Archief

Buiten het lezen heb ik nog een hobby,en dat is handwerk zoals haken en af en toe breien.Maar nu ben ik volop overtrekken voor kussens aan het maken,met bloemen op genaaid in kruissteek.De bloemen opnaaien dat duurd het langst,en soms is er een periode dat het moeilijk gaat.En dan leg ik het een tijdje weg,en dan doe ik iets anders!Er zit zoveel in mijn hooft om temaken ,maar je kunt niet aan alles beginnen.Want dan weet je niet meer waar je kop staat!Jaren terug was ik met verschillende handwerkjes bezig.Haakwerk heb ik veel gedaan,van die sierlappen voor mezelf en voor m'n zussen.Dan was ik soms aan drie verschillende lapjes bezig,en aan een lap deed ik altijd verkeerd.En dat was altijd aan de lap die voor mij bestemt was!Mijn zus die zes jaar ouder is dan mezelf,is het dan zelf gaan leren en ik moet zeggen zij was er vlug mee weg.Mijn oudste zus heeft het nooit willen leren,zij deed meer breiwerk truien voor haar en haar kinderen.Dus vroeg zij het aan mij voor een lapje temaken.Eerlijk gezegd rijk ben ik er niet van geworden!Als de kleinkinderen van mijn ouders trouwden,waren er maar twee waar ik lapjes voor gehaakt heb.Dat waren de twee dochters van mijn oudste zus!Zij wisten toch dat ze het kregen,want wat moet je vragen voor handwerk.Handwerk is niet betaalbaar,al die uren dat je er aan zit dan nog de katoen.Ik had mijn plezier er aan om het temaken,en zij kwamen als alles afwas toch met mooie bloemen af.En daar was ik ook heel blij mee,want bloemen zie ik dood graag!Dus ben ik terug aan mijn kussen bezig,het gaat nog niet vlot omdat het soms nog te donker is in de dag.En met licht gaat het ook niet goed,en dan zit ik maar wat te lezen.Maar mijn handen jeuken,om aan mijn werkje verder tedoen!En ook gaat het niet zo best,ik zit momenteel niet goed in mijn vel.Ik hoor of zie niemand!Ik zit hier heelder dagen alleen,alleen als mijn poetsvrouw komt.Dus loop ik momenteel zo wat de muren op!Algoed dat ik mijn Mieke(hondje)nog heb,die houd mij nog hier!Weet je !De winter duurd lang als je alleen bent,en ook de moeilijke dagen komen er aan voor mij.Met Pasen 31 maart is de dag dat mijn moeder jarig zou zijn,dan 15 april is mijn vader 5j.overleden en 25 mei is mijn moeder 17j.overleden.En dat is voor mij alle jaren zo moeilijk,ik weet niet hoe mijn broer en zussen zich dan voelen.Maar ik voel me dan niet goed!En dit is de eerste winter dat ik voel, wat het is om alleen tezitten.Ik zal blij zijn als het terug langer licht is,en hopelijk krijgen we een mooie zomer dan kan ik buiten zitten.Met m'n handwerk en mijn boek,en wat praten met de geburen want nu wil het lukken dat je elkaar ziet.Ik zit hier maar te tokkelen op die laptop,en mijn klein Mieke licht aan mijn voeten te slapen.Ik moet zien wat ik doe met mijn voeten,of ik tik haar elke keer wakker met mijn voet.Hop het is zo ver,m'n kliene meid gaat op een andere plaats liggen,wat wil je als je altijd zo'n tik krijgt.
Zodat was het dan weer!Aan alle die nog op de blog zitten een goede avond nog,en een mooie zondag aan iedereen.En tot een volgende keer!
                                                                  
                                                           groetjes!!!!!!!!!!!!

Het zonnetje schijnd,een mens fleurt er van op!Ik heb zin om straks als het wat warmer is,in mijn tuin nog wat te gaan snoeien.Want voor de winter heb ik niet gedaan gekregen,ook al liet ik horen aan mijn zus dat het niet meer ging.Dus nu zou ik  verder moetten doen,nu dat zonnetje schijnd.Maar ik moet nog strijken,en heb al wat stof af gedaan.En op het moment zit
 ik neer,en ben op mijn blog bezig,omdat ik last begon tekrijgen in die stomme rug.Ik kan niet veel doen op een dag ,de pijn gaat met veel energie lopen.En weet je ik doe eerst graag mijn werk in huis,en als het dan nog gaat komt de rest er ook nog welaan.En zo gaat dat nu bijna 5j.na het overlijden van mijn vader.Is de pijn nog harder geworden,en kwamen er nog enkele rugoperatie's aan te pas.Maar dat is voor later ,het is veel te mooi weer om daar nu over tepraten.Zo ik ben dus vandaag,weer veel van plan!Ik hoop dat ik optijd kan stoppen,of alles loopt in het honderd en dan gaat het helemaal niet meer.En dat voeld de kenisist aan mijn spieren dat er iets niet juist is,en als hij dan vraagd wat ik gedaan heb kan ik niet liegen.Want hij onder vind het toch!
Zo vrienden bloggers geniet van het zonnetje,het zal ons goed doen die stralen op ons wesen.


                                                           Nog vele zonnige groeten en geniet ervan
                                                                                       Cecilia
                                                                                                      en zonnige wafjes van mieke

Voor mij was dat een zware dag,sommige mensen zullen denken hoe kan dat nu.Ik moest vandaag naar de kenisist,en naar de huisdokter.En dat viel nogal kort op een!Naar de kenisist dat is niet zo erg,dat doet goed als hij mijn rug masseerd.Allee soms doet het ook wel wat pijn,maar dat half uur van massage doet goed.Maar ik had geen zin om naar de dokter te gaan,maar ik kon niet anders daar een paar medicatie's op waren.En altijd die zelfde vragen,hoe gaat het met de pijn en slaap je al wat minder in de dag.En ik had vandaag al een moeilijke voormiddag gehad!Ik was zo moe uit bed gestap ,dat ik zin had om terug op de zetel tegaan liggen.Maar ik dacht doe dat niet,want dan kom je zeker telaat bij de kenisist.Dus wakker blijven was de boodschap!Tegen 12u. dan maar naar de massage,thuis komen had ik een goed uurtje om te eten.Mijn hondje buiten laten,dan kijken of ik alles bij had voor de dokter en voor de bank.En als dat allemaal gedaan was,was het tijd om terug op mijn fiets testappen en naar de dokter terijden.En daar ik altijd moe ben was dat teveel op korte tijd!Van bij de dokter naar de bank,en dan nog naar de apotheeker.Wat was ik blij als ik thuis kwam,maar dan zat daar dat klein wit hondje tewachten om buiten te mogen.Dan alles op zijn plaats gezet,en was het tijd om aan m'n eten te beginnen.Dus kon ik weer niet rusten, na de afwas ben ik dan toch op zetel gaan liggen.En dat voelde goed aan!Het is nu20.05u.en ik zit hier dood op,heb geen zin om de tv op te zetten.Het kan zijn dat ik nog wat ga lezen,en anders zal het vroeg bedtijd zijn.En voorts zit je hier dan maar te dubben en te denken,want als je alleen bent heb je daar veel tijd voor.Daar word je dan nog vermoeider van!Het zal misschien wat beteren,als het weer wat warmer word.


                                                      Ik wens alle bloggers een mooi weekend!

                                                                         Groetjes Cecilia

Mieke is mijn klein maltesertje,en word nu op 20 maart 11j.Ik zou niet weten wat ik zonder haar moest doen,zij is mijn troost in mijn moeilijke dagen.Ook al is zij al redelijk oud,toch zit er nog veel pit in.De eerste jaren van haar leven,was dat kleine ding veel ziek!Zo heeft Mieke het een paar keer aan de lever gehad,dan lag ze op de zetel echt voor dood.Daar zat nu niets meer in!Ik ben er mee naar de veearts geweest,die heeft haar goed onderzocht en medicatie gegeven.Na een paar dagen was ons Mieke terug op haar pootjes,begon terug wat te eten en liet haar tussen door eens horen.Ik dacht toen dat ik haar kwijt zou zijn,ze is wel een teer hondje gebleven.Maar haar naam kiezen heeft ze zelf gedaan!IK had in mijn gedachten van haar Mouchke te noemen,maar ons madammeke luisterde niet.Op een dag kwam er familie,en die vrouw had de gewoonte van tegen iedereen Mieke tezeggen.Nu liet ik ons hondje binnen en ik stond maar teroepen Mouchke,maar ons Moechke kwam niet.Nu kwam mijn nicht naar de deur en riep Mieke,en in volle vaart kwam dat hondje aangelopen.En van aftoen noemd ons Mouchke,MIEKE!Ik moet wel zeggen het past beter bij haar!Iedereen is zot van haar zeker de kinderen in de familie,maar zij is een beetje bang van de kinderen.Omdat zij haar niet gerust laten,zeker als ze slaap dan maken ze haar altijd wakker.Ik ben blij dat er nog geen ongelukken gebeurd zijn,want een hond groot of klein het blijft altijd een hond.Hopelijk mag ik ons Mieke nog enkele jaren houden,en dan zal het weer moeilijk zijn.Dat weet ik van de vorige keer dat mijn eerste hond gestorven is,dan heb ik dagen aan een stuk gehuild.Ik zou er niet mogen aan denken!Maar dat komt nu omdat ze vorige week weer zo ziek was,en enkele dagen niet wilde eten en drinken deed ze weinig.Maar nu is alles weer in orde met ons madammeke!
Zo dat was het weer voor vandaag,ik wens jullie nog een fijne namiddag en avond.                 
                                   Nog vele groetjes van Cecilie
                                                                                 en vele wafjes van Mieke!

Hier ben ik dan weer!Ik heb een paar dagen niet op mijn plooi geweest,een beetje griep gehad zeker.Ik weet het niet!Verder heb ik mijn boek uitgelezen,waar ik maanden in bezig was,en dat is niet van mijn gewoonte.Ja,ik lees veel ik ben echt een boekenworm.Dat is een van mijn hobby's!Maar de laatste tijd voelde ik me niet zo best,en het eerste wat er dan weg valt is lezen.Ik voel me de laatste tijd alleen,dat zal de winter zijn zeker.De laatste tijd slaap ik nogal veel,slaap meer dan ik wakker ben.En daarom duurd het dan zolang,voor dat er een boek uit is.Ik heb nog nooit zoveel boeken liggen gehad dan nu die ik nog moet lezen.Het boek dat nu uit is,kan ik iedereen aanraden om te lezen.Het is geschreven door"INY LORENTZ" en de titel is"DE WANDELHOER" echt een pracht van een boek.Het speelt zich af in Konstanz in het jaar 1414,en het gaat over Marie.Ze word de dag voor haar huwelijk verkracht maar in die tijd moesten de meisjes maagd zijn.Ze komt voor het gerecht,en krijgt als straf ik weet niet juist meer hoeveel stok slagen.Marie word uit haar geboorte stad verbanen en mag er nooit meer komen.Alleen de gedachten aan wraak houd haar in leven,dus gaat ze verder door het leven als wandelhoer.Er word ook vertelt over het concilie in Konstanz,dat heb ik op gezocht dat heeft in die jaren plaats gehad.Wie het verloop van Marie wil weten zal het boek ,of wel lenen of anders kopen.Ik zelf leen nooit een boek,ik zal ze altijd kopen want ik heb ze graag in huis.Als mijn zus zegd doe nu eens wat boeken weg,dan trapt ze zo op mijn hart.Maar mijn twee zussen en broer zijn geen lezers!Nu ben ik begonnen in de"vijftig tinten grijs",daar word zoveel over gesproken dat ik wel benieuwt ben.Ik wens iedereen veel lees plezier en tot de volgende keer!
                              VOOR AL  DE BLOGGERS NOG EEN MOOI WEEKEND!
                                                              VAN CECILIA
              

We zijn nu in het jaar 1991,en 8 maanden na mijn eerste rugoperatie.Ik was toen terug opgenome voor een tweede operatie,ik zag dat helemaal niet zitten voor de 2x onder het mes tegaan.En ik zakte als maar dieper in de put,dus werd ik vroeger opgenomen in de kliniek.Op de afdeling psygiatrie want ik zat met slechte gedachten in mijn hoofd.Ik zal het zo zeggen:"ik was mijn leven moe!"Dus in die tyd dat ik daar was werd ik dan geopereeerd.Het was geen gemakkelijke tijd,mijn ouders en een van mijn zussen kwam mij bezoeken.Maar verder zag ik niemand van de familie!De dag van de ingreep was aangebroken,ik werd voor een week naar een andere afdeling gedaan.Werd klaar gemaakt voor de operatie,maar nu komt het ze vonden mijn platen niet.Dus werd de ingreep uitgesteld en andere platen genomen,daar dachten ze dat ik iets had genomen omdat ik niet meer op mijn benen kon staan.Maar dat was het geval niet,ik had heel de voorbereiding gehad voor de ingreep en dat was aan het werken.De volgende dag was het dan zo ver!Alles was goed verlopen zij de dokter,maar ik voelde dat er iets niet juist was.Maar ik dacht wacht tot morgen de narcose is nog niet voledig uitgewerkt.De volgende morgen kwam mijn gevoel uit,ik kon mijn rechter been niet bewegen.De hoofdverpleger komt op de kamer en ik zeg dat,hij helpt mij uit mijn bed en ik zakte door mijn been.Hij heeft direct de dokter gebeld,en ze moesten terug platen nemen.En tegen dat dat gedaan was was de dokter in de kliniek,hij kwam kijken ik moest uit mijn bed maar zakte door dat been.Hij gaat weg en na een tijdje komt hij terug,met de mededeling dat het niet spectaculaer was.Wat hij bedoelde weet ik niet,maar ben nooit meer naar hem geweest.Het is terug in orde gekomen met dat been!Ik ben dan na een week terug naar de andere afdeling gedaan,en daar heb ik dan nog een 6 weken gebleven.In het geheel heb ik toen iets meer dan 2 maand in de kliniek geweest.Verschrikkelijk!En was ik nu beter als ik naar huis ging:NEEN!Ik bleef last hebben in de rug,en was nog altijd depressief.Dat was dus binnen het jaar 2 ingrepen van een hernia!Ik heb altijd gezegd nooit laat ik me nog opereren in de rug, maar als het moet laat je het toch doen.Want in 2009 was het weer zover!Maar dat is weer voor een andere keer,want tussen 1991 en 2009 is er nog veel gebeurd.Dat ben ik bijna vergeten te vertellen,na de ingreep hebben ze die verloren platen gevonden.Bij een andere dokter op het vensterschap!Ik was voor te omploffen als ik dat hoorde als ik op psychiatrie terug was.

                                                       groetjes en tot de volgende keer Cecilia

Het is nog vroeg in de morgen,dat ik door de eerste zonnestralen word gewekt.Boomer ligt nog naast me rustig te slapen,heel rustig gaat zijn ademhaling.Ik zal maar stil blijven liggen!Want anders is het gedaan,met de stilte en de rust.Want als Boomer wakker word,dan ben ik tot 3x toe gewassen.Boomer likt mij 's morgens graag af.Tot ik zeg"we gaan uit bed!"Terwijl Boomer in de tuin zijn plasje doet,zorg ik voor zijn bakje met water en eten.Dan pas is het tijd voor het ontbijd op tafel te zetten.Daar kan ik van genieten,en zeker van een lekker kopje koffie.Na het ondbijt zit ik nog graag,als het weer het toe laat in de zomer.Nog met een kop koffie buiten,daar kan ik zo rustig van genieten.Met een boek in de hand,en een kop koffie bij de hand.Na een paar bladzijden te hebben gelezen,leg ik het  boek aan de kant.Ik sluit de ogen en luister.Het is stil!Soms hoor ik een vogel fluiten,en heel in de verte blaft een hond.Deze stilte maakt mij rustig!Boomer krapt aan mijn been,hij wil op mijn schoot komen zitten.Zo genieten wij dan samen verder,maar dat duurd niet lang.
                                                  En dan!
                                                                       Is de stilte voorbij!


Dit heb ik geschreven in mei 1999,Boomer was mijn eerste hondje een york.

Ik heb al vertelt dat er iets in mijn rug schoot toen ik nog aan het werk was,en dat ik heel de dag heb verder gewerkt met die helse pijn.De volgende dag kon ik bijna niet uit bed!Maar het rare was mijn rug deed geen pijn meer ,maar mijn rechterbeen deed verschrikkelijk pijn.Ik heb dan maar iets in genomen, en ben terug gaan werken daar het de laatste dag was voor mijn verlof.Wat heb ik pijn geleden,want die pijnstillers hielpen niet. Naar de dokter wilde ik niet gaan met het gedacht dat ik niet op verlof mocht gaan.Dus ben ik met die helse pijn vertrokken naar Kirchberg in Tirol,ons tweede thuis de mensen waren als familie.Het was voor 2 weken dat we daar naar toe gingen,de treinreis was al zwaar met die pijn en kon niet slapen op de trein.Maar ja, het was mijn eigen schuld ik had nog maar naar de dokter moette gaan.Als we gingen wandelen kon ik bijna niet verder van de pijn,ik kon mijn ouders en zus en haar 2zonen niet meer volgen.Dan vroeg ik maar waar ze naar toe gingen,, en dat ik dan wel naar daar kwam.Mensen die ik kende vroegen wat ik had,ik legde dan uit wat er was gebeurd voor het verlof.Het eerste wat ze dan allemaal zeiden was,laat ons met u naar de dokter gaan maar ik bleef koppig en ging niet.Als ik dan bij mijn ouders kwam vroegen zij natuurlijk waar ik was gebleven.Dan uitgelegt wie ik was tegen gekomen,en dat zij met mij naar de dokter wilde gaan.Het waren zware weken!Ik bleef hen maar achter na lopeen dat ging met de dag moeilijker,en de pijn werd met de dag erger in mijn been maarniet in de rug.De tijd was aan gebroken dat we terug naar huis gingen,op een manier was ik blij op de andere manier niet.Want dan moest ik mijn vrienden weer lang missen!Terug thuis ging ik dan toch maar naar de dokter,die was natuurlijk niet goed gezind dat kun je wel begrijpn.Ik legde uit wat er was gebeurd,en ik moest mijn rok uit doen want het kwam van de rug.Ik zei dat kan niet mijn been doet pijn hij antwoorde het komt van uw rug.Zo ging dat een tijdje door,tot ik dan toch mijn rok uit deed.Hij ging achter mij staan en van hier komt die pijn,ik dacht dat ik een gat in zijn plafond sprong.En vanaf die dag deed mijn rug ook terug pijn,en kon ik 6 weken plat liggen met mijn benen in negentiggraden. Maar het beterde niet,dan moest ik naar de specialist.Kreeg wat spuitjes in de rug,en moest in een leren korset.Dat hielp allemaal niet!Dan moest ik naar een neuroloog,en ja dat werd de eerste opratie.Resultaat nog pijn!En ik geraakte dieper in de put,dat was september 1990.En ik zat er al mee van in de zomer1989 met die helse pijnen.En het verhaal is nog niet gedaan,8 maanden later werd ik terug geopereerd.Maar dat is voor later!
vele lieve groetjes van cilleke

Ik voel me al heel de week niet zo best, ik weet niet of er mensen zijn die dit zullen begrijpen.Maar voor mij was het iedere keer een avond, dat ik rustig werd en me kon ontspannen.Waarschijnlijk zullen er nog wel mensen  fan zijn van:HANSI HINTERSEER! Hansi was vroeger in zijn jonge jaren skier,heeft ook naar de Hahnekahmrennen gedaan,dat was in zijn geboortestad Kitsbuhel tedoen.Maar rond zijn 40j.is hij begonnen met zingen, en dat sloeg meteen aan bij de mensen.Ik was al fan toen hij nog op de latten stond,en natuurlijk werd ik een grote fan van zijn muziek:VOLKMUZIEK.Het sloeg zo aan bij de mensen dat er een show op orf en ard kwam,prachtige show's met muziek,de natuur speelde ook een grote rol en dan nog de dieren.Vorige zaterdag was er weer een show van Hansi,een pracht van een show veel muziek en natuur.En Hansi nog eens op zijn skielatten,hij ging er nog goed van door.En dan die lieve Gina(hond) pracht van een dier,zij volgde Hansi overal en deed haar werk heel goed. Dan op het laatste van de show als hij afscheid nam,dacht ik eerst dat ik mijn oren niet goed geloofde.Het was de laatste show na 18j.werd er mee gestop,het was gedaan met de show van HANSI HINTERSEER.Op fb las ik dat al de fans boos waren dat de show werd geschrap door de zenders.Alle fans willen Hansi terug op tv,ik heb al op de site van fb gezien.En ik moet zeggen ze doen veel de fans,maar of het iets gaat helpen weet ik niet.Want wij zullen wel betalen,maar zij doen hun goesting de zenders. Ik ben natuurlijk ook wel een boos,hopelijk kunnen ze het halen de fans.En blijft HANSI op tv!
Dat is even iets anders dan de andere verhalen,maar dit grijpt mij ook heel erg aan.En dat moest nu eens even van mijn hart!     
                                                          groetjes en nog een mooi weekend