Zij die vergeten werden

Eusko Abertzale Ekintza
Acción Nacionalista Vasca

EAE-ANV (Eusko Abertzale Ekintza-Acción Nacionalista Vasca) heeft besloten deel te nemen aan de verkiezingen van 27 mei e.k. De partij heeft zijn vertegenwoordigers aangeduid voor de Juntas Electorales Provinciales, de provinciale kiescommissie.

De EAE-ANV is een wettelijke geregistreerde partij die ruim 30 jaar een sluimerend bestaan kende en niet deelnam aan verkiezingen. Nu gebeurt dit dus wel.

De Acción Nacionalista Vasca is een historische Baskische partij, nationalistisch en socialistisch, opgericht in 1930 als gevolg van een splitsing met de PNV. In 1978 vormde de partij een kartel met de electorale coalitie Herri Batasuna, met behoud van de eigen persoonlijkheid en eigen vertegenwoordiging in het nationale bestuur. Sindsdien zijn ze een eigen weg gegaan, maar altijd een politieke partij gebleven. We hoorden onlangs nog van hen toen zij de oproep voor een gezamenlijke Aberri Eguna steunden

Aangezien de nieuwe partij ASB (Abertzale Sozialisten Batasuna) toch verboden zal worden, en de kiesgroepen waarschijnlijk het zelfde lot zullen ondergaan, is dit de enige partij die de linkse abertzales kan vertegenwoordigen. Wat dat betreft verklaarde Arnaldo Otegi dat de opkomst van die historische partij geen nieuwe zet is, want de legalisering van ASB (Abertzale Sozialisten Batasuna) blijft voor hem prioritair. De nieuwe partij voldoet volgens hem aan alle voorwaarden van de “Ley de Partidos”. Alleen wordt nu ongemeen harde druk uitgeoefend opdat Batasuna de gewapende strijd van ETA zou veroordelen. Maar dat is helemaal geen voorwaarde van de partijenwet. Het is een voorwendsel om de linkse abertzales een hak te zetten. Onmiddellijk na de bekendmaking is de Fiscalía General del Estado, het Openbaar Ministerie, een onderzoek gestart naar de entourage van ANV. Politie, Guardia Civil en Ertzaintza moeten uitzoeken welke personen achter die partij schuilgaan en of er banden zijn met de verboden partij Batasuna. U merkt het al, een partij die al meer dan 70 jaar, wettelijk en geregistreerd, bestaat is nu het mikpunt van de “Ley de Partidos”, enkel en alleen omdat ze nationalisten zijn.

Verscheidene kranten hebben op 10 april 2007 gemeld dat ETA niet alleen de capaciteit tot aanslagen gehandhaafd, maar zelfs opnieuw opgebouwd heeft. ETA zou nu in staat zijn goed voorbereide en gecoördineerde aanslagen uit voeren op hoog niveau.

Dit zijn de bevindingen van de directeur van Europol, Max-Peter Ratzel, die dit voor de commissie “Burgerlijke vrijheden” van het Europese Parlement kwam toelichten. Het niveau van de dreiging die uitgaat van ETA in Spanje hangt ook af van het gezag dat uitgeoefend wordt op de eigen leden. Volgens Ratzel waren lange tijd "grupos Y" actief in de Kale Borroka, straatgeweld, om zo de regering onder druk te zetten en te houden, en om aan te tonen dat zij rotsvast overtuigd waren van de strategie van de gewapende strijd, als de regering de afgesproken akkoorden niet nakwam.

Merkwaardig is het feit dat Ratzel geen uitleg gaf (ook niet na herhaald vragen hieromtrent) over de bronnen die hem tot dit inzicht brachten, en hij maakte er zich van af met te verklaren dat de verantwoordelijkheid bij de Spaanse en de Franse regeringen berustte. (Dat de Spaanse en de Franse regeringen een grote verantwoordelijkheid dragen in het geblokkeerde vredesoverleg, staat als een paal boven water.)

Op 11 april 2002 wordt in Spanje de mediageile magistraat Baltasar Garzón voorgesteld als

kandidaat Nobelprijs voor de Vrede!

Zijn verdiensten zijn “de strijd tegen de straffeloosheid en de strijd voor de verdediging van de mensenrechten.” “Wij leven in een wereld waarin sommigen het gezond verstand verloren hebben en dat maar niet kunnen terugvinden.”

Kan iemand de Nobelprijs voor de Vrede krijgen als zijn hele werk gebaseerd is op wraak wegens het mislopen van een ministerportefeuille? Kan iemand de Nobelprijs voor de vrede krijgen als hij tot op heden steeds elke Baskische gevangenen negeerde die de “slechte behandeling” (lees: “foltering”) aanklaagde en hem daarbij vaak geen blik gunde? Misschien kon hij er wel niet tegen als die slachtoffers door de vele slagen en het gebruik van  elektroden onherkenbaar waren. Kan iemand de Nobelprijs voor de vrede krijgen als hij regelmatig, bij nacht, naar Baskenland reist om aanwezig te zijn bij het demonteren van organisaties, bij het sluiten van kranten, bij het oppakken van personen die een openbare functie vervullen etc… terwijl hij ze een half jaar later moet vrijlaten omdat er geen bewijzen konden “uitgeranseld” worden?

Baltasar Garzón Real werd op 26 oktober 1955 geboren te Torres, Jaén. Hij is onderzoeksmagistraat verbonden aan de Audiencia Nacional. Het is een mediageile figuur die er alles voor over heeft om in de belangstelling te komen. Het lijkt er op dat hij zich alleen tot doel stelt zoveel mogelijk documenten (honderdduizenden) met aanklachten samen te stellen. Dat er daarbij overhaast en bijzonder slordig te werk gegaan wordt, zal hem worst wezen. Dat hierdoor heel wat processen eindigen op vrijspraak, zal hem een zorg zijn. Een mooi voorbeeld is het Macroproces 18/98: ontbrekende documenten, verloren documenten, gemanipuleerde documenten, verkeerd vertaalde documenten, enz.. Alleen staat niet vast of dit voor de Baskische nationalisten voldoende zal zijn om vrijgesproken te worden. In dat proces had hij de thesis gelanceerd dat “alle nationalisten van ETA waren”.

Soms zijn er eigenaardige hersenkronkels bij hem te bespeuren, dit worden “garzonada’s” genoemd. Zo liet hij een paar weken terug weten dat er geen enkele aanleiding is om de Abertzalebeweging in verband te brengen met ETA (lijnrecht tegen zijn procesthesis).

Hij was kandidaat voor PSOE, maar toen Felipe González hem geen ministerpost aanbod, nam Garzón wraak. Hij daagde González voor de rechter in verband met het staatsterrorisme van GAL, voorlopig zonder resultaat.

Zijn bekendste optreden voor Tv als “Bekende Spanjaard” ligt al een paar jaar achter ons: het aanhoudingsbevel tegen Pinochet. Het resultaat hiervan kent iedereen. Hij heeft ook herhaaldelijk getracht een onderzoek te voeren naar Henry Kissinger en heeft een aanhoudingsmandaat uitgevaardigd tegen Osama bin Laden. Hoe groter de namen, hoe meer roem. En sommige nuttige idioten trappen daarin, zoals onze ULB, die hem een “doctor honoris causa” aanbood.

Een voorstel,
een aanbod
of een dreiging?

ETA is bereid compromissen te aanvaarden
als de aanvallen op Euskal Herria stoppen

Het ogenblik was goed uitgekozen: de dag van Aberri Eguna op 8 april 2007. In de krant “Gara” verschijnt een communiqué van ETA, in de vorm van een interview.

"Si desaparecen los ataques, estamos dispuestos a asumir compromisos firmes con un escenario sin violencia"           
“Als de aanvallen verdwijnen, zijn wij vastberaden om compromissen te aanvaarden met een geweldloos scenario”

Dat was het uitgangspunt. Er wordt ook in de richting van de regering gewezen die het vredesproces blijft blokkeren, omdat die regering niet naar het volk wil luisteren. De aanslag te Barajas, eind vorig jaar, was een waarschuwing omdat de regering de afgesproken akkoorden niet na kwam.

Alle partijen eisen dat ETA onvoorwaardelijk de wapens neerlegt, maar stelt niets in de plaats. Het afgesproken staakt-het-vuren van maart vorig jaar blijft gehandhaafd door ETA, maar een staakt-het-vuren is een afspraak tussen twee partijen. Als er één partij de overeenkomst niet naleeft, moet men niet verwonderd zijn dat er gereageerd wordt.

Over de illegalisering van Batasuna en ASB zegt ETA dat zij zich helemaal niet onwettig voelen. De illegalisering is ondemocratisch en de rekening zal gepresenteerd worden. De regering beschouwt dit als een dreiging, maar zoekt ook niet de minste toenadering.

Jorge Oteiza Embil

+09.04.2003

Jorge Oteiza Embil overleed op 9 april 2003 op 94-jarige leeftijd in zijn woonplaats San Sebastian. Hij werd geboren op op 21 oktober 1908 geboren te Orio, Gipuzkoa.

Oteiza kon als niemand anders (sommige) mensen tegen de haren inwrijven. Bij de bouw van het heiligdom van Arantzazu waren hem de apostelen op voorgevel toevertrouwd. En Oteiza plaatste er …veertien in getal. Dit zorgde voor een langdurige strijd met de Francodictatuur en met het Vaticaan zélf! Er werden theo- en andere logen bijgehaald en er volgden diepgaande gesprekken. Maar uiteindelijk staan er …14 apostelen! Nestor Basterretxea was de man die zich meer met het “binnenwerk” van Arantzazu bezighield. Hij is bij de massa o.a. bekend voor zijn vredesduif in Donostia die later ook gebruikt werd als symbool voor de actie “Bai Euskarari”. Jaren later kwam Basterretxea met de échte verklaring van Oteiza. En die was ontroerend eenvoudig. Had Oteiza gezegd:

“Ik had 17 meter lengte om op te vullen. Als ik daarop 12 apostelen had gezet zouden ze te dik, té barok zijn geweest. Zette ik er twaalf, aangevuld met de vier evangelisten, zouden ze te mager, té gotisch zijn uitgevallen! Trouwens, wie weet met hoeveel ze daar precies in dat bootje op dat meer zaten?”  

Toen de Baskische krant Egin, op last van de mediageile magistraat Baltasar Garzón (en op “bevel” van het regime Aznar, gesloten werd was ook Oteiza boos. “We moeten iets doen.” Hij tekende het logo dat vanaf het eerste exemplaar naast de naam van de krant “Gara” staat en hij schreef erbij: “… galburu berriak tai gabe ari dira hazten…” “… het  graan blijft groeien…”

De verdeeldheid blijft bestaan

Vandaag, 8 april 2007, wordt de 75^ste Aberri Eguna, de nationale feestdag van de Basken, gevierd. Dit gebeurt eens te meer in verspreide slagorde.

Niettegenstaande de oproep van een paar burgers en intellectuelen om samen één Aberri Eguna te vieren, zal op verschillende plaatsen, door verschillende partijen meerdere vieringen plaatsgrijpen.

De PNV heeft opgeroepen om op de Plaza Nueva van Bilbao samen te komen onder het motto “Euskadi egin behar dugu”, “Wij moeten Euskadi gestalte geven”. Lehendakari Juan José Ibarretxe en PNV-voorzitter Josu Jon Imaz zullen hier uiteraard aanwezig zijn. Na de officiële plechtigheid wordt een volksmaaltijd aangeboden in de omgeving van de Plaza Arriaga. 

EA- Eusko Alkartasuna voorziet een plechtigheid in Gernika, waarbij de voorzitster Begoña Errazti en de secretaris-generaal Unai Ziarreta van deze partij zullen aanwezig zijn.

Een derde viering, in de vorm van een mars tussen Irún en Hendaia, wordt georganiseerd door de radicalere nationalisten: Batasuna, Aralar, Udalbiltza, AB, Matalaz, Euskaria Fundazioa, Bai Euskal Herriari, ESAIT, Askatasuna, ELA en LAB, en nog andere.     
Onder het motto “Zazpiak bat. Nazioa gara. Etorkizuna gure esku”, “De 7 provincies 1. Wij zijn één natie. De toekomst in onze handen”, wordt opgestapt van Irún naar Hendaia om de band tussen Hegoalde (Spaans-Baskenland) en Iparralde (Frans-Baskenland) te symboliseren. Onder de aanwezigen zullen o.a. de president van de voetbalclub Athletic de Bilbao José María Arrate, de bertsolari (iemand die geïmproviseerde bertsos of verzen zingt) Andoni Egaña en de auteur Kirmen Uribe aanwezig zijn.

 ABERTZALEA

Abertzale betekent letterlijk “patriot”, hoewel de vertaling wat vrijer kan geïnterpreteerd worden omdat het een neologisme is dat uitgevonden werd door Sabino Arana in 1896.

In het Euskara wordt heel veel met suffixen gewerkt. Abertzale (het kernwoord) betekent dus patriot; Abertzalea (kernwoord + suffix –a) betekent de patriot. We gaan nog even verder: Abertzaleak (kernwoord + suffix –ak) betekent de patriotten, dus de meervoudsvorm.

Om tot het neologisme Abertzale te komen, heeft Sabina Arana twee termen samengevoegd: Aberri (vaderland) en Zale (verlangen, liefhebber, wens, wil).       
Op zijn beurt is Aberri een neologisme van Aba (een in onbruik geraakt woord dat vader betekent, nu wordt “aita” gebruikt) en Herri (natie, volk, land).

Wat de betekenis betreft, wordt in Euskadi exclusief verwezen naar de kwalificatie “nationalist”. De leden van de nationalistische partijen PNV, Batasuna, Aralar, enz…zijn dus Abertzaleak. (Batasuna is vrij radicaal, PNV is gênant gematigd.)       

Vanaf 1970, na de 5^de Assemblee van ETA, werd een nieuwe dimensie toegevoegd: Ezker Abertzalea, Izquierda Abertzale, Links Abertzale.          
Vanaf 1990 werd ook vanuit Madrid een onderscheid gemaakt tussen de “nationalisten”. Zij wilden de term Abertzale alleen voorbehouden voor de “independistas” (voorstanders van onafhankelijkheid).

Op 6 april 2002 werd door twee personen, aangifte gedaan van foltering en van anale verkrachting met een wapenstok.           
Valdivielso van de Guardia Civil zal weer alles ontkennen en zeggen dat deze aangiften bij de “gebruiksaanwijzing” van ETA horen.

In 1995 deed Sotero Etxandi al aangifte van een zelfde voorval.

In maart 1998 verklaarde Maite Pedrosa dat de Guardias haar een pistool en vingers in de vagina en de anus staken. Zij verloor 14 kilo lichaamsgewicht na 5 dagen “ondervraging”.

In mei 1998 verklaarde Kristina Gete dat de Guardia Civil haar vaginaal en anaal had verkracht met een wapenstok. Eenmaal zelfs in het bijzijn van haar vriend.

In februari 2001 “mocht” Leire Gallastegi  kiezen tussen “een borstelsteel en een man.”

Op 5 april 2002 werd in Gasteiz een persconferentie gegeven waarop Susana Atxaerandio kwam getuigen wat ze aan seksuele bedreigingen had meegemaakt, na haar arrestatie op 18 januari. Ze werd seksueel bedreigd en op een bepaald ogenblik had één van de Guardias gezegd dat hij een lijst van 12 collega’s had die haar wilden pakken. Op de vraag of ze ooit kinderen wilde, had de man gezegd dat ze haar vanbinnen helemaal gingen vernielen. Dit kan straffeloos gebeuren. De feiten aanklagen in Europa is verboden…

Het paradijs van de democraten

Batasuna heeft dus de onvermijdelijke onwettig verklaring van hun nieuwe partij ASB niet afgewacht. Op de foto ziet u Ainara Armendariz, Pernando Barrena en Patxi Urrutia die, op 4 april 2007, de officiële voorstelling deden van de “agrupaciones de electores”, de kiesgroepen. Zij verklaarden tevens de start van de campagne voor het inzamelen van handtekeningen voor geopend. Als zij in alle 523 gemeenten van Euskadi en Navarra lijsten willen indienen, moeten zij ongeveer 47.000 handtekeningen verzamelen.

Hiermee is de kous niet af. Er moet rekening gehouden worden met het “cordón sanitario”. De mogelijkheid is niet denkbeeldig dat ook die lijsten verboden worden, vooral omdat ze onder impuls van Batasuna zelf opgesteld zullen worden.

Bij vorige verkiezingen werden 241 van de 249 gelijkaardige lijsten door de “verdraagzamen” verboden. Ook nu is er weer alle hens aan dek geblazen om de nationalisten in het verdomhoekje te duwen.

5 april 1976
31 jaar geleden

EEN MEMORABELE ONTSNAPPING

Op 5 april 1976 ontsnapten 29 gevangenen uit de gevangenis van Segovia. Onder hen 25 militanten van ETA, de initiatiefnemers van de actie. “La Fuga de Segovia” was één van de meest memorabele ontsnappingen uit Spaanse gevangenissen.

In 1975 was er al een grootscheepse ontsnappingspoging op het getouw gezet, maar de plannen kwamen in handen van de Gewapende Politie. Dit was te wijten aan Mikel Lejarza, “El Lobo”, de enige infiltrant die ooit tot in de top van ETA geraakte. Hij was er in geslaagd de plannen te ontcijferen en door te spelen. Het plan kon niet doorgaan. “El Lobo” was Bask en sprak Euskara.

Het nieuwe plan was niet meer dan een aanpassing van het oude plan van 1975. Er werd besloten ditmaal alles “binnenkamers” onder de gevangenen zelf (alleen Etarras) te houden. Er werd een tunnel gegraven vanuit de toiletten naar de riolering. Op 4 april 1976 stonden de laatste gravers buiten de muren maar ze keerden terug om ’s anderendaags met 29 man, 25 Etarras en 4 Catalanen, de gevaarlijke tocht aan te vatten. Een paar dagen ervoor was contact gelegd met de buitenwereld. Er zou rugdekking zijn en een vrachtwagen geladen met hout zou het middel worden om de 29 gevangenen, samen met 4 commandoleden, van Segovia naar Aurizberri (Navarra, een 30 km boven Pamplona) te brengen. In Aurizberri zou een “Mugalari” op hen wachten om hen over de Muga, de “scheidingslijn” met Iparralde (Noord -Baskenland) te brengen. Ter plaatse gekomen was er, wegens een misverstand in de communicatie, geen mugalari aanwezig. Na meer dan één uur wachten werd, na een hevige discussie in de vrachtwagen, besloten de tocht op eigen houtje voort te zetten en de Muga over te steken om op die manier Urepel te bereiken.

Amper 20 minuten nadat zij de tocht door de bergen begonnen waren deed het gekende bevel, “halt voor de Guardia Civil”, hen verstijven. De groep werd in kleinere groepjes opgesplitst. De laaghangende nevel en mist bemoeilijkten de vlucht. De enige “signalisatie” was een sigarettendoosje van een Frans merk, maar de grens loopt er zó grillig dat niemand precies weet waar hij zich bevindt. Tegen het ochtendgloren waren er al 22 ontsnapten terug ingerekend. De omsingeling van de streek Auritz-Burguete door Guardia Civiles, de nationale politie en paracommando’s was een feit. Eén van de gevangenen liep een boerderij binnen en kreeg er eten, drinken en droge kledij, zonder dat daar één woord bij werd gezegd! Bij één van de confrontaties werd de Catalaan Oriol Solé Sugranyes zonder enige reden en zonder waarschuwing door een jonge Guardia Civil een dum-dum kogel in de borst geschoten. (De Guardia’s waren nog “erg jong” was het excuus!) De overigen moesten daarna de stervende Solé meedragen en plots begon die, meer dood dan levend, een Catalaans vrijheidslied uit de Roussillon te zingen. Een bijzonder pakkend fragment uit de film die later over “La Fuga de Segovia” werd gemaakt.

Vier ontsnapten, konden uiteindelijk Iparralde bereiken. Een jaar later vielen alle vluchtelingen onder een nieuwe amnestiewet!

Nooit zullen ze de handschoen in de ring gooien

Na de vraag om de nieuwe politieke partij ASB onwettig te verklaren en de vermoedelijke uitvoering er van, heeft de woordvoerder van Batasuna op 3 april 2007 verklaard dat er “agrupaciones electorales”, kiesgroepen, kiesplatformen, zullen gevormd worden om toch aan de verkiezingen te kunnen deelnemen. Die groepen zullen de basispilaren vormen van het nationalisme en het programma van ASB overnemen.          

“Wij gaan ons niet bezighouden met een aanklacht tegen deze zoveelste agressie, maar we zullen de macht en de kracht van het volk laten horen. Wij geven ons niet over!”. 
Er wordt dan ook opgeroepen om vanaf vandaag, 4 april 2007, iedereen te mobiliseren om de nodige handtekeningen te verzamelen om een 200-tal kiesgroepen in te dienen. De uiterste datum hiervoor is 23 april 2007. Op die dag moeten alle lijsten ingediend zijn.

Het aantal benodigde handtekeningen hangt af van het aantal inwoners per gemeente.   
Voor gemeenten van minder van 5000 inwoners zijn 50 handtekeningen nodig.  
Voor gemeenten tussen de 10.000 en 50.000 inwoners zijn 500 handtekeningen nodig.
Voor gemeenten tussen de 50.000 en 150.000 inwoners zijn 1500 handtekeningen nodig.
Voor gemeenten tussen 150.000 en 300.000 inwoners zijn 3000 handtekeningen nodig.
Voor gemeenten tussen 300.000 en 1.000.000 inwoners zijn 5000 handtekeningen nodig.

Verbod in de maak

ASB
Abertzale Sozialisten Batasuna

Het Openbaar Ministerie, procureur-generaal van de staat Cándido Conde-Pumpido (zie foto), zal vandaag, 3 april 2007, de vraag neerleggen tot nietigverklaring (verbieden) van de politieke partij ASB-Abertzale Sozialisten Batasuna. De vraag zal gericht worden aan de Sala 61 van het Tribunal Supremo. De basis waarop hij zich baseert, is de volgende:

1.      De promotoren van de nieuwe partij behoren tot nationaal bestuur van Batasuna

2.      De naam Batasuna wordt in de benaming van de nieuwe partij gebruikt

3.      Personen met banden bij ETA hebben het initiatief genomen.

4.      De nieuwe partij is een voortzetting of een opvolging van Batasuna

De Sala 61 heeft nu tot 16 april 2007 de tijd om een uitspraak te doen.    

Redactiekantoor
“ZUTABE”
ontmanteld

Vorige zaterdag, 31 maart 2007, kwam de Guardia Civil, in de wijk Errotaburu van San Sebastian, als bij toeval op het spoor van het redactiekantoor van “Zutabe” (ETA’s eigen publicatie), dat ontmanteld werd. De ontmanteling is een bijzonder belangrijke vondst, want “Zutabe” is het voornaamste expressiemiddel voor ETA. Er werden reflecties van de leiding teruggevonden en strategische benaderingen. Al zal ETA wel een alternatief kantoor hebben in Iparralde (Frans-Baskenland).

Op 28 maart 2007 is de Guardia Civil een grootscheepse operatie gestart.

Op 28 maart 2007 start De Guardia Civil een grootscheepse operatie in el País Vasco en in Navarra, om het ETA-commando "Donosti" te ontmantelen. Acht vermoedelijke leden worden gearresteerd: José Angel Lerín Sánchez te Andoain, Juan Carlos Herrador Pousa te San Sebastián, Endika Zinkunegi Zubizarreta te Oyón, Iñigo Orúe te Idiazaba, Julián Larrañaga Gantxegi en Arkaitz Agote in de provincie Gipuzkoa, Itziar Agirre Castellanos in Gipuzkoa en Lorea Irigoyen detenida in Uharte Arakil (Navarra).           
De Guardia Civil lokaliseert een bergruimte te Andoain met genoeg materiaal om chloraat aan te maken.         

29 maart 2007. Kepa Mirena Suárez Ugarte en Juan Carlos Yurrebaso Atutxa, worden in Perigueux, in dezelfde operatie, gearresteerd         

01 april 2007. Sergio García Lazcano en Unai Lamariano, nog altijd in dezelfde operatie, worden door de Guardia Civil in San Sebastian gearresteerd.

02 april 2007. In de nacht van 1 op 2 april werd nog een persoon gearresteerd, Joseba González Pavón, nu in Iruñea, terwijl ze op zoek waren naar Ugaitz Astiz.

Intussen heeft magistraat Ismael Moreno van de Audiencia Nacional op 2 april 2007 de  opsluiting bevolen van 6 vermoedelijke Etarras. Endika Zinkunegi Zubizarreta werd vrijgelaten. Over de rest moet nog geoordeeld worden.

Op 27 mei 2007 zijn er in Spanje gemeenteraadsverkiezingen.

Het zijn gemeenteraadsverkiezingen voor alle gemeenten en autonome verkiezingen voor sommige autonome gebieden (wel Navarra, niet Euskadi)

Wat staat er tot die datum te gebeuren?

03 april
Publicatie van het “decreet van uitroepen verkiezingen” in het “Boletines Officiales”, staatsblad.

04 april tot 11 april
Aanduiding van de partijverantwoordelijken voor het “Junta Electoral”, verkiezingscollege

18 april tot 23 april
Presentatie van de kandidaturen voor het “Junta Electoral”, verkiezingscollege

25 april

Publicatie van de kandidaturen in het “Boletines Officiales”, staatsblad

27 april

Beraadslaging voor het “Junta Electoral” van opgemerkte of aangeklaagde onregelmatigheden

28 en 29 april
Termijn voor de rechtzetting van onregelmatigheden

30 april

Bekendmaking van de kandidaturen door het “Junta Electoral”, verkiezingscollege

02 en 03 mei

Mogelijkheid tot administratief beroep voor de omstreden kandidaturen

04 en 05 mei

Beraadslaging over het aangetekende beroep

06 en 07 mei

Verdediging van het aangetekende beroep voor het “Tribunal Constitucional”, grondwettelijk hof

08 tot 10 mei

Behandeling in beroep voor het “Tribunal Constitucional”, grondwettelijk hof

11 mei tot 25 mei

Verkiezingscampagne

27 mei
Verkiezingsdag

Dat oogt dus allemaal bijzonder indrukwekkend en democratisch. Maar, er is een grote maar…Zal de grootste oppositiepartij in Baskenland, met name ASB-Abertzale Sozialista Batasuna, wordt uitgesloten van deelname? Of zal het “cordón sanitario” weer in volle glorie toeslaan? De regering vindt alvast, en dit al onmiddellijk na de inschrijving, dat er aanwijzingen waren van onwettelijkheid. Knappe gasten die dat zo vlug ontdekken!

Binnenlandminister Rubalcaba is al begonnen met het proces van illegalisering van wat hij “nieuw Batasuna” noemt. Het Openbaar Ministerie zal waarschijnlijk nog deze week een vraag tot onwettigverklaring van de nieuwe politieke partij indienen bij het Tribunal Supremo. De teneur is nochtans dat er in de geregistreerde statuten niets onwettigs staat. Er stond zelfs, tot ieders verbazing, een expliciete aanvaarding van de Grondwet en de Ley de Partidos in. Het is nu afwachten wat de Sala 61 zal beslissen. Deze Sala zal intussen aangepast worden aan de wettelijkheid en niet aan de manoeuvres van Excmo. Sr. D. Francisco José Hernando voorzitter van het “CGPJ-Consejo General del Poder Judicial”, algemene raad van de rechterlijke macht, en van het “Tribunal Supremo”, het Hooggerecht.

Intussen is gebleken dat er bij de samenstelling van het panel van magistraten voor “Sala 61 van het Tribunal Supremo”, belast met de onwettigverklaring van partijen wel degelijk “str…” aan de knikker was. De voltallige raad van de CGPJ- Consejo General del Poder Judicial heeft unaniem op 28 maart 2007 de klacht en het daaropvolgend voorstel goedgekeurd: de lijst van magistraten voor de Sala 61 wordt herzien, waarbij de meer progressieve Encarnación Roca (die eigenlijk al benoemd had moeten zijn) de conservatieve Antonio Salas zal vervangen.  

Verkiezingscongres
Izquierda Abertzale
20.000 aanwezigen!

Het congres van 31 maart 2007 in het BEC te Barakaldo is uiteindelijk van start kunnen gaan met één uur vertraging. Intussen hadden 36 van de 41 inrichters het document van magistraat Garzón ondertekend. Dit was niet voldoende voor de Audiencia Nacional, die besloot de toegang te vergrendelen. Als er dan 39 handtekeningen verzameld waren (2 personen zitten gevangen en kunnen niet tekenen) werd het licht op groen gezet.

De meeslepende muziek van de txalaparta opende het congres om 18:20 u. Het hoofdpaviljoen, met een normale capaciteit van 19.500 plaatsen, zat proppensvol met nationalisten die kwamen luisteren naar de redevoeringen van Pernando Barrena, Jone Goirizelaia en Arnaldo Otegi.

Een paar zinnen uit de toespraak van Otegi:

“Verkiezingen op zich of interpretaties van lettertekens zijn niet ons doel, ons enig doel is een einde stellen aan het conflict.”

“Als er iemand een democratisch proces wil opstarten in dit land moet er rekening gehouden worden met een gesprekspartner zoals de Izquierda Abertzale.”

“Ideeën, de kracht van een volk, kunnen niet door repressie of illegalisering vernietigd worden.”

“Telkens Izquierda Abertzale een stap zet naar het volk en voor het land, ontstaat er een zenuwoorlog.”

Er was geen enkel incident, zodat men zich kan afvragen wat uiteindelijke de bedoeling is van keer op keer de bijeenkomsten van de Ezker Abertzale te verbieden. Incidenten uitlokken om nog meer nationalisten achter de tralies te krijgen?

Een paar foto's

Op 1 april 2003 (geen aprilgrap) verklaarde de toenmalige Directeur Generaal van de Guardia Civil, Santiago López Valdivielso (zie foto, man met baard), in het Congres dat de beschuldigingen van foltering van de arrestanten van Egunkaria “vals zijn en een montage”. Hij komt tot deze bewering door te verklaren dat er sedert 1996, met 210 arrestanten “in relatie met ETA” er 72 aangifte deden van mishandeling maar dat er geen enkele veroordeling op volgde en dat dergelijke verklaringen bij het ‘spel van ETA’ horen. Valdivielso vergeet echter te vertellen dat er na 1996 wél degelijk veroordelingen waren, maar dan voor feiten die lang voordien plaatsgrepen. Over het UNO-verslag van Theo van Boven (zie webstek, onderaan de pagina) zal Valdivielso wel nooit gehoord hebben. En over Iratxe Sorzabal? Maar die had een “allergie”! En Unai Romano, dan? Was die misschien door de wespen gestoken?

Santiago López Valdivielso kwam bij de verkiezingen van 14 maart 2004 op als kandidaat voor de PP-Partido Popular en nam ontslag uit de Guardia Civil.

Durango

31 maart 1937

Het doodgezwegen bombardement

Iedereen kent het bombardement op Gernika, al veel minder mensen weten nog iets van het bombardement op Otxandio op 22 juli 1936, en bijna niemand herinnert zich nog het bombardement op Durango.

Op 31 maart 1937 begon het offensief van Generaal Mola tegen de “verradersprovincies” Bizkaia en Gipuzkoa. Een wraakroepend onderdeel daarvan was het bombarderen van Durango, de eerste systematische aanval op een dorp.

Het begon om 8:30 u ’s morgens toen vier Junkers en negen jachtvliegtuigen boven Durango scheerden. In een half uur tijd was het resultaat verwoestend: vooral de zone tussen het klooster Santa Susana, de kerk San José van de Jezuïeten, en de omgeving tot aan de rivier werden zwaar getroffen. In San José stierven tijdens de mis 27 gelovigen en de celebrant, in de kerk Santa María een gelijkaardig aantal slachtoffers, in het klooster Santa Susana van de Augustinessen kwamen 14 kloosterzusters om het leven. In de namiddag kwamen de vliegtuigen terug en de balans was 130 doden ter plaatse en 110 de dag nadien, als gevolg van de verwondingen. Het aantal doden liep uiteindelijk op tot meer dan 400.

Op 2 april 1937 werd er nog een vervolg aan gebreid. Opnieuw werd toegeslagen met als gevolg 520 doden en 750 zwaargewonden.

De plannen van de Generale Staf werden perfect uitgevoerd: de bevolking terroriseren.

De televisiezender “Euskal Telebista” zal op 1 april 2007 op ETB-1 en op 5 april 2007 op ETB-2 een documentaire uitzenden (coproductie van Digytal Audiovisuales, EiTB en de gemeente Durango) over de gebeurtenissen.

Gasteiz
31 maart 1937

De gefusilleerden van La Paz

Gedurende het Franquisme werden zo’n 350 Alaveses, inwoners van Alava, gefusilleerd en voor velen onder hen gebeurde dit na te zijn opgesloten in de “gevangenis La Paz” te Gasteiz-Vitoria. Een gevangenis die tot 1973 “actief” bleef, en waar duizenden Baskische burgers (man, vrouw) de moordende revue passeerden.    
Onder hen 16 gevangenen die in de nacht van 31 maart 1937 met vrachtwagens naar de hoogte van Azazeta werden gebracht en van kortbij werden neergeschoten. De organisatie Ahaztuak houdt vandaag een hommage.

Verkiezingscongres
Izquierda Abertzale

VERBODEN

Vandaag, 31 maart 2007, wordt in het BEC-Bilbao Exhibition Centre te Barakaldo het verkiezingsprogramma van Izquierda Abertzale voorgesteld. Intussen werd, zoals vroeger vermeld, een nieuwe politieke partij opgericht: ASB-Abertzale Sozialista Batasuna. Het is afwachten wat het wordt, want:  

Magistraat Baltasar Garzón heeft de bijeenkomst verboden omdat er een verwijzing is naar Batasuna. ASB zou dus een surrogaat zijn voor Batasuna.

Het verbod kan enkel opgegeven worden als 41 personen (de inrichtende groep) een document ondertekenen waarin ze die verwijzing, referentie verwerpen:

“om het even welke referentie, direct of indirect, verbaal of visueel, statisch  of dynamische, door middel van pamfletten, propaganda, manifestaties, communiqués of op gelijk welke andere manier” 

Arnaldo Otegi heeft al aangekondigd dat de bijeenkomst toch doorgaat aangezien het congres al twee weken geleden werd aangekondigd en dus niets te maken heeft met de nieuwe partij die opgericht werd. Zij zullen er dan ook geen promotie voor maken.

Maribi Ugarteburu y Patxi Urrutia hadden het congres op 17 maart 2007 al aangekondigd te Iruñea: “Momenteel beleeft ons volk een periode van uitermate groot belang. We kunnen stellen dat, zonder ons te vergissen, dat nu het ogenblik aangebroken is om, met vereende krachten, het hoofd te bieden aan het lijden dat ons al die jaren te beurt viel en dat we vanaf nu met volle overtuiging het politieke conflict moeten oplossen. Het is waarschijnlijk de laatste kans. Het merendeel van ons volk leeft in grote bezorgdheid en zelfs angst. Daarom is de eerste prioriteit dan ook de vrede. De eerstvolgende verkiezingen veronderstellen dan ook dat er komaf gemaakt wordt met de “Apartheid” en de “Illegalisering”. Waarom worden vanuit Madrid stelselmatig de voorstellen van de Izquierda Abertzale getorpedeerd? Waarom wordt het vredesproces getorpedeerd? Waarom worden de verkiezingen getorpedeerd? Waarom wordt getwijfeld aan onze oprechtheid?”