Gedichten Bundel

Maandag 17 december 2012

Ik blijf dromen....

Ik droomde eens van een plek
waar geen ruzie was,
en mensen elkaar niet doden.
Waar een moeder haar kind niet wilde wurgen
en een vader zijn dochter niet vermoordde
met snijdende woorden.
...

Waar een broer zijn zusje niet misbruikte
en waar een klein meisje
een kind mocht zijn...

Ik droomde van een veilige plek
waar een klein meisje een zonnebloem bezat,
een liefdevolle moeder haar beschermde
en een vader van haar hield
als het kind dat ze was...

Ik denk niet dat deze plek bestaan
maar toch blijf ik dromen...

Want als ik groot ben word ik een engel
en misschien is de hemel
wel zo een plek...

Elisabeth gedichten

Geschreven door carine om 14:45 Reageer op dit bericht

Donderdag 13 december 2012

Ik zal doorgaan!

Ik weet niet waarheen mijn weg leidt
maar ik zal doorgaan.
Ik zal vechten voor mijn toekomst.
Het zal een moeilijke weg zijn
met veel verdriet en pijn.
Maar ik zal niet wanhopen
...

en blijven streven naar geluk.

Ik weet niet waar ik het zal vinden
maar ik zal het blijven zoeken
mijn levenlang...

Ik zal proberen én er in slagen
mijn eigen leven op te bouwen
met de hulp van anderen,
want ik ben geen éénling.
Ik zal er in slagen
mijn angsten te overwinnen.
En als het moeilijk gaat zal ik dit lezen
om opnieuw op krachten te komen
en mijn weg verder te zetten.

Ik voel me sterk
en kan vele tegenslagen aan.
Ik zal er komen via mijn weg...

Dan pas kan ik rusten...

Elisabeth gedichten

Geschreven door carine om 14:31 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 10 december 2012

Ode aan de fotograaf

(foto: Leon Trippaers)

Hier sta ik dan
verborgen in de stilte.
Van al mijn kleuren ontnomen,
...

ontkleed van mijn bladeren.

In de pure naaktheid van mijn "zijn"
zie ik de mens die mij vereeuwigd in dit beeld.
Het beeld bewaart mijn schoonheid
in dit stille landschap.

En de wind fluisterde me toe:
"Mensen kunnen doden
maar kunnen je ook onsterfelijk maken."
Dus dank ik die mens
voor mijn onsterfelijke schoonheid...

Elisabeth gedichten

Geschreven door carine om 17:16 Reageer op dit bericht

Woensdag 5 december 2012

Wat ben je uitzonderlijk

Wat ben je een uitzonderlijk
gewoon mens.
Je tranen
even zoutig als die van mij.

De pijn die door je hart snijdt,
even scherp als het lemet van het mes
dat eens mijn hart doorkliefde...

...

Omgeven door verdriet
de kracht vinden
om door te gaan.

Wat ben je gewoon
een "uitzonderlijk" mens...

Elisabeth

Elisabeth gedichten

Geschreven door carine om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 4 december 2012

Dag mooie bloem

Dag mooie bloem
uit de zon geboren.
Ik was je schoonheid
heel even verloren.
Maar zij heeft mij weer moed gegeven,
ik sta niet alleen meer in het leven.
Zij geeft me tijd om op te staan,
en geeft me kracht om door te gaan.
...

Dus dank ik jou
teken van een nieuwe start,
en dank ik haar
met héél mijn hart...

Voor een bijzonder iemand...
Elisabeth

Elisabeth gedichten

Geschreven door carine om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 3 december 2012

Ik loop verloren.....

Ik loop verloren in een onmetelijke leegte
en voel een diepe pijn.
Ik zoek de hand die mij heeft losgelaten,
haar beeld ben ik verloren...
Ik roep haar naam, een
echo antwoordt.
Dwalend in mijn hoofd
ben ik opzoek naar haar zachte stem.
Elke dag lijkt zo oneindig...

Wachtend op haar die nu niet bij me is.
Hunkerend naar die verre morgen
wanneer haar beeld tot leven komt,
blijheid zich vermengd met diepe pijn
en al mijn tranen worden opgevangen.
Wanneer ze haar handen
naar me uitstrekt
en me troost door haar aanwezigheid.

Dan zal het eindelijk
morgen zijn...

Elisabeth

Elisabeth gedichten

Geschreven door carine om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Categorie: Elisabeth gedichten

Ik blijf dromen....

Ik zal doorgaan!

Ode aan de fotograaf

Wat ben je uitzonderlijk

Dag mooie bloem

Ik loop verloren.....

Meer van Gedichten Bundel