Naar de inhoud

Christien Damman gepoëzie enz.

akke.beakke.be

Archief

jij











jij was de sterkste

ik nu
lik mijn wonden
in de donkerste gangen
van mijn kreupelbos

en ween
Geschreven door Christien Damman om 00:00 Reageer op dit bericht

welke kleur








kom
ga naast me liggen
laat het stof in de bomen
vogelnesten
maak jij toch maar stuk

kom
zet een zoet ruisen in
streel mijn oren
droog mijn haren
laat mij blozen wind

jouw kleur
Geschreven door Christien Damman om 00:00 Reageer op dit bericht

dankdag













het orgel klinkt
de gemeente zingt
en luistert naar
de dominee

ik loop verder
blij en hoor
het tjilpen van
een mussenkoor

het park oogt kaal
het jaar nog pril
mijn stad is mooi
zo zondags stil


afbeelding: Bart Domburg Park Eekhout Zwolle
Geschreven door Christien Damman om 00:00 Reageer op dit bericht

haiku









de zomer voorbij
winter voor ijs achter ons
vanille banaan...
Geschreven door Christien Damman om 16:18 Reageer op dit bericht

hm









stapt de auto uit
met een blik
of ze me de oorlog
komt verklaren

ik begroet haar
neem haar jas aan
sluit de voordeur
achter haar

sjongejongejonge zegt ze

is er iets vraag ik
hm zegt ze
en ploft neer op de bank

met een of ander blad
Geschreven door Christien Damman om 16:10 Reageer op dit bericht

voor haar verjaardag










shampoo
badschuim
zes boeketten
tien kaarten
twee planten

een orchidee
en een vrolijke Bets

ze wijst:

een vlijtig Liesje
donkerrood
Geschreven door Christien Damman om 00:00 Reageer op dit bericht

nog eerder







ieder jaar waagt men het weer mij te vragen
of ik niet eerder kan op komen dagen

ik ben sinterklaas een heer van stand
al ver voor december te gast in uw land

geef ik ze hun zin kent straks niemand mij meer
zie je pieten met Pasen ach lieve heer
Geschreven door Christien Damman om 07:32 1 reactie Reageer op dit bericht

ze zijn er nog















ze zijn er nog
sint en piet
logeren in ‘de herberg’
twee straten maar bij mij vandaan
dat vind ik best wel erg
gisteren zag ik hen weer
en wilde ze vermaken
jij donder sprak een kleine stem
dat kun je echt niet maken
je kreeg ál wat je hebben wou
een tas
een drietal geuren
een jurk een lipstick
en een sjaal
Dali in duizend kleuren
passend daarbij kreeg je nog
een fraai appartement
zeg hou eens op en denk niet
dat je Paris Hilton bent
Geschreven door Christien Damman om 00:00 Reageer op dit bericht

er stond muziek op













er stond muziek op de tafel
naast de kerstcadeautjes
onder de witte spar
lag de zoon dorstig te gluren
naar een lege fles
en de vriendin
van zijn vriendin
werd niet lekker
hallucineerde
de geur
van gerookte brasem
steeg op
na het vangen
het was glad
december
gleed pap van het dijkje
ligt aan het infuus nu
klinkt er een wekker
is een kip gaar
Geschreven door Christien Damman om 14:13 Reageer op dit bericht

Meer van Christien Damman gepoëzie enz.

↑ Terug naar de berichten