Happy Valentijn.

.

Vrouwenbesnijdenis

Reinheid of mishandeling?

In veel Afrikaanse landen wordt het nog steeds uitgevoerd: vrouwenbesnijdenis. Dit is een ingreep aan de uitwendige geslachtsorganen van de vrouw. Omdat de operatie hier als mishandeling wordt gezien, is het in West-Europa verboden.

Vrouwenbesnijdenis kan in verschillende vormen worden voorkomen. De meest milde vorm is een prik of sneetje in de voorhuid van de clitoris. Maar het kan ook verder gaan. Zo kan de gehele clitoris en de kleine schaamlippen worden weggehaald. In Somalië gaat vrouwenbesnijdenis nog verder. Daar worden de gehele clitoris, de kleine schaamlippen en een gedeelte van de grote schaamlippen verwijderd. De resterende schaamlippen worden aan elkaar genaaid, zodat er precies ruimte overblijft om te kunnen plassen.

Cultuur
Hoe raar het ook klinkt: ouders laten hun dochters besnijden uit liefde. Ze doen het om het kind te beschermen en haar toekomst veilig te stellen. De volgende argumenten worden ook gebruikt:

Het besnijden bepaalt mede de vrouwelijke identiteit van het meisje. Dit heeft te maken met opvattingen, waarden en normen rond zaken als maagdelijkheid, kuisheid en reinheid.

* Het beschermt de maagdelijkheid van het meisje.
* Het vergroot haar huwelijkskansen.
* Het geeft haar status in de gemeenschap (het omgekeerde geldt nog sterker: een onbesneden meisje loopt het risico uitgestoten te worden).
* Een besneden vrouw is mooier.
* Het is een teken van een goede opvoeding.
* Voorkomen dat de vrouw plezier beleeft aan seksualiteit, zodat ze geen reden heeft om vreemd te gaan.
* Het is een islamitisch voorschrift voor reinheid.

Alleen voor mannen
In de Koran komt het begrip vrouwenbesnijdenis niet voor. Op 22 november 2006 veroordeelden Islamitische leiders uit de wereld op een conferentie in Caïro vrouwenbesnijdenis. De sjeik al-Azhar, Mohammed Seyed Tantawi, zei op de conferentie dat in de islam besnijdenis alleen voor mannen is. De groot-mufti, Ali Gomaa, wees erop dat de profeet Mohammed zijn dochters niet liet besnijden.

Risico´s
Omdat de ‘operatie’ vaak met een scheermesje wordt uitgevoerd, ontstaan er vaak ernstige ontstekingen. Scheermesjes worden meerdere keren gebruikt, waardoor de kans groot is dat de besneden meisjes besmet worden met het Hiv-virus. Maar ook het psychologische aspect speelt mee. Besneden vrouwen hebben vaak niet het gevoel een echte vrouw te zijn.

Buitenland
Dat vrouwenbesnijdenis in West- Europa verboden is, hoeft niet te betekenen dat geen enkel meisje hier besneden is. Vaak gebeurt dit tijdens vakanties in het land van herkomst.

.

Ik heb geleefd.

Over het leven

Onze wereld koelt af
een ster tussen de sterren
nog wel een van de kleinste
een spikje bladgoud op blauw fluweel
die reusachtige wereld van ons.
Ooit koelt deze wereld af
en zal niet eens als een ijsklomp
of een dode wolk
maar als een lege notendop wegtollen
in het eindeloze stikkedonker.
Nu al daarvan de pijn te dragen
de droefenis te voelen.
Zo zeer moet je van deze aarde houden
dat je kunt zeggen:
"Ik heb geleefd".

.

"Jaarlijks schoorsteen vegen kan veel kwaad voorkomen"

"Een slecht onderhoud van de schoorsteen, onverstandig stookgedrag of een kachel die niet aangepast is aan de grootte van de ruimte liggen vaak aan de oorzaak van schoorsteenbranden", waarschuwt de FOD Binnenlandse Zaken. "Maar door één keer per jaar je schoorsteen te laten vegen kan al veel kwaad voorkomen worden."

Om het aantal schoorsteenbranden te beperken, lanceert Binnenlandse Zaken via brandweer en gemeenten een informatiecampagne met folders en affiches. Slogan van de campagne is "Vermijd schoorsteenbrand. Verwacht niet van de Sint dat hij je schoorsteen veegt." Het initiatief kadert binnen het Nationaal Brandpreventieplan, waarmee de overheid de burgers bewust wil maken van eenvoudige middelen om woningbrand te vermijden.

Oorzaken
Volgens brandpreventieadviseur Xavier Lambin komen schoorsteenbranden vaak voor in het begin van het koude seizoen, wanneer de haard opnieuw wordt aangestoken. "En ook op het einde van het koude seizoen, wanneer de schoorsteenpijp vol roet zit, komen vaak branden voor", zegt Lambin. "Vogelnesten of ingroeiende planten kunnen er eveneens voor zorgen dat de schoorsteen verstopt en zo minder trekt. Daardoor neemt het risico op schoorsteenbrand toe."

Raad
Binnenlandse Zaken beklemtoont dat "iedereen die stookt met hout, kolen of stookolie in een kachel, een open haard of de centrale verwarming" te maken kan krijgen met schoorsteenbrand. Wie de schoorsteen laat vegen door een vakman, kan een attest vragen. "In sommige brandverzekeringspolissen en bepaalde gemeenten is dit zelfs verplicht." Daarnaast raadt de campagne aan "alleen droog, natuurlijk en onbehandeld hout" te gebruiken, en om de ruimte voldoende te ventileren tijdens het stoken.

.

.

Beste meester

Dat Internet, dat moet mijn inziens afgeschaft worden. En als dat niet kan, moeten ze het minstens verbieden op school.
Neem nu onze Joeri. Die moest van u iets gaan opzoeken over "hondjes" in verband met dierendag. Wel, hij hééft iets gevonden, het ligt hier voor mij want hij heeft het afgedrukt. De titel is 'Op zijn hondjes' en de prentjes zijn in kleur. Meester, moet dat nu echt? Onze Joeri is och arme tien jaar. Toen ik zo oud was, toen dacht ik dat mijn ma een bloemkool was en mijn pa een bij. Goed, dat zal wel de schuld geweest zijn van mijn meester, want die verstond zelf niet veel van die zaken. Maar tegenwoordig weten gastjes zo oud als Joeri meer dan goed voor hen is. Het schijnt dat je op dat Internet alles kunt vinden. Of je nu bier, bommen of kinderen wil maken, het staat er allemaal op.
Ik heb ook horen zeggen dat er veel vieze mannen op zitten en dat ze kinderen lokken. En dat je er virussen van kunt krijgen. En een muisarm of zoiets. Maar meester, waar zit uw verstand? Gooi die rotzooi buiten, het hoort niet thuis op een school! Sinds onze Joeri bij u op Internet mag, is hij ook danig veranderd. Ik begrijp hem bijna niet meer. Vroeger konden wij nog zo goed babbelen met mekaar. Maar nu heeft hij het over spammen en downloaden en andere vieze woorden. En het ergst van al, meester, is dat hij ons uitlacht. Ons, zijn ouders, die hem in liefde verwekt hebben en zijn luiers ververst hebben als die jaren, ons lacht hij nu uit! Hij zegt dat we van de vorige eeuw zijn. En hij blijft maar zeuren om thuis Internet te hebben. Hij zegt dat al zijn kameraden thuis kabel hebben en dat hij riskeert om achterlijk te worden. Ik weet wel, dat Internet, dat is gemakkelijk voor u. U zet er onze kindjes voor en gaat in de gang een sigaretje roken. De computer zal hun wel wat leren! Maar meester, bent u niet beschaamd? Terwijl u staat te niksen, verziekt u de zieltjes van onze kindertjes!
Het is allemaal uw schuld, meester. Onze Gerard, die provinciaal catch-kampioen is, zegt het ook. Hij zegt: die meester, daar zou ik wel eens wat grepen op willen oefenen! Zo hoog zit het ons, meester. Wij nemen het niet langer dat onze kinderen ons uitlachen en achterlijk noemen. U met uw Internet, u bent een slechte invloed! Mijn broer Nolf, president van de Wuustwezelse Hells Angels chapter, is ook niet over u te spreken. Hij heeft u al eens op uw onnozel brommertje gezien en weet nu wat voor type u bent. Een echte vent rijdt niet op een 50 cc. Tenminste, dat waren zijn woorden. En toen hij dat van die hondjes onder ogen kreeg, heb ik hem moeten tegenhouden of hij sprong op zijn Harley om u een pak rammel te gaan verkopen.
Meester, als ik u een goede raad mag geven: ga voor uw bord staan met uw pin krijt en vergeet dat gedoe met die computers! Nolf en Gerard zitten voor het ogenblik te arm wrestelen wie er u eerst mag aanpakken. Ik verzoek u daarom nogmaals, meester: trek de stekker uit of wij trekken die van u uit.

Met beleefde groeten,

De pa van Joeri

©Jules Grandgagnage

PS.Met toelating van de auteur als zijn naam vermeld is.

.

.

Slaap je, schat...?

Ik kon maar niet slapen
voelde me alleen
Keek eens naar mijn slapende man
en riep heel gemeen:
"Ben je wakker, of slaap je, schat?"
Ik gaf een flinke por,
kriebelde aan zijn snor
Er volgde een rare zucht,
zijn arm zwaaide door de lucht
Slaperig vroeg hij:
"Wat was er, dat je riep?"
"Ohhhh...niets, ik wou weten
of je sliep"

.

Wat we echt doen wanneer we knipperen

Wist u dat we ongeveer 10 procent van onze wakkere uren met gesloten ogen doorbrengen? Een mens knippert gemiddeld 15 tot 20 keer per minuut. Volgens een nieuwe studie doen we meer dan enkel onze ogen bevochtigen. Zo zou zelfs de kleinste knipperbeweging een rustmoment zijn voor ons brein.

Japanse onderzoekers van de Osaka universiteit hebben ontdekt dat onze hersenen een razendsnelle powernap doen wanneer we knipperen. Aan de hand van hersenscans konden ze zien dat regio's die nauw verbonden zijn met onze aandachtsspanne kortstondig 'offline' gaan.

Tijdens deze vluchtige momentjes zouden we onze gedachten laten dwalen. We lassen knippermomenten bovendien ook strategisch in: op het einde van iemands zin, op het einde van een gelezen zin of op het moment dat een acteur even buiten beeld verdwijnt of het camerastandpunt verandert.

Hoofdrekenen en briefjes schrijven op sterven na dood?

Technologie maakt het leven gemakkelijker, maar doet ons tegelijkertijd een aantal vaardigheden vergeten, zoniet verleren. Uit de resultaten van een rondvraag bij 1.000 volwassen Britten ontstond een lijstje van de snelst verdwijnende vaardigheden. Eens kijken wat er zoal met uitsterven bedreigd is.

De snelst verdwijnende vaardigheden zijn:

* Brieven schrijven
* Opzoeken in een papieren woordenboek of naslagwerk
* Hoofdrekenen
* Kaartlezen
* Een bibliotheek bezoeken
* Boardgames spelen
* Een postkaartje sturen

Op sterven na dood?
Volgens 670 van de 1.000 ondervraagden zijn handgeschreven briefjes en postkaartjes zo goed als uitgestorven in deze moderne wereld vol e-mails en sms'jes. Woordenboeken en naslagwerken zijn volgens 60 procent van de deelnemende Britten overbodig gemaakt door websites als Wikipedia en ook kaartlezen is verleden tijd, met dank aan de gps. Eén op vier ziet de handige rekenmachines op mobiele telefoons, tablets en computers dan weer als een moord op het hoofdrekenen. Tot slot verliezen ook bibliotheken en boardgames hun charmes door e-readers, apps en online spelletjes

.

Fun

Ik kan heel goed stilzitten. Dagen als het moet. Geef me een scherm, een toetsenbord en een muis en ik ben perfect gelukkig. Maar soms loopt het al eens mis. Als de zon schijnt bijvoorbeeld. Dan denk ik: ik ga naar buiten, misschien is dat ook fun. En dan laat ik in mijn waan de computer staan. Zoals vanmorgen
'Komaan meisjes,' zeg ik tegen mijn twee jack russell teefjes, 'we gaan wandelen!'
Nelleke spitst haar oren. Dat woord "wandelen" kent ze nog van vroeger, van veel vroeger. Ally jankt opgewonden, want ook zij voelt dat er iets vreemds staat te gebeuren. Ik veer sportief recht en weg zijn we.
Buiten laat Ally al meteen de postbode van zijn fiets vallen en ik draaf als Ben Hur achter mijn tweespan aan. Wat een fun! Aan de hoek bots ik tegen een jonge vrouw met een dobermann aan. De dobermann kijkt begerig naar mijn jackjes. Hij twijfelt waarschijnlijk tussen opeten of verkrachten. Ik kijk naar de vrouw. Aan opeten denk ik niet. Door het geworstel met onze honden geraken we met armen en benen verstrengeld. Wat een fun! Manhaftig gooi ik me voor mijn jackjes.
'Hier wordt niets gedekt, jongen', zeg ik tegen de dobermann. 'Bronstig of niet bronstig, vrouwen mag je niet zomaar bespringen.' Ik geef zelf het goede voorbeeld en laat de mooie jonge vrouw onbesprongen achter. Ze kijkt nog even om en verdwijnt dan uit mijn leven.

Ik begin iets te begrijpen van die niet-computermensen. Buiten is spanning, passie, fun. Niets dat aan Wolfenstein of Lara Croft kan tippen natuurlijk, maar toch. Plots sta ik voor het huis van Schram, de hondenhater. Hij staat in zijn voortuin, op zijn maagdelijk gazon. Precies op dat moment kromt Nelleke haar rug om een drol te deponeren. 'Hier!' sis ik in paniek. Te laat! Hij ligt er. Schram holt woedend zijn tuinhuisje in en komt terug met een kolenschop. Ik begrijp wat hij van plan is. Mijn leven, zo niet mijn eer is in gevaar. Schram schept kwiek de drol op. Ally en Nelleke staan als in beton gegoten voor de aanvaller. Ze grommen. Hij aarzelt. Hij denkt: gooi ik hem of gooi ik hem niet? Ik maak van zijn aarzeling gebruik om mijn kleine Cujo's op te pakken en ga er als de weerlicht vandoor. Pas aan de volgende hoek blijf ik hijgend staan. Zelfs Schram gooit zo ver niet. Wat een kick! Wat een fun!
Vanwege Schram moet ik een heel eind omlopen. Het begint te regenen. In de verte rommelt de donder. Ik haast me terug naar huis.
Ze wachten me alle vier op aan mijn deur. Schram, de vamp, de postbode en een politieagent.
'Daar is hij!' krijst de vrouw. 'Hij heeft me bepoteld en besprongen!'
'De vuile hond!' roept Schram.
'Nooit geen post meer!' gilt de postbode. 'Nooit meer!'
'Ik ken hem!' bromt de agent. 'Het is die creep die altijd voor zijn computer zit. Met zo'n gasten heb ik geen compassie. De bak in!'
Ik haal mijn schouders op. Wat kan het mij schelen. Ik kan heel goed stilzitten. Dagen als het moet.
'Mag ik mijn laptop meenemen?' vraag ik.
'Creep!' gilt de agent. 'Gestoorde!'
Ach, die niet-computermensen. Ze weten niet wat fun is.

.

Raak.


'Mama, mij graag zien!'
Met reikende armpjes rende ik
van de julituin het donker hol
van het huis in.

Een rake klap stopte me voor de rest
van mijn leven. Ik was vergeten
mijn voeten te vegen.

'Nu zul je het wel onthouden!'
Ja, mama, want soms brand ik nog
mijn vingers als ze mijn linkerwang
raken.

Ook voor ik naar buiten stap
veeg ik nu mijn voeten.
Aan jou.