een gedicht

het maakt niet uit
niet langer
of jij er bent of niet
vandaag drenk ik mijn kleed
in rozenwater
zing en fluit
gelijk een vogel
zijn ochtendlied
tier en raas
bij mijn heilig avondmaal
en staar naar buiten
nat




afbeelding René Pauwels

Herinnering voor later
en wat het dan nog met je doet.


Mijn eerste emmertje en schepje
kreeg ik aan het ijsselmeer

ook een badpak met een rokje
herinner ik mij weer

- ik richt mijn blik over het water
het glanst en rolt me tegemoet -

herinnering voor later
en wat het dan nog met je doet.




afb. Mary Cassatt: children playing

in het licht
van de zon
in haar hoogste stand
zie ik
de somberte
die jou kenmerkt
in de schaduwlijnen
van je gezicht


je lacht
maar bent niet thuis

lente in de zomer
bloemen in mijn hoofd
hoofd vol anemonen
anemonenhoofd

zomer in de zomer
kolder in mijn hoofd
hoofd vol kolderwensen
kolderwensenhoofd

najaar in de zomer
stormen in mijn hoofd
hoofd vol bruinbladblaren
bruinbladblarenhoofd

winter in de zomer
schaatsen in mijn hoofd
hoofd vol elfsteden
elfstedenhoofd

afbeelding: Corneille

dalen groen
bergen hoog
meren diep
luchten blauw

ik kook snert en
denk aan jou

zo stil in het woud
ik hoorde een dennennaald
vallen op het mos

Zitten te vissen
twee mannen aan de ijssel
wat halen ze op?

Op mijn lijstje van verlangen
staat een reis naar Curaçao
vorig jaar was het Aruba
maar toen hield ik nog van jou!

Ongeveer
Drie meter
Uit de kustlijn
Op het vochtige zand
Benen gekruist de haren bijeen
Gebonden met fraaie wapperende paarse linten
In een oostenwind die haar wangen schuurt
Tuurt ze strak over het zeer grillige water
Ze heeft het nodig om haar doel te bereiken

Vluchten, ze wil vluchten, geloof mij maar, zegt de fantast.


afbeelding: Jan Baetsen Signalen aan zee

jij was de sterkste

ik nu
lik mijn wonden
in de donkerste gangen
van mijn kreupelbos

en ween

kom
ga naast me liggen
laat het stof in de bomen
vogelnesten
maak jij toch maar stuk

kom
zet een zoet ruisen in
streel mijn oren
droog mijn haren
laat mij blozen wind

jouw kleur

het orgel klinkt
de gemeente zingt
en luistert naar
de dominee

ik loop verder
blij en hoor
het tjilpen van
een mussenkoor

het park oogt kaal
het jaar nog pril
mijn stad is mooi
zo zondags stil


afbeelding: Bart Domburg Park Eekhout Zwolle

nergens op
wel in

migraine

ik word er misselijk van
en kan er op spugen

de zomer voorbij
winter voor ijs achter ons
vanille banaan...

stapt de auto uit
met een blik
of ze me de oorlog
komt verklaren

ik begroet haar
neem haar jas aan
sluit de voordeur
achter haar

sjongejongejonge zegt ze

is er iets vraag ik
hm zegt ze
en ploft neer op de bank

met een of ander blad

shampoo
badschuim
zes boeketten
tien kaarten
twee planten

een orchidee
en een vrolijke Bets

ze wijst:

een vlijtig Liesje
donkerrood

ieder jaar waagt men het weer mij te vragen
of ik niet eerder kan op komen dagen

ik ben sinterklaas een heer van stand
al ver voor december te gast in uw land

geef ik ze hun zin kent straks niemand mij meer
zie je pieten met Pasen ach lieve heer

ze zijn er nog
sint en piet
logeren in ‘de herberg’
twee straten maar bij mij vandaan
dat vind ik best wel erg
gisteren zag ik hen weer
en wilde ze vermaken
jij donder sprak een kleine stem
dat kun je echt niet maken
je kreeg ál wat je hebben wou
een tas
een drietal geuren
een jurk een lipstick
en een sjaal
Dali in duizend kleuren
passend daarbij kreeg je nog
een fraai appartement
zeg hou eens op en denk niet
dat je Paris Hilton bent

er stond muziek op de tafel
naast de kerstcadeautjes
onder de witte spar
lag de zoon dorstig te gluren
naar een lege fles
en de vriendin
van zijn vriendin
werd niet lekker
hallucineerde
de geur
van gerookte brasem
steeg op
na het vangen
het was glad
december
gleed pap van het dijkje
ligt aan het infuus nu
klinkt er een wekker
is een kip gaar