Archief

Bill Wyman, ex-Rolling Stone, exposeert de komende weken in Rotterdam een 'onmogelijke' selectie uit zijn eigen foto's. In ruim vier decennia maakte hij er 20.000, maar in Rotterdam hangen er net zeventig. ,,Ik kan niet kiezen, hoor. Wat ik goed vind, daar denken adviseurs en vrienden toch heel anders over. Het is hetzelfde als met muziek: iedereen heeft het altijd over (I Can't Get No) Satisfaction. Terwijl ik de b-kant veel leuker vond.''

Wyman (69), dertig jaar de bassist van de band, pikte al in de jaren zestig het fotograferen op. Vooral om de tijd te doden, want een Rolling Stone te zijn betekende toen vooral ellenlang wachten in hotels en kleedkamers. Naar buiten gaan was er niet bij, omdat overal en altijd honderden fans stonden te krijsen. Hij fotografeerde in die tijd vooral zijn medebandleden: Een piepjonge en frisse Keith Richards, Brian Jones mijmerend in een auto, een chagrijnige Mick Jagger, de zelden lachende Charlie Watts. Vreugde en verdriet, vermoeidheid, spanning en plezier achter de schermen van de toen al wereldberoemde band.

Bill Wyman

Wyman noemt zichzelf een creatief mens en zocht al tijdens de Stones verstrooiing elders. Niet alleen op muzikaal gebied, met zijn eigen albums en bands (zo had hij een grote hit met Je Suis Un Rock Star). Ook begon hij een restaurant, hij kon zijn ei kwijt in archeologie en publiceerde boeken over onder meer de blues.
,,Ik zoek altijd een manier om mijn creativiteit kwijt te kunnen.''
Na dertig jaar had hij er begin jaren negentig genoeg van en verliet de groep. ,,Er waren onderlinge fricties, weinig tournees. Zo mooi als het geweest was, zou het toch nooit meer worden. Vanaf die dag was mijn leven fantastisch. Ik heb een geweldige vrouw (zijn derde) en drie mooie dochtertjes. Alles wat ik aanpak lukt, en met succes. Ik ben nog steeds vrienden met de bandleden. Het kan niet beter.''

,,Ik was overal zelf bij, dus ik wist de anderen op momenten te fotograferen die een professionele fotograaf nooit had kunnen pakken. Mijn foto's van de band geven daarom een andere kijk op die jaren.'' Wyman benadrukt dat woord professioneel. ,,Ja, want uiteraard ben ik een amateur. Heb nooit durven dromen van een eigen expositie, maar hier is-ie dan toch. Gelukkig krijg ik wel goede kritieken en als die van echte fotografen komt is dat fijn.''

 

 

Herfst

September wordt herfstmaand genoemd, dit omdat op 22 september de herfst begint. ’s Morgens vroeg zijn planten, gras en straatstenen vaak bedekt met fijne druppeltjes water. Dit vocht is in de nacht gevormd. ’s Nachts is de lucht namelijk kouder. Daardoor koelt de grond af. De onzichtbare waterdamp die in de warme lucht van overdag zit, condenseert tot waterdruppeltjes. Dit is dauw.

Omdat het steeds kouder en kouder wordt, stroomt er in de boomstam geen sap meer omhoog naar de bladeren. Als de bladeren nu zouden doorgaan met verdampen van water, dan zou de boom uitdrogen. Maar voor dit probleem is een oplossing. Doordat de dagen korter worden, krijgen de bladeren minder licht. Als gevolg daarvan wordt onder aan de bladsteel een laagje kurkcellen gevormd. Daardoor valt het blad van de boom.

Voor het zover is, wordt het bladgroen afgebroken en geeft de boom afvalstoffen aan het blad af. Daardoor ontstaan die prachtige herfstkleuren.

De bladeren van de Berk worden geel, die van de Kastanje goudkleurig en die van de Eik roodviolet. Op de grond hopen de dode bladeren zich op. Daar worden ze aangetast door regenwormen, schimmels en bacteriën. Zo ontstaat humus, de mest waarmee de plant zich het jaar daarop weer voedt. Aan hun vorm en kleur zijn de bladeren te herkennen.

Vandaag, op 28-09-2006
is Pien, onze kleindochter 2 jaar geworden.
Hiep, Hiep, Hiep, Hoera!
Lang zal ze leven Hoera! Oma en Opa
Wensen je veel plezier Op deze zo
heugelijke dag.

Midden in deze grijze tijd vieren we Allerzielen. 2 november.

 

In deze tijd van het jaar aan onze overledenen denken is heel toepasselijk. Het grijs van het verdriet past bij de tijd van het jaar, maar ook de plotselinge kleurenpracht van dierbare herinneringen. Je merkt het regelmatig bij uitvaarten hoe te midden van droefheid er een glimlach komt en hoe te midden van de zekerheid van de dood er voorzichtig beelden ontstaan van verder leven: het beeld van de stoel die op onze overlevende wacht, daar aan de andere kant; het beeld van het bruiloftfeest met de beste wijn voor het laatst waarvoor de overledene is uitgenodigd. Kleurrijke beelden uit de bijbel die we gebruiken ter verlichting van donkere tijden. Allerzielen, dag van onze dierbare doden, opgenomen in de schoot van ontferming, die we vol vertrouwen God mogen noemen. Allerzielen, een dag met een diepe en zachte glans, de kleur van herfstbladeren met de belofte van nieuw leven.

 

Hoi allemaal

We wensen U allen een fijne week.In een goede gezondheid en voor de gene die het wat moeilijk hebben, zal ik een kaarsje blijven branden.

Het wordt herfst.

 

De herfst komt er aan. De boeren zijn begonnen met de oogst. De maïs is het eerste aan de beurt. Met vrachten gaat het naar de kuilen, als voer voor de koeien. Ondanks dat het zo een droge zomer is geweest, heeft de maïs zich behoorlijk hersteld. Wat niet weg neemt dat er ook hele stukken maïsland klein en verbrand er bij staat. De fruitbomen puilen uit van de vruchten en de beukennootjes en eikels kastanjes en de pompoenen zijn er in overvloed. De aardappels hebben het meeste geleden, en zijn dit jaar dan ook achter gebleven 40% minder groot. Het is te hopen dat de regen nu een beetje uitblijft, anders wordt het nog moeilijk om ze niet verrot uit de grond te halen wat hier nog wel eens gebeurd. Al met al, laten we hopen dat de boeren een goede oogst hebben. Anders kunnen wij het duidelijk in onze portemonnees gaan voelen. Maar ik hoop dat we allen nog een mooie herfst krijgen, en een stevige winter.

Klik op de foto's voor de vergroting.
Groetjes EdjeB