Halloween

Van ei naar legkip

Hier kan men stappen zien van een bevrucht ei naar legkip.

En naar een jaar worden ze weer af gevoerd als slachtkip.

Een eendaags kuiken kan 2 kanten uit:

Vleeskuikens gaan van de broederij naar de vleeskuiken houder.

De kuikens die leghen worden, gaan eerst naar een opfokbedrijf.

Heerlijk leven hebben die kippen!
Laten we wel wezen Kippen hebben het wel erg moeilijk. We zijn even wezen kijken bij een nieuw te openen legstation voor 60.000 kippen. De eigenaar wilde ons wel uit leggen hoe een en ander daar in zijn werk ging. Deze 60.000 kippen leggen per dag 56.000 Dat maal 365 dagen dan leggen deze kippen dus 20.440.000 eieren per jaar. De gemiddelde Nederlander eet er 180 per jaar op. Dus zij leggen dus in één jaar voor 113.556 jaar eieren voor Nederland waar zouden dan al die andere jaren de eieren naar toe gaan? Dat was voor ons een raadsel.

Maar zo verzekerde de eigenaar ons deze kippen hadden het bij hem prima naar de zin. Het waren “scharrelkippen”Op de vloer kwam een dunlaagje zand met zaagsel, waarin de kippen naar hartelust kunnen scharrelen. Een verdieping hoger kwam eerst de waterbak en even verderop de voerbak. Een en ander zo dat de kippen tijdens het eten hun behoefte niet op de grond deden. En daar achter waren hun leghokken gecreëerd. Alles voor het gemak voor de kippen en de eigenaar. Ze hadden het maar goed zij de boer! En verder was alles geautomatiseerd. Het voer en het water kwamen vanzelf bij hun en zelfs de mest werd geheel automatisch afgevoerd.
Groetjes EdjeB

We veheugen ons vandaag op de 4000 ste bezoeker op ons blog Bent U dat Schrijf dan iets in mijn gastenboek. Dan komt uw url in het rijtje van  "aanrader "op mijn blog .:o:o:o  HOERA HOERA HOERA
Bedankt groetjes EdjeB

Je gelooft het nooit!

Je gelooft het nooit. Wat ik gisteren mee maakte.

Ik kom van de bakker loop naar mijn auto en ik zie een agent een bekeuring uit schrijven. Ik vraag beleefd: “Ik was maar 5 minuten bij de bakker,

Kun je het niet vergeten?” Hij negeert mij en schrijft rustig verder.

Ik noem hem een incompetente klootzak, maar hij schrijft nog een bon, zogezegd omdat de banden versleten zijn!!! Dit laat ik niet gebeuren,

En geef hem goed zijn vet. Mietje, Playmobielventje, impotent kereltje, analfabeet, broekschijter, pak de echte bandieten, visakaart betalertje, en nog veel meer! Hier komt mijn uitgebreide woordenschat echt goed van pas. Dit gaat zo nog een kwartiertje verder, en zonder blikken of blozen, schrijft die klootzak elke minuut nog een nieuw proces verbaal uit. Er is geen plaats meer onder de ruitenwissers! Ik zie dat het niet helpt en geef op, dan…..

Dan wandel ik lekker ontspannen naar mijn eigen wagen die twee straten verder geparkeerd staat, rij voorzichtig naar huis om geen bekeuring te krijgen en drink een kopje thee en eet smakelijk mijn boterkoekjes en pistolétjes op terwijl ik mijn krantje lees!!!

DAT DOET EEN MENS PAS GOED EENS HEERLIJK JE HARD LUCHTEN.
Groetjes EdjeB

Avondrood:

"Avondrood, mooi weer aan boord, morgenrood, regen in de sloot." Dit bekende gezegde, waarvan alleen al de Nederlandse taal zo'n tweehonderd varianten kent, is een van de populairste en oudste weerspreuken. De Griekse geleerde Theophrastus (372-287 v Chr.)
zag het morgenrood al als de betrouwbaarste regenverwachting.

Ben vanavond weer eens gaan fietsen en weer was de hemel mooi gekleurd Maar ik had het idee dat de bewering "avonrood water in de sloot"niet klopte Ben het dus even op het internet gaan zoeken.  En jawel hoor, Klopte niet zie hier boven. Ik had het gezegde van de week om gedraaid. Kan gebeuren geloof ik.  De boeren hebben het hier  goed gezien van dat avondrood, en zijn dus weer vlot aan het hooien geslagen. Er wordt gras gemaaid dat het een lieve lust is. En het ruikt heerlijk! Het is nu iets nat en dan verspreid dan ook een heerlijke geur.
Voor de mensen die last hebben van hooikoorts weer een moeilijke tijd.
Als ze er een neus voor hebben. Hun in ieder geval veel sterkte gewenst. Groetjes EdjeB

We zijn heerlijk wezen fietsen gisteren. Het weer was ons dan ook gunstig gezind, een fris windje en een heerlijk zonnetje begeleide ons. De tocht voerde ons door bossen en weer open landerijen. De maïs is grotendeels van het land, waardoor er een weidse blik over de velden ontstaat. Ondanks dat je op verschillen de weggetjes al eens vaker geweest bent, blijven het steeds weer andere vergezichten die ons onder weg begeleiden. We hebben het voorrecht om vlak aan de Duitse grens te wonen Dan zie je andere bouwstijlen en andere producten op het land. B.V. Prachtige gele velden met koolzaad en paarse velden met lavendel. Een prachtig gezicht en een woord een prachtige tocht.
Groetjes EdjeB

Het is nu echt Herfst!

Met de eerste dag van oktober is hier nu wel echt de herfst begonnen.

Met veel regen en wind is in deze dagen duidelijk dat nu de zomer ons heeft verlaten. Gisteren avond fietste ik nog even na het eten naar buiten om een ommetje temaken, ik had vanmiddag gekaart en was wel aan een kort fiets tochtje toe. Het was alsof de hemel in de brand stond zo ontzettend rood had zelfs ik nog niet vaak gezien. Het spreekwoord zegt: “Avondrood regen in de sloot” En dat was vanmorgen dan ook wel te merken. 12 mm in de regenmeter en ik wilde weer fietsen, maar de regen kwam alweer uit de lucht. Nou ja, ons oppas kindje is vandaag jarig, dus gaan we daar nu maar even naar toe. En als het weer het toelaat dan gaan we vanmiddag fietsen met de buurt. Ik ben zeer benieuwd.

Bill Wyman, ex-Rolling Stone, exposeert de komende weken in Rotterdam een 'onmogelijke' selectie uit zijn eigen foto's. In ruim vier decennia maakte hij er 20.000, maar in Rotterdam hangen er net zeventig. ,,Ik kan niet kiezen, hoor. Wat ik goed vind, daar denken adviseurs en vrienden toch heel anders over. Het is hetzelfde als met muziek: iedereen heeft het altijd over (I Can't Get No) Satisfaction. Terwijl ik de b-kant veel leuker vond.''

Wyman (69), dertig jaar de bassist van de band, pikte al in de jaren zestig het fotograferen op. Vooral om de tijd te doden, want een Rolling Stone te zijn betekende toen vooral ellenlang wachten in hotels en kleedkamers. Naar buiten gaan was er niet bij, omdat overal en altijd honderden fans stonden te krijsen. Hij fotografeerde in die tijd vooral zijn medebandleden: Een piepjonge en frisse Keith Richards, Brian Jones mijmerend in een auto, een chagrijnige Mick Jagger, de zelden lachende Charlie Watts. Vreugde en verdriet, vermoeidheid, spanning en plezier achter de schermen van de toen al wereldberoemde band.

Bill Wyman

Wyman noemt zichzelf een creatief mens en zocht al tijdens de Stones verstrooiing elders. Niet alleen op muzikaal gebied, met zijn eigen albums en bands (zo had hij een grote hit met Je Suis Un Rock Star). Ook begon hij een restaurant, hij kon zijn ei kwijt in archeologie en publiceerde boeken over onder meer de blues.
,,Ik zoek altijd een manier om mijn creativiteit kwijt te kunnen.''
Na dertig jaar had hij er begin jaren negentig genoeg van en verliet de groep. ,,Er waren onderlinge fricties, weinig tournees. Zo mooi als het geweest was, zou het toch nooit meer worden. Vanaf die dag was mijn leven fantastisch. Ik heb een geweldige vrouw (zijn derde) en drie mooie dochtertjes. Alles wat ik aanpak lukt, en met succes. Ik ben nog steeds vrienden met de bandleden. Het kan niet beter.''

,,Ik was overal zelf bij, dus ik wist de anderen op momenten te fotograferen die een professionele fotograaf nooit had kunnen pakken. Mijn foto's van de band geven daarom een andere kijk op die jaren.'' Wyman benadrukt dat woord professioneel. ,,Ja, want uiteraard ben ik een amateur. Heb nooit durven dromen van een eigen expositie, maar hier is-ie dan toch. Gelukkig krijg ik wel goede kritieken en als die van echte fotografen komt is dat fijn.''

Herfst

September wordt herfstmaand genoemd, dit omdat op 22 september de herfst begint. ’s Morgens vroeg zijn planten, gras en straatstenen vaak bedekt met fijne druppeltjes water. Dit vocht is in de nacht gevormd. ’s Nachts is de lucht namelijk kouder. Daardoor koelt de grond af. De onzichtbare waterdamp die in de warme lucht van overdag zit, condenseert tot waterdruppeltjes. Dit is dauw.

Omdat het steeds kouder en kouder wordt, stroomt er in de boomstam geen sap meer omhoog naar de bladeren. Als de bladeren nu zouden doorgaan met verdampen van water, dan zou de boom uitdrogen. Maar voor dit probleem is een oplossing. Doordat de dagen korter worden, krijgen de bladeren minder licht. Als gevolg daarvan wordt onder aan de bladsteel een laagje kurkcellen gevormd. Daardoor valt het blad van de boom.

Voor het zover is, wordt het bladgroen afgebroken en geeft de boom afvalstoffen aan het blad af. Daardoor ontstaan die prachtige herfstkleuren.

De bladeren van de Berk worden geel, die van de Kastanje goudkleurig en die van de Eik roodviolet. Op de grond hopen de dode bladeren zich op. Daar worden ze aangetast door regenwormen, schimmels en bacteriën. Zo ontstaat humus, de mest waarmee de plant zich het jaar daarop weer voedt. Aan hun vorm en kleur zijn de bladeren te herkennen.

Midden in deze grijze tijd vieren we Allerzielen. 2 november.

In deze tijd van het jaar aan onze overledenen denken is heel toepasselijk. Het grijs van het verdriet past bij de tijd van het jaar, maar ook de plotselinge kleurenpracht van dierbare herinneringen. Je merkt het regelmatig bij uitvaarten hoe te midden van droefheid er een glimlach komt en hoe te midden van de zekerheid van de dood er voorzichtig beelden ontstaan van verder leven: het beeld van de stoel die op onze overlevende wacht, daar aan de andere kant; het beeld van het bruiloftfeest met de beste wijn voor het laatst waarvoor de overledene is uitgenodigd. Kleurrijke beelden uit de bijbel die we gebruiken ter verlichting van donkere tijden. Allerzielen, dag van onze dierbare doden, opgenomen in de schoot van ontferming, die we vol vertrouwen God mogen noemen. Allerzielen, een dag met een diepe en zachte glans, de kleur van herfstbladeren met de belofte van nieuw leven.

Het wordt herfst.

De herfst komt er aan. De boeren zijn begonnen met de oogst. De maïs is het eerste aan de beurt. Met vrachten gaat het naar de kuilen, als voer voor de koeien. Ondanks dat het zo een droge zomer is geweest, heeft de maïs zich behoorlijk hersteld. Wat niet weg neemt dat er ook hele stukken maïsland klein en verbrand er bij staat. De fruitbomen puilen uit van de vruchten en de beukennootjes en eikels kastanjes en de pompoenen zijn er in overvloed. De aardappels hebben het meeste geleden, en zijn dit jaar dan ook achter gebleven 40% minder groot. Het is te hopen dat de regen nu een beetje uitblijft, anders wordt het nog moeilijk om ze niet verrot uit de grond te halen wat hier nog wel eens gebeurd. Al met al, laten we hopen dat de boeren een goede oogst hebben. Anders kunnen wij het duidelijk in onze portemonnees gaan voelen. Maar ik hoop dat we allen nog een mooie herfst krijgen, en een stevige winter.