"Accepteer alles als het op jou aankomt.
Geniet van alles terwijl het aanwezig is.
En laat alles los wanneer het je leven verlaat."
En binnenkort gaat het sneeuwen.
Hij zal, als een vogel, zijn vleugel op
het raam slaan en 's ochtends smelten.
Als een lieve, vriendelijke elf zal hij op zijn
wimpers zitten, een grijsharige oude man,
december zal ons uitnodigen voor het vuur.
De herfst is de tijd om te dromen en kleurrijke dromen te bekijken,
koud te drinken met de beste jasmijnthee, geen milt of valse schuld
te ervaren. Uit het feit dat de regen je helemaal niet van streek maakt.
De herfst is de tijd van paraplu's die lang in de hoek hebben gestagneerd.
De tijd van nieuwe regenjassen, laarzen in een veelkleurige kooi,de diepte
en het aantal plassen te kennen, om persoonlijk en niet triest om te zuchten
en de vervlogen zomer te missen.
.
De met sneeuw bedekte winter dekt de wegen af, en bomen in
met sneeuw bedekte hoeden staan, wind valt stil en viel in slaap
werd een beetje moe, hij dreef wolken met sneeuw verras je.
Je staat en bewondert het wintersprookje, gedachten cirkelen
de lucht in een cirkel, en over je droomt stiekem van geheime
wensen, een boeiende mond geopend met een glimlach.
Al snel een heel nieuw jaar en kerstavond, dit is een
familievakantie, waar troost in huis is, het ruikt naar
kindertijd, cadeautjes, in een sparrenkamer,
deze vakantie wacht met liefde en ontzag.
Herfst ...
Gedichten worden geschreven met haar hand. Dromen
bevroor in haar ogen. Liefde en vriendschap zijn geen
zonden. En het geschenk van het lot, vrede en proza.
Herfst.
Jij en ik zijn erin. Uren van liefde.
Hier is de helderheid van kleuren en tranen.
We zijn hier alleen. Lot twee verschillende helften.
Herfst.
En de bladeren in de dans buiten het raam. Ik hoop
dat het licht datums wist. In zijn decoratie in goud.
Trekt ons het lot van de zonsondergang .
En morgen zal het beter zijn dan gisteren, de pijn
zal verdwijnen en het hart zal gemakkelijker worden,
problemen in vuurvonken zullen branden
en geluk zal fladderen met een zangvogel.
In de stralen van de dageraad glinstert het lachen
en klopt er weer vreugde aan de deur. Geloof in
jezelf en het succes zal komen. Na onomkeerbaar
de afstand van het verlies te hebben gereden.
Een papieren bootje dat ons op een dag
het juiste pad zal laten zien, naar de
oorsprong van de geboorte, alle herhaling,
je vergeet me gewoon niet. Van verre
uitgestrekten, letterlijk letterlijk,
stuurde ik een zachte hallo, maar
alleen koppig, opzettelijk brandend.
Een ver, bedrieglijk licht. Mijn zeil
is mijn vriend, zeil tussen de lijnen door,
de wind is koppig voor alle koppigheid,
en de jeugd lacht, het zal het lot
beïnvloeden, en ik heb toch geluk.
Ik zal nooit meer naar je terugkeren.
Je bent een vergeten, stoffig verleden.
En vandaag zweer ik bij mezelf,
om afscheid te nemen van mijn zielelast.
Voor altijd een zware last loslaten.
Dat leek mij eerder als goud.
Deze eed is van liefdevolle lippen.
Als een slag met alle kracht met een hamer.
Het transparante park is half verguld. Ik ben verblind
door je uitstraling. En ik hou erg van deze textuur.
Ik wil dat je altijd geliefd bent. En onder onze
voeten ritselt een vel waanzin. Hier hoor
je een fluistering van zachte stemmingen.
De stroom van auto's wordt niet onderbroken.
Signaleert ons op een mooie herfstdag. Een
liefdevolle kreet gaf aanleiding tot een roekenkolonie
roekenkoppels. Ik kus je gretig op de bank. En nu naar
eenzaamheid schreeuwen, tot ziens. Mijn lief,
ik ben vandaag dronken.
nbhb
1. Het belangrijkste is om constant te controleren waar uw handen zich op dit moment bevinden en of ze schoon zijn. Het is noodzakelijk om constant een ontsmettingsmiddel te gebruiken. Ik ging de lift in en drukte op de knop, het ontsmettingsmiddel. Hij opende de deur - een ontsmettingsmiddel. Als er geen ontsmettingsmiddel is, kunnen alle acties worden uitgevoerd met de elleboog. Elke keer nadat we het oppervlak hebben aangeraakt dat andere mensen kunnen aanraken, desinfecteren of wassen we onze handen.
2. Het tweede belangrijkste is om je gezicht niet met je handen aan te raken, houd dit bewust in de gaten. We raken ons gezicht de hele tijd aan zonder het zelfs maar op te merken. Volgens statistieken raakt een persoon ongeveer 90 keer per dag onbewust zijn gezicht aan. Heb je iemand bij de hand begroet, niet wetende dat deze persoon ziek was met COVID-19, en toen raakte je je gezicht aan? Dat is alles, u werd ook ziek!
Hoe train je jezelf in dit bewustzijn? Een manier is om een masker te dragen. Het idee is niet dat het je zal beschermen tegen infectie (aangezien het in de meeste gevallen onmogelijk is om via de lucht geïnfecteerd te raken), namelijk om te leren je gezicht niet aan te raken. Bovendien kan het elk masker zijn (je kunt gewoon een sjaal op je gezicht knopen), dit werkt als een simulator. Als je een masker op je gezicht hebt, stop je gewoon met het aanraken van je gezicht.
Daarom een simpele tip: draag bij het verlaten van het huis een masker.
Ze zullen in 99,9% van de gevallen effectief zijn. Natuurlijk is er 0,01% van de patiënten die op een vreemde manier besmet zijn geraakt, en we zullen nooit weten hoe dit is gebeurd, maar het is voldoende dat u deze twee dingen doet om uzelf en uw dierbaren te beschermen.
3. De vierde is sociale afstand. Houd een afstand van 1,5-2 meter van elkaar. Het is niet erg moeilijk en verandert ons leven niet zo veel. Een simpele regel, maar uiterst effectief. Wanneer je naar de apotheek gaat of naar de winkel hoef je niet direct achter de rug van de persoon in de rij te staan
Ga een paar stappen bij hem vandaan staan.
|
|
|
Herfst gedachten, niet warm.
Vochtige herfst, bitter.
Herfstkleuren vervagen.
Maar tot herfstbladeren, lonkt.
Wat voor attractie,
wie heeft ze magie gegeven?
Een geel blad, gevallen, herfst;
Misty, raakt de grond.
Lijdend aan de storm,
zal er een ander naast vallen.
Ik voel me verdrietig als ik het
gebladerte in stille vlucht observeer.
De laatste dagen van november.
En de sneeuw spint al met macht en kracht.
En er staat een magische winter voor de deur.
En ze klopt op onze deur.
Laat ze gelukkige dagen plannen.
En de kerstman zal alle wensen horen,
wonderen gebeuren immers in de winter,
en laat het verhaal van de winter uitkomen.
De ziel heeft, net als het lichaam, voedsel nodig,
en ze kiest de gerechten om te proeven:
schoonheid contemplatie, favoriete ding.
huisdier, of creativiteit van de muze.
Vrienden reizen sport ongetwijfeld.
Elke ziel heeft zijn eigen feeds.
En slechts één ding is altijd hetzelfde.
Het heeft een bron van warmte en liefde nodig.
"Herfstherinneringen naar de oppervlakte van de
geest stijgen. Hier zit goed in: voorbij kijkend,
anders kijk je naar de toekomst. Tevergeefse
illusies verdwijnen mentale immuniteit wordt versterkt.
Enige herwaardering van waarden.
De herfst is de enige tijd van het jaar
die leert. Genees van het verleden
vouw je handen niet verdrietig
zoek liefde en wacht. De herfst is
begiftigd met het geschenk van genezing ... "
En wat een stilte. En wat een licht.
De hele wereld van tegenspoed ging in vrede,
en het werd niet eng en het werd gemakkelijk.
Voor geluk is het niet nodig om ver te gaan.
Esdoornblad, patroon, gesneden.
De wind gooide door het open raam.
Het heeft een brede gouden stempel.
En de kleine handtekening hieronder is herfst.
En vreugdevol in hart en nieren.
En de kamer is helderder van het goede nieuws.
Wat wordt de inspirerende lijn
Dit zal een oprecht lied worden.
Het lied van de regen.
In de mistige nevel van herfstdagen smelt de zonsondergang.
Met de laatste kudde vogels viel onze oude tuin in slaap.
Alleen lijsterbessen branden in mijn raam.
Als kralen die mijn geliefde me als aandenken presenteerde.
Stom hart, zwijg, smeek ik.
Er is geen kracht meer om deze pijn te verdragen,
ik sterf elke dag een beetje. Alleen door het feit dat
ik niet meer bij me ben. Hoeveel vernederingen
en kwellingen moet je nog verdragen om je
mond te houden?Ogen vallen, handen vallen,
hart, ik smeek je, stop met vervelen.
Stop met kloppen zo ongelijk en snel.
Alleen bij de bel die de stilte verbrak.
Er is geen hoop, geen wil, geen zin.
Vergeef alles opnieuw en vertrouw hem.
Hart, hoor, ik ben erg sterk, ik laat je
niet praten. Het kan me niet schelen dat
ik 's nachts niet meer kan slapen,
ik wil niet meer van hem houden.
Hart, zwijg, ik tover je op, lijd niet
meer en wees niet verdrietig.
Ik ben echt verzoend, ik laat hem gaan.
Hart, vraag ik, en jij laat los.
