Nu kijken we met verbazing uit de ramen.
De hele wereld is besprenkeld met wit op een centimeter.
En het lijkt de zwartste misdaad.
De simpele zonde van gisteren.
Wit-wit! En in deze witte hymne.
Komt tot ons, pijnlijk acuut.
De behoefte om onmiddellijk anders te worden.
Helemaal niet hetzelfde als gisteren.
En wat een stilte. En wat een sneeuw.
Iedereen in de wereld van tegenspoed is met pensioen.
En het werd niet eng, en het werd gemakkelijk.
Voor geluk hoef je niet ver te gaan. Het is geen vuurvogel,
een goudvink in de sneeuw.
Ik kan niet meer precies zeggen over geluk.
Ik heb de winter in mijn ziel. Sheeps stapels sneeuw.
Eenzaam bevriezen thuis. En fluit buiten een
sneeuwstorm. Ik heb een douche in januari. Een beetje
ijs kraakt onder mijn voeten. De dag
belooft een kalender.Als alleen de zon opkomt.
In de tussentijd, in de vooravond duisternis.
Alleen ijzige ringen een touwtje,
en bloemen op een ruit. Ze verliet me weer.
Ah, hoe ik wil schreeuwen: "Ja, vind me snel!"
Verdrijf verdriet van de ziel, en red me, en warm.
Alleen jij bent ver weg, mijn vriend.
En ik heb heel mijn leven op iets gewacht.
Zodat ik met de roddels van gekoelde handen
de voor zonsopgang zal opwarmen.
***
Hoe vaak in het leven, door fouten te maken, verliezen we degenen die we belangrijk vinden.
Wij verhogen degenen die ons niet waardig zijn, maar verraden de meest getrouwen.
Wie houdt zoveel van ons, we beledigen, en we wachten op een verontschuldiging.
Veel lieve groetjes van mij voor jou.
Winter bereidt zich voor op de bruiloft. Ze werd bekroond met december.
Natuur trouwjurken en versieren alles rond. Als klatergoud op de takken
van vorst. En de sparren zijn als in zilver. Aarde en bos in winterkleren,
schitteren met sneeuw bij zonsopgang. Bruid in een sneeuwwitte jurk.
De bruidegom, december met haar in haar armen, de jonge winter
bewonderend. Sneeuwvlokken wervelde in een wals,in kristal witte
schoenen, en het geluid in de lucht zweefde. Lost in magische bossen.
December trouwden in de winter, op de sneeuw paarden haasten in de
verte, alleen liggen op de grond bleef, winter sjaal geworpen.
Veeeeeeeeeeeeeeeel lieve groetjes van mij voor jou.
Geweldig gevoel: je bent weer bij me. Je siert
kleurloze weekdagen. Net als een kleine vakantie,
betoveren met witheid. Het is gemakkelijk voor mij met jou,
en je gedachten zijn puur. En u kunt rustig overal over praten.
Doffe weekdagen van somber en wazig.
Fleur op en sla met een sneeuwwitte sleutel.
Voor de vakantie, winter.
Voor een groene kerstboom.
Rode jurk zelf genaaid zonder naald.
Schudde de witte sneeuwkerstboom af
met een strik. En is mooier dan alles
in een groene jurk.
Ze is groen van gezicht, de
kerstboom weet dit.
Hoe is ze op nieuwjaarsdag goed gekleed.
De kerstboom zal oplichten met lichten.
De slingers zullen weer sprankelen.
Onder het oudejaar wens ik je,
waardeer elkaar en beledig anderen niet.
Ik wens dat alle dromen uitkomen,
ik wens u dat er vrede heerst in huis,
ik wens u, ik wens oprecht dat
iedereen bemind en bemind wordt.
"Accepteer alles als het op jou aankomt.
Geniet van alles terwijl het aanwezig is.
En laat alles los wanneer het je leven verlaat."
En binnenkort gaat het sneeuwen.
Hij zal, als een vogel, zijn vleugel op
het raam slaan en 's ochtends smelten.
Als een lieve, vriendelijke elf zal hij op zijn
wimpers zitten, een grijsharige oude man,
december zal ons uitnodigen voor het vuur.
De herfst is de tijd om te dromen en kleurrijke dromen te bekijken,
koud te drinken met de beste jasmijnthee, geen milt of valse schuld
te ervaren. Uit het feit dat de regen je helemaal niet van streek maakt.
De herfst is de tijd van paraplu's die lang in de hoek hebben gestagneerd.
De tijd van nieuwe regenjassen, laarzen in een veelkleurige kooi,de diepte
en het aantal plassen te kennen, om persoonlijk en niet triest om te zuchten
en de vervlogen zomer te missen.
.
De met sneeuw bedekte winter dekt de wegen af, en bomen in
met sneeuw bedekte hoeden staan, wind valt stil en viel in slaap
werd een beetje moe, hij dreef wolken met sneeuw verras je.
Je staat en bewondert het wintersprookje, gedachten cirkelen
de lucht in een cirkel, en over je droomt stiekem van geheime
wensen, een boeiende mond geopend met een glimlach.
Al snel een heel nieuw jaar en kerstavond, dit is een
familievakantie, waar troost in huis is, het ruikt naar
kindertijd, cadeautjes, in een sparrenkamer,
deze vakantie wacht met liefde en ontzag.
Herfst ...
Gedichten worden geschreven met haar hand. Dromen
bevroor in haar ogen. Liefde en vriendschap zijn geen
zonden. En het geschenk van het lot, vrede en proza.
Herfst.
Jij en ik zijn erin. Uren van liefde.
Hier is de helderheid van kleuren en tranen.
We zijn hier alleen. Lot twee verschillende helften.
Herfst.
En de bladeren in de dans buiten het raam. Ik hoop
dat het licht datums wist. In zijn decoratie in goud.
Trekt ons het lot van de zonsondergang .
En morgen zal het beter zijn dan gisteren, de pijn
zal verdwijnen en het hart zal gemakkelijker worden,
problemen in vuurvonken zullen branden
en geluk zal fladderen met een zangvogel.
In de stralen van de dageraad glinstert het lachen
en klopt er weer vreugde aan de deur. Geloof in
jezelf en het succes zal komen. Na onomkeerbaar
de afstand van het verlies te hebben gereden.
Een papieren bootje dat ons op een dag
het juiste pad zal laten zien, naar de
oorsprong van de geboorte, alle herhaling,
je vergeet me gewoon niet. Van verre
uitgestrekten, letterlijk letterlijk,
stuurde ik een zachte hallo, maar
alleen koppig, opzettelijk brandend.
Een ver, bedrieglijk licht. Mijn zeil
is mijn vriend, zeil tussen de lijnen door,
de wind is koppig voor alle koppigheid,
en de jeugd lacht, het zal het lot
beïnvloeden, en ik heb toch geluk.
Ik zal nooit meer naar je terugkeren.
Je bent een vergeten, stoffig verleden.
En vandaag zweer ik bij mezelf,
om afscheid te nemen van mijn zielelast.
Voor altijd een zware last loslaten.
Dat leek mij eerder als goud.
Deze eed is van liefdevolle lippen.
Als een slag met alle kracht met een hamer.
Het transparante park is half verguld. Ik ben verblind
door je uitstraling. En ik hou erg van deze textuur.
Ik wil dat je altijd geliefd bent. En onder onze
voeten ritselt een vel waanzin. Hier hoor
je een fluistering van zachte stemmingen.
De stroom van auto's wordt niet onderbroken.
Signaleert ons op een mooie herfstdag. Een
liefdevolle kreet gaf aanleiding tot een roekenkolonie
roekenkoppels. Ik kus je gretig op de bank. En nu naar
eenzaamheid schreeuwen, tot ziens. Mijn lief,
ik ben vandaag dronken.
nbhb
1. Het belangrijkste is om constant te controleren waar uw handen zich op dit moment bevinden en of ze schoon zijn. Het is noodzakelijk om constant een ontsmettingsmiddel te gebruiken. Ik ging de lift in en drukte op de knop, het ontsmettingsmiddel. Hij opende de deur - een ontsmettingsmiddel. Als er geen ontsmettingsmiddel is, kunnen alle acties worden uitgevoerd met de elleboog. Elke keer nadat we het oppervlak hebben aangeraakt dat andere mensen kunnen aanraken, desinfecteren of wassen we onze handen.
2. Het tweede belangrijkste is om je gezicht niet met je handen aan te raken, houd dit bewust in de gaten. We raken ons gezicht de hele tijd aan zonder het zelfs maar op te merken. Volgens statistieken raakt een persoon ongeveer 90 keer per dag onbewust zijn gezicht aan. Heb je iemand bij de hand begroet, niet wetende dat deze persoon ziek was met COVID-19, en toen raakte je je gezicht aan? Dat is alles, u werd ook ziek!
Hoe train je jezelf in dit bewustzijn? Een manier is om een masker te dragen. Het idee is niet dat het je zal beschermen tegen infectie (aangezien het in de meeste gevallen onmogelijk is om via de lucht geïnfecteerd te raken), namelijk om te leren je gezicht niet aan te raken. Bovendien kan het elk masker zijn (je kunt gewoon een sjaal op je gezicht knopen), dit werkt als een simulator. Als je een masker op je gezicht hebt, stop je gewoon met het aanraken van je gezicht.
Daarom een simpele tip: draag bij het verlaten van het huis een masker.
Ze zullen in 99,9% van de gevallen effectief zijn. Natuurlijk is er 0,01% van de patiënten die op een vreemde manier besmet zijn geraakt, en we zullen nooit weten hoe dit is gebeurd, maar het is voldoende dat u deze twee dingen doet om uzelf en uw dierbaren te beschermen.
3. De vierde is sociale afstand. Houd een afstand van 1,5-2 meter van elkaar. Het is niet erg moeilijk en verandert ons leven niet zo veel. Een simpele regel, maar uiterst effectief. Wanneer je naar de apotheek gaat of naar de winkel hoef je niet direct achter de rug van de persoon in de rij te staan
Ga een paar stappen bij hem vandaan staan.
