death is not the end

Tweede foto, met dat zonlicht, is prachtig.
Daar staan ook een groot aantal prachtige monumenten zoals hier op ons oud kerkhof in Oostende.

Ik dacht dat jij het was die mij voorhield om jouw teksten te lezen.
Ik zou dat graag doen, hoor. Misschien ga ik hier extra aandacht geven aan de teksten. Alleen heb je hier op het internet mensen die echte epistels schrijven, ik heb niet de tijd om dat allemaal te lezen.
Ik ben al blij als ik wat fotootjes kan zien en commentaar geven.
De tijd die ik per dag aan dit medium kan besteden in een ontspannende manier is zeer beperkt. En daarmee moet ik het kunnen doen.

Ooooooo die tekst op die laatste grafsteen!!!!! Prachtig! Die neem ik mee XXX

An,

Je raakt mijn hart en ziel met tekst en beeld, zo sereen, zo sober, zo echt, zo ......... om meer dan even bij stil te staan!

Je hebt duidelijk je tweede roeping gevonden, doe zo verder meisje!

Wat rostje betreft, dacht dat het onze Rusty was die ik op beeld zag, denk alleen dat hij niet zover wandelt, is daar veel te lui voor.

Een heel dikke pluim voor je mooie werk, tekst en beeld één geheel, fantastisch!!!

Knappe foto's van wel speciale grafstenen, ik vind het zo akelig allemaal, mss de schrik voor de dood.....
groetjes

Zo is dat, ik ga ook nooit op de 'klassieke' bezoek dagen. Met die 'platte commerce' doe ik niet mee. Als het me past en ik zin heb, dan kan ik eens gaan, maar veel liever denk ik gewoon aan de mensen die er niet meer zijn. zo vergeet ik ze niet en kan ik toffe momenten terug bovenhalen... Een koude grafsteen, hoe kunstig ook gemaakt, antwoord niet... je dromen wel...

... Van een verleden die voor hun die daar liggen ophoud. Jong of oud , rijk of arm ... we zijn naakt op de wereld gekomen en gaan ook zo weer weg van deze wereld. Het oude gedeelte van ons oud kerkhof is beschermd monument , prachtig gewoon. Normaal gaat Ollie nooit naar een kerkhof , omdat hij zo ergert aan de vele jonge levens die daar begraven liggen , nooit een kans gehad om te leven !

Een echt stille , maar mooie blog randje !

Campo Santo is een heel bijzonder kerkhof, Fotorantje. Je hebt de sfeer van dit kerkhof heel goed weergegeven.
groetjes !

Bij mij is de dood ook het einde, maar niet in m'n hart. Naar het kerkhof ga ik niet zo graag omdat het me teveel pijn doet en ik ga al zeker niet met Allerheiligen waar de schijnheiligsten de grootste potten hebben staan. Aan de heel oude graven kun je ook zien wie welgesteld was en wie niet en dat doet me dan weer denken aan de hele jonge meisjes die toendertijd moesten gaan 'dienen' enz. Nee, naar een kerkhof ga ik als ik er weer klaar voor ben.
groetjes

niet het einde is, wil ik graag geloven. Zolang men ze niet vergeet,
zijn ze er nog ... in stilte ...


((( Knuf ! )))

nodigen uit tot bezinning....

mooi logje in het vooruitzicht van 1 en 2 november

Naar mijn bescheiden mening is de dood wél het einde, maar niet het einde van mooie poëzie of mooie foto's waar jij het patent op hebt rantje!

Dood hoort er bij - mooie beelden heb je gemaakt. Er heerst meestal zo'n serene sfeer.
Ik ben er weer en ja het was een enorme onderneming:)

Een kerkhof geeft soms een gevoel van rust, zeker in andere periodes dan die van allerzielen. Die zerk met die knielende vrouw vind ik heel mooi: lief, ontroerend...

Volgende week is het weer zover, iedereen gaat naar het kerkhof, ik ga liever als ik daar behoefte aan heb

ik ga ook rondt deze tijd is me ook te druk anders ,ja als ik moeilijk heb ga steeds naar daar raar maar goed je heb prachtig in beeld gebracht met een mooi muziek er bij dat is heerlijk zo
groetjes antony

ook ik slenter graag eens op een kerkhof, de speciale sfeer, de rust en stilte, het serene, maar liever niet tijdens de hypocriete periode die vanaf nu voor 14dagen of zo ingaat...
en voor de rest hoop ik wel dat death the end is.

Ik hoop het.....

maar voor mij is het wel echt het eindstation, de begraafplaats. Die graven in die stellingen...zo zou het voor mij niet hoeven...dat ziet er echt niet mooi meer uit. Maar verder...echt wel mooi die monumentele graven..ik kijk er ook wel graag naar. Allerzielen en zo..dat vieren wij hier absoluut niet zoals jullie...of misschien moet ik zeggen..niet waar ík vandaan kom...in Brabant en Limburg zou het anders kunnen zijn. Ik las er voor het eerst over op de blogs. En dat gebruik van die bolchrysanten..zo zonde dat die prachtige planten zowat alleen dáár aan verbonden zijn...ikzelf heb al weken een prachtige roestbruine naast de voordeur staan hoor...en die doet me alleen maar aan de herfst denken...niet aan de dood van dierbaren. Die novemberdagen doen me dus niks...de 9e is m'n zwager, veel te jong, overleden...dan zal ik wellicht hem weer een bloemetje gaan brengen. Het veld waar m'n moeder begraven ligt vind ik er afschuwelijk uitzien...een echte dodenakker..niks als rechte perken..onafzienbaar. Kwam veel vaker bij m'n oma's graf, dat in een mooi intiem perk lag, dan bij m'n moeders graf..alleen maar omdat ik de sfeer daar niet prettig vind..en eigenlijk vind ik dat jammer..maar ik kan mezelf er maar moeilijk toe zetten vaker te gaan. Misschien is het verdriet ook wel wat groter hè..nog steeds. Groetjes.

er komen hier ware monumenten voorbij? nee, de dood is niet het einde! integendeel, het is het begin! :-) mooi, sereen blog, an, in de aanloop naar allerheiligen en allerzielen!

Er zijn kerkhoven waar je een akelig gevoel van krijgt ,kaal,met weinig groen,onverzorgde graven...Maar de meeste kerkhoven stralen een rust en geven je een vredig gevoel.Hier is het een parkbegraafplaats en het is echt een park met veel bomen,struiken en bloemen. Ik vind het er niet akelig en kan er werkelijk tot rust komen terwijl ik rondslenter en naar de grafstenen kijk.Hier zijn er geen monumenten en mag er enkel een grafsteen tot een bepaalde hoogte.Daarom is het niet eentonig want mensen zijn wel vindingrijk om originele grafstenen te maken.
Een attentvol en gevoelvol logje heb je gemaakt.

Ik vond er ook altijd rust,kon er een hele middag overheen slenteren..totdat ik kanker kreeg.Sinds die tijd kom ik er niet meer....

de rust en je gedachten even laten 'dwalen' over degenen die begraven liggen en de teksten te lezen.

Begraafplaatsen vind ik altijd zo sereen.Ik heb er altijd rust gevonden als ik er liep.Nu zijn de graven van mijn familie er niet meer dus kom ik er ook niet meer.Zulke grote grafornamenten heb ik hier nog nooit gezien moet ik wel zeggen !!