Gisteren deed onze Niels zijn eerste communie, er waren 49 communiekantjes vertelde mijn nichtje. Het weer was heel zonnig en warm, het was echt een pracht van een dag Ik was echt benieuwd wat hij aan ging hebben, daar hij het zelf had mogen kiezen Ze zouden mij komen halen rond 12.45, en zouden zo dan naar het lepeltje rijden waar de feest was Toen ik onze Niels zag schrok ik wel even, dat had ik nu niet verwacht. Er stond voor mij een kleine man! Helemaal in een kostuum met alles er op en er aan. Echt zijn papa maar dan in het klein, hij heeft een goede smaak wat kleren betreft.Het eten was lekker maar taart was er niet, de communiekant wilde chocomous. Hij eet niet zo heel graag taart en het was zijn feest! De feestzaal was in twee verdeeld, en in de andere helft was nog een communiefeest. Dat jongentje zat bij onze Niels in de klas. Maar als je de twee jongens samen zag, was dat toch een klein ventje. Maar ja, onze Niels is nu wel groot voor zijn leeftijd Na het eten gingen er veel buiten zitten, maar ik en mijn zus bleven binnen. Want de zon stond pal op dat stukje gazon en daar kan ik niet tegen. 's Avonds ben ik nog wat mee buiten gaan zitten, tot dat ons Els zei dat ze met de meisjes naar huis reed. Ja, het was vandaag school en ik moest mijn hondje bij de buurvrouw gaan halen Ik vond het een mooie dag, en hij heeft mooie kado's gekregen en natuurlijk zijn koersfiets. Daar was hij voor aan het sparen. Eens thuis ben ik op de zetel gaan liggen want mijn voeten waren zo dik, van daar heel de namiddag te zitten Maar het was fijn om er bij te zijn!!!!!!!!!!!!!!!
Het is een dikke week geleden dat ik nog iets geschreven heb, dat kan al eens gebeuren denk ik bij iedereen. Heb moeilijke dagen achter de rug! Mijn hondje Mieke was verkouden en met de dag zag je haar achteruit gaan, lag maar op de zetel en van eten was ook geen sprake.Soms waren er dagen bij dat ze geen hap binnen kreeg, bibberende van de koorts het was triest om te zien. Dierenarts heeft haar medicatie gegeven en sinds een paar dagen is ze terug gaan eten, en komt er meer leven in de brouwerij nog een beetje en ze blaft terug als de beste. Het was stil in huis niet dat ze veel lawaai maakt, nu lag ze op de zetel en anders komt ze vragen voor buiten te gaan maar dat was nu het geval niet. Ik droeg ze regelmatig naar buiten om haar behoefte te doen. Zelf voelde ik me ook niet zo best dat weer speelt hard op mijn spieren, van mij mag de zon gaan schijnen dit is toch geen lente. Het begint hier juist weer wat te regenen. Dat er veel mensen en dieren ziek zijn, daar schrik ik niet van met zo'n weer Het blijft maar koud met nu en dan een warme dag, maar dat zijn er nog niet veel geweest. Ik moest dan een paar keer naar Lier eenmaal naar de kliniek, om mijn schoen met beugel gaan te halen Dan kreeg ik de volgende dag bericht dat mijn bril klaar was, die zijn we dan de volgende dag gaan halen bij Pearl. Die dagen was ik wel bang om mijn hondje alleen te laten, dat waren juist de zwaarste dagen van haar ziekte En toch als ik thuis kwam liep ze mij te gemoed, ze waggelde van hier naar ginder alsof ze een pintje had gedronken. Soms moest ik er mee lachen, maar toch was het zielig om het te zien Maar ik ben blij dat ze aan de betere hand is. Ik kom juist van de brievenbus wat is het koud buiten, dat is geen weer om gaan te wandelen of nog een beetje in de tuin verder te doen Dan moet het maar wachten tot een van de volgende dagen, mijn tuin geraakt maar niet in orde en ik moet het dan met beetjes doen ook. Maar ik kom er wel!
Verslaaft aan sjaaltjes zo kun je het noemen. Voor elke dag van de week heb ik een sjaal en dan blijven er nog over, ben nog volop aan het breien nog een beetje en ik heb er 2 per dag.Mijn zus heeft er al een paar over gekocht dan moet zij er niet aan beginnen ook al is het zo eenvoudig. Ik heb er mijn plezier aan en ik doe het graag maar goed koop is het niet katoen. Iets anders heb ik niet dan mijn handwerk en mijn laptop en lezen natuurlijk. Ik zal blij zijn als ik mijn andere bril heb dan kan ik terug aan mijn lap met kruissteek verder doen.Daar met deze bril gaat het niet meer hopelijk heb ik op dat laatste stuk, dat ik gedaan heb niet te veel fouten heb gemaakt eenvoudig is het niet om die fijne kruisjes terug los te doen. Maar het ergste vond ik in Lier naar de kliniek moest voor mijn schoen weg te doen met die beugel want dat jaar is weeral bijna voorbij. Dan moet die beugel na gekeken worden, laat je dat niet doen dan vervalt de garantie. Dan laat ik er een nieuwe schoen aan zetten, en dat is het enige paar schoenen dat ik koop op een jaar. Woensdag kan ik hem terug gaan halen en dan is het weer beugel tijd, en gaan mijn botten in de kast tot dat het terug winter word.Hopelijk kan ik die dag mijn bril ook kan halen, dan gaat dat in een moeite door. Daar ik altijd mijn schoonbroer lastig moet vallen, want met de bus mag ik van mijn zus niet mee rijden, omdat ik dan nog een stuk te voet moet gaan en ik moest eens vallen.Als dat allemaal voorbij is dan is het weeral bijna tijd om naar dr. Kegelaers. Met al dat geloop en afspraken komt mijn poetsvrouw maar eerste op7 mei terug, dus zal ik toch eenmaal moete proberen van te poetsen, of er moest een vervanging komen.En anders is het eens goed koper voor mijn rekening! Vandaag moest ik naar de huisarts die weken vliegen voorbij, ben juist bij hem geweest en ik moet al terug.Dat bleef maar duren met die persoon die binnen was en ik had een afspraak om 13.15u.,nu wil het lukken dat den Dirk binnen komt, en ik vroeg hoe laat het was het was al 13.45u.Als ik bij hem weg ging was het toch zo aan het regenen dat Peter(dokter) zegt den Dirk steekt uw fiets wel in de koffer. Spijtig genoeg ging dat niet en moest ik met de fiets door de regen! Ik moest eigenlijk nog boodschappen doen maar ik was op korte tijd zo nat, dat ik maar naar huis ben gereden en dat morgen naar de winkel zal rijden. Heb mijn natte kleren uit gedaan en droge aan gedaan, en ben onder een vlies deken gaan liggen want ik had het zo koud. Ik kreeg het maar niet warm en heb de verwarming dan maar wat hoger gezet, we zullen op het einde van het jaar een zware rekening krijgen.
Zo dat was het weer! Ik wens iedereen nog veel blog plezier en tot een volgende keer
Aan iemand hulp vragen is voor mij niet zo eenvoudig, hoe moet je er aan beginnen want dat is voor mij al een groot vraagteken. Ook wil die persoon naar je luisteren en hoe ga je van start. Ik voel me de laatste tijd alleen, zit hier gans de dag op mijn eentje en dan begint de verveling. Want het lezen een handwerk begint me dan ook wat tegen te werken, of het gaat helemaal niet. Vroeger kwam de jongste dochter van mijn zus, al eens langs als ze van haar werk kwam. Ze heeft nu ook al jaren een echtgenoot en twee schatten van kinderen,je kun toch niet verlangen dat ze dan geregeld langs komt.Er is dan nu ook de voorbereiding voor de eerste communie, van haar oudste zoontje dat plaats vind op 5 mei 2013.Hopelijk is het dan weer wat beteren en is de zon van de partij. Mijn zus en haar kinderen en kleinkinderen zijn momenteel aan zee tot vrijdag dat het weer maar mee valt. Dat is iets dat ze alle jaren doen!Ik ben eenmaal mee geweest maar die drukte was voor mij teveel. Voor dat mijn nichtje vertrok heb ik nog een bericht gestuurd, om te zeggen dat ik naar de communie kom nog enkele weken en het is zover.Dan nog naar mijn kapper bellen zij komt volgende week. Nog een kaartje gaan kopen dat zal er deze week nog wel van komen. In het berichtje aan mijn nichtje ging het niet alleen over de communie, maar ook dat ik mij alleen en niet goed voelde.Als ze van zee terug zijn schreef ze zou ze zaterdag, als het gaat eens langs komen met de jongens.Dat zou ik fijn vinden al is het maar een uurtje, maar dan is die dag gebroken. Sorry, het is niet geschreven als anders het zit in mijn hooft maar het komt niet.De woorden staan daar voor mijn ogen en toch krijg ik ze niet geschreven ,ik heb het soms moeilijk met mij uit te drukken.
Het is al een paar dagen geleden dat, ik van mij nog heb laten horen. Maar paasdag was moeilijk dat was de dag dat mijn moeder zo gezegd 87j. zou worden, dan zat ik nog heel de dag alleen met Pasen.Dat vond ik heel triest!Toch de avond heeft alles goed gemaakt mijn neef belde dat ze even langs kwamen.Dat was een pracht van een avond, zijn vrouw heeft al een goed buikje zij moet bevallen begin september voor haar is dat haar zevende. Want zij heeft er al zes van haar eerste man.Voor mijn neef is het zijn derde hij heeft al twee jongens bij zijn vrouw zijn het ook allemaal jongens.Haar zwangerschap verloopt goed ze is toch ook bijna 41j.In het begin dacht ik waar beginnen ze nu nog aan, als zij nog graag eentje van hun beide hebben moet je niet langer wachten. Al de jongens komen goed overeen ze maken wel eens ruzie en toch zou je zeggen, dat ze van een en de zelfde moeder en vader zijn. Ik ben blij dat die paasdagen voor bij zijn want zo alleen is ook niet alles, en het ging me ook niet al te best.Door die verandering aan de neurostimulator moet ik dat gevoel terug gewoon worden.Je zou kunnen zeggen hoe is dat mogelijk, je zou dat zelf moeten ondervinden wat dat gevoel is.Daar het moeilijk is om uit te leggen mensen die ook een stimulator hebben ,zullen mij wel verstaan waar ik het over heb. Paar weken geduld en dan zal alles wel terug gaan als daar voren!Nu staat het even af omdat ik zo dadelijk een beetje ga rusten en dat mag je mag het even afzetten. Automatisch als de pijn terug komt zet je die stimulator toch terug op. Ik hoop dat iedereen een mooie paasweekend hebben gehad veel eitjes hebben geraapt en van gesmuld hebben. Iedereen die nog verlof hebben nog een fijne vakantie, en aan de andere veel werk plezier want ik wou dat ik nog kon gaan werken.
Nog vele groetjes en tot de volgende keer dag! Cecilia of cilleke
De drie maanden zijn weer al voor bij,en ik moet op controle bij de neuroloog.Daar ik al 24j. sukkel in mijn rug,en al zeven maal ben open gelegd.Moet ik om de drie maand naar de dokter.De eerste twee operatie's zijn in Duffel gedaan in de kliniek,maar na elke operatie moest ik maar een keer terug komen.Maar ik bleef pijn hebben!Hoeveel verschillende medicatie dat ik genomen heb, voor de pijn dat weet ik niet maar het zijn er veel.Dan vier jaar terug kreeg ik zoveel pijn,dat mijn huisarts naar de kliniek belde voor een afspraak.En je moet weten daar zijn geloof ik drie neurologe in Duffel,en kon bij geen een terecht dan na vier maanden.Het hielp niet dat mijn dokter zei, ze loopkrom van de pijn en dat was nog waar ook.Hij heeft dan naar Lier gebeld,en uitgelegd wat er aan de hand was en ik kon al na twee weken bij een neuroloog terecht.Dr.Kegelaers zo noemd hij,heeft dan naar de mri scan gekeken en zag dat er een ciste op de wervel zat.Die moest er natuurlijk uit,binnen de maand werd ik geopereerd.Maar na zes weken lag ik terug onder het mes,de ciste was terug gekomen.Hij heeft dan met plaatjes moetten werken,hij wist dat ik daar tegen was maar hij kon niet anders.Maar de pijn bleef!Ik nam al zoveel voor de pijn ,dat dr.Kegelaers mofinepleisters voorschreef.Dat hielp tot ik aan die dosis gewoon was, en de pijn terug harder werd en de dosis verhoogd werd.Ik plak nog altijd die pleisters,ik ben er eens mee gestop maar dan werd de pijn terug harder.Nu bijna 2j. geleden is er door een andere neuroloog,een neurostimulator gestoken dat moet de pijn ook verminderen.Maar het werkte wel in de benen maar niet in mijn rug!Ik was weer teleurgesteld,het was alsof het zo moest zijn niets hielp.Ik was al blij dat ik in tussen tijd terug bij dr.Kegelaers was,want met die andere dokter voelde ik dat er een spanning was tussen ons.Dr.Kegelaers doet wat hij kan op het moment,hij heeft Maarten van de firma van die stimulator laten komen.Om het nog eens teproberen dat hij de trilling op mijn rug tebrengen,ik moest op tijd zeggen dat hij moest stoppen dat de trilling te hevig werd.Ik moest rond lopen en dan zette hij dat machientje hoger,op een moment stond het zo hoog dat ik niet meer kon gaan.Toen schrok ik wel even!Het staat nu geprogrameerd,dat ik het op mijn rug ook voel en dat moet ik nu gewoon worden.De trilling die ik nu voel moet ik weer gewoon worden.Het staat nu iets lager dan daar straks,omdat ik het even niet meer kon verdragen.En als ik recht sta heb ik het soms moeilijk om verder tegaan,maar ja dat is weer gewoon worden.Nu moet ik binnen 6 weken terug naar dr.Kegelaers,om te zeggen hoe het verlopen is die weken.Bij deze dokter voel ik mij goed,kan alles tegen hem zeggen.Ook dat ik mij niet goed voel,dat ik er niet meer in geloof.Maar hij praat dan tegen mij,dat hij me wil helpen maar dat ik de moet niet mag laten vallen.Hij weet wat er allemaal gebeurd is in die 24j.,wat ik allemaal heb mee gemaakt.En hoe ik nu verder moet!En de pijn speeld daar een grote rol in,een pijn die ik niet meer kan verdragen.Maar ik moet verder met die pijn,en ik heb alle vertrouwen in dr.Kegelaers en in dr.Andersen mijn huisarts.Zo dus binnen 6 weken terug naar de neuroloog!
Nog een mooie avond en later een mooie nachtrust slaapzacht cilleke wafwafwaf Mieke
Het zijn weer moeilijke dagen,de maand april is in zicht.Maar eerst komt Pasen nog,en die valt juist op de verjaardag van ons moe.Ik hoop dat het weer het toe laat om een bloempje tebrengen die dag,maar al is het lente het is nog altijd winter weer.Vergeten doe ik het niet!Want jullie zitten deze dagen weer tevroeten in mijn hooft, ik kan die periode's niet vergeten de laatste dagen van jullie leven.Ik hoop dat er mij zondag iemand vraagd om tekomen met Pasen.Maar dat zal niet!Want vanaf je overleden bent,heb ik al ieder jaar alleen geweest met Pasen.Daarna komen dan de moeilijke dagen,dat jij vocht voor jou leven.Je wist niet dat dat vechten niet meer hielp,en dat de strijd gestreden was.Jou ziekte maakte er snel een einde aan,alzheimer-dementie won de strijd van jou.Op 15 april is het nu 5 jaar dat je naar ons moedertje ging,5 jaar dat ik alleen hier woon met ons Mieke(hondje).Ik geraak het niet gewoon!Ik zie bijna niemand meer soms wipt ons Paula eens binnen.Er kan onverwacht een van jullie kleinkinderen aan de deur staan,met hun kinderen maar dat zijn ook altijd dezelfde.En de laatste maanden gaat het mij niet zo goed,ik mis jullie zo hard naar Greti kan ik niet bellen want zij is er ook niet meer.En nu zie ik alles terug voor mij,hoe je van zo'n sterke beer naar zo'n aftakelde man ging met nog maar vel overbeen.Hoe ik je hielp op de middag met je eten en drinken,ik was bij je van in de vroege voormiddag tot in de late namiddag.Altijd zat ik daar alleen,en alle dagen was ik een stuk van jou kwijt.Je was mijn vader toch ook niet,maar ik leerde met jouw ziekte leven?En begon van jou te houden zoals je was!Lief vadertje ik heb het toen als je nog leefde misschien teweinig gezegt"IK HOU VAN JOU".Maar ja we hadden het zelfde karakter,en we botsten nog al vaak met elkaar.Maar ik zeg het je nogmaals"VADERTJE IK HOU VAN JOU!"
Mijn hondje Mieke is naar de kapper,om de 2 à 3 maand laat ik haar wassen en haar knippen.En dan is ze weer mooi wit!En zeker als ze jarig is geweest mag ze naar de kapper.En gisteren is ons Mieke 11 jaar geworden,ze word oud mijn klein meisje ze mag nog wat jaartjes er bij doen.Mijn poetsvrouw was door het dolle heen!Het was als maar verjaard ons Mieke,maar dan krijg je straks een stukje vlees van mij meer.Ik antwoorde al zie dat ze niet omploft,want het zijn al veel stukjes vlees dat ze meer krijgt.En dus is zij van daag naar de kapper!Haar kapster Martine komt haar 'smorgens halen,dan moet ik haar alleen maar gaan halen dat is voor mij beter.Daar het voor mij niet eenvoudig is zo dikwijls heen en weer tegaan.Want stappen gaat niet zo best na al die rugoperatie's,ik heb het er al moeilijk mee om haar na 10u. tegaan halen.Ik zou liever met de fiets rijden maar het is zo koud, om ons Mieke in haar mandje tezetten want ze heeft het al zo vlug op haar luchtwegen.Daarom ga ik maar tevoet,want heb het zelf maar eens op uw luchtwegen.Nu zit ik hier alleen,zonder ons Mieke!Ik loop dan verloren in mijn huis,en als ik recht sta van mijn stoel,kijk ik eerst of ze niet aan mijn voeten licht.Want dat is haar plaats,aan mijn voeten of op mijn voeten.Ik zal nooit koude voeten hebben,alleen nu een beetje!Zij is nu weg van 7u30 en ik mag haar gaan halen na 10u.Dat zijn voor mij lange uren,ik voel mij verloren als ze weg is.En dan heeft mijn gebuur haar zien weg gaan,en dan wil zij dat ik straks met haar kom om laten tezien hoe mooi ze is.Dan zeg ik Rosa kom jij eens tot bij ons,maar dat doet ze niet en ze weet als ik met Mieke thuis kom moet ik gaan liggen.Als ik haar straks ga halen,is het weer liefde op het eerste gezicht.Maar de liefde voor Martine is dan voorbij!Zo dan is ze weer helemaal in orde en dan komt ze thuis.En dan begint het pas!Dan begint Mieke te draaien op haar rug,met haar sneut over de mat te draaien op de mat.Dan zeg ik:"Mieke ge komt jiust van de kapper je bent toch geen koket teefje".Dan kijk ze mij eens aan,met een sneut van allee wat zegd gij nu.En dan doet madam gewoon verder!Zo gaat dat elke keer weer,als Mieke naar de kapper heeft geweest.Laat me maar doen ik ben weer thuis,en maar rollen en rollen van de ene naar de andere kant.Dan legd madam haar neer en vald in slaap!En mijn gebuur Rosa kan wachten tot de volgende dag,want ik leg me bij Mieke op de zetel en val dan ook in slaap.En ik word maar pas wakker,als mijn meisje mij een likje geeft.Zo dat waren een paar uur zonder ons lief klein Mieke!
Ik heb eigenlijk geen vriendinnen gehad!Maar!Ik had een goede vriendin,en haar zag ik maar 14 dagen op een jaar.Dat was in ons verlof als we naar Oostenrijk,reden met de bus of met de trein.Mijn ouders en ik en later alleen nog met mijn vader als moeder overleden was.Wij gingen altijd naar de zelfde plaats en bij de zelfde mensen.We gingen naar Kirchberg in Tirol,en bij de familie Rettenwander.En daar heb ik Greti leren kennen de jongste dochter van de familie.Maar je moet weten ze had mijn moeder kunnen zijn.Maar daar trokken we ons niets van aan,we konden aan elkaar alles kwijt.Die vriendschap was heel sterk,daar er in de loop van het jaar nog regelmatig naar elkaar werd getelefoneerd.Zij had nog 1 zus en 7 broers,het was een groot gezin die voor elkaar klaar stond.Daar was ik wel een beetje jaloers op,want wij zijn met vier en dat klikt helemaal niet.Greti was een harde werker in hun pension,ook al was ze zwaar en ernstig ziek.Greti had kanker!Maar zij vocht en maakte plezier,liet haar hoofd nooit hangen en ging al lachend door het leven.Het was ongelooflijk wat voor een sterke vrouw ze was!Met de jaren moesten ze stoppen met het pension,want dat vele werk werd tezwaar voor haar en haar zus.Daar haar zus ook had vernomen dat ze bortskanker had,en moest geopereeert worden beide borsten werden geamputeerd binnen het jaar.Zij was ook een vechter,tot ze na vijfjaar hoorde dat ze longkanker had.Dan liet Traudl de moet vallen!Zij is 2 maand na mijn vader gestorven in 2008,in de maand juni dus bleef Greti alleen achter want zij woonden samen.Algoed!Werd ze goed op gevangen door haar broers,daar waren er ook al enkele van gestorven aan kanker.Het is bijna niet te geloven,dat zij allemaal aan die ziekte zijn overleden.De ouders niet!Vader is echt dood gevallen als hij ging slapen,en moeder zat 's morgens dood in haar bed 6 maand na haar man.Dus het pension was er niet meer,maar alle jaren gingen wij Greti bezoeken.We waren altijd blij elkaar tezien,dat heeft 44 jaar zo geweest tot mijn vader overleed in april 2008.Dan was het gedaan voor mij om op verlof tegaan,ik moest terug onder het mes en financieel ging het ook niet.De laatste jaren werd het een vriendschap langs de telefoon,een vriendschap die nog sterker werd.Ik vertelde haar alles,en zeker dat ik haar miste en haar familie.Zij vertelde ook veel tegen mij,maar nooit heeft zij gezegt dat het niet goed ging.De laatste maanden nam zij de telefoon niet meer op,zij kon zien in het scherm van haar gsm wie er belde.Ik dacht meteen dat er iets aan de hand was!Ik wilde haar nog een keer horen,dus belde ik naar broer Hans maar hij nam ook niet op.Dus wist ik genoeg,er was iets aan de hand met Greti!Ik heb gezocht langs internet, naar Lydia de dochter van Hans.Dan had ik nog een kans en dat was facebook,en daar vond ik haar dan en heb dadelijk een bericht gestuurd.Gevraagd wat is er gaande met Greti,ze neemt haar gsm niet op laat mij iets weten.Ik vroeg ook aan Lydia doe haar de groetjes!Later op de avond kreeg ik antwoord,het was geen goed nieuws.Lydia had de groetjes gedaan aan Greti,en dan is zij een beetje later overleden.Greti had me nooit verteld dat ze terminaal was,ze was het laatste jaar 2x geopereerd van een hersentumor.En om mij dat tesparen nam ze haar gsm niet op als ze zag dat ik het was.Greti is vorig jaar 4 november 2012 overleden.Lydia heeft me later alles verteld ,hoe ziek ze het laatste jaar heeft geweest de Greti.Zij had geen kracht meer en de hoop was ook weg,op het laatste hielp er niets meer voor de pijn.Zij is stil van ons eens heen gegaan,zij was een sterke vrouw.Greti heeft lang gevochten met haar ziekte,maar heeft het niet gehaald.Ik mis haar nog elke dag,denk nog elke dag aan Greti.Op die vier jaar dat ik niet meer naar Kirchberg ga,zijn er van die 9 kinderen nog twee over.Dat is Hans hij is half in de tachtig,Lois hij zal nu achter in de zeventig zijn.En dan heb je nog de nakomelingen,waar ik nu met een van hen contact mee hou.En dat is Lydia,zij is een paar jaar ouder dan ik.Maar mijn beste vriendin Greti zal ik nooit vergeten,zij was mijn enige vriendin en zij woonde dan nog zover.Greti rust in vrede!!!!!!!!!
Ik kwam vanmorgen niet graag uit bed,daar het er warm in was.Maar eruit moest ik,want mijn poetsvrouw kwam?Bach,wat was het koud uit bed ik had er liever terug in gekropen.Ik dacht bij mezelf met al die sneeuw,waneer zal Katia er door komen.Ze moet niet van ver komen,maar met zo'n weer kan er op korte afstand ook iets gebeuren.Rond 7.30u.gaat de bel,en stond katia al voor de deur.Zij was vroeger aangereden thuis,er was wel gestrooid maar het was moeilijk rijden.Ik zeg tegen haar liever tevroeg,dan dat je rap moet zijn en iets tegen komen.En dan drink je nog maar eerst, nog lekkere warme tas koffie dat zal je goed doen.Want ik geloof dat het koud is buiten!Ik moet eerlijk zijn!Ik zie dat graag dat er sneeuw ligd,daar kan ik van genieten en brengt mij tot rust.Kon ik beter gaan ging ik er in stappen,want het kraken van de sneeuw dat hoor ik toch zo graag.De natuur vind ik dan mooi,hoe die sneeuw op die dunne takjes kan blijven liggen.Ik kan daar dan zo van genieten!Maar er in gaan stappen gaat niet meer ,en moet ik er van genieten achter het raam.Dat is niet het zelfde!Ik vind het wel erg voor de mensen die er door moetten,met de auto,de trein of tevoet er zullen er wel veel telaat op hun werk gekomen zijn.Spijtig voor de kinderen dat het heel de dag school is,anders konden ze er goed in spelen.Ach dat doet me denken aan mijn kinderjaren,wij waren niet binnen tekrijgen als het gesneeuwd had.Wat was dat plezant om dan buiten tespelen!Mijn hondje Mieke gaat ook graag in de sneeuw,als ze haar behoefte moet doen komt ze niet graag naar binnen.Maar ik heb horen zeggen dat een hond graag in de sneeuw zijn.Ze mag dat van mij,maar ze heeft het zo vlug op haar luchtwegen.En nu vind ik het toch koud buiten met die wind! Zo lieve mensen ik wens jullie nog een mooie sneeuw namiddag.Nog veel plezier! Cecilia
Communie