Heimwee

even stil
in eigen huis
even weg
van al ‘t gedruis

even rust
de ogen toe
even niets meer
veel te moe

even diep
laat ik mij gaan
dan heel zacht
roep ik hem aan

breng mij de zee Heer
en de wind
stuif met zand
en schuur dit kind

andere man
andere baan
andere bril
ander huis

ander mens
ander beeld
ander lot
ander kruis

ik zag een wolk in Boeddha-zit
en die bleef heel lang staan

dus ik weer op mijn fiets gestapt
om verderop te gaan

maar op de Klipperweg gekomen
keerde ik spontaan

en toen zag ik dat Boeddha
in een beer was opgegaan

zittend in de zon
nee niet op mijn balkon
maar op een stukje gras
al aan een waterplas

al aan een waterplas
gezeten in het gras
beschenen door de zon
dacht ik:
als dat eens in een eigen tuintje kon

afbeelding 'happy'  van Susan de Waardt

ze hebben goed de smoor erin
het was een foutje van de scheids
dat ligt gevoelig wederzijds
maar ja de man zijn wil is wet
en nu is dus hun club besmet
met de vingers in de oren
om het schelden niet te horen
verlaten zij de groene mat
bezwete lijven koppen nat

Het rood van de schaamte
de kleur van mijn bloed
Wilhelmus van Nassouwe
Ayaan, het ga je goed.

Wel alle bloemen wil ik geven
voor wat jij steeds hebt gedaan
maar zou ik daartoe besluiten
lief, waar moeten zij dan staan?


Olieverf schilderij 'De provence' van Carolien Oedekerk

nationaal monument op de dam



twee minuten in gedachten
twee minuten stil bijeen

twee minuten te gedenken
al die zielen lang reeds heen

twee minuten te beseffen
dat een oorlog vrede bracht

twee minuten samen een zijn
op 4 mei om klokslag acht

hij ziet
een zilverstrand
vol woestijnschelpen

een roze horizonnimf
door klimzand
kroelen

een bergmoeder
ruzie hebben
met de gelukszwaluw

vertrekvogels
op een octopusschip

een godin
de sneeuwtoren veranderen
in een
draaimolen

hij ziet hij ziet wat ik niet zie

toen ik vroeg
wat Monica scheelde
kreeg ik te horen
dat ze last had van
een acute puleritus
oh antwoordde ik
alsof ik wist wat het was

acute puleritus?
hoe ziet dat eruit
heeft het een kleur
doet het zeer

a-cu-te-pu-le-ri-tus

de volgende dag zat M
weer op haar plek
opgeknapt
tenminste
ze had het hoogste woord
en lachte breeduit

aan zee aan zee
aan zee rul zand
mijn linker en
mijn rechterhand
wrijven antizonnebrand
op jouw strakke lijf
maar dan ineens
veer jij rechtop
verkiest glanzend
het ruime sop

wind ruist
roze wolken
uit mijn hoofd

ze voelt de wind
die ze mee heeft
niet

met de zon
op haar verschoten gezicht
trap ze zorgelijk
de pedalen rond

door rood

De bal is in
de kop erbij
de scheids hij fluit
de bal is uit
er klinkt protest
scherp en luid
ORANJE wint
over en uit.

Binnen ademt sfeer van vroeger
de bezetter hield er huis
nooit is het meer goed gekomen
nooit meer goed in vaders huis

binnen ademt sfeer van vroeger
aanrechtblad van grijs graniet
hal met fraaie Rietveldstoelen
glas-in-lood kleurt het verdriet

binnen ademt sfeer van vroeger
krassen op de eikenvloer
deuren beige de gordijnen
zwaar verschoten rood velour

binnen ademt sfeer van vroeger
buiten staat een noordenwind
op het grasveld bij de vijver
blaft een hond en speelt een kind.

Koninklijk bezoek.
De vijver is gesloten.
Lang leve de vorst!

Onder het balkon
klinkt de viool van mijn kat
stradivarius.