Archief

Belediging van de vlag
Vrij onder borg
23 oktober 2003

Juan Joxe Petrikorena, Iñigo Balda en Ainhoa Iñigo, de inrichters van de toegelaten betoging van 10 augustus 2003 waarop een Spaanse vlag in brand werd gestoken, en die op 16 september werden opgepakt op last van Baltasar Garzón, werden door rechter Teresia Palacios op 23 oktober 2003 vrijgelaten na een borgsom van 30.000 euro’s elk betaald te hebben. De beschuldiging van “collaboratie met terroristische organisatie”, “ongehoorzaamheid aan de rechterlijke macht” en “beledigingen aan Spanje” werd teruggebracht tot “verheerlijking van het terrorisme” en “belediging van de vlag”. Petrikorena sprak van een “rechterlijke absurditeit en een politieke barbarij.”

Radio COPE
22 oktober 2007

De Spaanse geschreven pers is van het ergste is in zijn soort. Maar erger nog is het gesteld met Radio Cope. Het is de radio van de Staatsgodsdienst het nationaalkatholicisme en van de Spaanse Bisschoppenconferentie, en zorgt elke dag voor een hatelijke tirade tegen de PSOE-regering, tegen de Basken en tegen de Catalanen die zich willen "afscheuren van Spanje", kortom tegen iedereen die niet tot de vriendengroep van de Partido Popular hoort.   
De rechts-populistische presentator is Federico-Jiménez-Losantos. Dagelijks luisteren drie miljoen Spanjaarden naar zijn uitspraken op niveau:

·         "De Spaanse regering Zapatero praat alleen met terroristen, homoseksuelen en Catalanen. Wanneer gaan ze eens met normale mensen aan tafel zitten."

·         "Zapatero is een analfabeet."

·         "In Catalonië worden de Spaanstalige inwoners vervolgd."

Maar Jiménez Losantos ging een stap te ver toen hij voor de radio het ontslag eiste van de ….Koning van Spanje en van diens zoon, de kroonprins!

Op 21 oktober 2007 meende de presidente van de deelstaat Madrid, de "Baskische" PP-ste Esperanza Aguirre aan Juan Carlos de Borbón y Borbón te mogen vragen "clement te zijn en Jiménez Losantos humaan te behandelen".

Daarop ontstak de koning in een Spaanse furie en zei dat hij aan de bisschop Rouco Valera (voorzitter bisschoppenconferentie, eigenaar van de radio) gevraagd had "wat minder voor hém en de Kroon te bidden, en wat beter op radio Cope te letten!"

Dit stond op 21 oktober 2007 te lezen op

www.typicallyspanish.com

Esperanza Aguirre defends Federico Jiménez Losantos to the King
By h.b. - Oct 21, 2007 - 12:59 PM 

The P.P. President of the Madrid region is friends with the radio presenter who has been calling for the King to abdicate 

Details of a conversation which took place at the formal Royal reception ahead of the Armed Forces parade on October 12 have been printed in the Spanish press today. Both El Mundo and El País report on an exchange between King Don Juan Carlosand the P.P. President of the Madrid region, Esperanza Aguirre.       
Aguirre called on the Prime Minister to give ‘humane treatment’ to the COPE radio station presenter,Federico Jiménez Losantos. Losantos has been a long time critic of the Monarch and has recently called for his abdication. His far right views have upset many in the Catholic Church which is the owner of the radio channel concerned.          
The comment from Aguirre it seems upset the King, who has recently been witness to how Catalan independent activists have been burning photos of him in the streets, and he asked Agurire what she meant by ‘humane treatment’.            
‘More humane treatment than that I give to everybody, equally, without discrimination?’ continued the King.
‘No’ replied Aguirre, ‘I understand that the Royal Household and the Government should treat him better, not discriminate against him’.

King Juan Carlos, now reported to be visibly angry, replied ‘I have no problem in receiving anybody. It’s me who should be treated humanely. What is all this? It’s intolerable’.         
To that Aguirre is reported to have replied that she thought the situation with Losantos could be solved, that it was simply a problem of treating a person better. The President of the Madrid region has been a friend of the radio presenter for some years.       
The King then said he had already called on the Bishop of Madrid, Rouco Varela, to prey less for him and the monarchy, and spend more time in the Conferencia Espiscopal, which controls the COPE radio station.   

STOP!
De batterijen moeten vervangen worden
21 oktober 2001

De krant “Gara” publiceerde op 21 oktober 2001 foto’s waarop de gevolgen van de folteringen met elektroden zichtbaar zijn op het lichaam van Iratxe Sorzabal. Op de persconferentie duidt de arts Justo Aristain de foto’s die gemaakt werden in de Madrileense kliniek San Carlos, de dag na de arrestatie van Sorzabal door de Guardia Civil op 30 maart 2001. Gedurende het hele traject tussen Hernani en Madrid werden de elektroden aangesloten. Onderweg dienden zelfs de batterijen vervangen te worden! Eens in Madrid werd Sorzabal zo erg geslagen dat na afloop twee nekwervels verschoven waren.

Leve de Guardia Civil.
20 oktober 2006

Het Baskische parlement verwierp vandaag een voorstel van de Partido Popular die de Guardia Civil in de bloemetjes wilde zetten. De PP wilde o.a. hulde brengen aan de reddingseenheid van de GC die in de bergen opereert en die het voorbije jaar 43 Basken uit de bergen terughaalde.

De tegenstemmers waren PNV, EA, EB, EHAK en Aralar. De motivatie tot verwerping werd verwoord door Xavier Agirre, huidig lid van het directiecomité van de PNV in Araba:

"Mijn partij (PNV) erkent volmondig de moed van het reddingsteam, maar zal nooit een algemene lofrede aanvaarden

·         voor de "instelling Guardia Civil" die een toevluchtsoord is voor personen die zich verlaagd hebben en zich nog steeds verlagen tot foltering.

·         voor personen die staatsgrepen pleegden.

·         voor personen die doodseskaders organiseerden.

·         voor personen die handelden in drugs om de Baskische jeugd te vernietigen.

·         voor personen die smeergeld aanvaardden

·         voor personen die meerdere malen "Olentzero" (de oeroude Baskische "Kerstman") hebben ontvoerd."

Achtervolging in zuivere gangsterstijl

19 oktober 2004

Familieleden van de Baskische politieke gevangene, Txus del Baldo, klagen op 19 oktober 2004 de "politievervolging" aan waarvan ze twee weekends geleden het slachtoffer waren op hun tocht naar de gevangenis van Albacete.

In het weekend van 9 en 10 oktober gingen familieleden van del Baldo (4 volwassen en drie kinderen tussen 2 en 4 jaar) op bezoek naar Albacete in het zuiden van Spanje. Een dag voordien werden ze al in het oog gehouden door de politie, die daarbij regelmatig van auto en van personeel wisselde. ‘s Zaterdags werd dan hun identiteit en hun auto gecontroleerd. Daarop werden ze gevolgd tot aan de gevangenis en, na het bezoek, tot in het pension waar ze bleven overnachten. De volgende morgen belde de pensionhouder hen op met het bericht dat de politie al hun identiteitsgegevens was komen opvragen. Toen de pensionhouder gezegd had dat hij enkel de gegevens van één van het zestal had, werd hij bedreigd met een boete. Na afloop van het bezoek werd de auto van de familie gevolgd tot ze de weg richting Madrid insloegen.

Dit is geen toeval. Iets gelijkaardigs gebeurde al in september, maar toen dachten ze dat het te maken had met een aanwezigheid van de Spaanse regeringspresident in de streek.

Mislukte ontvoering
18 oktober 1983

Op 18 oktober 1983 worden 4 Spaanse politieagenten (inspecteur Jesús Alfredo Gutiérrez Argüelles, kapitein Francisco Javier López Mallén en 2 sergeanten José María Rubio García en Sebastián Soto van de GEO, wat bij ons overeenkomt met de groep Diane) in Frankrijk  aangehouden bij een poging tot ontvoering van José Mari Larretxea Goñi, een leider van ETA p-m. De vier blijven 51 dagen in een Franse cel, maar ze worden niet veroordeeld. Na intense diplomatieke druk op Parijs door de Spaanse minister Barrionuevo, worden ze op vrije voeten gesteld.

Vijf jaar later staat er in de krant “El Mundo” op 17 juni 1998 het volgende te lezen:

“Inspecteur Jesús Alfredo Gutiérrez Argüelles verklaarde dat hij naar Bilbao werd ontboden voor een speciale opdracht: de ontvoering van José Mari Larretxea Goñi, een leider van ETA p-m. De ontvoering moest dienen om José Mari Larretxea Goñi te ruilen voor de legerkapitein Martín Barrios die een paar dagen voordien (5 oktober 1983) door ETA ontvoerd werd.

De operatie mislukte omdat Larretxea Goñi, die heel groot was en meer dan 100kg woog, zich hevig verzette en om hulp schreeuwde. Een agent van de Franse gemeentepolitie snelde ter hulp en bracht de 4 specialisten van GEO naar het commissariaat.

Gutiérrez Argüelles verklaarde verder nog dat bij zijn terugkeer naar Spanje, nasat hij op 8 december 1983 werd vrijgelaten, hij duizenden telegrammen kreeg en duizenden kaarten met felicitaties, ook van hooggeplaatste personen (wat niet verwonderlijk is), ook van iemand uit het Hooggerechtshof, ook van de Koninklijke Familie…” Wordt de kroon hier niet ontbloot? Keurt de Spaanse Koninklijke Familie ontvoeringen van Basken goed?

Franse gevangenissen

“du jamais vu”

17 oktober 2005

Europees Commissaris voor de Mensenrechten, de Spanjaard Alvarao Gil-Robles, maakte in een verslag op 17 oktober 2005 zijn bevindingen bekend aangaande de toestand in de Franse gevangenissen, nadat hij gedurende de maand september 2005 een bezoek bracht aan een aantal "penitentiaire instellingen" in dit land. Eerder had hij al hetzelfde gedaan in 32 andere Europese Staten.

Het resultaat was verbijsterend, schaamteloos, onmenselijk, kortom "du jamais vu". De "cellen" onder het Justitiepaleis in Parijs noemde Gil-Robles "afschrikwekkend" ("horroroso") "In mijn hele leven, op uitzondering misschien van Moldavië, heb ik nooit iets vreselijkers dan dit gezien." "Griezelig!" De gevangenen zitten opeengehoopt op twee niveaus en tussen deze twee niveaus zijn er enkel tralies waarop de gevangenen van het bovenste niveau zich moeten bewegen. Er is geen plaats en er is geen ventilatie. Dit moet meteen gesloten worden. Een tweede gevangenis die Gil-Robles deed huiveren, betrof "Les Baumettes" in Marseille. "De geplande werken kunnen onmogelijk verbetering aanbrengen. Duizenden miljoenen Euro kunnen hier geen normaal verblijf van maken.". De Baskische ex-politieke gevangene, José Ramon Naveiro die er 4 keer gedurende korte periodes verbleef (maximum 4 maanden), verklaarde na zijn vrijlating in april: "Ik hallucineer als ik er nu nog aan terugdenk". Het lawaai is onverdraaglijk, de vuiligheid is extreem hoog, de patio lijkt op een stort en alle gevangenen gooien er hun etensresten vanuit de cellen naar beneden. Hoewel het in de streek van Marseille extreem warm kan zijn, zijn er onvoldoende douches. Daarom staan ze onophoudend onder water omdat de afwatering niet functioneert. In Marseille zijn er geen ratten of muizen omdat er enorm veel katten in de gevangenis verblijven…

Gil-Robles deed ook cellen van politiecommissariaten en psychiatrische instellingen aan. Op enkele uitzonderingen na was de balans van de Commissaris "catastrofaal"…

Het verslag van Gil-Robles vond weinig weerklank. Mensenrechtenorganisaties en groepen die zich het lot van politieke gevangenen aantrekken hebben deze feiten al ontelbare keren aangeklaagd… In 2000 organiseerde het Franse Parlement zelfs een eigen onderzoek nadat de directrice van de medische dienst, Véronique Vasseur, van de Parijse gevangenis, La Santé, een boek uitbracht waarin de toestand van de Franse gevangenissen als "vernederend voor de République" werd bestempeld!

De President van het Internationaal Observatorium van Gevangenissen, Gabi Mouesca, komt tegen het einde van de maand november met een nieuw verslag van de toestand in de Franse Gevangenissen.

Mouesca, was ooit nog lid van de Baskische organisatie "Iparretarrak" (Die van het Noorden). Hij werd in 1984 gearresteerd, maar werd in 1986 uit de gevangenis van Pau “ontvoerd” nadat zijn strijdmakkers de gevangenisdirecteur hadden gegijzeld! Na een nieuwe arrestatie in 1987 zat hij gedurende 45 dagen in de isolatiecel en maar liefst 13 jaar in afzondering. In 2001 kwam hij vrij. Uiteindelijk zat hij 17 jaar in Franse cellen! De juiste man op de juiste plaats, dus!

De toenmalige Franse Minister van Binnenlandse Zaken en huidige "Président de la République", Nicolas Sarkozy, vond geen plaats in zijn agenda om Gil-Robles te ontvangen! "Het was de enige Europese Minister van Binnenlandse Zaken die mij niet ontving", aldus Gil Robles!

25 jaar geleden verdwenen
Lasa en Zabala
16 oktober 1983

Josean Lasa en Joxi Zabala, twee radicale Baskische jongeren, waren al een tijdje uit hun geboortestad Tolosa, naar het Noorden gevlucht toen ze p, de nacht van op 15 op 16 oktober 1983 in Bayonne van de aardbodem verdwenen. Het vermoeden dat ze het slachtoffer geworden waren van de Vuile Oorlog die de Spaanse staatsterroristen "GAL" voerden tegen het Baskische Volk werd sterker toen er plots in Tolosa en omgeving opvallend veel jongeren werden opgepakt. Lasa en Zabala waren in handen van de Guardia Civil gevallen en ze werden gefolterd.

Het bleef stil tot op 21 maart 1995, bijna 12 jaar na de verdwijning, toen in een depot in Alicante de stoffelijke resten geïdentificeerd werden als zijnde die van Lasa en Zabala! Tien jaar eerder, in 1985, waren die resten ontdekt in een woest gebied in Bussot (Alicante). De politiecommissaris, Jesús García, had daarop besloten de resten te bewaren op advies van een vriend wetsdokter die bezig was met een onderzoek aangaande internationale delinquentie en hij was vooral "geïnteresseerd" in de uitgetrokken nagels, de andere tekens van foltering en in nog enkele andere "vreemde" zaken. De zaak viel echter stil, maar nadat de Commissaris in 1994 de verdwijning van Lasa en Zabala vernam en kort nadien in een onderzoek aangaande GAL iets las over de plannen van ofwel José Amedo ofwel Damborenea om ontvoerde personen in ongebluste kalk te laten verdwijnen, legde hij meteen het verband. Er waren kogelgaten in het hoofd en ze waren begraven onder, wat later bleek, 50 kg. ongebluste kalk, duidelijk met de bedoeling niet enkel de identiteit te laten verdwijnen, maar ook de lijken zelf. Een herdershond die op de plek was beginnen graven, zorgde echter voor een grote verrassing. De lijken waren zó verminkt (beenderen gebroken en nagels verdwenen) dat meteen gezegd werd dat het niet anders kon zijn dan "een afrekening in het milieu". Kort daarop liep op een regionale zender in Alicante een telefoontje binnen met de melding dat het helemaal geen afrekening was maar dat het om Lasa en Zabala ging!

Naarmate er meer gegevens bekend raakten en nadat foto’s van wat nog restte verschenen, werd de woede en de pijn enorm in Baskenland. De streek rond Tolosa ging massaal in staking. In het Baskisch Parlement kwam het op 31 maart 1995 tot een incident toen HB-parlementslid Mikel Zubimendi na zijn interventie een zak kalk over de parlementszetel van de toenmalige Baskische, Socialistische minister, Ramón Jáurregi, goot omdat hij die medeverantwoordelijk stelde voor de dood van Lasa en Zabala. Jáurregi was "toevallig" afwezig die dag.

De rechter van het Hooggerechtshof, Carlos Bueren heropende het onderzoek in de Zaak Lasa en Zabala en dat onderzoek zou maar liefst 4 jaar duren, mede omdat de invloed van ongebluste kalk op een lijk diende uitgetest.

In december 1999 ging het proces van start en het zou tot 26 april 2000 duren. De zittingen werden rechtstreeks uitgezonden door de toen nieuwe Spaanse zender, CNN+.

Jesús García, de politiecommissaris van Alicante, zakte na zijn verklaring in elkaar. Dood!

De rechtbank achtte uiteindelijk foltering niet bewezen, hoewel daar duidelijke aanwijzingen voor waren. Zo werd er rond de benen van de lijken verband, gaas en pleisters aangetroffen waarin mercurochroom zat en een substantie die gebruikt wordt om brandwonden te verzorgen. Wat wel werd bewezen was dat Lasa en Zabala op 16 oktober 1983 om 00.30 op het pleintje achter het Trinquete bij de Rue des Tonneliers in Bayonne werden omsingeld en in een auto gestopt. Dit gebeurde in opdracht van de (nu ex) generaal van de Guardia Civil van Intxaurrondo, Enrique Rodríguez Galindo, met medeweten van de ex-gouverneur van Gipuzkoa, Julen Elgorriaga, en met behulp van nog een aantal figuren, die ingeschreven stonden op de loonlijst van de Guardia Civil. Zij werden over de grens gebracht en in Donostia opgesloten in "La Cumbre", een villa van de Spaanse regering op de hoogte van Aldapeta bij Aiete. De "ondervragingen" gebeurden vooral door de Guardia Civil-chefs Angel Vaquero, Felipe Bayo en Enrique Dorado. Nadat de twee jongeren "van geen dienst meer waren", werd besloten ze te laten verdwijnen. Er werd voor de bergstreek van Busot in Alicante gekozen. Bayo en Dorado en nog "andere personen" schoten Lasa daar één kogel en Zabala twee kogels door het hoofd. De lijken werden ontkleed en begraven onder de kalk. In 1999 vertelde Arantxa Lasa over de tocht van de familie naar Alicante, waar ze de lijken moesten identificeren. Het bas-reliëf dat eerder bij het kerkje van Benta Haunde (Tolosa) was opgericht zou vanaf nu "vervangen" worden door een écht graf op het kerkhof van Tolosa. De familieleden werden echter niets bespaard. Op last van rechter Carlos Bueren moest nu plots alles snel gebeuren en mocht de begrafenis niet politiek uitgebuit worden. Bij aankomst van het vliegtuig in Hondarrabia werd al meteen op de parlementairen van Herri Batasuna ingeslagen. De TV-beelden en foto’s waarop te zien is hoe de "Baskische" politie, Ertzaintza, zelfs op het kerkhof op de familieleden slaat, en waarbij de moeder van één van de twee fier tussen slaande bullebakken schrijdt, staat in het geheugen van velen gegrift!

Generaal Enrique Rodríguez Galindo, Gouverneur Julen Elgorriaga, Angel Vaquero, Enrique Dorado en Felipe Bayo werden veroordeeld voor twee delicten van "moord" en twee van "illegale ontvoering". "Bendevorming" werd niet weerhouden. Galindo en Elgorriaga kregen 71 jaar cel, de anderen kregen 69 en 67 jaar. Een jaar later voelde Elgorriaga iets aan zijn hart en werd vrijgelaten. Galindo kreeg het in december 2004 ook aan het hart en is vrij. Bayo en Dorado waren al na enkele maanden vrijgekomen. 

Bron foto: Askatu.org

De Baskische televisie
EiTB
15 oktober 2003

Op 15 oktober 2003 verschenen 3 directieleden van de Baskische televisie, EiTB, voor de onderzoeksrechter van het Hooggerechtshof, Ruiz Polanco. Ze moeten zich verantwoorden voor een uitzending van 15 mei 2003 waarin drie woordvoerders van ETA voorkwamen. Ze verklaren helemaal geen “verheerlijking van het terrorisme” te hebben nagestreefd, maar enkel informatie te hebben willen brengen. De video-opname was hen per brief toegestuurd zonder een afzender te vermelden. Mogelijk wordt er niets tegen hen weerhouden. De drie verdachten zeggen dat het hele gedoe een gevolg van politieke druk was. In deze zaak diende Pancho Navarrete, een lid van de PP uit Navarra, een klacht in tegen de PNV-president Arzalluz omdat die hoofdverantwoordelijke is van de Baskische TV! Arzalluz verklaarde indertijd laconiek dat het Navarrete enkel te doen was “om Arzalluz te kunnen linken met ETA”.

Strafeis

18 jaar

14 oktober 2004

Werden er minderjarigen verkracht? Werd er een roofoverval gepleegd? Werd er misschien een moord gepleegd? We zoeken het uit. Hier zijn de feiten.

In oktober 2002 werden in de buurt van Bilbao twee jongeren, Arkaitz Arroyo en Aitor Urtasun opgepakt. Ze zaten vier dagen in isolatiedetentie en klaagden achteraf dat ze gefolterd waren. Een derde, Alberto Bonilla, die zichzelf ging aanmelden, kwam na zes maanden vrij.

Tegen Arroyo en Urtasun werd 18 jaar geëist! Het delict dat ze gepleegd hadden was dan ook "bijzonder zwaar”. Ze hadden op 17 april 2001 de jaloezieën van het PNV-lokaal in Portugalete in brand gestoken!

Op 14 oktober 2004 kwam het tot een akkoord. Nadat de jongeren de feiten bekend hadden, werd de aanklacht van "terroristische brandstichting" omgezet in "terroristische schade". De straf werd daarop teruggebracht van 18 jaar naar drie jaar voor Urtasun en Arroyo en 2 jaar voor Bonilla. Daarbij kwam nog een boete van 7.845 Euro.

Ze zaten de hele periode onafgebroken in de cel! Noodzakelijk voor het onderzoek, waarschijnlijk!

De verdediging spreekt van "chantage" en verwijt justitie dat dit feit in andere landen met een vergoeding van de schade geregeld zou zijn geworden. De verdediging klaagde ook het stilzwijgen van de commissies mensenrechten aan en ze wezen er op dat de eis tegen de politieagent die daags na de Al Qaida-aanslag in Madrid de uitbater van een bakkerswinkel in Pamplona doodschoot omdat hij geen affiche tegen ETA in zijn vitrine hing, eveneens 18 jaar was!