, dan moet u dit zeker ergens anders eens meemaken. Die lezing boeit van begin tot einde en weekt bij iedere toehoorder velerlei emoties los. Natuurlijk komen er gedichten van Gezelle aan bod, en veel van die gedichten beroeren ook in onze moderne tijd iedereen omdat ze zo verrassend muzikaal zijn. Oswald Maes slaagt er bovendien ook in om ons gedurende dat anderhalf uur onder te dompelen in de tijd waarin de grootste Nederlandstalige dichter ooit geleefd heeft en ook om ons een ruim beeld te schetsen van zijn familie. Op die manier komen we bijvoorbeeld te weten wie en hoe zijn vader was, wie en hoe zijn moeder was en hoe die twee zo'n ongelofelijke invloed op hem gehad hebben. Zo'n lezing wordt natuurlijk altijd doorspekt met anekdotes, maar dat maakt het geheel precies extra boeiend. Zo wist ik niet dat in de tijd toen Guido Gezelle geboren werd de voornaam Guido bij het gewone volk helemaal niet gebruikelijk was. En zoals het gewone volk het 'gewoon' was werd die naam dan ook maar verbasterd. Zijn jeugd lang werd daarom de toekomstige schrijver Dotje genoemd, dat klonk namelijk veel beter dan dat deftige 'Guido'.
Geschreven door Bruggeblog om 21:48
Stuur door





















3 reacties op dit bericht
thuis verzus familie
een "sarah" fan
Guido Gezelle
Die dikke biografie van Michel v.d. Plas over Gezelle heb ik toen gelezen en zijn levensverhaal greep mij erg aan, meer dan zijn gedichten, hoewel ik sommige wel mooi vind. Vooral die die over de natuur gaan.
Ik kan me niet herinneren of de biograaf zijn bijnaam noemde in het boek.
In 2000 bezocht ik het Gezellemuseum en het Engels Klooster. Het begin en het einde van zijn leven.
Een jaar of wat later bezocht ik voor het eerst zijn graf.
verbazingwekkend