Engelengeduld

Dulden zal ik jou
jij ouderdom op pad
je laat me alles minder doen
en dat is nogal wat
motorisch ben ik niet meer snel
'k ben tachtig
en begrijp heus wel
dat alles niet meer pijlsnel gaat
maar 'k fiets nog wel hoor
op de straat
soms zit het mee
duwt mij de wind
en zit het tegen
nou mijn kind
dan ga ik lopen
naast mijn fiets
is ook wel leuk
het heeft wel iets
een dame met een waaijurk aan
laat nog weleens mensen staan
die kijken naar
hoe 'zij' zich redt
en ik van binnen
heb dan pret.

Als ik de huisarts
mag geloven
ga ik voorlopig
niet naar boven
een oude vrouw
met slechts los vel
nou
die haalt de honderd wel...

Vooruit 'k ga nog wat snoeien
in de tuin
en als ik vocht voel
op mijn kruin
laat ik de boel
voor wat het is
ga 'k naar de serre lekker fris
waar ook mijn krant ligt ongelezen
want tja
er moet wel tijd voor wezen
eerst de koppen dan de plaatjes
de kat kijkt mee
want wij zijn maatjes
het echte lezen doe ik later
met een borrel
zonder kater
en ach
al ben ik traag
en vaak in wol gehuld
alles went
ook
Engelengeduld.