Een brief aan de kinderen stelt hij op:
‘zulk een wreed ongeluk, ik zweer
dat ik jullie verliet tegen mijn wil’ –
maar voogdij gaat naar de moeder.
Op een avond staat hij voor de deur.
Er brandt licht in de hal. De deurbel
steekt als een mes in de sponning.
Drank suist radeloos door zijn hoofd.
Hij verlaat het portiek en regen dwingt
hem minutenlang in een steeg te staan.
Kinderen hollen hun schaduw achterna,
ze rennen alsof hij daar al jaren stond.



Kent U dit nog ?














4 reacties op dit bericht
Lieve groetjes
Hallo Fjaka,
Fijne donderdag
op weg naar het weekend !
geniet ervan
Het was weer fijn om op je mooie blogje te vertoeven !
Verander van spoor, als je verkeerd zit!
Liefs Jeannine
Aangename Donderdag vriendin
neme liefde tot cement,
waarheid en oprechtheid
bij het leggen van het fundament,
tal van goede, reine zede,
wezen erbij voor verdere bouw
en tot sluitsteen van zijn woning:
eerlijkheid en goede trouw.
Groetjes Nikki
Lieve groetjes dikke knuffel lieverd