Segunda-Feira da Páscoa

Voor de gezondheid en welzijn van de bevolking richt een plaatselijke vereniging iedere maand een aktiviteit  in om de streek en zijn gewoontes in de "picture" te stellen.





Toen was alles nog goed


De Belgen sluiten de gelederen


Het begint al beter te gaan (Café in de buurt????)


Een café zonder bier


Maar wel een paderia in het water en....


een voorzitter met natte voeten.


De geheime "wijntunnel" hadden we wel vlug gevonden.

En voor sommigen is het toch wel lastig.

vandaag is het feest in het dorp, er is een BTT-rit die passeert.  En dus de vrouwen kwamen kijken want de mannen zaten....... met één uitzondering (want hij is doof-stom).

                                 Helft van huwelijken eindigt in scheiding

Wie denkt dat in het katholieke Portugal een taboe heerst op het beëindigen van een huwelijk heeft het mis. Cijfers van het INE wijzen aan dat in het afgelopen jaar één op de twee huwelijken eindigde in een scheiding, wat neerkomt op een totaal van 72 scheidingen per dag. In 1914 waren er dit nog slechts twee per dag. In 2010 stapten 40.391 Portugese koppels in het huwelijksbootje, tegenover 26.464 die hun handtekening zetten onder de scheidingspapieren.

Volgens een sociologe is de mentaliteit verandert na de Anjerrevolutie van 1974. Ten tijde van de Estado Novo van Salazar was het beëindigen van een katholiek huwelijk verboden. Het huwelijk werd in deze tijd duidelijk nog gezien als één van de zeven sacramenten van de Kerk. Toen in 1975 de wet werd herzien veranderde ook de Portugese opvatting over het huwelijk: hoewel een huwelijk misschien gesloten was in de Kerk, bleef het bovenal een contract tussen twee mensen dat ontbonden zou kunnen worden zoals alle contracten. Vaak wordt gezegd dat het aantal scheidingen toeneemt omdat het tegenwoordig veel makkelijker is om ook alleen rond te komen, terwijl men vroeger alleen al om financiële redenen niet zomaar op kon stappen.
Als deze redenering klopt zijn het hoge aantal scheidingen in Portugal verrassend te noemen, want hier is het door de lage inkomsten verre van makkelijk om alleen het hoofd boven water te houden. Het aantal scheidingen zou overigens niet betekenen dat mensen een huwelijk uit de weg gaan. Uit het onderzoek bleek dat gescheiden Portugezen vaak opnieuw een huwelijk aangaan.  Waarschijnlijk uit financiële noodzaak.

Ieder jaar op 24 juni viert men in Portugal (en vooral in Porto) São João.  Dit gaat samen met de gekende "marchas", sardinhas en bebidas.  Bij gebrek aan sardienen mag het ook iets beters zijn.  En 's avonds wordt er afgesloten met het traditionele vuurwerk.

De laatste lesdag van onze cursus Portugees voor vreemdelingen.  De leraressen zien er niet uit.  Drankproblemen???? Drugs????? Liefdesverdriet?????

Het Festa dos Tabuleiros is misschien wel het meest bijzondere feest van Portugal. Het is om te beginnen al uniek in de zin dat het slechts één keer in de vier jaar wordt gehouden. Dus na 3,5 jaar in Portugal te wonen was het eindelijk zo ver: de dag voor de Vlaamse feestdag ging de stoet uit.
Verder is het Festa dos Tabuleiros één van de oudste feesten van Portugal. De oorsprong gaat terug tot de tijd van de Romeinen, naar de oogstfeesten. En dit ter ere van de godin van de akkerbouw, Ceres. Begin veertiende eeuw vormde Koningin Isabel (Rainha Santa Isabel) het om tot een christelijk feest ter ere van de Heilige Geest. Daarom draagt het feest nu ook wel de naam Festa do Divino Espírito Santo.
Het belangrijkste symbool van het feest is de tabuleiro, een hoge constructie van riet, 30 broodjes en papieren bloemen die door meisjes op het hoofd wordt gedragen. De broodjes, rechthoekig ovaal en per stuk 400 gram wegend, worden aan lange, flexibele rietstengels geregen. De stengels worden bovenaan bijeen gehouden door een kroon, waar bij voorkeur een duif (het beeld van de Heilige Geest) op wordt geplaatst, maar soms ook het kruis van Christus. Zowel de kroon als de ruimte tussen de broodjes worden gedecoreerd met papieren bloemen in felle kleuren.
Hoogtepunt van de festiviteiten is het moment dat de tabuleiros door de stad gedragen worden. Dit noemt men het Cortejo dos Tabuleiros. Deze optocht vindt op een zondag plaats en heeft als hoofdpersonen de in wit geklede meisjes en vrouwen die de tabuleiros op hun hoofd dragen. Ze vormen twee lange rijen en worden vergezeld door een jongen gekleed in een zwarte broek en een wit overhemd. De jongens staan de meisjes bij als de zware en hoge tabuleiros dreigen te vallen. De kleur van het lint van het meisje en de stropdas van de jongen laten zien tot welk dorp zij behoren.
 Ze trekken door de stad langs een vijf kilometer tellende route tot ze het Praça de República bereiken. Daar worden ze gezegend door een geestelijke en worden de kerkklokken geluid. Pas dan mogen de meisjes de tussen de twintig en dertig kilo wegende tabuleiros van hun hoofd tillen en beginnen aan hun 5 km tellende parkoers. Er werden ongeveer 400.000 toeschouwers verwacht.

Vroeger werden de broodjes de maandag aan de bevolking uitgedeeld, maar nu geven ze ze, samen met vlees en wijn aan de minderbedeelden van de stad.
In de zelfde periode zijn er verschillende straten "opgepint" met papieren bloemenbogen.

Dit jaar liepen er 704 meisjes en dames mee in de stoet.  Die komen uit de 16 freguesias (deelgemeenten van Tomar).  Ieder dorp heeft ook zijn eigen kleur.  Een vertegenwoordiging van de dorpen loopt voorop in de stoet van de standaard van de gemeente en de kroon, wat symbool staat voor de Orde van Christus.
Maar eerst passeert de politie om het parcours te verkennen.

Voor hem zou onze "madam" toch wel een paar km. ver gaan.  En toegegeven: het was een prachtig optreden. 

Geef toe: wie doet het nog gedurende 2,5 uur voor 3 euro.  Een grote "meneer

Klein maar in goede staat.  Als je er toevallig passeert stop dan zeker eens en vraag in de toeristische dienst of je de kapel mag bezoeken.  Je krijgt er een ongelofelijke uitleg (in het Frans).  En daarna doe je het terrasje en de mensen zijn doodgelukkig.



De ingang staat weg van de weg, want de kapel was privé


Het "retabel" is in Ançãsteen (witsteen die gemakkelijk te bewerken is)

s' Avonds op ons terras of op een mistige nacht.  De maan blijft mooi en mysterieus.

Een oud, klein vestingstadje op ongeveer 7 km van Fátima.
Ourém beleefde zijn glorietijd in de 15de eeuw dankzij graaf Dom Alfonso, er leefden toen ongeveer 2000 mensen binnen de vestingmuren.

Geniet tevens van het ongelofelijke uitzicht dat je hebt eens je boven bij de burcht bent.



Op deze fontein prijkt het wapen van graaf Dom Alfonso




Let op de bakstenen "machicoulis"?????????

Mijn aangenaamste les tot nog toe: hoe maak ik leitão (speenvarken) klaar volgens de klassieke manier van de streek.  Zelfs een vegetariër zou er van eten. En eten en foto's nemen dat gaat niet samen.



Droog aan de haak: tussen de 12 en de 15 kg.


De oven zéér heet maken met eikenhout


Voor de lierfhebbers


Opvullen met een mengsel van: 5 lookbollen, een handVOL zeezout en een
volledig potje gemalen peper.


De oortjes afdekken, want ze zijn een beetje gevoelig


Na ongeveer 2,5 à 3 uur uit de oven halen


De vulling er uitspoelen met witte wijn (en bewaren)
En mooi in zijn bakje leggen en aan tafel gaan zitten.

Quando entrou em campo no Estádio Maurice Dufrasne, em Liége, para mais um jogo europeu, Axel Tomas Witsel ainda não sabia que conseguiria o seu primeiro bis da carreira. Foi diante dos austríacos do Salzburgo, e o resultado final de 3-2 deu uma preciosa ajuda na qualificação do Standard para os oitavos-de-final da Liga Europa (empate no segundo jogo). O seu clube chegaria aos quartos-de-final, sendo afastado depois pelos alemães do Hamburgo.

Pouco mais de 2 anos e meio depois, voltou a bisar numa partida europeia, na noite em que conquistou definitivamente o coração dos adeptos do Benfica, clube ao qual já mostra uma adaptação notável, pela curta permanência em Portugal.

Autor: MIGUEL PEDRO VIEIRA

Deze vereniging (Olheiro dos 8) heeft een maandelijkse activiteit met als doel de "goede oude tijd" nog eens terug tot leven te brengen.  Nu kwam de folklore groep uit Cadima tonen hoe men vroeger de maiskolven oogstte.





Naar oude gewoonte: de verteller


De vrouwen komen toe.  Dit was uiteraard geen mannenwerk


De os met de mais


En dat er veel lawaai bij was.........


De kolven in de zon leggen om te drogen

en de bladeren apart stapelen voor het veevoeder

Na al die uitleg: een natje en een droogje



Een ouderwetse houtoven


De klassieke "steensoep"


De koks en de sardienen in de dakpannen


En smullen