Meerkoeten en waterlielies.

Van morgen weer heerlijk gefietst, langs de beek

bedekt met waterlelies en vele meerkoeten, zwemen
gejaagd oever het water. Prachtige diertjes

Ze zitten veelal met hun nestjes op plantenresten

dat op de plaats gehouden door een tak of struik.

Daarin worden 5-10 eieren uitgebroed in een tijdsbestek

van 21 tot 25 dagen. De ouders begeleiden hun jongen

die naar 8 weken vliegen kunnen. En dat doen ze dus

ongeveer drie keer per seizoen. het is zo vredig langs
het water waar de lelies nog vol in de knop zitten.
Met honderden. Het is een pracht gezicht. En zeker de
moeite waard om zondag's van te genieten.

Nijlgans.

Sinds een paar maanden is er hele familie Nijlgansen, in een door de gemeente t.b.v. afwatering gegraven ven, uitgebroed. Het is heel moeilijk om er foto’s van te maken ze zijn zeer agressief.

Die agressiviteit is dan ook het handels merk van deze prachtige ganzen. Ze passen brute kracht toe om een nest van andere vogels in te pikken. Of om ons weg te jagen.

en dulden mij dan ook op nog geen 20 meter van hun jongen, ze hebben er maar liefs 9 stuks. Ik had er wat foto’s van gemaakt maar die waren onduidelijk  maar wikipedia heeft voor mij de uitkomst gebracht met prachtige foto’s  Waarvoor mijn dank.

De Merel

Het is een heerlijk lawaaierige vogel die momenteel de meeste broedsels heeft in ons land.

De merel is één van de bekendste soorten van deze Lijsterfamilie en daarmee een typisch

voorbeeld van een zangvogel. Hier heeft het vrouwtje ook vaak een helder gekleurde snavel.

In het baltsseizoen gedraagt het mannetje zich erg opvallend en rent met opgezette stuitveren,

uitgespreide staart en hangende vleugels rond. Ze bakenen een territorium af, dat vaak

ongeveer de grootte heeft van een tuin.

Grutto’s

De populatie van deze weide vogels gaat al sinds jaren achteruit, maar met deze

droogte hebben deze steltvogels die in vochtige weilanden hun voedsel zoeken

wel heel erg achteruit. Je kan ze dan op heel andere gebieden vinden, waar ze met

groepjes bij elkaar proberen hun voedsel te bemachtigen. Waar boeren pas hebben

geploegd. Maar daar vinden ze niet de mooie sappige wormen en insecten en de

larven van insecten. Daar waar ze dus eerst leefden in de moerassen en in hoogveen,

hebben ze zich aan gepast aan weide gronden. maar met deze droogte moeten ze nu

dus zien om ergens anders hun voedsel te bemachtigen, Waar ze anders van de

honger nog meer in populatie achteruit zullen gaan.

Grutto’s

Grutto’s zijn de ambassadeurs van ons Nederlandse polderlandschap. Nergens ter wereld is deze van

oorsprong op rivier graslanden en hoogvenen broedende vogels zo talrijk als in ons land. In heel Groot-Brittannië en Frankrijk tezamen broeden niet zoveel vogels als binnen de stads grenzen van Amsterdam.

Ook op lage grasvelden in de rest van ons kikker landje kommen ze ook regelmatig voor.Vandaag had ik het genoegen om deze parmantige vogel te kunnen aanschouwen. Ze zijn Afhankelijk vangraslanden waar ze kunnen nestelen en hun jongen groot kunnen brengen.

Al jaren zijn tal van vrijwilligers en boeren in heel Nederland actief om de nesten te markeren zodat die bij het maaien gespaard kunnen blijven.
Ook zijn reservaten gevormd, waarin het beheer speciaal gericht is op weidevogels en hebben boeren overeenkomsten afgesloten met de overheid om bepaalde delen

van hun land later te maaien of langer nat te houden.
Nu blijkt dat de beschermingsmaatregelen niet toereikend zijn en gaat het snel achteruit met de grutto.

De Kieviet

Hij is er weer, de prachtige ondeugende weide vogel is weer

ruimschoots in ons kikkerlandje aanwezig. En vecht weer met

de kraaien en meeuwen om hun territorium te bemachtigen,

en hun nestjes te bouwen, om hun jongen groot te brengen.

De nestjes niet meer dan een kuiltje in de grond met een paar

grassprietjes en om heen in de glooiing van het landschap.

Deze speelse duikelaars broeden dan ook vroeg in het

voorjaar. Om na de zomer weer te vertrekken. De Kievieten die

in dit deel van de wereld broeden, zijn eigenlijk het hele jaar aan

Europa gebonden, want het overgrote deel trekt ook in de winter

niet verder naar het zuiden dan Frankrijk  of het Iberisch

schiereiland.

Veldmuizen.

Van een afstand zien veldmuizen er hetzelfde uit als ware muizen, maar als je de dieren beter bekijkt zie je de verschillen. Hun staart is veel korter en behaard, de ogen en oren zijn kleiner, hun snuit is stomper en hun vacht is ruiger. De korte staart is iets donkerder aan de bovenzijde dan aan de onderzijde. De binnenzijde van de oren zijn onbehaard. Hij heeft een kortere, lichtere vacht dan de verwante aardmuis. De veldmuis wordt 85 tot 120 m/m lang en 14 tot 40 gr  zwaar. De staart is 25 tot 50 m/m lang. Deze dieren leven graag in open gebieden met grassen en/of granen, zoals graanakkers, wegbermen, dijken, spoorwegtaluds, slootkanten, graslanden en klavervelden. Ze leven het liefst in drogere streken met kort gras. Ze ontbreken in drassige streken en in gebieden met al te hoog gras.. Hij woont meestal in een nest, die op een diepte van ongeveer 50 c/m kan liggen in een zelf gegraven gangenstelsel. Het nest is gemaakt van hooi, gras en plantenstengels. Soms ligt het nest ook bovengronds. Vanuit het nest lopen lange gangen met meerdere uitgangen naar de oppervlakte, sommige gangen wel zes meter lang. Ook zijn er één of meerdere kamers in het gangenstelsel te vinden, waarin voedsel wordt opgeslagen. Pas aangelegde gangen van de veldmuis herken je aan de hoopjes verse, losse aarde voor de ingangen.

Valentijnsdag.

Op Valentijnsdag schenken verliefde mensen elkaar een

bloemetje. Maar nu had de buurt er lucht van gekregen dat

deze verliefden op 14 februari ’07 gingen trouwen.

En dan, zoals het in de Achterhoek gebruikelijk is, verzorgden

de buurt bewoners voor hen het bloemetje in stijl van

Valentijnsdag. Daar gingen ze de dag hier voor “mooi maken”

Bloemen werden gemaakt en met slingers en ballonnen ( voor Valentijn)

In boompjes gehangen. Een en ander werd natuurlijk bij de voordeur

geplaatst . Waarna het aankomende bruidspaar werd uitgenodigd om te kijken

of het mooi genoeg is. Waarna de buurt natuurlijk binnen genodigd werd

Alwaar met een hapje en een versnapering de bloemenpracht werd

De Pergola.

De Pergola is al sinds Romeinse tijden te vinden in Italiaanse

tuinen. Toendertijd voornamelijk als overdekt pad, begroeid

met druiven. Tegenwoordig verbinden de pergola’s de tuin met

het huis of doen dienst als beschutting. Daarnaast lijken tuinen

groter door pergola’s, omdat ze de hoogte in gaan. Hierdoor

kunnen ze ook een verkoelende schaduw  over het terras werpen.

In tuincentra zijn pergola’s te koop als bouwpakket.

Een enkelvoudige set bestaat uit 2 staanders, 1ligger (of 2) en een

zestal ‘ruiters’ (dwarsliggende balken die op de ligger zijn bevestigd

als extra steun voor de begroeiing). Behalve enkelvoudige kan je

ook complete sets kopen. Natuurlijk kun je pergola’s ook zelf maken.

Naast hout als basis materiaal zijn er ook andere varianten te

bedenken. Als de tuin niet te klein is kan je voor gemetselde

staanders kiezen. Ook koperen buizen zijn te gebruiken  om pergola’s

mee te maken. of je kiest voor kleurige beits.

Heerlijk zo’n avond uit.

We zijn gisteren weer eens naar een Revue geweest van de “Boer’nleu”

Prachtig, Daar heb je cultuur van de bovenste plank. Helemaal  in dialect.

Genieten was dat  Schetsjes muziek en dans. We zijn Anny en EdjeB zo’n

beetje op de cultuur toer. Tijd hebben we en nu moeten we er maar van

profiteren We hebben dan ook vooral gezocht naar Zang, Spel en

Schetsjes in onze moers taal  Dat vinden we moeten we hoog houden.

Jammer genoeg kan ik het niet voldoende schrijven, en jullie zouden het

toch niet kunnen lezen. Waar ik dan weel geluk mee heb, hoef ik het ook

niet te proberen. En dat ze goed zijn kun je opmaken uit het fijt dat ze

gemiddeld 80 tot 100 keer per jaar op treden. In schouwburgen en grote

zalen. In ieder geval wij hebben genoten.

Slachten 2

In het begin van mijn blog heb ik het eerste deel van slachten

geschreven.(zie 15-3-2006)

Als het varken schoon geschraapt was, legde men een hilde laere

Naast het varken ze namen een sterke knuppel als hakkenhout,

Dat werd achter de achillespezen gelegd en vast gebonden aan

de bovenste sportel van de laere (trap) Dan zetten ze met een

paar man de laere tegen de muur. Het varken werd dan over de

volle lengte los gesneden en de ingewanden eruit gehaald.

Die werden schoon gemaakt voor het worsten.

Zo bleef het varken 1 of 1 ½  dag buiten hangen want het moest

goed koud worden (afsterven)

Zo’n varken op de laere trok altijd katten aan. Dus zetten wij hem

onder stroom met ’t weideapparaat. We hingen daar een bordje

aan  waar op stond ” Poezen en ander ongedierte schrikstroom.

Aanraken voor eigen risico.” De meeste katten namen de

waarschuwing ter harte en bleven er af.

Maar een enkeling dacht “Het zal zo’n vaart niet lopen” en  moesten

er een stukje van proeven. Meteen als ze er in wouwen bijten

Sprongen ze wel een meter naar boven en de staart werd wel

Driekeer zo dik. En ze probeerde het niet nog eens. 

Op een weiland staat een stier met een bord erbij :
"Deze stier heeft het afgelopen jaar 100 keer gedekt."
Een fietsend koppel stopt, de vrouw stapt af, wijst op het bord en zegt:
"Nou Jan, da's twee keer per week! Daar mag je best wel eens een voorbeeld aan nemen!"
Jan zwijgt en stapt weer op zijn fiets.
Even later weer een stier en weer een bord :
"Deze stier heeft het afgelopen HALF JAAR 100 keer gedekt."  
Ze stapt weer af, wijst op het bord en zegt :
" Nou Jan, da's vier keer per week !
Petje af hoor voor dat beest. Daar mag je best wel eens een voorbeeld aan nemen !"  
Nog een bord:  deze stier heeft de afgelopen MAAND 100 keer gedekt."
De vrouw valt bijna van haar fiets en rekent Jan hijgend voor: "Da's 3 keer per dag ! Besef je dat wel Jan? Wauw, neem daar toch eens een voorbeeld aan !" 
  Nu begint Jan er toch wel wat genoeg van te krijgen en merkt geërgerd op:
" Vraag jij eens aan die stier,
of het ook 100 keer dezelfde koe was !”

Moeders voorschoot.

Ons moeder droeg een voorschoot,

Een bonte voor de week.

Een zwarte voor als het zondag was,

Die zo wat deftig leek.

Die weekse was maar van katoen

Ze droeg hem alle dagen,

Dat was zo haren doen.

Ik zie ons moeder met hare voorschot

Met het brood er tegen aan

Ze tikte met een kruisje heel devoot

Eer zou ze niet aan het snijden gaan.

Ons moeder hare voorschoot

Daar kroop ik graag onder,

voor als ik verlegen was,

of bang van bliksum of donder.

Met ons moeder hare voorschoot

Onderaan met rechtse tip,

Poetste zij onze oren,

Veegde stroop weg van onze lip.

Hij was altijd bij de hand,

Wij veegde er onze neus mee,

Wij waren vaste klant.

Op moeders hare voorschoot.

Daarop werd koffie fijn gemalen,

Er werden vanuit het kippenhok

De eieren opgehaald

Wat ik nog niet verteld heb,

Daar werden patatten in gescheld,

En bonen in gepeld.

Met moeders hare voorschoot.

Werden traantjes weg genomen,

Miserie werd haar niet gespaard

Geluk werd haar vaak ontnomen!

Leefde een gelaten ziel,

Die alles aan hierboven liet

Ook als er te treuren viel.

Ons werkloon werd neer geteld

Iedere week

Uit moeders voorschoot kwam,

zakgeld en een preek.

Onder ons moeder haren voorschoot.

Zaten niet de duurste kleren,

Maar er klopte een hard van goud

Waar wij van konden leren.

Moeder had ook nog:

Een zuivere voorschoot,

Ergens aan een nagel hangen,

Voor als ze soms Mijnheer Pastoor

Moest ontvangen.

Op ons moeder hare voorschoot

Werd ons bidden nog geleerd.

Nu dragen ze geen voorschoot meer,

En is het bidden precies verkeerd.

Onder moeders voorschoot

Was het als kind fijn vertoeven,

Maar nu geloof ik toch,

dat ik niet meer zou hoeven.