Landschap uit Frankrijk.

De Piramides van de Egyptenaren

De architect als krokodillenvoer

Piramides zijn oude koningsgraven. Er zijn er ongeveer 100 langs de rivier de Nijl gebouwd. Ze verschillen in hoogte en grootte. De grootste is de piramide van Cheops met een afmeting van wel 145 meter hoog.  Een hele klus voor de Egyptenaren die nog geen vrachtwagens en heftrucks kenden! Dat ze hun werk goed deden is overduidelijk. Wij kunnen ons namelijk nog steeds over hun bouwkunst verbazen.

.

De eerste piramides zijn ongeveer 4500 jaar geleden gebouwd en hebben een erg karakteristieke vorm, namelijk de driehoek. Er lijkt geen verschil te zijn tussen alle zijdes. Waar zit nou de ingang? De makers van de piramides verstopten deze met opzet om te voorkomen dat het bouwwerk leeggeroofd werd. De functie van de bouwsels was begraafplaats van de farao en zijn familie. In de graven werd eten en drinken, spelletjes en kostbaarheden bijgezet. Niet alleen spullen, zelfs mensen in de vorm van beelden zijn gevonden. Deze beelden stelden bedienden voor. Ook in het leven na de dood werd de farao graag geholpen.

Rovers

De ontwerpers hadden nog een manier om het de rovers lastig te maken: de ingang lag 15 meter boven de grond en binnen was het letterlijk een doolhof van gangen en kamers. Alleen de ontwerpers wisten de plek van de ingang en de route door het doolhof. Die kennis werd hen soms fataal. Om te voorkomen dat ze de geheimen zouden doorvertellen, werden ze soms als voer voor krokodillen gebruikt. Er werkten soms wel 10.000 bouwvakkers op de bouwplaats. Er verrees zelfs een complete stad in de buurt, waar alle bouwvakkers verbleven. Waarschijnlijk werden ze goed verzorgd. Dat werd duidelijk na onderzoek van resten van de keukens.

Grafkelders

 
 Toen er alsnog veel graven leeggeroofd werden, besloten de Egyptenaren hun doden in geheime grafkelders in rotsen te begraven. Zo werd nog niet zolang geleden het Dal der Koningen gevonden. Hier bevond zich onder andere het graf van farao Toet-Ank-Amon. In dit graf vonden archeologen een schitterend portret van hem.  Het is een mooi, statisch en symmetrisch portret en gemaakt van goud. De baard is karakteristiek voor de farao.

.

Sfinx

Een piramide had ook een bewaker in de vorm van een reusachtig beeld. Het beeld bestond uit een leeuwenlichaam met het hoofd van een farao; een sfinx. Men geloofde dat de kracht van het leeuwenlichaam in combinatie met het verstand van de farao de piramide zou bewaken en beschermen.

.

Weltevree

het huisje waar wij wonen
staat niet verscholen
op een landerij van vier hectare

't is neergeplant in een lange rij
van allemaal andere ideeën
voor ons is het mooi gelegen

de tuin steekt er bovenuit
er is van de morgen tot de avond
dierlijk en menselijk geluid

ik zou niet willen ruilen
voor géén goud of kasteel
nu, wij wonen heerlijk
in ons huisje "weltevree"

.

.

Bereid je huisdier voor op de winter

 Wintertips

Het is zover, de winter is daar. Een seizoen dat ook voor onze huisdieren een beproeving is. Met deze tips maak je het ook voor hen aangenamer als het kwik zakt.

1) Hoezo kou, ze hebben toch een vacht?

De vacht van katten en honden isoleert hen deels tegen de kou, maar is niet bestand tegen extreme temperaturen of koude over een lange tijd. Ook huisdieren lopen dus risico op hypothermie, of onderkoeling.

Dit wordt erger als de vacht nat is, dus bij regenweer of sneeuw kunnen de dieren zich minder lang warm houden. Logischerwijs: hoe korter de vacht, hoe korter de bescherming.

Geef je hond of kat de mogelijkheid om binnen te komen, al is het in de kelder of een bijkeuken. Probeer te vermijden dat ze een hele dag buiten zitten, zeker als er geen droge en liefst warme schuilplaats is voorzien. Reken niet op hun vacht om hen warm te houden, voorzie minstens dozen en dekens, water en eventueel eten. Ga regelmatig kijken of deze schuilplaats nog droog is en het drinkwater niet bevroren.

2) Extra bescherming
Een jasje voor je kat is een slecht idee: ze verdragen ze over het algemeen erg slecht en brengen zichzelf in gevaar door zich uit het ding te willen wurmen.

Voor (kleine) honden kan het wel, voor een wandeling, niet om hele dagen buiten te zitten. Als deze kleren nat worden, hebben ze hetzelfde probleem als de vacht: ze houden de kou niet tegen. Hou je hond ook altijd in het oog: hij zal misschien ook proberen uit de jas te geraken, met verstikkingsgevaar tot gevolg.

Een gevoelig lichaamsdeel dat vaak over het hoofd wordt gezien, zijn de poten. Wandelen in de sneeuw, op bevroren ondergrond of op bestrooide voetpaden is niet echt comfortabel voor je hond. Het zout kan zelfs brandwonden veroorzaken. Kies dus zorgvuldig waar je wandelt en kijk regelmatig de poten van je hond na.

Er bestaan 'hondenschoentjes', maar let op dat ze niet te strak zitten en de bloedsomloop afknellen. Om je hond te trainen iets aan de poten te aanvaarden, kan je best beginnen met babysokken. Eens hij die laat zitten, kan je proberen overschakelen op schoeisel.

3) Pups en kittens
Volwassen dieren kunnen kou nog enigszins aan, maar dat geldt niet voor pups en kittens. Onder geen geval zou je ze buiten moeten laten, hoe goed ze ook gekleed zijn. Ze zijn te klein, hebben niet genoeg vet en vacht om zich te weren tegen de kou.

Ook oude en zieke dieren hou je best zoveel mogelijk binnen.

.

De trein naar de wolken

.

De spectaculairste treinreis van Argentinië, misschien wel van heel Zuid-Amerika is El Tren a las Nubes, de trein naar de wolken. Heen en terug 434 km, een project waar in 1921 aan werd begonnen en dat pas klaar kwam in 1948 met 21 tunnels en het hoogste punt 4220 m is!
 
.

De tunnel hieronder duurt 15 minuten.

.


Eigenlijk was het bestemd voor goederenvervoer naar Socompo in Chili. Maar er rijdt nu ook een (moderne) passagierstrein die een gedeelte van dit trajekt volgt (tot de viaduct La Polvorilla).

.

Je vertrekt vanuit Salta en het hoogste punt wordt bereikt na het stadje San Antonio de los Cobres dat al op 3774 m hoogte ligt. Want dan gaat de trein naar viaduct La Polvorilla en dat is een adembenemende afsluiting van de reis en tevens het hoogste punt! Maar voordat je hier bent heb je al ruim 8 uur een prachtige rit achter de rug.
Na het station van San Antonio de los Cobres kom je op het hoogste gedeelte, want je bent op het ‘dak’ van de Altiplano. Nu gaat het spektakel beginnen, langzaam klimt de trein naar het hoogste punt van de reis. Dat is bij La Polvorilla, een 224 m lang viaduct en je bent op 4220 m. De viaduct maakt een flauwe bocht over de vallei en is 64 m hoog! Bij dit spektakel kun je of uit je raam hangen en steil naar beneden kijken én fotograferen, of stil in je stoel zitten en hopen dat je maag zich niet gaat omdraaien, want de trein helt ook ietsjes in de bocht!


.

Bedenk eens dat dit project begin jaren dertig van de vorige eeuw is uitgevoerd onder zeer eenvoudige omstandigheden! Duizende arbeiders hebben met eenvoudige voorwerpen en onder slechte omstandigheden en zware kou dit project gerealiseerd. Al het staal (1600 ton stalen staven) komt uit Triëst in Europa en werd eerst in een gelijkwaardige kloof daar in de buurt uitgeprobeerd. Toen werd alles per boot versleept naar Buenos Aires en kwam het hier naartoe!


.


Voor de viaduct stopt de trein even en dan kun je uitstappen. Tientallen indianen uit San Antonio de los Cobres wachten je op om te proberen poncho’s, truien of andere geweven kleden te verkopen. De kwaliteit is zeer goed en van lamawol!
Dan gaat de terugreis beginnen, deels in het donker, maar je wordt in de trein ‘opgevrolijkt’ door veel folkloristische muziek. Rond 11 uur ‘s avonds ben je terug in Salta.


Verschillende uizichten met deze trein in de wolken.

.

.

.

Nog even wat tips. Je rijdt in een moderne goed voorziene trein, waar alles aanwezig is, zoals een restauratie- en een ambulancewagon, want de bergziekte (apunamiento) kan toeslaan. Tijdens de reis is er een duidelijke uitleg in het Engels, kortom alles is goed geregeld! Aan het einde van de reis krijgt iedereen een soort oorkonde!

.

.

Blinde ogen

Ik wil graag je ogen lenen
Want ik zie wat jij niet ziet
Aan de ouderdom verloren
In mist opgegaan

Het blikveld klein
Herinnering groot
Uit het verleden meegenomen
Ogen onderweg verloren

Dagblind kan ik slechts voelen
Aan zonnestralen wat ik ooit zag
Blijft de gloed van oude dagen
Op mijn netvlies gebrand

.

.

Spoorlijnen.

.

de standaardafstand tussen twee spoorrails is 1,43 meter.
Dat is een standaardmaat die overal gebruikt wordt.
Waarom is deze ‘ongewone’ maat genomen?

Omdat dit de maat is die ze in Engeland hanteerden, en alle spoorwegen daarop gebaseerd zijn.

Waarom bouwden de Engelsen dit met deze afstandsmaat?

Omdat dat dezelfde maat was dat de eerste tramlijnen hadden.

.

Waarom gebruikten ze deze maat voor de tram ?
Omdat de mensen die de tramlijnen bouwden dezelfde maat namen van de afstand tussen de wielen van de huif- en andere karren.

Waarom hadden die karren nu zo een rare maat ??
Wel, als ze een andere maat namen dan braken de wielen af op de oude wielsporen in de baan.

.

Vanwaar kwamen die wielsporen ?
Het keizerrijk Rome bouwde voor zijn legioenen heirbanen tot in Engeland. Deze waren overal even breed en er werden op voorhand ‘groeven’ in gemaakt waarin precies hun karren en strijdwagens pasten, zo werd er geen enkele wagen beschadigd..
.

Dus, sedert dat de Romeinen hun wagens bouwden wordt nog steeds dezelfde maat genomen voor het bouwen van de huidige treinrails.
Nu kunt ge u afvragen: maar waarom 1,43 meter.?

Romeinse strijdwagens werden gebouwd op de maat van het achterste van twee paarden

.

Nog iets:

Als ge de lancering van een spaceshuttle ziet, dan merkt ge een grote brandstoftank met daarnaast twee stuwraketten

.

Ingenieurs die de tank bouwden wilden ze eigenlijk groter maken, maar de tank moest vanwaar ze gemaakt werd, tot aan de lanceerbasis vervoerd worden per trein, door een tunnel in de bergen, en die tunnel is, zoals ge ondertussen al weet zo breed als het achterste van twee paarden ..


.

De grootte van een spaceshuttle werd 2000 jaar geleden al bepaald door het achterste van twee paarden.

En jij dacht dat het achterste van een paard maar iets stom was.

Paardenkonten bepalen veel nietwaar?

.

van oud en nieuw

het jaar verdwijnt
en neemt z'n doden mee
en alle dingen
uit het heden
verdwijnen daarmee plotseling
in een verleden
tijd - die waarschijnlijk
alle wonden heelt.

een klok slaat twaalf keer
en de tijd staat even stil..
vuurwerk spat uiteen
in bont gekleurde kringen
als de herinneringen
van vandaag
worden ze langzaam vaag -
en morgen, morgen zal
de merel weer opnieuw gaan zingen.

.

.

Gebruik me opnieuw

Ik zag je voor het eerst
aan de kassa van de supermarkt.
Je droeg al mijn boodschappen.
Ik was mijn tas vergeten.

De eerste keer
betaalde ik voor je.

De keren daarna
viel ik op je gladde blauw
en je koele woorden:
"Gebruik mij opnieuw".

Na talloze keren
nu de laatste keer.

Je wilt niet meer.
Verscheurd laat je al
mijn boodschappen vallen.
Verkreukeld van buiten,
voel je je leeg en
vies van binnen.

Geschrokken laat ik
je achter op straat.
Ik ren terug naar
de supermarkt.

Geheel buiten adem
en vol verwachting,
koop ik een nieuwe
plastic boodschappentas.

.