Een maand geleden wandelde een kleine bruine beer doodgemoedereerd de tuin van de familie Logar in het Sloveense dorpje Podvrh (ineens waren de klinkers op) binnen. Hij zag er erg onderkomen uit, wellicht had zijn moeder hem in de steek gelaten. De vriendelijke familie besloot daarom de zorg van het drie maanden oude berenjong op zich te nemen.
Ze gaven hem zelfs een naam: Medo, wat Sloveens is voor beer. Beertje de beer, dus. Beetje inspiratieloos, maar niet getreurd: Medo heeft het geweldig naar zijn zin in zijn nieuwe omgeving. Hij heeft een eigen sofa om op te kauwen, hij ravot met zijn adoptievader Matavz en hij is de beste maatjes met de hond des huizes. Medo wil er nooit meer weg, en de familie Logar wil hem ook nooit meer kwijt.
Dolletjes, maar het probleem is dat Medo binnen afzienbare tijd een vervaarlijke volwassen bruine beer zal zijn, die de hond des huizes liever opeet dan ermee te ravotten. Daar heeft Matavz Logar rekening mee gehouden, beweert hij: hij heeft al een bouwaanvraag lopen om een groot stuk van zijn land te omheinen, zodat Medo er kan leven zonder iemand kwaad te berokkenen.
De Sloveense dierenbeschermers steigeren bij het idee en eisen dat Medo terstond uit zijn pleeggezin wordt weggehaald en naar een dierentuin wordt overgebracht. Die strijd om het hoederecht over het berenjong houdt al weken de Sloveense samenleving in de ban. Misschien is co-ouderschap een optie.
Beter spijt van iets dat je wel dan niet hebt gedaan.
"Beter spijt van iets dat je wel dan niet hebt gedaan."
'Spijt komt altijd te laat', klinkt het wel eens pesterig. Maar terzelfdertijd zijn mensen het meestal eens dat het beter is om spijt te hebben van iets dat je wél hebt gedaan, dan spijt van iets dat je niét hebt gedaan. Amerikaanse wetenschappers weten nu zelfs waarom dat zo is.
"Spijt heb je van iets dat belangrijk is voor jou. Stabiele, sociale relaties bijvoorbeeld," klinkt het. Volgens de wetenschappers zijn er twee soorten spijt: actieve en inactieve spijt. Actieve spijt is spijt die het gevolg is van iets dat is gebeurd. Inactieve spijt is, logischerwijs, het gevolg van iets dat niet is gebeurd, maar waarvan wel gewenst wordt dat het was gebeurd.
Wetenschappers van de universiteit van Illinois en Chicago sloegen de handen in elkaar en bevroegen 370 volwassenen, gelijk verdeeld over de twee geslachten. Er werden diepte-interviews afgenomen over één grote spijt in hun leven, of het nu een actieve of inactieve was, en dan werd geanalyseerd hoelang de pijn bleef duren.
De voordelen van spijt
De conclusie was duidelijk: de pijn van iets dat niét gebeurd is, de spijt van kansen die zijn blijven liggen, gemiste momenten en te voorzichtige keuzes blijft langer hangen dan een foute keuze, beslissing of uitspraak. Spijt van iets dat wél is gebeurd is in het begin wel erg pijnlijk, wat erger wordt als er een zwaar verlies werd geleden, zoals een partner die weggaat of het verlies van een familielid.
Bijkomend voordeel: uit fouten leer je, en spijt zet aan tot actie en leidt dus onrechtstreeks naar nieuwe successen. Dat laatste is vooral het geval voor 'inactieve spijt', dat je aanzet om meer kansen te grijpen zodat je niet weer het gevoel hebt iets te missen.
Liefde versus werk
Mensen hebben het meest spijt over liefde, onderwijs en het werk. De meest pijnlijke spijt bleek van romantische aard: potentiële geliefden die door de vingers zijn geglipt of relaties die ondanks alles zijn mislukt. Vrouwen hebben meer 'liefdesspijt', mannen hebben meer werkgerelateerde spijt.
"Spijt kan pijnlijk maar ook erg nuttig zijn. Mensen die zeggen dat ze proberen leven zonder spijt, doen zichzelf tekort. Je spijt wegduwen is een beetje van de menselijke aard wegduwen", besluiten de wetenschappers