Naar de inhoud

Christien Damman gepoëzie enz.

seniorennet.beseniorennet.be
Donderdag 4 mei 2006

herdenken








nationaal monument op de dam



twee minuten in gedachten
twee minuten stil bijeen

twee minuten te gedenken
al die zielen lang reeds heen

twee minuten te beseffen
dat een oorlog vrede bracht

twee minuten samen een zijn
op 4 mei om klokslag acht
Geschreven door Christien Damman om 14:17 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zaterdag 29 april 2006

feeërieke hallucinaties











hij ziet
een zilverstrand
vol woestijnschelpen

een roze horizonnimf
door klimzand
kroelen

een bergmoeder
ruzie hebben
met de gelukszwaluw

vertrekvogels
op een octopusschip

een godin
de sneeuwtoren veranderen
in een
draaimolen

hij ziet hij ziet wat ik niet zie
Geschreven door Christien Damman om 00:00 Reageer op dit bericht
Woensdag 8 maart 2006

oh

















toen ik vroeg
wat Monica scheelde
kreeg ik te horen
dat ze last had van
een acute puleritus
oh antwoordde ik
alsof ik wist wat het was

acute puleritus?
hoe ziet dat eruit
heeft het een kleur
doet het zeer

a-cu-te-pu-le-ri-tus

de volgende dag zat M
weer op haar plek
opgeknapt
tenminste
ze had het hoogste woord
en lachte breeduit
Geschreven door Christien Damman om 00:00 Reageer op dit bericht
Dinsdag 7 februari 2006

aan zee










aan zee aan zee
aan zee rul zand
mijn linker en
mijn rechterhand
wrijven antizonnebrand
op jouw strakke lijf
maar dan ineens
veer jij rechtop
verkiest glanzend
het ruime sop

wind ruist
roze wolken
uit mijn hoofd
Geschreven door Christien Damman om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 21 januari 2006

De bal









De bal is in
de kop erbij
de scheids hij fluit
de bal is uit
er klinkt protest
scherp en luid
ORANJE wint
over en uit.


Geschreven door Christien Damman om 00:00 Reageer op dit bericht
Woensdag 28 december 2005

Binnen ademt sfeer van vroeger















Binnen ademt sfeer van vroeger
de bezetter hield er huis
nooit is het meer goed gekomen
nooit meer goed in vaders huis

binnen ademt sfeer van vroeger
aanrechtblad van grijs graniet
hal met fraaie Rietveldstoelen
glas-in-lood kleurt het verdriet

binnen ademt sfeer van vroeger
krassen op de eikenvloer
deuren beige de gordijnen
zwaar verschoten rood velour

binnen ademt sfeer van vroeger
buiten staat een noordenwind
op het grasveld bij de vijver
blaft een hond en speelt een kind.
Geschreven door Christien Damman om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht
Dinsdag 27 december 2005

Haiku










Koninklijk bezoek.
De vijver is gesloten.
Lang leve de vorst!
Geschreven door Christien Damman om 09:28 Reageer op dit bericht
Dinsdag 27 december 2005

Haiku











Onder het balkon
klinkt de viool van mijn kat
stradivarius.
Geschreven door Christien Damman om 08:47 Reageer op dit bericht
Zondag 18 december 2005

Kerst




Wéér die maand december
depressie voor de kerst
valse sentimenten als
mijn broodjes zijn het verst
we halen en we balen
van hé doe jij niet mee
mijn kop begint te malen
en ook mijn portmonee.

Op zoek naar mooie dennen
ik wil er dit jaar twee
want tja de buren weet je
vooruit maar huppekee
ook staat nog op mijn lijstje
- een mens is nooit tevree -
zalmmousse en chutney
wat moet ik dáár nou mee
Gijs moet nieuwe schoenen
lekkage op de plee
een bon voor fout parkeren
december weg ermee.

En toch, alle versiering
haal ik straks uit de kast
de radio speelt kerstmuziek
en ik ik zing maar vast
holy holy holy
o christmas you're so holy
ik tuig de bomen op met ballen
een piek valt stuk op de tv
ik ben het feest al aan 't verknallen
holy hola holé.

Nou hup vooruit vertoon een glimlach
en draag je steentje bij
je wilt graag meedoen met de meute
wees dan ook kunstmatig blij.

En dan al die visitie
familie ook van mij
daar hoort dan of ik wil of niet
een klein buffetje bij:
crackertjes met paling
soep met ui en prei
gebraden kip met vulling
peren in gelei
franse custard pudding
geklonte rijstebrij
burn-out met nootjes
ik laat het hier maar bij.
Geschreven door Christien Damman om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht
Vrijdag 2 december 2005

droogte










regen regen
is een grote zegen

regen regen
een plasje wordt een plas

maar waarom valt toch altijd regen
waar dat niet zo nodig was
Geschreven door Christien Damman om 00:00 Reageer op dit bericht
Zaterdag 26 november 2005

wit










het wegdek
wit
de daken
wit
de auto's
wit

sinds gisteren
heb ook ik
geen kleur meer
Geschreven door Christien Damman om 13:56 Reageer op dit bericht
Dinsdag 22 november 2005

Engelengeduld













Dulden zal ik jou
jij ouderdom op pad
je laat me alles minder doen
en dat is nogal wat
motorisch ben ik niet meer snel
'k ben tachtig
en begrijp heus wel
dat alles niet meer pijlsnel gaat
maar 'k fiets nog wel hoor
op de straat
soms zit het mee
duwt mij de wind
en zit het tegen
nou mijn kind
dan ga ik lopen
naast mijn fiets
is ook wel leuk
het heeft wel iets
een dame met een waaijurk aan
laat nog weleens mensen staan
die kijken naar
hoe 'zij' zich redt
en ik van binnen
heb dan pret.

Als ik de huisarts
mag geloven
ga ik voorlopig
niet naar boven
een oude vrouw
met slechts los vel
nou
die haalt de honderd wel...

Vooruit 'k ga nog wat snoeien
in de tuin
en als ik vocht voel
op mijn kruin
laat ik de boel
voor wat het is
ga 'k naar de serre lekker fris
waar ook mijn krant ligt ongelezen
want tja
er moet wel tijd voor wezen
eerst de koppen dan de plaatjes
de kat kijkt mee
want wij zijn maatjes
het echte lezen doe ik later
met een borrel
zonder kater
en ach
al ben ik traag
en vaak in wol gehuld
alles went
ook
Engelengeduld.
Geschreven door Christien Damman om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht
Zaterdag 19 november 2005

momentje











warm lichaam
zacht en rond
mijn lippen
spelen met jouw mond
ik blijf strelen
jouw fijn lijf
en voel je... momentje
de bel gaat
Geschreven door Christien Damman om 00:00 Reageer op dit bericht
Zondag 30 oktober 2005

rondeel









Het zal mij nog lang heugen
hoe jij kwam en hoe jij ging
op de avond van de leugen.
Het zal mij nog lang heugen
wij dronken wijn met volle teugen
tot ik opstond en riep zing.
Het zal mij nog lang heugen
hoe jij kwam en hoe jij ging.

Geschreven door Christien Damman om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Christien Damman gepoëzie enz.

↑ Terug naar de berichten