Staattiescheefofniet ?

Ja dames, excuseert u mij voor deze quizvraag, maar de quizvraag behoorde niet helemaal tot uw terrritorium.  Toch is dit ook een stukje van ons Brugge dat nog altijd bestaat en daarom heeft het recht op een plaatsje op Bruggeblog.  Brugge telt op dit ogenblik nog zo'n kleine tien urinoirs, krullen, vespasiennes of hoe u die dingen ook noemen wilt.  Het urinoir dat we zochten was het urinoir dat wel heel erg verborgen zit in het Hof Arents.  Marnix was dus de eerste om de plek te herkennen.  Marnix heeft bij dezen op afdoende wijze bewezen dat hij een man is!!!!  Sorry voor de regenspatten op de foto, maar dit is een heel recente foto en deze namiddag regende het.

Ik heb zo'n stil vermoeden dat we de ontknoping nabij zijn.  Waar in 's hemelsnaam in het centrum van Brugge kunnen we dit allemaal zien?  De winnaar krijgt een jaar gratis de volledige toegang tot deze plek plus daar bovenop nog een hoop kortingsbonnen voor andere nog meer verborgen plekken in Brugge die dienen kunnen voor als de nood het hoogst is.
Ik doe het bijna in mijn broek om te weten te komen wie bij deze quizvraag zich als winnaar wil laten uitroepen.  Kortom: wie de ultieme Bruggekenner is van deze obscure plaatsen van verplast.  Wie is 't?

Na veelvuldig vergelijken van de vele foto's blijkt dus dat, als we het plaatje mooier willen maken en de Minnewaterbrug horizontaal zetten er andere dingen niet meer kloppen.  De toren van de Onze-Lieve-Vrouwekerk wil dan niet meer rechtop staan bijvoorbeeld.  Dat de Halletoren overhelt, dat is genoegzaam bekend, maar dat is in de richting van de Wollestraat en daarom blijkt vanaf deze kant de toren verrassend genoeg rechtop te staan.  De simpelste conclusie is dat dus de Minnewaterbrug afhelt, dat die brug hoger is langs de kant van de Poertoren.  Daar moet iemand die de brug op wil inderdaad ook altijd een aanloopje nemen.  Het hoogteverschil tussen de Begijnenvest en de brug is ter hoogte van de Poertoren aanzienlijk te noemen.  Maar ...  volgens alle foto's blijkt dus niet alleen de Minnewaterbrug af te hellen, maar ook die Poertoren zelf!  Naast de Halletoren beschikken we in Brugge dus over nog een tweede scheve toren.  Daar kunnen die van Pisa (met hun ene toren die ondertussen rechtgezet werd) inderdaad een flinke punt aan zuigen ...

U weet het misschien nog niet maar sinds begin dit jaar is er op Weathercam een nieuw project opgestart.  Gedurende het hele jaar 2008 worden er exact 100 foto's getoond van één en dezelfde locatie in Brugge, meer bepaald het Minnewater.  Bedoeling van dit project is om met die 100 foto's te tonen hoe op een jaar tijd één en dezelfde plek zo enorm veel veranderen kan dankzij de verschillende  seizoenen, maar ook dankzij de wisselvalligheid van het weer en van de lichtinval al naargelang het tijdstip van de dag waarop men naar deze plek kijkt.  Bruggeblog verleent aan dit project zijn bescheiden bijdrage. 
Het allereerste wat zowel Marc als ikzelf opviel was dat we bij elke reeks van foto's die we van deze specifieke plaats namen er altijd iets schortte met de horizontale lijn.  Amateurfotografen zijn we, maar toch zeker niet zo'n amateurs om ons keer op keer schromelijk te vergissen i.v.m. de horizontale en verticale lijnen in het plaatje dat we daar vanaf die plek wilden maken.
Dit raadsel zette ons aan het nadenken ...

Bij uitzondering heb ik deze keer zelf gemerkt dat ik weer met het optellen van de quizvragen lichtjes aan het overdrijven was.  Dit is niet quizvraag 266 (4), maar wel quizvraag 265 (deel 4)  Na aftrek van nog een misser van vier eenheden in het verleden is het eigenlijk nummer 261, deel 4, vermoed ik, maar kom, die nummering is eigenlijk het minst van onze zorg.  Wat ons werkelijk interesseert is waar telkens die plek in het centrum van Brugge te vinden is die ik toon én wie als eerste de plek herkennen zal.  We zijn allemaal razend benieuwd wie vanaf vanavond als eerste zijn juiste antwoord over deze specifieke plek in Brugge op Bruggeblog zal lozen.

Iedereen heeft ondertussen al gelezen of gehoord dat 'onze Pol', Pol Van Den Driessche in Zonnekemeers een verkeersinbreuk gepleegd heeft.  Het was namelijk Pol zelf die het uitbazuinde.  Niet omdàt hij die verkeersinbreuk pleegde en met plezier de boete betaalde, maar wèl omdat hij het niet vinden kon dat er op dat PV een Franstalige tekst stond.  Groot gelijk Pol, dat kan niet.  Of u het hier mee eens bent of niet, dat doet in dit verband niet ter zake.  Wat me wèl intrigeert is waarom onze anders altijd zo brave Pol die verkeersinbreuk pleegde.  Blijkbaar stond niemand dààr bij stil.  Het is nochtans eenvoudig.  Onze Pol woont namelijk in dezelfde wijk waarin ik woon, de wijk van de Katelijnestraat met de hoogste nummers en de zijstraten ervan.  Het verkeersplan zoals we dat nu al jaren kennen voorziet voor ons als enige vluchtweg naar buiten, naar buiten de stadsmuren de weg via de Ankerplaats en dan de Oude Gentweg op in de richting van de Gentpoort.  Laat er nu onlangs door kleine werken aan het kruispunt Gentpoortvest - Katelijnestraat in die Oude Gentweg dagelijks files plaatsvinden van zo'n 20 à 25 minuten.  Ik overdrijf dit niet: ik als brave burger zonder insluipneigingen heb dat in december zelf enkele keren meegemaakt!  Iemand met een beetje vindingrijkheid zoekt natuurlijk naar alternatieven.  Maar die alternatieven bestaan er volgens het huidige verkeersplan lhelemaal niet.  Waarom het dan toch niet eens door dit Zonnekemeers proberen?  In een mum van tijd staat men vanuit de Katelijnestraat via daar aan het station of aan het Zand.  Maar ... het mag niet.  Enkel taxi's mogen die nochtans weinig gevaarlijke en zelfs heel brede straat vanuit de Katelijnestraat oprijden.  Dit is echt te gek om onder woorden te brengen en dat beseffen de bewoners van onze wijk (Pol incluis) maar al te goed.  Waarom moet deze veilige sluipweg voor ons, volop gepeste bewoners, constant afgesloten worden?  Omdat het Walplein het heiligdom van de toeristen is?  Ach neen toch!  Wat doen bewoners van onze wijk dan als ze zich min of meer aan de regels willen houden en toch zo snel mogelijk de binnenstad buiten willen geraken in de richting van 't Zand, Sint-Andries en Oostende tot Zeebrugge?  Zij rijden dan mee met alle trage verkeer (de koetsen!) tot in de Mariastraat en via het bisdom bereiken zij de Goezeputstraat (enkel voorzien voor plaatselijk verkeer, maar niemand houdt u daar tegen om dat uiteindelijk te controleren) en van daar uit gaat het in de richting van 't Zand.  Bruggelingen zijn vindingrijk, maar ze kunnen echt niet anders door al zo'n dwaze verordeningen van hogerhand.  Een tip dus voor onze Pol om een volgende verkeersboete (franstalig of niet) definitief te vermijden.

Verder geef ik geen commentaar meer.  U (ja, u!) moet ons vanaf nu vertellen waar in het centrum van Brugge dit te zien is. De eerste die de plek herkent, die wint een 'golden pass', een luxebehandeling gedurende de rest van 2008 in dit discreet opgesteld heiligdom. 

Afgelopen week reed ik met mijn wagen twee kilometer langs de Baron Ruzettelaan in de richting van de Katelijnebrug.  Het was er op dat ogenblik tamelijk druk.  Zonder het zelf goed te beseffen sloeg ik aan het tellen.  Tussen de Kongostraat en de Katelijnebrug (de Ring) telde ik exact 11 personenwagens die mijn voertuig gezwind van links voorbijstaken op de busbaan.  In diezelfde periode deed geen enkele bus dat.  Afgezien van het feit of de Baron Ruzettelaan een busbaan nodig heeft (neen!) en of die busbaan behoorlijk aangelegd werd (neen!) vind ik het flagrant dat er op zo'n korte tijd 11 bestuurders waren die het reglement aldaar negeerden zonder bekeurd te worden terwijl ik braafjes maar traag aanschoof.  Dat het voor personen levensgevaarlijk kan zijn om in deze straat te wachten op zo'n bus, dat wisten we al.  De vele kapotgereden omegaprofielen van de laatste tijd bewezen het.  Dat de eerste busbaandode er zat aan te komen, dat is deze avond jammer genoeg bewezen.  Is het pas nu het moment om aan deze onveilige situatie iets te doen, net zoals men pas aan de veiligheid van de fietsers op de ring iets deed wanneer er een dode te betreuren viel?

... vanwege plaatsgebrek.  Ik heb het nog een laatste keer over dat artikel over mij in de artikelenreeks 'de Stoel'.  Ik nam daarin - in tegenstelling tot alle anderen die in hun favoriete stoel gaan zitten - plaats op zo'n Brugs groengeschilderd bankje aan de Vismarkt met Frank Van Acker met zijn diep gegroefd gezicht waarschuwend op de achtergrond.  In dat artikel in het BH kwam u misschien iets te weten over mijzelf, maar weinig over wat me in deze stad bezighoudt buiten fotograferen.  Toch had ik een en ander daarover willen vertellen.  Daarom doe ik het nu opnieuw in deel 2 van wat het Brugsch Handelsblad verzweeg, euh pardon: niet schreef, vanwege plaatsgebrek.
Mijn vrouw is gehandicapt en wij wonen in het centrum van Brugge.  Als wij ons samen in deze binnenstad willen verplaatsen, dan is mijn vrouw aangewezen op een rolstoel die ik voortduw.  Lastig is dat, enorm lastig, vooral voor mij.  Op de vingers van één hand kunt u de rolstoelgebruikers tellen die met een elektrisch aangedreven rolstoel door onze binnenstad rijden.  Die nemen altijd de hobbelige rijweg want die dingen zijn niet gemaakt voor de trottoirs die meestal heel oneffen liggen, dikwijls te smal zijn en ook te pas en te onpas belemmerd worden door fietsen, auto's of zelfs vrachtwagens.  Mijn vrouw doet het dus nog met een mechanisch ding en ik kan u verzekeren dat het voor de begeleider, die uit veiligheidsoverwegingen overal het voetpad probeert te nemen, een erg veel inspanningen vergende en zenuwslopende bezigheid is, waarbij op alles gelet moet worden.  Op de toeristen bijvoorbeeld die nooit op niks letten en hun verstrooide zelf proberen te zijn.  In datzelfde Brugsch Handelsblad verscheen tijdens de maand november een paginagroot artikel ivm rolstoelgebruik in Brugge.  Dat artikel stond bol van positieve dingen.  Eén der weinig negatieve opmerkingen kwam er van een rolstoelgebruiker zelf die de bankautomaten overal (met uitzondering van één, rara waar?) veel te hoog voor hem vond.  En dat was het.  Burgemeester Moenaert was er bijvoorbeeld fier op dat er aan de dienst Bevolking in het Brugse Vrije speciaal voor rolstoelgebruikers een buitenlift is.  Welnu, die buitenlift liet het uitgerekend op de dag dat mijn vrouw er om haar nieuwe identiteitskaart ging afweten.  Ik vermoedde dat het kwam vanwege de regen die het mechanisme binnendrong!  Maar toen ik aan het loket stond en het defect meldde kreeg ik te horen dat dat nog al gebeurd was.  Fijne buitenlift heeft u, meneer Moenaert!
En wat dan bijvoorbeeld te zeggen van de Post?  Tenminste als men  tegenwoordig nog een postkantoor in het centrum kan vinden!  Die ene grote op de Markt, jaah, die is er nog, maar die is bij wijze van spreken al eeuwen onbereikbaar voor rolstoelgebruikers vanwege de vele trappen.  Waarom plaatst men daar geen loopbrug?  Omdat er anders een verstrooide toerist of iemand met zijn zatte kl.. kan overtuimelen?
Regelmatig wandelen mijn vrouw en ik vanaf de overkant van het Station naar het Zand.  Dat doen we op het het fietspad, want daar is dat mooi effen voor de rolstoel en fietsers en bromfietsers kunnen er ons altijd nog veilig passeren.  Ooit kregen we een bitse opmerking van een fietser dat we op het voetpad moesten lopen.  Het was duidelijk geen fietser die ooit al eens geprobeerd had om op dat voetpad te fietsen, want zelfs voor zo'n vehikel is het daar opletten geblazen met al die oneffen stenen en gaten ertussen. 
Conclusie: ons Brugge kan nog altijd stukken verbeterd worden, en zeker voor enkelen van de zwaksten onder ons: de rolstoelgebruikers.   Als niet alleen het stadsbestuur daarvoor extra inspanningen zou willen doen, maar als daar bovenop de dagelijkse weggebruikers wat minder egoïstisch zouden willen zijn, dan zou het leven van de zwakkere mensen in onze maatschappij een stuk aangenamer kunnen zijn.  Maar ik vrees dat wat ik nu verkondig een illusie is.
En nu stop ik met zagen ... tenminste voor vandaag.

Omdat ik het daarstraks toch terloops over BHV had (dus ook over ons landje): hier in de Langestraat hangt een eenzaam vlaggetje met onze nationale driekleur stilaan zwart te worden.  Binnen enkele dagen, voor en na de derby, zal dat wel wat anders worden!  Blauw-zwart en groen-zwart.  Dan pas zullen de Bruggelingen hun échte vlaggen uithangen!

De eerste keer toen ik zo'n boekje van "Cultuurcentrum Brgge" in mijn brievenbus kreeg dacht ik nog dat dat een drukfout was, maar daarna zag ik ook hun affiches met die drukfout en nu blijkt het een algemene trend te zijn.  Brugge mogen we, de vlaggen in onze stad tegenwoordig bekijkend, niet alleen splitsen als Bru-gge (en waarom niet BHV als Beha-Vilvoorde?!?) , meer nog: we mogen er zelfs vrijelijk de 'u' uit weglaten.  Dat klinkt namelijk veel beter, staat moderner en dat scheelt alleszins een letter tijdens het sms-en.  Een tip van Brggeblg!
Deze nieuwe kunstgalerie langs de Dijver heeft het alvast 'bhrépn'.

Voilà, meteen een tweede foto van de plaats des verlossings!  Herkent u de plek nu?  Ik durf er 'mijn kleingeld' op verwedden dat sommigen onder u dit al gezien hebben.

We zullen het u nog eens extra moeilijk maken.  Waar in het centrum van Brugge valt dit te bekijken?  Ik durf wedden dat sommigen onder u ooit hun blik tijdens een of andere bezigheid hierop gefocust hebben.  Meer durf ik echt niet te verklappen.  Het moet nog altijd een moeilijke quiz blijven.

Wie Bruggeblog al een tijdje volgt zal vandaag al gesnapt hebben dat het antwoord van Chris Weymeis op quizvraag 264 geen tegenstand duldt.  Dankzij Chris zijn deskundige uitleg bij de plek die we zochten (een toegangspoort tot het achterliggende Groeningemuseum) beseffen wij nogmaals wat voor een enorme geschiedenis Brugge met zich meedraagt.  Bij quasi elke stap die we op Brugse bodem zetten, zetten we een stap terug in de geschiedenis.  Zelfs bij het piepkleinste detail dat we om ons heen zien moeten we rekening houden met het feit dat daar een verleden van vele eeuwen terug aan vasthangt.  Wie dat allemaal razend interessant vindt is hier op Bruggeblog aan het goeie adres.  Dit gezegd zijnde: op naar de volgende quizvraag!

Verleden jaar toonde ik u op 19 januari de bloei van de eerste sneeuwklokjes.  Dit jaar ben ik er nog vroeger bij.  Allez, ik niet, het zijn die sneeuwklokjes, die, die zijn er blijkbaar nog vroeger bij dit jaar.

Sommigen onder u zaten op deze tweede foto al dagen te wachten.  Hier is hij dan....  Herkent u de plek in hartje Brugge?

Pas gisteren (of was het eergisteren) meldde een zekere Klaas A. Mulder uit Groningen mij dat er 4 Brugse zwanen in Heerenveen, diep in Nederland, gesignaleerd werden.  U moet er wel vandaag niet meer naar op zoek gaan want ondertussen zijn die zwanen ook daar weer verdwenen.  Ze dobberden er noodgedwongen enkele maanden op het strakke water voor het Belvédère, het museum aldaar.  Aanleiding daarvoor was de tentoonstelling in het Belvédère van werken van de thans 86-jarige Vlaamse kunstenaar Roger Raveel.   En die Roger Raveel had in het jaar 1971 naar aanleiding van de Tweede Triënnale enkele van die kunstzwanen laten ronddobberen in onze Brugse reitjes.  Blijkbaar leven die zwaantjes 36 jaar later nog altijd en ze dobberden dus de laatste maanden op Nederlandse wateren, ter promotie van die tentoonstelling.  Vraag is natuurlijk of die dieren daarvoor geconcipieerd waren.  Neen dus.  Ze waren wel degelijk in 1971 geschikt voor onze reitjes, maar in die saaie, strakke, brede en rechtlijnige 21ste eeuwse Nederlandse wateren voelden ze zich echt niet in hun sas.  Gelukkig werden ze onlangs van hun lijden verlost en verdwenen ze weer veilig en wel richting Vlaanderen.
Voor alle duidelijkheid: de zwanen op mijn foto zijn échte Brugse zwanen die enkele weken geleden genoten van de vrieskou.

Het feest van driekoningen was twee dagen geleden, 6 januari.  Het is traditie hier in Brugge dat van dan af geleidelijk aan alle kerstversiering verdwijnt tot er ergens, maanden later nog altijd iets aan een of andere gevel van een verstrooide bewoner hangt dat herinnert aan die donkere winterperiode waar we doorheen moesten en die we met zijn allen elk jaar tegen beter weten in probeerden op te fleuren.
Driekoningen.  Meestal is het traditie dat kinderen zich op die bewuste zesde januari verkleden als koningen en "belletje trek" doen aan alle deuren uit de omtrek in de hoop iets te krijgen in ruil voor hun vals gezongen driekoningenlied.  Flater evenwel betrapte eergisteren in het volle centrum van Brugge een handjevol volwassenen die drie-, vier-, vijf-, ja zelfs zeskoningen speelden, maar dat allemaal weliswaar voor een goed doel deden, namelijk voor Poverello.  Let vooral op de Bruggeling op de achtergrond die het zaakje niet helemaal vertrouwde.

foto: Flater

Bij een eerste foto van een nieuwe quizvraag durf ik echt niet meer scherp uit de hoek te komen.  U moet het dus met onscherpe foto's doen.  Waarom?  Omdat u zo goed en zo slim bent om bij het minste dat ik toon te weten waar in Brugge ik me bevond.  Lap, hier hebben we het alweer!  Ik ben er bijna van overtuigd dat, hoe onzuiver deze foto ook is, een van u ons onmiddellijk kan vertellen waar in het centrum van Brugge dit te zien is.