Ten aanzien van de vorige editie had de organisatie van deel twee van het Ardense World Tour-drieluik, dat zondag ten einde komt met Luik-Bastenaken-Luik, een interessante aanpassing gemaakt. De Muur van Huy, traditiegetrouw dé scherprechter van de koers, werd ditmaal voorafgegaan door de Côte de Cherave. De intrede van de top van deze klim -  1,3 kilometer lang en met een gemiddeld stijgingspercentage van 8,1 procent - werd op vijf kilometer van de streep ingeroosterd en moest de Waalse Pijl selectiever maken. Voor het zover was, waren het een zevental renners die samen lange tijd het gezicht bepaalden van de koers en vrijwel direct na de start in Waremme het hazenpad kozen. Onder hen waren de Nederlanders Reinier Honig en Mike Teunissen. Het duo ondervond de meest prominente steun onder de avonturiers van Thomas de Gendt, voormalig Vacansoleil-renner en de nummer drie van de Ronde van Italië van 2012. De zeven vluchters kregen ruim zevenenhalve minuut marge van het peloton, dat de coureurs vooraan echter wel steeds aan het touw hield. Na de eerste bestijging van de Muur van Huy, die in totaal drie keer bedwongen moest worden, hengelde het pak de renners vooraan langzaam maar zeker zorgvuldig binnen. Ondertussen kwamen links en rechts veel renners op de meest vreemde manieren ten val. Zo verdween een aantal renners op een smal weggetje op kolderieke en onschuldige wijze in een met gras gevulde berm, terwijl anderen veel ongelukkiger crashten. Één van die onfortuinlijken was Gilbert, die hard in aanraking kwam met het asfalt nadat een renner van Tinkoff-Saxo een tik op zijn achterwiel kreeg. De Belg stapte flink gehavend nog op zijn fiets, maar hield het even later toch voor gezien. Niet lang daarna kwam een andere kanshebber voor onze zuiderburen ten val, Jelle Vanendert, waardoor de hoop op de eerste Belgische triomf sinds 2011 in ijskast kon worden gezet. Op de Côte de Bellaire konden Honig en Teunissen het moordende tempo van De Gendt vooraan niet meer bijbenen en moest het Nederlandse duo lossen. Het peloton draaide de gaskraan hierna verder open en één voor één werden ook de overige vluchters opgeraapt. Tim Wellens probeerde na de samensmelting vlak voor de slotbeklimming van de Muur van Huy nog een ultieme demarrage te plaatsen, maar werd op de steilste flanken van de zeer gemene pukkel ingerekend, waarna Valverde met veel machtsvertoon en ogenschijnlijk op souplesse zijn titel wist te prolongeren door soeverein als eerste bovenaan te arriveren. Naast Slagter, eindigde ook Wilco Kelderman (tiende) in de top-tien.

http://www.wielerupdate.nl/

De Nederlanders Wouter Mol en Coen Vermeltfoort kwamen in de warrige slotfase allebei ten val. Bole greep door zijn dagwinst ook direct de leiderstrui.

http://www.wielerupdate.nl/

De aanvalslust van een zestal voorzag de 168 kilometer lange etappe van kleur. De Italiaan Simone Sterbini en de Oostenrijker Lukas Pöstlberger wisten het langst vooruit te blijven, maar op de Passo Santa Barbara van de buitencategorie werden ook zijn opgeraapt door het jagende, uitgedunde peloton. Op de flanken van de slotklim naar Bretonico sloeg Porte toe en liet hij onder meer Domenico Pozzovivo en Jean-Christophe Peraud achter. Achter de Australiër kwam de Spanjaard Mikel Landa als tweede over de meet, direct gevolgd door Damiano Cunego.

http://www.wielerupdate.nl/

Op de goedgevulde Markt in Maastricht vertrok het peloton vanochtend (zondag) voor de jubileumeditie van de Amstel Gold Race. Over 258 kilometer draaien en keren in Limburg moesten er 34 klimmetjes worden bedwongen. Met als belangrijkste klim van de dag de Cauberg, die als slotklim diende en vier keer bestegen moest worden onderweg. Na het vertrek uit Maastricht duurde het ongeveer dertig kilometer voordat er een groepje losraakte van het peloton. De Nederlandse ploegen waren bijzonder actief in de beginfase en slaagden er beide in om een mannetje mee te krijgen in de kopgroep. Timo Roosen (LottoNL-Jumbo) en Mike Terpstra (Roompot) kregen Laurens De Vreese, Johann van Zyl, Linus Gerdemann en Jan Polanc met zich mee. Het zestal zag de voorsprong groeien tot bijna tien minuten. De kopgroep had echter geen schijn van kans. Op iets meer dan dertig kilometer voor het einde werden de zes al ingelopen. Daarna barstte het spektakel meteen los. Simon Clarke ging in de aanval en kreeg David Tanner mee. Daarachter ging ook Vincenzo Nibali in de aanval, samen met onder meer Tony Martin en later ook Wilco Kelderman. De Nederlander fietste een berm in en verloor daardoor het contact met de achtervolgende groep. Ondertussen kwamen Nibali en Martin wel bij de koplopers. Het viertal pakte een halve minuut en werd op een kilometer of vijftien voor het einde ingerekend. Clarke probeerde het daarna solo, maar werd nog voor de Cauberg opgeslokt door het peloton. In razende vaart werd er naar de slotklim gereden. Gilbert was de eerste van de favorieten die aanzette en hij kreeg Matthews in zijn wiel. Ook Valverde sloot aan, maar het drietal hield op de top in. Daardoor konden ongeveer twintig renners aansluiten en moest een sprint de winnaar gaan bepalen. Matthews had duidelijk volle benen en kon niet meer over Kwiatkowski heen toen die aanzette. Ook Valverde had geen kracht meer om de zege van de Pool nog te bedreigen en werd tweede. De beste Nederlander was Maurits Lammertink (Roompot) op de 21ste plaats.

http://www.wielerupdate.nl/

Baugnies toonde zich de snelste in het sprintje van de achtervolgende groep en troefde Cofidis-renner Julien Simon af, die derde werd. In de slotfase van de koers probeerde onder meer Thomas Voeckler nog een coupe te plegen, maar waar de Fransman niet bij machte bleek vooruit te blijven, mocht De Troyer wel dat genoegen smaken.

http://www.wielerupdate.nl/

De Tro-Bro Léon is een koers door Bretagne over 204,4 kilometer en bevat de nodige kasseistroken. Daardoor wordt de koers nog weleens vergeleken met Parijs-Roubaix. Dat is qua parcours misschien wel het geval, maar zeker niet wat betreft het deelnemersveld. In de schaduw van de Amstel Gold Race werd deze wedstrijd in Bretagne gedomineerd door Fransen. De enige niet-Fransman in de top tien was uitgerekend een Nederlander. Op plek tien deed Berden de Vries van Roompot Oranje Peloton het meer dan uitstekend.

http://www.wielerupdate.nl/

De Laatste etappe ging over bijna 180 kilometer met aankomst bergop, op de Alto de Lubain. Carlos Barbero droeg op de laatste dag de leiderstrui, maar was niet opgewassen tegen het klimgeweld van Antón, Rolland, Intxausti en Rodolfo Andres Torres. Dat viertal mocht op de slotklim bepalen wie er met de zege aan de haal mocht gaan. In de laatste kilometers plaatste Rolland zijn beslissende demarrage om uiteindelijk solo over de meet te komen. De Fransman had een achterstand van tien seconden op Barbero in het klassement en maakte die ruimschoots goed. Intxausti en Antón werden, net als in de slotetappe, ook tweede en derde in de eindrangschikking.

http://www.wielerupdate.nl/

Garikoitz Bravo (Murias Taldea) en Diego Rubio (Efapel) gaven kleur aan de etappe door in het eerste koersuur samen ten strijde te trekken, maar het tweetal redde het niet. Rubio werd op dertien kilometer van de meet als laatste teruggehaald, waarna Shilov met de zege aan de haal ging. Jetse Bol liet net als in de eerste rit een zesde plaats noteren.

Barbero nam de leiderstrui over van Pello Bilbao.

http://www.wielerupdate.nl/

Na een kleine tweehonderd kilometer verwees Bouhanni in Denain, waar de start en finish van de koers is, Boris Vallée van Lotto-Soudal naar de tweede plaats. Derde werd Rudy Barbier, voor Raymond Kreder. De sprinter van Team Roompot was met zijn vierde plaats de beste Nederlander in de koers. -Door zijn zege in Denain staat de teller voor 24-jarige Bouhanni nu op drie overwinningen in dit seizoen. Onlangs boekte de Fransman twee overwinningen in het Circuit de la Sarthe.

http://www.wielerupdate.nl/

Al snel na de start in het centrum van Leuven probeerden verschillende renners onder een stralende zon weg te komen. Marc de Maar deelde samen met Arnaud Gérard ook een speldenprik uit. De poging van de renner van Team Roompot Oranje Peloton en zijn Franse medevluchter hield echter niet lang stand. Thomas De Gendt en Anthony Delaplace wisten vervolgens wel enkele minuten voorsprong te nemen op het peloton. Alex Kirsch maakte aanvankelijk ook deel uit van de kopgroep, maar de Luxemburger kon het tempo op een gegeven moment niet meer volgen. Op zo'n veertig kilometer voor de meet werden De Gendt en Delaplace weer gepakt door het grote pak. Ben Hermans en David Tanner (IAM Cycling) ontsnapten daarna - en dat bleek een beslissende zet te zijn. De 28-jarige Belg ontdeed zich in de IJskelderlaan van zijn Australische vluchtmakker en bleef een achtervolgende groep uiteindelijk net voor. Michael Matthews (Orica-GreenEdge) werd tweede, Gilbert eindigde op de derde plek. Maurits Lammertink (Team Roompot) was als achtste de beste Nederlander. Voor Hermans is het nog maar de derde overwinning in zijn profcarrière. Zijn kunststukje in de 55ste Brabantse Pijl is met afstand de mooiste zege uit zijn loopbaan.

http://www.wielerupdate.nl/

Hoewel de 171,5 kilometerlange koers geen meter vlak was, waren vooral de laatste vijftig kilometer zwaar. In de finale moest de Montecalvo, een beklimming van de tweede categorie, driemaal bestegen worden. De finish in Amorebieta werd bereikt na een afdaling van zo'n vijftien kilometer. Al vroeg in de koers ging een grote groep van achttien renners in de aanval. De vluchters kregen een ruime marge van zes minuten en dat bleek teveel voor het peloton om nog in de buurt te kunnen komen. Op de slotklim, op zeventien kilometer van de meet, ging Herrada ervandoor. Shalunov volgde, maar kon de zege van Herrada niet bedreigen.

http://www.wielerupdate.nl/

Bij de afsluitende race tegen de klok hoefde weliswaar geen grote afstand te worden overbrugd, toch betrof het een gemeen ritje. De eerste negen kilometer werden door de renners in dalende lijn afgewerkt maar daarna werden de coureurs geconfronteerd met relatief steile stroken en twee venijnige kuitenbijtertjes, waarbij de finishlijn op de kruin van de tweede pukkel, de Alto de Aia, was getrokken. Het klimwerk in de slotfase bleek al snel te machtig voor tijdritexpert Tony Martin. De motor van de DuitsePanzerwagen brulde luid in het eerste deel van chronorace, maar liep direct vast toen het wegdek omhoog begon te glooien waardoor hij uiteindelijk niet in de buurt van het podium kwam. De afsluitende tijdrit was juist wel op maat gemaakt voor Rodríguez - allesbehalve een gevleugeld chronorijder - maar de steile stroken waren een kolfje naar de hand van Purito. Voor aanvang van het sluitstuk dong ook Nairo Quintana nog nadrukkelijk mee naar de eindzege, maar de Colombiaanse klimgeit gaf 26 seconden toe op Rodríguez, waardoor zijn kans op de eindzege verkeken was. Henao, voorafgaand aan de tijdrit precies gelijk in tijd met de eindwinnaar, was dertien tellen langzamer dan de Spanjaard en moest daardoor genoegen nemen met de tweede plaats in de eindrangschikking. Jon Izagirre noteerde de derde tijd, wat hem dezelfde plaats opleverde in het algemeen klassement. Echter, voor alle loftuitingen aan het adres van de klassementsmannen plaatsvonden, mocht Dumoulin plaatsnemen op de hoogste trede van het ereschavot. De man uit Maastricht reed een ijzersterke race en eiste daardoor de bloemen die bestemd waren voor de dagwinnaar terecht voor zich op.

http://www.wielerupdate.nl/

De wind stond in de rug en de zon scheen bij de start in Compiègne en dat betekende snelle omstandigheden. Het duurde dan ook even voordat er een groep weg mocht rijden van het peloton. Lieuwe Westra probeerde het, maar kwam niet los en zag even later een groep van negen renners het hazenpad kiezen. Tim Declercq, Sean De Bie, Grégory Rast, Adam Blythe, Ralf Matzka, Frederik Backaert, Pierre-Luc Périchon, Aleksejs Saramotins en Alexis Gougeard vonden elkaar en kregen bijna tien minuten voorsprong. Het peloton had alle moeite om die marge te doen slinken, zeker toen halverwege het peloton ineens slagbomen naar beneden gingen. De koers werd in het peloton kort geneutraliseerd. Toen de favorieten weer in gang werden geschoten werd het Bos van Wallers aangedaan, een gevreesde kasseistrook. Bradley Wiggins moest de concurrentie laten gaan, maar knokte zich later in de koers terug. Na Wallers scheurde het peloton een paar keer uiteen en stond Etixx-Quick Step er op een gegeven moment riant voor toen de ploeg van titelverdediger Niki Terpstra met zes man bij de eerste groep met favorieten zat. Op een kilometer of dertig werden de vroege vluchters ingerekend en kon het spel rond de favorieten beginnen. Nota bene Wiggins zorgde voor de eerste serieuze poging. De Brit redde het niet en vooraan werd de groep met kanshebbers steeds kleiner. Zowel Terpstra als Boom liet zien in goeden doen te zijn. Maar toen Yves Lampaert en Van Avermaet ervandoor gingen, kwamen de Nederlanders op achterstand. Degenkolb stuurde vervolgens ploeggenoot Bert de Backer naar voren om hem later op te pikken en zelf naar de leiders toe te rijden. Intussen achetvolgde Boom samen met Štybar, Martin Elmiger en Jens Keukeleire. Op één kilometer van de meet kwamen die zeven mannen bij elkaar. Op het Vélodrome van Roubaix mocht die groep gaan sprinten voor de zeg. Štybar ging aan, maar werd ruimschoots afgetroefd door Degenkolb. Van Avermaet drukte zijn wiel als derde over de meet, nog voor Boom.

http://www.wielerupdate.nl/

De renners in Baskenland kregen opnieuw een zware rit voorgeschoteld met acht beklimmingen. Op het pittige parcours vormde zich een uitgebreide kopgroep, waarin onder meer Tom-Jelte Slagter present was. De renners vooraan hielden geruime tijd stand, maar in de slotfase werd het gezelschap uiteen gerukt. Dat gebeurde toen de zeer steile Alto de Aia, met stroken waar het stijgingspercentage opliep tot 28 procent, drie keer beklommen moest worden. Landa sprong samen met Tim Wellens, Rein Taaramaë en Tom Danielson weg uit de kopgroep. De Spanjaard bleek uiteindelijk over de beste benen te beschikken. Hij had op de streep een handvol seconden over op Wellens. De derde plaats was voor Danielson. De gehavende Mollema finishte op 2.24 minuten achter de dagwinnaar. Hij ging eerder in de etappe onderuit. De duikeling van Oliver Zaugg was afschrikwekkender. De Zwitser van Tinkoff-Saxo bleef enige tijd roerloos op de grond liggen en werd vervolgens afgevoerd naar het ziekenhuis.

http://www.wielerupdate.nl/

De laatste etappe, over 178,5 kilometer naar Le Lude, werd een prooi voor Nacer Bouhanni (Cofidis), die Aleksei Tsatevich (Katusha) en Samuel Dumoulin (AG2R) naar de overige ereplaatsen verwees. Beste Nederlander was Raymond Kreder (Team Roompot Oranje Peloton), die op de achtste plaats eindigde. Navarduaskas won de meerdaagse Franse wielerwedstrijd ook in 2014. Hij hield deze keer in de algemene rangschikking slechts één seconde over op de eerste achtervolger.

http://www.wielerupdate.nl/

Met enig gevoel voor drama reageerde Joaquim Rodríguez woensdag op zijn zege in de derde rit van de Ronde van het Baskenland. "Deze zege is heel belangrijk voor me, het was meer dan een jaar geleden dat ik gewonnen had. Sindsdien heb ik vaak goede benen gehad, maar ook veel pech. Ik begon te vrezen dat die nachtmerrie niet zou eindigen, maar deze overwinning voelt voor mij als een nieuw begin", sprak hij. Enigszins overdreven wellicht, maar het gaf aan hoe veel vertrouwen de zege de Spanjaard gaf. Hij ontsnapte in de bergrit met Sergio Henao en Nairo Quintana en maakte het karwei vervolgens in de sprint vrij eenvoudig af. Een dag later was Henao bergop de beste, maar daar had de Colombiaan uiteindelijk weinig aan. Hij trok ten aanval op de slotklim en sloeg een gaatje, maar had de pech dat achter hem met vereende krachten gewerkt werd. Bovendien had Henao in de persoon van Ilnur Zakarin ballast mee. De Rus van Katusha was eerder ontsnapt en haakte aan in het wiel van Henao, zonder over te nemen. Dit leidde tot frustratie bij Henao, maar Zakarin had natuurlijk gelijk; hij moest vooral aan de belangen van kopman Rodríguez denken. Diezelfde Rodríguez zat goed en keerde, met een groep van ruim tien man, terug tot bij Henao en Zakarin. Vervolgens nam hij meteen de kop over, want Rodríguez kende de aankomst goed. De laatste kilometers liepen bergaf en op enkele honderden meters van de finish zat een bocht. Wie daar als eerste doorkwam, zou de rit vrijwel zeker winnen. Dat wist Purito omdat hij zich jaren geleden, in de Ronde van Spanje, liet verrassen door deze finish. Destijds greep hij net naast de overwinning, omdat hij verkeerd gepositioneerd zat. Die fout maakte hij niet nog een keer. Rodríguez denderde als eerste door de laatste bocht en bleef Bauke Mollema, die sterk reed en een goede sprint afleverde, net voor. Mollema behoudt hierdoor zijn goede positie in het algemeen klassement en dat biedt perspectief met nog een tijdrit van elf kilometer voor de boeg. De leiding in het klassement blijft nog wel in handen van Henao, in dezelfde tijd als Rodríguez.

http://www.wielerupdate.nl/

Etappe drie van het Circuit de la Sarthe ging van Angers naar Pré-en-Pail en leidde het peloton over diverse klimmetjes. Een select groepje bleef over en daarvan bleek Boaro de beste. Door zijn overwinning neemt hij de leiding in het klassement over van Adriano Malori, die woensdag de tijdrit won. Het Circuit de la Sarthe eindigt vrijdag met een etappe over 178.5 kilometer naar Le Lud

http://www.wielerupdate.nl/

Na twee dagen van sprinten waren vandaag de klassementsrenners aan zet in de Ronde van het Baskenland. Het parcours van de derde etappe telde acht beklimmingen, waarbij de top van de laatste col op drie kilometer van de finish lag. De eindstreep was getrokken in een afdaling. Al na zes minuten in de koers ontstond de vlucht van de dag, met daarbij Lieuwe Westra. De renner van Astana had gezelschap van Sander Armée (Lotto-Soudal), Hugh Carthy (Caja-Rural) en Omar Fraile (eveneens Caja-Rural). Hun maximale voorsprong bedroeg net geen zes minuten, waarna onder aanvoering van Movistar werd begonnen aan de inrekening van de vier leiders. Westra legde zich er echter niet zomaar bij neer. De Fries ging met nog ruim 33 kilometer te gaan alleen op avontuur. Op een paar kilometer van de finish, op een venijnig klimmetje, werd onze landgenoot ingerekend. In de finale namen Henao, Rodríguez en Quintana de benen en zij gingen onderling strijden om de winst. Uiteindelijk bleek Rodríguez een maatje te groot voor de twee Colombianen, maar met de leiderstrui om de schouders kan Henao vanavond toch een feestje vieren.

http://www.wielerupdate.nl/

Met de afwezigheid van de winnaar van de laatste drie jaar Marcel Kittel, Mark Cavendish (wiens naam eveneens drie keer op de erelijst prijkt) en André Greipel ontbraken drie topfavorieten voor de winst. En dus waren de ogen vooral gericht op Kristoff. De Noor kroonde zich onlangs al tot winnaar van de Driedaagse De Panne-Koksijde en de Ronde van Vlaanderen. Zijn ploeg Katusha beschikte daarnaast met Luca Paolini ook over de winnaar van Gent-Wevelgem. Het was dan ook niet verrassend dat Katusha de hele dag vooraan het peloton te vinden was. Het pak maakte jacht op een kopgroep van zeven, met daarbij Huub Duyn, die na ongeveer dertig kilometer was ontstaan. De renner van Roompot had vooraan gezelschap van Laurens De Vreese (Astana), Frederik Backaert (Wanty-Groupe Gobert), Kenneth Vanbilsen (Cofidis), Matteo Busato (Southeast), Vincent Jerome (Europcar) en Tanner Put (UnitedHealthcare). Duyn behoorde tot de initiatiefnemers van de vlucht, samen met Backaert, Vanbilsen, Busato en Putt, De Vreese en Jerome sloten later aan. Het leidende zevental bouwde een maximale voorsprong van ongeveer 4,5 minuut op, maar in het tweede deel liep de marge langzaam maar zeker terug. Bij het ingaan van de laatste lokale ronde in Schoten was de marge nog iets meer dan een halve minuut. In het laatste rondje, dat even werd verstoord door een ingestorte sponsorboog maar de renners niet al te veel hinderde, gaven Duyn en De Vreese zich als laatste gewonnen. De Nederlander en Belg hielden uiteindelijk ook geen stand en dus werd het sprinten. Dat gebeurde met een groep van ongeveer twintig man vanwege een valpartij in de laatste kilometer. Kristoff liet zich er niet door van de wijs brengen, de Noor ging vroeg aan en troefde zijn concurrenten zonder problemen af. Danny van Poppel was op plaats vijf de beste Nederlander.

http://www.wielerupdate.nl/

Malori legde het parcours van 6,8 kilometer door Angers af in 7.58 minuut. De Italiaanse renner van Movistar trok daarmee op overtuigende wijze aan het langste eind. Zijn ploeggenoot Alex Dowsett werd op negen seconden tweede, de derde plaats was voor Ramunas Navardauskas. Dat is nu ook de volgorde in het algemeen klassement. De Omloop van de Sarthe duurt nog tot en met vrijdag.

Jauregui en Voeckler waren degenen die in de openingsfase van de koers, van ongeveer 84 kilometer, als eersten wegsprongen uit het peloton. De twee kregen later gezelschap van Roux, waarna de voorsprong van het drietal bleef schommelen rond de minuut. In de finale kwam het pak nog wel dichterbij, maar ze waren te laat om de drie vluchters in te rekenen. Uiteindelijk kwam Roux als eerste over de streep, voor Jauregui (tweede) en Voeckler (derde). Klassementsleider Nacer Bouhanni won de pelotonsprint en eindigde zodoende als vierde, maar kon daarmee niet voorkomen dat Roux de leiderstrui greep. Raymond Kreder, dinsdag nog derde in de openingsetappe, was op plaats negen de beste Nederlander. Later op de dag werkt het peloton nog een individuele tijdrit van 6,8 kilometer in en rond Angers af.

http://www.wielerupdate.nl/

Carlos Ramirez (Colombia), Romain Lemarchand (Cult Energy) en Jacques Janse Van Rensburg (MTN-Qhubeka) tekenden voor de vlucht van de dag. Hun maximale voorsprong bedroeg elf en een halve minuut. Van Rensburg verzekerde zich tijdens de vlucht van de bergpunten. Dankzij de inzet van Cofidis, Movistar, Team Roompot en Cannondale-Garmin werden de koplopers op het nippertje in de kraag gevat. In de sprint greep Bouhanni zijn eerste zege van het seizoen. Nathan Haas (Cannondale) werd tweede, Kreder maakte het erepodium tot vreugde van het ProContinentale Team Roompot compleet. Bouhanni was ook in de vorige editie de beste in de openingsetappe in de Omloop van de Sarthe. Ramunas Navardauskas verzekerde zich in 2014 van de eindzege.

http://www.wielerupdate.nl/

Michael Carbel, Robert Förster en Nicolas Baldo gingen in de aanval en kregen een ruime voorsprong. Op 25 kilometer van de meet werd het drietal echter gegrepen door het peloton. Daarna probeerde een zevental het opnieuw, waaronder Louber en Fédrigo. Op de laatste klim van de dag, de Crouttes, gingen de Fransmannen in de aanval en die bleek beslissend. In de sprint in Vimoutiers met twee was Loubet de sterkste. Met zijn zege won Loubet traditioneel zijn gewicht in camembertkaas;

http://www.wielerupdate.nl/

Michael Albasini, Christian Meier, Rubén Fernández, Marc Soler, Ángel Madrazo, José Belda en Alvaro Cuadros probeerden voor het peloton uit te blijven in de 166,3 kilometerlange koers met start en finish in Logroño. De vluchters werden gepakt en in de finale ging Alejandro Valverde solo, maar ook die poging mislukte. Op een kilometer of vijftien voor het einde kwam alles weer samen waarna Orica-GreenEDGE het initiatief nam om de sprint voor te bereiden. En dat deden ze met succes. Ewan pakte de winst en ploeggenoot Impey ging achter hem naar plek twee.

http://www.wielerupdate.nl/

Onder een heldere hemel in Brugge vertrokken de renners voor de 99e editie van de Ronde van Vlaanderen. En zoals altijd gingen er direct renners in de aanval. Toch duurde het lang voordat er een groep los kwam van het peloton. Vooral Roompot was actief en slaagde er ook in om een pion vooruit te schuiven. Dylan Groenewegen kreeg Jesse Sergent, Damien Gaudin, Ralf Matzka en Matt Brammeier met zich mee. Later sloten ook Lars Bak en Marco Frapporti aan bij de leiders van de koers op dat moment. De zeven kregen de zegen van het peloton en liepen rap zeven minuten weg. Daarna zakte het tempo van de koers in. Pas in de laatste honderd kilometer kwam de koers los. Sergent zou die finale niet mee gaan maken. De Nieuw-Zeelander werd geschept door een materiaalwagen toen hij op kop van de eerste groep reed. Sergent werd direct naar het ziekenhuis gebracht voor onderzoek en daar bleek dat hij zijn sleutelbeen had gebroken. Intussen zakte de voorsprong van de leiders steeds verder weg. Op vijftig kilometer van het einde werd de laatste vluchter, Gaudin, gegrepen door het peloton, dat toen nog behoorlijk groot was. Van de favorieten was alleen Bradley Wiggins afgevallen op dat moment. In de laatste dertig kilometer bleef er een groep met favorieten over, waaronder Terpstra en Lars Boom. Vooral Terpstra was actief en ging een paar keer in de aanval. Uiteindelijk kreeg de Nederlander Kristoff mee. Het duo kreeg een halve minuut en hield stand op de Oude Kwaremont en de Paterberg. In de absolute finale pokerde Terpstra door niet meer op kop te komen en daardoor kwamen Van Avermaet en Peter Sagan nog dichtbij in de laatste kilometer. Terpstra leek alles goed te doen. De renner van Etixx-Quick Step wachtte op zijn kans en ging op 300 meter van de meet de sprint aan. Maar Kristoff was alert en de sprint van Terpstra niet sterk genoeg. De Noor van Katusha bleef Terpstra voor en won zo Vlaanderens Mooiste. Achter het duo werd Van Avermaet derde en Sagan vierde. Boom was de tweede Nederlander in de toptien met een zesde plaats. Kristoff volgt Fabian Cancellara op, die wegens blessureleed niet meedeed.

http://www.wielerupdate.nl/

Dat details het verschil kunnen maken tussen winst en verlies, is al langer bekend. Toch was zelden zo'n klein detail beslissend als donderdag in De Panne. Kristoff ging de eindsprint van ver aan en leek te gaan winnen, maar in de laatste honderd meter kwam Greipel als een raket naar voren. De Duitser zat eerder wat ingesloten tussen Kristoff en Andrea Guardini, maar ging als een speer toen hij eenmaal vrij baan had. Hij leek Kristoff in te halen, maar ineens was daar de finishlijn. Beide renners leken de finish op hetzelfde moment te passeren. Maar aan een gelijkspel doet men in het wielrennen niet en dus moest er een winnaar aangewezen worden. Dat werd Kristoff, op basis van de finishfoto. Zelfs deze foto was niet helemaal duidelijk en Greipel bleek het niet eens met de conclusie van de jury, de Duitser verliet mopperend het terrein. "Waarom is er geen lijn te zijn op de finishfoto?", vroeg hij zich hardop af. Kristoff accepteerde de uitslag, logischerwijs, glimlachend. Voor de Noor is het zijn derde zege op rij in De Panne, hij heeft de leiding in het algemeen klassement nu stevig in handen. Later vanmiddag staat de slotetappe, een individuele tijdrit, op het programma.

http://www.wielerupdate.nl/

Hij schreef al historie door drie etappes op rij te winnen in de Driedaagse, iets dat nog nooit iemand gelukt was. Maar dat Alexander Kristoff van extreme klasse is, bewees de Noor vooral in de rit die hij níet won. In de afsluitende tijdrit werd hij derde, op slechts achttien seconden van wereldkampioen Wiggins. Dat was ruim voldoende om de winst te grijpen in het klassement. En mocht iemand er nog over twijfelen: Kristoff steekt in de vorm van zijn leven. Zijn volgende doel: winst in de Ronde van Vlaanderen, komende zondag. De winst in de tijdrit ging naar Wiggins, die hoogstwaarschijnlijk de laatste tijdrit op de weg uit zijn leven reed. Hij richt zich nu op Parijs-Roubaix, daarna gaat het vizier op de baan voor de Spelen van 2016. Wiggins reageerde overigens op geheel eigen wijze op zijn zege. "Wat een shitparcours", bromde de wereldkampioen toen hij van zijn fiets stapte. Maar shitparcours of niet, Wiggins won. Zijn voorsprong op Stefan Küng, de verrassende nummer twee, bedroeg tien seconden. Küng wordt in Zwitserland gezien als de nieuwe Fabian Cancellara en bewees in De Panne dat dit niet voor niets is. De BMC-renner is bezig aan zijn eerste jaar als prof. -Naast Kristoff, Wiggins en Küng toonde ook Stijn Devolder aan in prima vorm te steken. De routinier van Trek reed een goede tijdrit en eindigt als tweede in het algemeen klassement. Ook hij zal vol vertrouwen aan de start staan van de Ronde van Vlaanderen, een koers die hij in zijn carrière al twee keer wist te winnen. Wiggins eindigde door zijn overtuigende overwinning in de tijdrit als derde in het algemeen klassement.

Net als dinsdag waaide het behoorlijk in Vlaanderen. Toch werd er gekoerst en dus moesten de grote mannen bij de les zijn, want het peloton kon in waaiers getrokken worden. Dat gebeurde ook, maar de kandidaten voor de ritzege, onder wie Modolo, Viviani, Démare, Kristoff, Renshaw en Greipel, waren allemaal scherp en zaten in het voorste deel van het pak. Vooraan in de koers was ondertussen een groep van twaalf man te vinden, met daarbij de Nederlander Michael Vingerling van Team3M. Op twintig kilometer, wel nadat onze landgenoot voldoende punten had gepakt om donderdag in de blauwe trui te morgen starten, was het voor de leiders uit met de pret. Nog niet iedereen legde zich echter neer bij een massasprint. Er vormde zich een nieuw kopgroepje, bestaande uit Martin Mortensen, Alessandro Malaguti en Dennis Coenen. Op ongeveer drie kilometer van de streep werden ook zij weer ingerekend. En dus werd het sprinten en daarbij toonde Kristoff nogmaals zijn klasse. Elia Viviani werd tweede, Shane Archbold eindigde als derd

http://www.wielerupdate.nl/

Voorafgaand aan de Vlaamse wedstrijd maakte het peloton zich veel zorgen over de extreme weersomstandigheden. Het waaide en hoosde in Vlaanderen, waardoor men zich afvroeg of het wel verantwoord was om het wielerevenement door te laten gaan. De wedstrijdorganisatie nam op verschillende punten in het parcours de proef op de som en kwam tot de conclusie dat er gewoon gekoerst kon worden, ware het niet dat de eerste twaalf kilometer wel geneutraliseerd werden. Na het startschot werd Gert Steegmans al snel het eerste slachtoffer in de storm, na een zware crash. De Belg werd vorig jaar derde in de Driedaagse, waarin hij toen twee dagen de leiderstrui droeg. Na het wegvallen van Steegmans werden de omstandigheden beter, naarmate de koers vorderde. Zeven renners gingen voor een vlucht, maar werden door het moordende tempo in het peloton al binnen een uur bij hun nekvel gegrepen. Het gaf de gelegenheid voor een nieuwe ontsnapping, waar Belgisch kampioen Debusschere de initiatiefnemer voor was. Hij kreeg Jarl Salomein, Michael Reihs en Nelson Oliveira met zich mee. De vier hielden het een tijdje vol, maar kregen niet echt de ruimte. Met nog dertig kilometer te gaan was het spel echt aan de wagen, toen Sven Erik Bystrøm van Katusha er een slinger aan gaf in het peloton. Hij trok Sean De Bie (Lotto Soudal), Devolder en ploeggenoot Kristoff mee. Uiteindelijk ontstond er een kopgroep van zes, met twee Katusha-renners en drie renners van Lotto Soudal. Met een uitstekende samenwerking draaiden de renners op volle toeren richting de finish, waar Kristoff oppermachtig was. Met kinderlijke eenvoud rekende hij in Zottegem af met de medevluchters. De eerste rit van de Driedaagse was 201,6 kilometer lang en bevatte twaalf beklimmingen en drie stukken met kasseienstroken.

http://www.wielerupdate.nl/

Vanuit de start in Deinze was het direct koers en al snel brak het peloton in stukken. Uiteindelijk wist een groepje van zeven op kop te komen en kwam het peloton daarachter weer samen. De groep van zeven bestond uit twee Nederlanders, Tim Kerkhof en Albert Timmer, en vijf medevluchters: Alexis Gougeard, Alex Dowsett, Pavel Broett, Jesse Sergent, en Mirko Tedeschi. 
De voorsprong liep snel op, tot ruim acht minuten na een uur koers. Door de gure weersomstandigheden kreeg ook het peloton daarachter geen minuut rust. Na ruim tachtig kilometer brak het peloton opnieuw in stukken door de harde wind. Etixx-Quick Step vond het na ruim twee uur koers welletjes en zette zich op kop van het peloton. Onder leiding van de Belgische formatie dook de voorsprong van de leiders naar beneden, maar Etixx zat niet veel later zelf in de hoek waar de klappen vielen. Martin Velits moest na een val opgeven met een sleutelbeenbreuk en ook kopman Mark Cavendish ging onderuit. Door de vele valpartijen brak het peloton keer op keer uiteen en was de controle totaal weg. De renners besloten zelfs even om de koers te neutraliseren omdat de rukwinden het te gevaarlijk maakten om op tempo te kunnen koersen. De hele dag bleven renners uit het peloton vallen door de wind, maar gekoerst werd er wel weer. Ver voor de finale werden de vluchters gegrepen door de eerste groep met achtervolgers, Maarten Tjallingii was op honderd kilometer voor het einde de volgende Nederlander die het probeerde. Hij werd bijgehaald door Jürgen Roelandts, die doorreed en op een gegeven moment meer dan twee minuten voorsprong kreeg. 
Achter Roelandts bleef een kleine groep met achtervolgers over waarin ook Niki Terpstra en LottoNL-Jumbo-kopman Sep Vanmarcke zaten. De krachten van Roelandts vloeiden weg en zes achtervolgers achterhaalden de Belg op zeventien kilometer voor het einde. Daarna kon de absolute finale losbarsten en precies op dat moment kreeg Terpstra te maken met materiaalpech. Hij moest van fiets wisselen, maar omdat de kopgroep stil viel, kon hij nog terugkomen. Eenmaal terug ging Terpstra meteen door, met Luca Paolini in zijn wiel. Die poging mislukte en even later probeerde Paolini het solo opnieuw. Thomas, Vanmarcke, Stijn Vandenbergh, Terpstra en Jens Debusschere gingen in de achtervolging, maar kwamen niet meer bij de veteraan. Terpstra sprintte ten koste van Thomas nog wel naar plek twee.

http://www.wielerupdate.nl/

De slotetappe van het Critérium International ging over 189,5 kilometer van Porto-Vecchio naar de Col de l'Ospedale met aankomst bergop. Op die laatste helling zou het klassement beslist gaan worden. De beklimming naar l'Ospedale is een pittige, over 14,1 kilometer moesten de renners klimmen tegen een stijgingspercentage van gemiddeld 6,2 procent. Benjamin King ging de dag in als leider, maar zijn klimmerskwaliteiten bleken niet toereikend om kans te maken op de eindzege. Péraud ging op de slotklim solo en liet onder anderen Fränk Schleck achter zich. Fédrigo en Pinot kwamen nog dichtbij hun landgenoot, maar zagen hem toch zijn handen in de lucht steken.

http://www.wielerupdate.nl/

De Ronde van Catalonië werd afgesloten met een rit door Barcelona. In de lokale ronde door de stad lag nog een gemene bult, die acht keer beklommen moest worden. Voor het zover was gingen David Arroyo, Fernando Pedraza en Marek Rutkiewicz in de aanval. De belangen voor de klassementmannen waren echter veel te groot om de aanvallers een kans te gunnen. Ook een dappere poging van Daniel Martin in de finale mislukte. In Barcelona werd het peloton uitgedund en werd er met een groep van een man of 25 gesprint voor de dagzege. Omdat er op de streep nog bonificatieseconden gepakt konden worden, was de eindzege van Porte op dat moment nog niet veilig - de onzekerheid voor Porte nam toe toen Valverde naar de ritzege spurtte. Porte hield uiteindelijk vier seconden marge over op de renner van Movistar, die tweede werd in het klassement. Domenico Pozzovivo werd derde in het klassement. Porte pakte met zijn eindwinst in Catalonië alweer zijn tweede etappekoers van het seizoen. Eerder was de renner van Team Sky de beste in Parijs-Nice.

http://www.wielerupdate.nl/

Het peloton maakte zich vandaag op voor een 194,1 kilometer lange rit van Cervera naar Port Aventura. Onderweg kreeg het pak na negentig kilometer een klim van de eerste categorie - de Alt de Prades - voor de kiezen en kreeg het als luchtig dessert op circa dertig kilometer van de meet een col van de derde categorie - de Alt del Coll Roig - geserveerd.  Al na twintig kilometer formeerde zich een omvangrijke kopgroep van 21 man sterk, met daarin naast Kruijswijk ook Marco Minnaard (Wanty). De ploeg van klassementsleider Porte, Team Sky, gaf uiteindelijk de zege aan de avonturiers, wat voor Tejay Van Garderen het startsein vormde om er vooraan een fikse tempoversnelling uit te gooien op de Alt del Coll Roig. Acht renners van de aanvankelijke vluchtersgroep moesten daarop het antwoord schuldig blijven, waarna Kruijswijk op twee kilometer van de meet de kracht van de overgebleven dertien wilde testen. De Nederlander mocht even dromen van Catalaans dagsucces met zijn ultieme poging, maar de LottoNL-Jumbo-renner werd toch in de kraag gevat, waarna Chernetsky het karwei afmaakte. Daarachter kwam het in de achtervolgende groep op drie kilometer van de finishlijn tot een crash, met Alberto Contador als meest prominente slachtoffer. De Spanjaard kon zijn weg vervolgen en kwam met een grote schaafwond aan zijn linkerheup over de meet. Ook Laurens ten Dam was betrokken bij een valpartij; hij moest de koers zelfs verlaten en is inmiddels voor nadere inspectie afgevoerd naar het ziekenhuis. Ook voor Tinkoff-Saxo eindigde de zesde rit in mineur. De Russische wielerploeg zag zowel Ivan Basso als Jesús Hernández afstappen met griepklachten, waardoor de equipe met slechts vier man de weg moest vervolgen. Morgen (zondag) staat de laatste etappe in Catalonië op het programma, die zowel begint als eindigt in Barcelona.

http://www.wielerupdate.nl/

Stef Clement eindigde als achtste, op dertien seconden van de winnaar, en was daarmee de beste Nederlander. King behield de leiding in het algemeen klassement. Morgen eindigt de Franse wielerkoers met een koninginnenrit naar Col de l'Ospedale.

http://www.wielerupdate.nl/

Niet lang nadat de echo van het startschot in Calderara di Reno was verstomd, zetten elf renners een vlucht op touw, op weg naar de finish in Crevalcore. Onder aanvoering van Team Sky, dat met Swift de klassementsleider in de gelederen heeft, en Bardiani werden de avonturiers tien kilometer voor de meet in de kraag gevat. _Uiteindelijk draaide het uit op een massasprint in de vrijwel vlakke straten van Crevalcore. Chicchi bleek daarin de rapste en boekte daarmee zijn eerste overwinning in het tricot van Androni.

http://www.wielerupdate.nl/

Het Internationaal Wegcriterium is een tweedaagse Franse wielerkoers, die de afgelopen vijf edities Corsica als standplaats heeft. Als eerste stond er zaterdagmorgen een 92,5 kilometer lange, vlakke etappe op het programma met start- en eindpunt in Porto-Vecchio; later vandaag rijden de renners nog een individuele tijdrit over zeven kilometer. King veroverde de leiderstrui door al in de openingsfase het hazenpad te kiezen met Saint Martin. Daarachter kwam de organisatie van het peloton om het duo terug te halen te laat op gang, waardoor de twee avonturiers uiteindelijk om de winst mochten strijden. De zege van King betekent voor Cannondale-Garmin de eerste zege van het seizoen. Achter de winnaar kwam het peloton op 39 seconden achterstand binnen.

http://www.wielerupdate.nl/

De E3 Harelbeke werd, zoals verwacht, een slijtageslag. De grootste naam die sneuvelde op het Belgische slagveld was Fabian Cancellara. De Zwitserse routinier crashte al vroeg in de wedstrijd en heeft door twee breukjes in de wervels van zijn onderrug een streep moeten zetten door de grote voorjaarsklassiekers. Onder meer Nederlands kampioen Sebastian Langeveld en Robert Wagner van LottoNL-Jumbo waren ook betrokken bij deze valpartij, waardoor zij ook de strijd moesten staken. In de slotfase kwam Greg van Avermaet, een kanshebber voor de zege, hard ten val. Het regende opgaves in de Vlaamse heuvels. Zes vluchters kregen de ruimte van het peloton om voor succes te gaan: Sean De Bie, Dries Devenyns, Sébastien Turgot, Kristian Sbaragli, Andrea Dal Col en Sjoerd van Ginneken. Laatstgenoemde, de 22-jarige Nederlander van Team Roompot Oranje Peloton, werd op de Kapelberg ingerekend. Devenyns bleef het langste over, maar alle ogen waren toen al gericht op de toppers die zich achter de Belg bevonden. Op 40 kilometer van de meet was het spel op de wagen, het werd toen met de minuut spannender. Veel gerenommeerde renners meldden zich voorin. Mannen als John Degenkolb, Alexander Kristoff, Niki Terpstra en Sep Vanmarcke. Zij moesten echter hun meerdere erkennen in Thomas, Sagan en Stybar. De drie reden op de Oude Kwaremont weg bij de rest en denderden naar de finish. Sagan was vorig jaar in een kopgroep van vier te sterk voor Thomas, maar dit keer waren de rollen omgedraaid. De Brit opteerde ongeveer vier kilometer voor de witte streep voor een aanvalspoging en dat bleek de perfecte keuze op het perfecte moment te zijn. Sagan zat helemaal stuk en moest opgeven, Stybar probeerde mee te komen maar zijn tank was ook wel leeg. Zodoende wist Thomas aan het langste einde te trekken met een fraaie krachtsinspanning. Stybar wist de naderende groep nog wel voor te blijven. Matteo Trentin sprintte in de club achtervolgers naar plaats drie, voor Kristoff en Vanmarcke.

http://www.wielerupdate.nl/

De renners werden geconfronteerd met de langste etappe van de Catalaanse rittenkoers. Bijzonder was dat de start van het 195,4 kilometer lange parcours een kilometer hoger lag dan het eindpunt van de marathonrit. In tegenstelling tot de koninginnenrit van donderdag, die Tejay van Garderen won en waarin De Clercq de leiding greep, stond er maar één beklimming op het programma. Deze moest wel in de finale getrotseerd worden. Het terrein leende zich bij uitstek voor avonturiers en het was dan ook geen verrassing dat er twaalf renners voor een ontsnapping gingen. Deze renners kregen echter geen kans van het peloton, waardoor er meerdere aanvallen volgden. Uiteindelijk wisten Jan Polanc (Lampre-Merida), Calvin Watson (Trek) en Yoann Bagot (Cofidis) weg te springen uit het peloton. De drie vluchters kregen meer dan vijf minuten, maar werden 40 kilometer voor de finish al teruggepakt. Toen de kopgroep werd ingerekend ontstonden er waaiers, waardoor De Clercq in een ongunstige positie terechtkwam. Het werd al snel duidelijk dat hij zijn 21 seconden voorsprong op nummer twee Porte niet kon vasthouden. De Australiër van Sky zat er steeds goed bij en op de Alt de Lilla, de enige klim van de dag, wist hij met de andere toppers uit het klassement een gat te slaan met het peloton. Valverde toonde zich in een groep met renners als Porte, Domenico Pozzovivo, Alberto Contador, Rigoberto Urán en Fabio Aru het meest hongerig. Hij viel meerdere keren aan en zorgde voor een sensationele zege. Urán (Etixx-QuickStep) werd uiteindelijk tweede, vijf seconden achter Valverde. Paolo Tiralongo (Astana) kwam als derde over de finish. Pozzovivo werd zesde in de rit en is nu de nummer twee (+0:05) van het klassement, voor Contador (+0:07). Wilco Kelderman hield zijn achtste rangschikking intact.

http://www.wielerupdate.nl/

Swift onderstreepte zijn klasse in de 156,2 kilometer lange rit van Sant'Angelo Gatteo naar Sogliano de Rubicon, dat een heuvelachtig parcours had. Met een solo zorgde hij voor een mooi succes. Mathias Kvasina (FelberMayr) werd tweede, voor Francesco Manuel Bongiorno (Bardiani). Swift staat in het klassement 41 seconden voor Kvasina. Op de openingsdag van de Internationale Wielerweek Coppi en Bartali wist Manuel Belletti in een massasprint de ochtendrit op zijn naam te schrijven. CCC Sprandi won later op donderdag de ploegentijdrit, met één seconde voorsprong op Team Sky. Davide Rebellin ging daarna aan de leiding in het klassement, maar deze eer is nu dus voorbehouden aan Swift.

http://www.wielerupdate.nl/

Het is het derde dagsucces voor Belletti in het nog prille wielerseizoen. Hij zegevierde ook al in Dwars door Drenthe en de GP Costa degli Etruschi. De Italiaan legde beslag op de eerste rit van de dag. De ochtendrit met start en aankomst in Gatteo was 99,5 kilometer lang. Later op donderdag wordt er een ploegentijdrit over 13,3 kilometer gereden. Om 14.00 uur wordt hiervoor het startschot gegeven.

http://www.wielerupdate.nl/

Het is een mooi succes voor Boudat, die pas net 21 jaar is geworden. De wereldkampioen op de baan op het omnium van 2014 profiteerde van het feit dat het peloton meerdere aanvallen onschadelijk wist te maken. Veel renners, onder meer Marc de Maar, Michel Kreder en Reinier Honig van Team Roompot Oranje Peloton, kozen tevergeefs het hazenpad. Honig werd op vijf kilometer van de meet opgeslokt met Flavien Dassonville en Kiel Reijnen. Shane Archbold werd tweede achter Boudat, Daniele Ratto was de nummer drie. Fränk Schleck keerde na een maand blessureleed terug in de Classica Corsica.

http://www.wielerupdate.nl/

Het was het moment van de waarheid in de Ronde van Catalonië, waar Rolland na woensdag aan de leiding ging in het klassement. De renners moesten 188,4 kilometer zware kilometers trotseren, met drie beklimmingen van de eerste categorie een één klim van de buitencategorie, de stevige Alt de la Creueta van 21 kilometer lang. Bovendien vormde een pittige beklimming het slotstuk van de koninginnenrit, met een aankomst bergop. Voor het spectaculaire einde zochten vijf renners al na vijf kilometer het avontuur op in de slopende rit: Tom Danielson (Cannondale), José Herrada López (Movistar), Jérôme Coppel (IAM), Riccardo Zoidl (Trek) en Loïc Chetout (Cofidis). Hun voorsprong liep op tot meer dan zeven minuten, maar nam bergop met rasse schreden af. Chetout moest er als eerste aan geloven, daarna de rest. Danielson nam wel de bergtrui over van Maciej Paterski. Nadat de vluchters op vijf kilometer van de finish werden ingerekend, gaf Vasil Kiryienka met een demarrage het startschot voor een spannend slot. Van Garderen gebruikte Kiryienka als springplank. De Amerikaan wist aan te sluiten bij de Sky-renner en denderde vervolgens knap door richting de finish. Porte en Contador kwamen in de buurt van de BMC'er, maar moesten zich gewonnen geven tegen de ontketende Van Garderen. Porte moest slechts een paar tellen prijsgeven, Contador eindige met Daniel Martin en Kelderman op acht seconden van de winnaar. Een prima prestatie van Kelderman, die woensdag al zevende werd. De renner van Lotto is nu de nummer acht in het klassement. Rolland moest met zijn leiderstrui lossen op de moordende Alt de la Creueta. Deze reusachtige berg bleek ook te pittig voor Chris Froome, die zich ook stukbeet op de concurrentie. Beide renners staan niet meer in de top tien van het klassement, waar Porte 21 seconden achter De Clercq staat en Domenico Pozzovivo (+0:26) plaats drie bezet, voor Martin (+0:27) en Contador (+0:28).

http://www.wielerupdate.nl/

Het was een ploegentijdrit van 13,3 kilometer, waarin een A-groep en een B-groep het moesten doen voor de verschillende teams. Davide Rebellin, Tomasz Kiendys, Jaroslaw Marycz en Adrian Kurek vertegenwoordigden de A-ploeg van CCC Sprandi en pakten dus de winst. Namens Sky kwamen Philipp Deignan, Ben Swift, Ian Boswell en Kanstantin Siutsou één tel tekort. MTN-Qhubeka werd derde, met vier seconden achterstand. Eerder op de dag wist Manuel Belletti beslag te leggen op de ochtendrit, door Grega Bole en Patrick Clausen voor te blijven in een massasprint.

http://www.wielerupdate.nl/

De 29-jarige Poorseyedigolakhour rekende in een sprint-à-deux af met zijn landgenoot Rahim Emami. Ghader Mizbani, ploegmaat van Poorseyedigolakhour, eindigde als derde op zestien tellen. Hossein Askari, teamgenoot van Emami, werd vierde op 25 seconden. Poorseyedigolakhour nam de leiderstrui over van de Australiër Patrick Bevin. Donderdag eindigt de dertiende editie van de Ronde van Taiwan met een etappe van Jianshanpi Resort naar Dapang Bay.

http://www.wielerupdate.nl/