Er is een kans dat we deze dagen 's morgens vroeg de komeet C/2025 R3 (PANSTARRS) aan de hemel kunnen zien, helaas is me het door de bewolking nog niet gelukt. Om de verwachtingen toch wat goed te maken, laat ik de komeet Hale-Bopp zien, die in het voorjaar van 1997 maandenlang met het blote oog zichtbaar was. Dat was voor mij de kans om dit zeldzaam fenomeen vast te leggen. Op een heldere nacht trok ik eropuit, weg van de lichtpollutie van de stad, naar de voormalige boerderij van mijn grootouders. Gewapend met mijn analoge Nikon F801-camera en statief experimenteerde ik met verschillende belichtingstijden, ondanks de grove korrel van de zwart-wit film vond ik dit voor die tijd een heel aanvaardbaar resultaat.
Het is zeldzaam dat we die zouden zien ,, maar met een goede lens zou het wel lukken denk ik Fred ,, wat is het heelal toch mooi en mysterieus,,
Mooi en gezellig weekend kom ik u wensen ,, geniet er maar van met een groetje van mij Ingrid
M
Maarten17 april 2026 om 11:07
Komeet
Hoe klein zijn wij toch!
M
Martin Carels17 april 2026 om 09:31
Komeet
Zeker niets mis met de analoge foto! Ik ben niet zo thuis in kometenwereld maar kan wel van zulke foto's genieten.
gr, Martin
E
Erik Dhaeyer16 april 2026 om 21:03
Komen eten
Komeet = kom eet (komen eten). Fred, ik denk dat ik de bal weer verkeerd sla :-)
Groetjes
Erik
E
Eddy meuris16 april 2026 om 15:54
Fred, van het heelal ken ik te weinig.
P
Pol Schrijvers16 april 2026 om 12:43
komeet
Tja, ik heb het ook gelezen maar zo vroeg in de ochtend is aan mij niet besteed. Misschien komt er nog wel een mogelijkheid voor jou. De analoge foto is alleszins best de moeite waard.
Grt.
Pol
Een doosje jaren ’50-enthousiasme. Het is van alle tijden dat reclame ons doet geloven dat een nieuw product het wassen écht makkelijker kon maken. Met het enorme aanbod aan waspoeders moest een krachtige slogan het verschil maken en elk merk had zo zijn eigen troef. Volgens Brio waren de mirakels de wereld nog niet uit, wie kon beter?
periode
1950s - 1960s
Oude verpakkingenretro verpakkingvintage waspoederhuishoudproducten jaren 50productfotografie
Jarenlang strijkplezier, voor zover je strijken een plezier kan noemen natuurlijk. Met een regelbare thermostaat en een handvat uit bakeliet, haalde je met dit Duitse merk een oerdegelijk strijkijzer in huis. Wanneer het kleine rode lampje uitging was de gewenste temperatuur bereikt. Met de vroegere strijkijzers die soms nog werden verwarmd op de kachel, moest men nog volledig op gevoel en "nattevingerwerk" vertrouwen om de juiste temperatuur te bepalen.
Miele strijkijzer
1960s
Oude voorwerpenMiele strijkijzervintage strijkijzerfred schafraet
Zelfgemaakte soep met verse groenten stond vroeger bijna dagelijks op het menu. De vermicellidraadjes, een vast ingrediënt in de keuken, mochten daar natuurlijk niet in ontbreken. Dit herkenbare opvallende doosje was één van de vele regionale producten van de vroegere levensmiddelenfabriek Waeslandia in St. Niklaas.
Waeslandia vermicelli draadjes
1950s - 1960s
Oude verpakkingenvermicellivintage verpakkingoude verpakkingwaeslandiafred schafraet
Een oude Paaskaart heeft iets ontwapenends. Ze komt uit een tijd waarin een eenvoudige groet nog met zorg werd gekozen, met de hand werd neergeschreven en met een glimlach werd ontvangen. Ze verdient hier dan ook een plekje als ode aan de schoonheid van het alledaagse en de kracht van nostalgie. Vrolijk Paasfeest !
Hoewel moderne chocolatiers tegenwoordig kunststof of siliconen mallen gebruiken, heeft metaal nog altijd zijn voordelen. Het geleidt warmte uitstekend en zorgt voor fijne details. Het is dan wel eens leuk om zelf te experimenteren met zo’n klassieke chocoladevorm en zo ook eens authentieke paaseieren te maken, net als vroeger, met dezelfde charme en een vleugje nostalgie.
metalen paasei mal
1950s
Oude voorwerpenPasenchocoladevormvintagechocolademal1950s1960s
Meer dan zeventig jaar geleden werd het verhaal bedacht door Hergé als deel van de avonturen van Kuifje en voert de lezers terug naar een tijd waarin ruimtevaart nog pure toekomstmuziek was. Vandaag zien we hoe verrassend dicht deze strip bij de werkelijkheid stond. Eerst met het Apollo-programma in de jaren zestig en zeventig, en nu opnieuw terwijl we aan de vooravond staan van een nieuwe maanreis met de eerste bemande Artemis-II missie.
Uigeverij Casterman
1953
Oude boekenApollo projectKuifjeRaket naar de maanArtemis IIfred schafraetcasterman
Als kind keek er telkens weer naar uit om aan de houten hendel van de koffiemolen te mogen draaien. Het was een klein ritueel waar ik me heel belangrijk bij voelde. Twintig keer draaien, niet meer en niet minder, dat was de regel. Het zachte knarsen van de bonen, het ritmische draaien, en het gevoel dat ik hielp bij iets groots maakten het tot een bijzonder moment. Daarna kwamen de twee schepjes chicorei erbij, zorgvuldig afgemeten, alsof het een geheim ingrediënt was dat alleen mijn grootmoeder kende. Het zijn die kleine momenten die me nu weer doen terugdenken aan toen.
Art Deco
1930s - 1950s
Oude voorwerpenkoffiemolenvintage koffiemolenoude koffiemolen1950s
Voor 1960 had iedereen in België 110 Volt op het stroomnet maar geleidelijk werden alle bestaande netten omgezet naar de nieuwe standaard van 220 Volt. Om een ouder toestel toch nog te laten werken op die verdubbelde spanning, bestond er een handige transformator die de nieuwe spanning weer terugbracht naar 110 Volt. Je stak de stekker van het oude toestel aan de ene kant in de transformator en de andere kant in het stopcontact, en zo kon het toestel nog een hele tijd mee.
Een Amerikaans speelgoedbedrijf bracht in de jaren vijftig een experimenteerdoos uit die kinderen liet experimenteren met écht radioactief materiaal. Het werd op de markt gebracht als een educatief speeltje om jonge mensen kennis te laten maken met de nucleaire wetenschap. De set werd al snel uit de handel genomen, niet vanwege veiligheidsredenen maar simpelweg omdat deze te duur was en slecht verkocht. De doos werd in 2006 uitgeroepen tot een van de "10 gevaarlijkste speeltjes aller tijden"!
Naast het "poeierke" vanDokter Mannen Aspro was dit vroeger de meest genomen pijnstiller. Waar we nu spreken over "even een pijnstiller nemen", was aspirine vroeger eerder een routinegeneesmiddel. Het hoorde eigenlijk bij de huisapotheek, naast pleisters, jodium en een thermometer maar het buisje lag vaak in een keukenkastje of nachtkastje, altijd binnen handbereik.
Deze camera stamt uit een tijd waarin fotografie nog traag en bijna ceremonieel aanvoelde. De fotograaf moest eerst rustig het toestel openklappen, de balg voorzichtig uitvouwen en met aandacht de juiste kadrering zoeken. Pas daarna kon dat ene, kostbare moment op film worden vastgelegd. Opvallend is de kastanjebruine balg, een kleur die je zelden zag en liet het toestel meteen opvallen tussen de gewone zwarte modellen.
Deze objecten werden gemaakt als decoratieve stukken voor in huis op vitrinekasten, schouwen of dressoirs. Ze weerspiegelen een tijd waarin "verre oorden" en exotische motieven in Europese interieurs populair waren. Het is geen realistische weergave, maar eerder een romantisch of avontuurlijk beeld waarbij je even kon wegdromen naar een ander wereld die kleurrijker was dan de woonkamer waarin het stond.
polychroom keramiek Italië
1950s
Oude voorwerpendecoratief beeldjevintage objectoude voorwerpeninterieurdetailstillevennostalgieambachthuiselijke sfeercuriosa
De gevel bevindt zich aan de Grote Steenweg in Waarloos en staat opgenomen in de inventaris van onroerend erfgoed. Rond 1900 was Hotel Metropole in Brussel een van de meest prestigieuze hotels van België en met deze reclame probeerde het reizigers onderweg van Antwerpen naar Brussel te verleiden. Slechts weinig van dergelijke muurschilderingen hebben de tand des tijds doorstaan, waardoor dit exemplaar een bijzonder waardevol overblijfsel is van de vroegere reclamekunst.
Kwatta was al een begrip, dankzij hun choco in blik die bij vele huishoudens op tafel stond, de chocoladerepen sloten perfect aan bij die vertrouwde smaak. Een combinatie van een zachte, fruitige vulling enerzijds en een romige pralinéversie die de klassieke Belgische smaak vertegenwoordigde anderzijds, maakte deze chocoladerepen zonder twijfel bijzonder geliefd voor zoetebekken.
Een zachtgekookt eitje bij het ontbijt, dat smaakt, zeker als ze geserveerd werden in de vrolijke plastic eierdopjes. De zachte pastelkleuren en de organische vormen golden in de sixties als het toppunt van moderniteit, praktisch, mooi om naar te kijken en vol van optimisme en levenslust. Precies dat waar het nieuwe tijdperk voor stond.
Aan het eind van de 19e eeuw waren jachttrofeeën geen gewone muurdecoraties, maar echte statussymbolen. Ze vertelden wie je was, waar je jaagde en tot welke sociale laag je behoorde. De naam "Ettlhölz" lijktgeen plaatsnaamte zijn maar verwijst waarschijnlijk naar een bosgebied of landgoed in een Duits- of Duitssprekende regio. Het plankje, in de vorm van eikenbladeren verwijst dan weer naar een eikenbos waar het dier werd geschoten.
Zo'n blikken speelgoed stond meestal mee bovenaan de verlanglijstjes. Een vrachtwagen van blik stond garant voor uren speelplezier, stevig genoeg om heel wat avonturen te doorstaan. Vooral de push knop aan de zijkant was interresant, één druk op die knop en de lading zand kieperde eruit alsof hij op een echte werf stond. Dat mechaniekje maakte het speelgoed heel realistisch en dat was wat kinderen graag wilden.
Hoewel Fort vooral in voedingsproducten deed, laat de aanwezigheid van toiletzeep zien hoe breed de merkenlijn ooit was. Fort wilde immers niet alleen voeding leveren, maar ook producten voor dagelijkse verzorging. Het afgebeelde vrouwenportret is typisch voor zijn tijd, een zachte blik en een lichte glimlach, geen glamour zoals in parfumreclames van later. Het was precies het soort afbeelding dat vertrouwen wekte bij de consument en paste bij het dagelijkse gebruik van toiletzeep in het gezin.
Wie een 78‑toerenplaat in handen heeft, voelt meteen dat dit geen gewone geluidsdrager is. Ze zijn zwaar, breekbaar en gemaakt van schellak. Een een metalen naald volgt de groef van de plaat en produceerd het typische krakende geluid wanneer ze op een grammofoon wordt afgespeeld. Omdat de punt snel slijt, werd aangeraden na elke afspeelbeurt een nieuwe naald te gebruiken. En dan is er dat iconische beeld van het hondje "Nipper" dat aandachtig naar de hoorn zit te luisteren en symbool werd van de merknaam His Master's Voice.
78-toerenplaat
periode 1920s -1950s
Oude verpakkingengrammofoonplaatHis Master’s VoiceBeniamino Giglivintage vinyl78-toerenplaatReginella Campagnolatarantellagrammofoonnaaldennaaldendoosjeretro audionostalgiemuziekgeschiedenisoude technologieverzamelaarsobjectfred schafraet
8 reacties op dit bericht
Komeet.
HOBBYFOTOGRAFIE
Dag Fred ,,
Komeet
Komeet
gr, Martin
Komen eten
Groetjes
Erik
Fred, van het heelal ken ik te weinig.
komeet
Grt.
Pol
Blogbezoekje
Met een goed fototoestel en lens lukt dat vast wel.
Ik wens je veel succes
groeten van Loewiesa
style="width:200px; border:2px solid #4a2f2f; border-radius:6px;">